Kabanata 1

Cindy POV

Bwisit na araw ’to!

Pakiramdam ko, simula pa lang ng umaga ay minamalas na ako. Papaano naman kasi

natanggal ako sa trabaho! Isang iglap lang, parang bula na nawala ang lahat ng pinaghirapan ko sa loob ng ilang buwan.

Nakaaway ko kasi ang manager namin. Pero bakit? Anong masama sa ginawa ko? Dapat lang sa kaniya ’yon! Imbyerna siyang bakla siya!

Akala niya hindi ko siya kayang sagutin?

Siya pa ang may lakas ng loob na paratangan akong walang ginagawa? Duh! Samantalang siya itong panay landi at petiks sa opisina.

Ako pa talaga ang walang silbi?

Kung tutuusin, mas marami pa akong natapos na reports kaysa sa kanya. Pero dahil manager siya, siya ang paniniwalaan. At ako? Isang hamak na empleyado lang.

Napabuntong-hininga ako habang yakap ang sarili ko sa labas ng unit ko. Hindi pwedeng malaman ni Best ’to. Makokonsensya na naman si Janine. Ayokong isipin niyang dahil sa sitwasyon namin kaya ako natanggal.

“Oh! Bunso, bakit dito ka tumuloy? Hindi ka ba makatulog sa unit mo?”

Napalingon ako nang maramdaman ko ang mahigpit na yakap ni Kuya Cedric mula sa likuran. Agad akong napangiti kahit mabigat ang dibdib ko.

Buti na lang talaga may mga kuya akong gwapo na, mababait pa.

“Tinanggal ako sa trabaho, Kuya…” mahina kong sabi.

Hindi siya nagsalita agad. Sa halip, inalalayan niya ako paupo sa maliit naming mesa sa kusina at nilapagan ng pandesal at mainit na kape. Amoy pa lang, parang gusto ko nang umiyak.

“Princess, good morning! Oh? Ang aga-aga nakasimangot ka?”

Si Kuya Caleb naman ang pumasok, dala ang usual niyang makulit na aura. Laging may ngiti. Laging may biro.

“Natanggal si Bunso sa trabaho niya,” sagot ni Kuya Cedric habang hinahalo ang kape ko.

Si Kuya Caleb naman, todo asikaso sa pagpapalaman ng pandesal ko na para bang may handaan.

“Okay lang ’yan, Princess. May trabaho naman kami nila Kuya mo, eh.” Malaki ang ngiti niya, parang walang problema sa mundo.

“Sige na, kumain ka na.”

Kumunot ang noo ko.

“Kuya Ced, may trabaho ka na po?”

Tumango siya.

“Yeah.”

“Binenta kasi siya ng asawa niya ka-joke!” sabat agad ni Kuya Caleb.

“Loko ka,” sabi ni Kuya Ced, pero may tipid na ngiti sa labi.

“Ano trabaho mo, Kuya Ced?” tanong ko ulit.

Parang nahiya siya.

“Assistant lang, Bunso. Stay-in ako sa Makati.”

Assistant? Pero alam kong hindi lang basta assistant ang trabaho niya. Tahimik lang si Kuya, pero alam kong malaki ang responsibilidad niya.

“Kaya, Bunso, habang wala ka pang trabaho, dito ka muna. Mas maayos ang hangin dito kaysa sa Maynila.”

Napaisip ako.

“Nasaan si Ate Joyce? Okay lang sa kanya na stay-in ka?”

Saglit siyang natahimik.

“Malamang siya may kasa—” sabat ni Kuya Caleb habang nagsasapatos. “May kagustuhan para sa future nila.”

Tumango na lang ako. Ramdam ko ang bigat sa dibdib ni Kuya Ced kahit pilit niyang itinatago.

“Papaano, Bunso? Papasok na ’ko sa Rancho.”

Ang Rancho—ang lupang tinirhan namin nang bumagsak ang negosyo ni Papa.

Pinatira kami dito ng Mommy ni Janine bilang tulong. At bilang kapalit, si Kuya Cedric at Kuya Caleb ang namamahala ngayon dito.

“Sige, Kuya. Ingat. Dadalhan kita ng pagkain mamaya.”

Ngumiti siya.

“Salamat, Princess.”

Pag-alis niya, tumahimik ang paligid.

“Kumusta na nga pala si Janine?” tanong ni Kuya Caleb.

Kumagat ako ng pandesal.

“Ayon. Magkakaroon na ng rebulto sa pagiging martir.”

Natawa siya.

“Ikaw talaga. Binubully mo na naman best friend mo.”

“Kuya…” Napayuko ako.

