บทที่ 8

05:30 น.

เสียงนาฬิกาปลุกดิจิทัลดังขึ้นตรงเวลาอย่างที่ตั้งไว้เสมอ ลูเซียโน่ลืมตาขึ้นในความมืดสลัวของเพนต์เฮาส์ ไม่มีความงัวเงียหรือความปรารถนาที่จะนอนต่อ ร่างกายที่แข็งแกร่งคือเครื่องจักรซึ่งถูกตั้งโปรแกรมไว้เพื่อประสิทธิภาพสูงสุด และนี่คือเวลาเริ่มต้นการทำงานของวัน

กิจวัตรประจำวันดำเนินไปอย่างสมบูรณ์แบบ การออกกำลังกายอย่างหนักหน่วงในห้องฟิตเนสส่วนตัวคือการบำรุงรักษาเครื่องจักรให้พร้อมใช้งาน อาบน้ำเย็นเฉียบเพื่อปลุกเร้าสมองให้ปลอดโปร่ง และการเลือกสวมชุดสูทสั่งตัดจากอิตาลีคือการสวมเครื่องแบบแห่งอำนาจที่พร้อมออกสู่สมรภูมิ

ความคิดทั้งหมดจดจ่ออยู่กับเรื่องงาน ตารางการประชุมที่แน่นขนัด ราคาหุ้นของบริษัทคู่แข่งที่กำลังดิ่งลง และแผนการเข้าซื้อกิจการใหม่ในยุโรป เรื่องเหล่านี้คือสงครามที่แท้จริง

ส่วนเรื่องของขวัญข้าวเมื่อวานนี้ ถูกจัดเก็บเข้าไปในแฟ้มหนึ่งในสมองซึ่งถูกตีตราว่าเป็น 'ปัญหาส่วนบุคคล' ที่ต้องได้รับการจัดการอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด ข้อเสนอที่เป็นทางออกที่ดีและมีประสิทธิภาพที่สุดได้ถูกยื่นไปแล้ว สองทางเลือกที่ครอบคลุมทุกความเป็นไปได้และให้ผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อสำหรับความผิดพลาด

ตอนนี้ก็เหลือเพียงรอ...รอให้ปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้อย่าง 'อารมณ์' ของอีกฝ่ายสงบลง แล้วเลือกทางออกที่สมเหตุสมผลที่สุดตามกำหนดเวลาที่วางไว้ ทุกอย่างยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรพรรดิแห่ง LTA Group เหมือนเช่นทุกวัน

และอาณาจักรของจักรพรรดิก็เผยโฉมในยามเช้าที่ LTA Tower

พนักงานทุกคนที่เดินสวนทางต่างพร้อมใจกันหลีกทางและก้มศีรษะให้ด้วยความยำเกรง ลูเซียโน่ไม่ได้ใส่ใจกับท่าทีเหล่านั้น มันเป็นเพียงสิ่งที่ควรจะเป็น เป็นระเบียบที่ถูกต้องของห่วงโซ่อำนาจ

ร่างสูงสง่านั่งลงบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ที่เปรียบเสมือนบัลลังก์ กวาดสายตามองเอกสารชุดแรกที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ ก่อนที่ปลายนิ้วจะกดลงบนปุ่มอินเตอร์คอม เพื่อเรียกหาองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งในการเริ่มต้นวันทำงานอันสมบูรณ์แบบ

"คุณขวัญข้าว ขอกาแฟดำ ไม่ใส่น้ำตาล"

ความเงียบคือสิ่งที่ตอบกลับมาทำให้ประธานหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความรำคาญ นี่คือความผิดพลาดแรกของวัน ดวงตาคมเหลือบมองนาฬิกาบนข้อมือ เจ็ดนาฬิกาสี่สิบห้านาที ตามปกติแล้ว เลขานุการของเขาควรจะมาถึงก่อนเสมอเพื่อเตรียมทุกอย่างให้พร้อม

ปลายนิ้วกดลงบนปุ่มอินเตอร์คอมอีกครั้ง คราวนี้กดค้างและหนักกว่าเดิม น้ำเสียงที่ส่งผ่านไปนั้นกดต่ำและเฉียบขาดยิ่งขึ้น

"คุณขวัญข้าว!"

