K-4

SAMARAH

"Huwag kang makialam dito, Mr. Walker. Humanap ka ng babae mo!" sigaw ng matandang lalaki.

"At paano naman ako hindi makikialam sa iyo Mr. Ratbu kung namimilit ka na? Sa tingin mo ba, tama ang ginagawa mo? Pinipilit mo siyang sumama sa iyo kahit ayaw naman talaga siya. Sino ba naman kasing babae ang sasama sa iyo sa ganiyang itsura mo? Oo mayaman ka nga at marami kang ginto pero pagsisipilyo, hindi mo magawa? Pati ngipin mo kakulay na ng gintong nasa leeg mo na mukhang malibag pa. Sinong babae ang may ganang makipagtalik sa iyo? Walang silbi ang yaman mo kung hindi ka naman marunong maglinis ng katawan mo!"

Gustong matawa ni Samarah sa mga sinabi ng guwapong lalaki sa kanyang tabi ngunit todo pigil ang ginawa niya. Walang nagawa ang matanda kundi ang umalis na lamang. Doon na nakahinga ng maluwag si Samarah. Binatawan na niya ang damit ng guwapong lalaki at saka sumandal sa gabi.

"Ano ba ang ginagawa mo dito? Ngayon lang kita nakita sa lugar na ito dahil madalas ako dito," tanong sa kanya ng guwapong lalaki.

"First time ko po sa lugar na ito. Sinubukan ko lang pong pumasok sa club na ito dahil dito nagtatrabaho ang kaibigan ko. Dito siya kumikita ng malaki pero hindi ko po pala kaya," nakayuko niyang sabi.

Tumikhim ang lalaki. "Talaga bang hindi mo kaya o baka naman hindi mo lang gusto ang mga mayayamang lalaki na nandito?"

Napatitig si Samarah sa lalaking nasa kanyang harapan. Nakatingala siya dahil masyado itong matangkad. Hanggang balikat lang siya nito.

"Ah... hindi na po ako magsisinungaling... opo. Nagulat po ako na ang papangit pala nila. Akala ko, guwapo. Nanghihinayang ako sa virginity ko kung makukuha lang ito ng isang pangit na matanda."

Nanlaki ang mga mata ng guwapong lalaki bago nasamid. "Ah... okay. Naiintindihan kita. Well, sasabihin ko na sa iyong naghahanap ako ng babaeng magpapaligaya sa akin. Magbibigay ng pangangailangan ko bilang lalaki kapalit ng malaking halaga. I'm Hendrix. And you?"

"Samarah po."

Malawak na ngumiti ang guwapong lalaki. Lalong naging guwapo at kaakit-akit sa paningin ni Samarah ang lalaking nasa kanyang harapan. Puting-puti ang pantay-pantay nitong ngipin. Ngayon lamang siya nakakita ng ganoong kaguwapong lalaki. Halatang may lahi ito dahil kulay asul ang mga mata nito.

"Beautiful name. Bagay na bagay sa iyo dahil maganda ka. Well, gusto mong kumita ng pera, right?"

Mabilis na tumango si Samarah. "Opo, sir."

"Okay good. I can be your sugar daddy, Samarah. At lahat ng gusto mo, ibibigay ko sa iyo. Brand new phones, mga bag, damit, alahas or anything you want, I can give it to you, bukod pa ang pera doon kapalit ng katawan mo. And I want you to satisfy me," mariing wika ni Hendrix.

Makailang ulit na lumunok ng kanyang laway si Samarah bago humigpit ang hawak sa suot niyang fitted dress kung saan kitang-kita ang magandang kurba ng kanyang katawan.

"Ngayon ko lang ito i-o-offer sa iyo, Samarah. Bahala ka, hahanap ako ng ibang babaeng puwede kong o-ffer-an ng ganito. At alam kong matatanggap nila ang offer ko kaagad," dagdag pang sabi ni Hendrix.

Hinawakan ni Samarah ang kanyang sintido bago muling tinitigan si Hendrix.

'Guwapo ang lalaking ito at maganda pa ang hubog ng katawan. Ganitong-ganito ang nabasa ko sa nobela kagabi. Kaya hindi na ako lugi kung papayag ako sa gusto niya,' pangungumbinsi niya sa sarili.