“Sorry ah. Dahil sa amin ni Janine, naipit tayo sa galit ng mga Samaniego.”

Hanggang ngayon, sariwa pa rin sa isip ko kung paano kami biglang naghirap. Isang maling desisyon lang ng matatanda, nadamay kaming lahat.

“Okay na ’yon, Bunso. Tapos na.”

Pero para sa akin, hindi pa tapos.

Kailangan kong bumangon. Kailangan kong maghanap ng sideline. Ayokong maging pabigat.

At higit sa lahat—ayokong manatiling mahirap.

Nilo POV

Monday, Tuesday, Wednesday ahh! Taena sakit ng ulo ko dito.

"Bro?! Anong ginagawa mo diyan?" Swabeng upo ni Diego sa coach ko.

"Gago ka! Bakit hindi ka nagdrive ngayon?! Double pay mo sakin." Sabi naman ni Lucas na binato ako ng unan tapos bumulaga pa yong dalawang kumag!

"Anong gingawa niyo dito sa unit ko, mga gago?!" Inis kong sabi.

"Ano ba yang ginagawa mo? Bakit hindi ka pumasok sa company ngayon tarantado ka!" Sabi ni Vince.

" At saka ano yang ginagawa mong ungas ka!"

"Tsk. Nahihirapan na nga ako eh. Dahil hindi ko na alam kung pano ko pagkakasyahin ang mga chika babes ko sa isang araw at linggo! Bakit ba kasi pito lang ang araw natin sa isang linggo eh. Tapos twenty four hours lang meron tayo! Sa isang araw! Sana man lang dagdagan!" Pinagbabato nila ko ng unan.

"Gago ka. Bro pag ikaw nagkasakit! Ewan ko na lang sayo! " Sabi nung gagong Diego.

At binato ako ng libro puta ang sakit sapul ako sa mukha.

"Gago ka ang sakit non ah! Insecure ka lang sakin dahil sa isang araw nakaka isang babae ka lang tapos pag nandyan pa yung syota mong si Sam siya lang! Fuck you!" Sigaw ko binato na naman niya ko.

"Gago matuto ka kasing magmahal tulad namin! Fuck you too!" Sigaw niya tawa naman ng tawa yung tatlo.

"Bro. Hindi ako naniniwala na mahal mo si Sam dahil kung mahal mo siya hindi ka na hahanap ng iba!" Sigaw ko.

Biglang tumunog ang cellphone ko.

Pagkakita ko si Lemon.

Tiningnan ko ang notebook ko na merong schedule nila.

Tuesday ngayon wala siya sa schedule. Kaya hindi ko sinagot.

"Oh, Bakit hindi mo sinagot?!" Tanong ni Lucas sakin.

Kumibit balikat ako.

"Wala siya sa schedule ko ngayon! At saka bibigyan ko na siya ng note na end na yung contract niya sakin, para hindi na siya mangulit pa." Bugnot kong sabi.

Binato na naman nila ko. Ano bang trip nitong mga to at palagi akong binabato.

" Hindi ko nga alam kung anong kasalanan ko eh! Bakit binigyan niya ko ng ganitong paghihirap sa buhay?! Napakagwapo ko kasi!" Nahihirapan na talaga ko, bakit ba kasi ang ganda mg lahing pinagmulan ko?!

"Tindi mo Boy! Ano to trabaho? May end of contract! " Epal na naman tong Diego na to oh!

"Insecure ka ba Bro! Akala ko ba sa babae lang ang salitang insecure. I don't know na nag eexist pala sa pagkatao mo yan!" Pang-aasar ko.

"Kailangan ko talagang magbawas ng babae ngayon. Dahil nahihirapan na ko sa sitwasyon ko. Papano na lang kung nalaman ng mga tao na isa akong Monteverde! "

" Ngayon pa nga lang na alam ng lahat na driver lang ako kung pagkaguluhan na nila ko. Pano pa diba? Eh di wala ng pahinga ang kabighabighani kong katawan!" Dumapa ako sa kama ko kasi sa inis.

" Hindi niyo kasi alam ang pakiramdam nang ganitong problema eh, kasi ang papangit niyo!"

Puta biglang bumigat.

"Mga hayop kayo bakit niyo ko inupuan?! May binabalak kayo noh!" Puta ayan na tinaas nila yung paa ko sa likod!

"Operation gising sa katotohanan!" Sigaw nilang apat!

"Waah!! Hahaha pu-Ta! Haha! Nakikiliti- ako!" Mga gago talaga tong mga to! Ako palagi ang trip nila porket napaka gwapo ko saming lima!