HLMHF—Chapter 4.1

France’s POV

TAHIMIK lang ako dahil hindi naman ako maka-relate sa pinag-uusapan nila. Panay ang alok sa akin ni Denmark kaya napuno ang plato ko. Hindi ko tinatanggihan dahil gusto ko naman na pinagsisilbihan niya ako. First time niyang gawin ito sa akin kaya hinayaan ko siya.

“Oh my God! Baka tumaba ka sa ginagawa ni Denmark, iha!” 

Natawa ako sa narinig mula sa Mama ng asawa. 

“H-hindi naman po siguro.” Tumingin ako sa asawa na natigilan. Na-realize niya rin siguro na naparami ang lagay niya ng pagkain kaya napangiwi siya. At ang cute ni Denmark sa ginawa niya.

After kumain, sa malaking sala nila kami nag-stay. Extended ang kwentuhan namin kaya natutuwa ako. Yes, ako lang ang natutuwa dahil bored na bored na si Denmark. Sobrang abala niya sa cellphone niya. Napansin ko na rin ang tingin ng ina niya kaya hindi na ako nakatiis.

“Sabi mo kanina sa sasakyan, may ipapakita ka sa akin sa kwarto mo?”

Napatingin sa akin ang asawa.

“Huh?” Nang maisip niya kung bakit ko iyon sinabi, napaayos siya nang upo. “O, yes. ‘Yong gift nga pala na pinadala sa akin nakaraan.” 

Nakangiting tiningnan ni Denmark ang ina niya. “Okay lang ba kung sa kwarto muna kami, Ma?”

“Sure! Aalis ako ng 9 para mamili ng mga kakainin natin mamayang lunch at dinner.”

“Great!” Masayang tumayo ang asawa at inalalayan ako kapagkuwan. 

Napasinghap ako nang kabigin ako ni Denmark. Naramdaman ko rin ang pagtama ng labi niya sa aking buhok na ikinalabi ko. Nagdulot iyon tuloy nang kakaibang init sa akin. Nag-angat ako nang tingin sa kanya pero tinaasan lang ako ng kilay.

Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit nanginginig ako habang naglalakad kami paakyat. Nahalata niya kaya hindi na siguro niya napigilang magkomento.

“What the hell is happening to you?” bulong niya.

“I-I don’t know,” honest kong sagot.

Napailing na lang siya sa sagot ko.

Mabilis ang pagbitaw niya nang makapasok kami sa silid niya. Tapos na ang pagkukunwari kaya hayan na ulit siya. 

Iniwan niya ako sa tapat ng pintuan at nagmadaling nahiga sa kama niya. 

“Sa couch ka muna. Kailangan ko nang tulog.”

Tumango ako sa kanya at doon naupo. Inabala ko na lang ang sarili ko sa paglibot sa silid niya. 

Typical na panlalaki. Walang gaanong mga nakasabit, maliban lang sa jersey na naka-frame pa. Denmark na Denmark ang silid. Blanko. Walang laman na pwedeng pagpiyestahan ng mata ko. 

Inabala ko na lang ang sarili ko sa cellphone. Nakatulog din ako dahil pagod din ako nitong nagdaan dahil sa unibersidad. Nang magising ako, lunchtime na. Kasambahay pa nila Denmark ang gumising sa akin imbes na siya. Mabuti at nilipat niya pala ako sa kama kaya hindi nakita na sa couch ako nakatulog.

Bandang hapon nang dumating ang ibang kamag-anak ng mga Mondragon. Hindi ko akalain na celebration pala ang mangyayari. Hindi kasi sila nakadalo sa private wedding na naganap. Hindi din alam ni Denmark na darating sila. Kaya wala kaming ginawa kung hindi ang estimahin sila. May mga regalo rin kaming natanggap kaya napuno ang silid ng asawa. Dumating din ang parents ko kaya masaya akong sinalubong sila. Pero hindi rin naman sila nagtagal dahil may flight sila ng madaling araw.

“Dito na lang po muna,” ani ko sa kasambahay nila na nagdala ng huling regalo.

Ginala ko ang paningin ko sa kama. Napuno ng mga malalaking reaglo at mga sobre. 

Ang dami naman. 

Akmang kukunin ko ang sobre na malapit sa akin nang marinig ang busina ng sasakyan. Akala ko bisita na naman kaya sumilip ako. 

Unang bumaba ang Auntie ni Denmark kaya umatras ako para lumayo, pero natigilan ako nang bumukas pa ang isang pinto. 

Nasapo ko ang bibig ko nang mapagsino ang bumaba. Ang girlfriend ni Denmark! 

Natigilan ako nang maalala ang sinabi ng Auntie ng asawa na may kikitaing kaibigan. Ang girlfriend ba ni Denmark ang tinutukoy niya? Alam ba niya ang celebration ngayon?

Napasiksik tuloy ako sa mga regalo pagkaalis sa bintana.

Wala si Denmark ngayon sa loob. Nasa baba siya, kainuman ang mga pinsan niya. Umakyat lang ako para i-assist ang kasambahay na nag-akyat ng regalo.

Hindi ko alam kung bababa ba ako o hindi. Ano ang magiging reaksyon ng girlfriend niya kapag nakita ako? 

Napalis tuloy ang tuwa sa aking mukha dahil sa pagdating ni Carey. Mahigit tatlumpung minuto na ako sa kwarto ng asawa pero hindi man lang niya ako sinundo. Hinihintay ko ring may kumatok pero wala.

Pero teka, asawa na ako ni Denmark, a?! Bakit ako nagmumukmok dito? Hindi pwedeng maagaw niya sa akin si Denmark! He’s mine!

Tumayo ako at inayos ang sarili. Mabuti at naligo na ako. Nagpapadala ako sa magulang ko ng damit ko nang malamang pupunta sila. Nakaligo na rin ako kaya feeling fresh ako nang humarap nitong hapunan. 

Dalawang beses akong nagpakawala ng hangin para pakalmahin ang sarili ko. Ngayon ko pa lang makakaharap ang girlfriend ni Denmark. Hindi pwedeng pangit ako sa paningin niya.

Dinig ko agad ang ingay sa labas. Nasa pool sila pero rinig sa loob dahil sa sliding door na nakabukas. Iyon ang daan papuntang pool kung saan naroon ang mga bisita. Mabuti na lang pala at umalis na ang magulang ko. Dahil kung hindi, baka magkaroon ng guloo. 

I know my father. Napaka-overprotective sa amin– lalo na sa akin. Ayaw niyang masasaktan ako kaya iyon ang dapat iwasan ng asawa.

Hindi pa man ako nakakalayo sa pintuan ng silid ni Denmark nang mahagip nang tingin ko ang asawa. Hindi ko inaasahan na kasama niya pala si Carey. Nagmamadali silang pumasok sa isang silid sa baba. Pero kung titingnan, parang silid din iyon.

Nakaramdam ako ng kirot sa dibdib ko nang mawala sila sa paningin ko. 

Hindi kaya pinapunta siya talaga dito ni Denmark?

Lungkot na naman ang bumalot sa akin. Alam naman nilang nandito ang parents niya, dito pa talaga sila nagkita?

Gusto kong bumalik noon pero na-curious ako sa ginagawa nila sa bahaging iyon. Kaya naman dahan-dahan akong humakbang pababa at tinungo ang kinaroroonan nila.