แต่สิ่งที่ตอบกลับมายังคงเป็นความเงียบ

ความรำคาญเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความหงุดหงิด นี่ไม่ใช่แค่การมาสาย แต่คือการขาดความเป็นมืออาชีพอย่างร้ายแรง ลูเซียโน่ตัดสินใจยกเลิกการเชื่อมต่อ ในหัวประมวลผลอย่างรวดเร็วว่าวันนี้จะต้องมีการทบทวนประสิทธิภาพการทำงานของเลขานุการเป็นการส่วนตัว แต่ก่อนอื่น สงครามธุรกิจที่สำคัญกว่ารออยู่เบื้องหน้า แม้ว่าการเริ่มต้นวันจะไม่ราบรื่นนักก็ตาม

ความหงุดหงิดจากการที่ระบบรวนตั้งแต่เช้า ทำให้ลูเซียโน่ต้องกดอินเตอร์คอมเรียกเลขาหน้าห้องอีกคนเข้ามาสั่งงานแทน หญิงสาวคนนั้นรับคำสั่งด้วยท่าทีประหม่าอย่างเห็นได้ชัดและรีบกลับไปพร้อมถ้วยกาแฟใบใหม่ในเวลาไม่ถึงห้านาที

แต่ทันทีที่ของเหลวสีดำแตะปลายลิ้น คิ้วเข้มของประธานหนุ่มก็ขมวดเข้าหากันอย่างแรง รสชาติขมไหม้และกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ทำให้ต้องผลักถ้วยกาแฟนั้นออกไปให้พ้นสายตาอย่างไม่ใส่ใจ มันไม่ใช่รสชาติที่ถูกชงอย่างรู้ใจเหมือนที่ขวัญข้าวทำทุกเช้า ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้กำลังรบกวนสมาธิอย่างน่ารำคาญ

ยังไม่ทันที่ความหงุดหงิดจะจางหาย โทรศัพท์สายตรงบนโต๊ะก็ดังขึ้น ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือ "Mr. Petrov" นักลงทุนชาวรัสเซียอารมณ์ร้ายที่ปกติแล้วขวัญข้าวจะเป็นด่านหน้ารับมือเสมอ ด้วยวิธีเจรจาต่อรองอันน่าทึ่งที่สามารถเปลี่ยนพายุอารมณ์ให้กลายเป็นสายลมเอื่อยๆ ได้อย่างไม่น่าเชื่อ แต่คราวนี้ ภาระนั้นตกมาถึงประธานใหญ่โดยตรง

"สวัสดีครับ คุณเพตรอฟ"

เกือบครึ่งชั่วโมงเต็มที่สูญเปล่าไปกับการรับฟังคำบ่นที่ไม่เป็นเรื่อง การต่อรองเล็กน้อยที่น่ารำคาญ และการปลอบประโลมลูกค้าเหมือนเด็กเอาแต่ใจ มันเป็นงานที่เสียเวลาและไร้ประสิทธิภาพอย่างที่สุดสำหรับประธานใหญ่แห่ง LTA Group

หลังจากวางสาย ความหงุดหงิดก็เพิ่มสูงขึ้นไปอีกระดับ ประธานหนุ่มพยายามสั่งให้ตัวเองกลับไปจดจ่อกับงานตรงหน้า สายตาคมกวาดหาไฟล์ข้อมูลการลงทุนในโปรเจกต์อสังหาริมทรัพย์ที่สิงคโปร์ ซึ่งปกติแล้วควรจะวางรออยู่บนโต๊ะตั้งแต่เช้า แต่สิ่งที่พบก็มีเพียงความว่างเปล่า

"บ้าจริง" เสียงทุ้มสบถออกมาเบาๆ อย่างหัวเสีย ก่อนจะจำใจต้องเปิดระบบคอมพิวเตอร์และเสียเวลาค้นหาไฟล์ดิจิทัลด้วยตัวเอง การกระทำที่ไม่คุ้นเคยนี้กินเวลาอันมีค่าไปอีกเกือบสิบนาที

เมื่อได้ไฟล์ที่ต้องการมาอยู่ในมือ ลูเซียโน่ก็เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พยายามสงบสติอารมณ์และวิเคราะห์สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในเช้านี้ ในหัวไม่ได้มีประโยคว่า 'ฉันคิดถึงเธอ' เลยแม้แต่น้อย ความคิดของประธานหนุ่มเป็นไปในทิศทางที่เยือกเย็นกว่านั้นมาก

'ทำไมเครื่องจักรถึงไม่ทำงาน'

ในโลกของลูเซียโน่ ขวัญข้าวคือเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพสูงสุด เป็นส่วนหนึ่งของระบบที่สมบูรณ์แบบภายใต้การควบคุม การหายตัวไปของหล่อนคือการทำให้ระบบรวน มันคือความไร้ประสิทธิภาพที่น่ารำคาญอย่างที่สุด ประสิทธิภาพการทำงานลดลงอย่างเห็นได้ชัดในครึ่งเช้าที่ผ่านมาเพียงเพราะ 'ชิ้นส่วน' ชิ้นเดียวขาดหายไป