Married To The Arrogant CEO

Alliyah's POV :

"Do you think I would rape you Alliyah?" Bulong ni Drake sa tainga ko, while pinning my both hands sa taas ng ulo ko. Nakaibabaw siya sa akin sa ibabaw ng kama.

Balewala ang panlalaban ko sa lakas niya.

"Bitawan mo na ako please, Drake!" I said, my voice is shaking.

"Please what? I'm your husband now, I can do whatever I want" halos magkadikit na ang labi namin. Ramdam ko ang bawat paghinga niya. "You're so beautiful Alliyah" anas nito na punong-puno ng pagnanasa ang mata. Amoy ko ang amoy mint na hininga nito.

For heaven's sake I'm only wearing red satin lingerie and a thong panty which I grab on the cabinet dahil wala namang matinong damit dun, na akala mo bida sa mga mature movies. Ito na pinaka "decent" na nakita ko dun kung matatawag nga ba itong decent ito.

"Not now please!" nagmamakaawa kung sabi, hindi ko na alintana itsura ko. Basta nasa ibabaw ko siya, nakabukaka, nasa gitna siya ng hita ko, pinning me in bed.

How cool is that?

Akala ko titigil na siya pero hinalikan niya ako ng malalim, ginagalugad ng dila niya ang bibig ko, bumaba ang halik niya sa leeg ko, sa dibdib, he sucked my left breast hungrily, ibinaba niya ang isa niyang kamay, sa isa kong dibdib, sa tiyan, pababa sa puson at sa aking perlas. He touched my V part, teasing it, massaging it, he slid one finger on me, and slowly he let it in and out my core.

"Ahhh" napaungol ako sa ginagawa niya, combination of pain and pleasure. "No Drake please!" naiiyak ko ng sabi.

"Your already soaking wet sweetheart" aniya, nilabas niya ang daliri sa aking pagkababae at dinilian. Tinignan niya ako na parang nang-aakit.

"But, I told you, I would not touch you unless you beg me too" ngumisi ito ng nakakaloko.

And with that.. he left me hanging there!!!

Wtf???? ganun na lang yun????

Narinig ko na lang ang malakas na halakhak sa labas ng p***o.

"Argggghhh!" binato ko ng unan ang sumarang p***o.

Naiwan akong nakahiga sa kama, tulala, nanginginig pa rin buong katawan ko. Hindi ko alam kung magagalit ba ako, iiyak, o matatawa.

Akala ko kahit papaano, dahil kasal na kami, bibigyan niya ako ng chance. Nagkamali ako.

Para kay Drake Santillian, hindi ako asawa. Isa lang akong babaeng sumira sa buhay niya.

Humigpit hawak ko sa kumot habang tumutulo luha ko.

"Bakit ba kasi ikaw?" bulong ko. Mahal na mahal kita... pero bakit habang palapit ako, mas lalo mo akong tinutulak palayo?

Hindi alam ng lahat, itong kasal na 'to hindi galing sa pag-ibig. Napilitan siyang pakasalan ako matapos ko siyang maipit sa sitwasyong wala na siyang kawala.

*FLASHBACK*

Maliwanag yung buong Samonte Mansion nung gabing yun. Punong-puno ng bisita yung garden. Mga negosyante. Politiko. Mga kaibigan ni Dad.

Nasa second floor ako, nakatayo sa harap ng salamin. Nanginginig yung mga kamay ko. Paulit-ulit kong tinitigan yung sarili ko.

"Kapag ginawa ko 'to... wala nang atrasan," bulong ko habang tumutulo yung luha ko.

Kumatok si Gwen. "Alliyah, nandyan na si Drake sa baba."

Napapikit ako. Huminga nang malalim. "Okay."

Sa baba, kakababa lang ni Drake galing sa stage. Nakipagkamay siya kay Daddy. Pagod na pagod yung itsura niya, halatang puyat at medyo nakainom na rin.

Lumapit ako dala yung dalawang wine glass.

"Drake!" pilit kong nginitian. "Congratulations"

"Thank you," ngumiti siya nang bahagya. Kinuha niya yung isang baso sa akin.

Nag-cheers kami. Saglit lang. Magaan.

Ilang minuto lang, nakita kong napahawak siya sa sentido niya.

"I feel... strange. Medyo nahihilo ako."

"Kulang ka lang siguro sa pahinga," sabi ko. Kahit ako, kumakabog na yung dibdib ko sa kaba.

"Excuse me..." sabi niya, parang nawawalan na ng balanse.

Mabilis ko siyang inalalayan. "Dun ka muna sa guest room sa baba. Magpahinga ka muna."

Wala na siyang lakas para tumutol. Inakay ko siya papunta sa tahimik na kwarto sa ground floor. Walang nakapansin, abala lahat sa party.

Pagkapasok namin, agad siyang nahiga sa kama at nakatulog. Dahil sa pagod, sa puyat, sa alak. Tulog na tulog.

Naupo ako sa gilid ng kama. Pinagmasdan ko yung lalaking matagal ko nang minahal palihim. Yung lalaking hindi ako kailanman tinignan sa paraang gusto ko.

Unti-unti akong napaluha.

"I'm sorry..." mahina kong bulong. "Pero ito lang yung alam kong paraan para hindi ka mawala sa akin."

Hindi ko siya hinawakan. Hindi ko siya hinalikan. Wala akong ginawang kahit ano. Tahimik lang akong naupo dun hanggang mag-alas tres ng madaling araw.

Pagkatapos... dahan-dahan kong hinubad yung coat niya at inilapag sa sahig. Niluwagan ko yung kurbata niya. Ginulo ko nang kaunti yung sarili kong buhok. Humiga ako sa kabilang gilid ng kama, malayo sa kanya. Mahigpit kong ipinikit yung mga mata.

Ilang minuto ang lumipas... saka ako sumigaw.

"Mom! Dad! Help!"

Nagkagulo yung buong mansion. Mabilis na binuksan nina Daddy at Mommy yung p***o. Kasunod yung parents ni Drake.

Natigilan silang lahat.

Nakahiga si Drake sa kama, tulog pa rin, walang malay. Samantalang ako... nakapulupot yung kumot sa katawan habang umiiyak.

"Daddy..." nanginginig yung boses ko. "...I'm sorry."

Walang nangyari. Wala talaga. Pero hindi ko sinabi yun.

Nagtinginan yung mga matatanda. Namutla yung papa ni Drake.

"Anong nangyari dito?"

Walang sumagot.

Hanggang sa bumuntong-hininga si Papa "Kung may nangyari man o wala... hindi na mahalaga ang paliwanag. Ang pangalan ng dalawang pamilya ang nakataya."

Kinabukasan, ipinatawag yung dalawang pamilya. At dun nabuo yung desisyon na nagbago ng buhay namin.

Isang kasal... na itinayo sa isang kasinungalingan na ako lang yung nakakaalam na hindi totoo.

*END OF FLASHBACK*

And maybe I did.

Ginawa ko lahat para maging Mrs. Santillian. Hindi para sirain siya — kundi dahil mahal ko siya.

At kahit galit siya sa akin, kahit araw-araw niyang ipamukha na pagkakamali ako...

Hindi ako susuko.

Gagawin ko ang lahat, Drake. Kahit ilang beses mo pa akong itulak.

"I will do whatever it takes, Drake — until you have no choice but to love me back." determinado kung sabi.

_______

Married To The Arrogant CEO

©KimAthena2026

All Rights Reserved

Disclaimer :

This is a work of fiction. All names, characters, events, and places in this story are purely fictitious and a product of the author's imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, is purely coincidental. Plagiarism is a crime. Do not copy or repost.