"Si-Sige... pu-pumapayag na ako sa gusto mo pero may pakiusap sana ako..." nauutal niyang sabi.

"Ano iyon?"

"Puwede bang sasabihin ko sa tita ko pati na sa pinsan ko na waitress ako sa club na ito? Kapag kasi nalaman nilang may sugar daddy ako, kung anu-anong panlalait... at masasakit na salita ang matatanggap ko sa kanila. Wala na akong magulang. Wala akong ibang mapupuntahan. Ayokong umalis sa bahay ng tita ko dahil sila na lang ang mayroon ako. Sila na lang ang kilala kong kamag-anak...." malungkot niyang sabi bago yumuko.

Narinig niya ang pagtikhim ni Hendrix. "Walang problema. Kakausapin ko na lang ang may-ari ng club na ito. Para kung sakaling magtanong ang kamag-anak mo kung waitress ka ba talaga dito, sasabihin ng mga waitress dito na oo."

Nag-angat ng tingin si Samarah bago naluluhang ngumiti. "Maraming salamat, Hendrix. Pero puwede bang bukas na lang ulit tayo magkita? Gusto ko na kasing umuwi. Hindi ko alam pero napagod akong bigla."

"Okay fine. No problem. Saan ka ba nakatira? Ihahatid na kita."

Hindi alam ni Samarah kung bakit ang gaan ng loob niya kay Hendrix kahit ngayon niya lang ito nakilala. Naisip niyang marahil dahil iyon sa ginawang pagligtas nito sa kanya mula sa manyakis na matanda.

"Dito na lang. Maraming salamat. Ah... i-search mo na lang ang social account ko. Samarah Ambers. Doon mo na lang ako i-message. Salamat ulit sa paghatid sa akin dito. Mag-iingat ka sa pag-uwi."

Akma na sana siyang lalabas ng sasakyang iyon nang pigilan siya ni Hendrix.

"Sandali..."

Napatingin siya sa binata. Kumuha ito ng ilang libo sa kanyang bulsa bago ito inilagay sa kanyang kamay. Napanganga si Samarah.

"For you. Bumili ka ng damit na susuotin mo para bukas. Huwag masyadong revealing. Pero mukhang hindi ka naman yata sanay magsuot ng ganoon. Magpahinga ka na. Good night," wika ni Hendrix bago tipid na ngumiti.

"Go-Good night. Salamat," nauutal na wika ni Samarah bago lumabas ng sasakyan ng binata.

Sinundan niya ng tingin ang papalayong sasakyan ni Hendrix bago binilang ang perang inabot nito sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya dahil fifteen thousand iyon. Ang pinakamalaking perang nahawakan niya. Nilukot niya kaagad ang perang iyon at saka nagtapo sa poste. Itinaas niya ang kanyang suot na dress at saka isinuksok ang pera sa loob ng kanyang panty. Kumuha lamang siya ng dalawang libo.

Inayos niya ang kanyang sarili bago lumakad patungo sa bahay ng kanyang tiyahin. Hindi puwedeng ibigay niya lahat ng pera sa kanyang tiyahin dahil walang matitira sa kanya. At kailangan niya pang bumili ng magandang damit.

"Ano ba naman iyan, Samarah! Gabing-gabi na distorbo ka pa! Saan ka ba ga--"

Nahinto sa pagsasalita ang kanyang tiyahin ng iabot niya ang dalawang libo. "Para po sa iyo, tita. Pasensya na po kung naistorbo ko ang tulog po ninyo."

Agad iyong kinuha ng kanyang tiyahin at saka malawak na ngumiti. "Hindi mo naman nadistorbo ang tulog ko, Samarah! Salamat dito! Halika na pumasok ka na dito. Magpahinga ka na sa kuwarto mo!"

Kulang na lang umabot hanggang tainga ang ngiti ni Rosie dahil sa perang inabot sa kanya ni Samarah. Pagkapasok ni Samarah sa kanyang kuwarto, pabagsak siyang humiga sa kama. Sumagi sa isipan niya ang guwapong mukha ni Hendrix at natagpuan na lamang ang kanyang sarili na malawak ang ngiti.