Prologue

High Society Community Series #2

by justlokiii

It's been an hour now at wala pa ang driver ng pinsan ko. May kotseng pumarada sa harap ko at bumaba ang isang lalake. He's like a model to a famous brand and he's walking to my direction. OMG! He's literally smell good.

"I'm Vale, 35 and a CEO of Thornbury Corporate. My favorite color is Black. I love to eat Japanese food." diritso niyang sabi.

Nakatitig lang ako sa kanya habang nasa harap ko. Why is he saying that to me?

"It's your turn" saad niya habang ang mga kamay nasa bulsa ng slacks niya.

"I-I'm Charlotte, 25 and a teacher. I like the color red and I choose Filipino dish." sagot ko.

"Great then let's go" pag-aya niya.

"Wait, i don't understand. Where are we going?" tanong ko.

"Were getting married"

"ANO?!" gulat kong sambit.

"Isn't this why your here for?"

"Kahit gwapo ka hindi pwde, okay? I think you got the wrong person" saad ko.

"I'm sorry about that" sabay atras niya.

Agad niyang nilabas ang phone niya at may tinawagan. Hindi ko hinalatang nakikinig ako kaya lumilingon-lingon ako sa paligid.

"Your right Miss,.i mistook you. I'm sorry again"

"It's okay" sagot ko.

Napatitig naman ako sa papalapit na lalake at babae. They are sweet to each other. Kahit malayo ay hindi ako nagkamali sa nakita. It's my boyfriend kasama ang bestfriend ko. Napahinto sila ng makita ako. They both shocked when they saw me.  Agad kong nilapitan ang matalik kong kaibigan at sinampal ito.

"Malandi ka!" Akmang susugurin ko ito ulit ng pumagitna ang boyfriend ko.

I slapped him hard para maramdaman niya ang sakit na nararamdaman ko.

"Isa ka pa! Manloloko ka! Mga manloloko kayo!!"

"Pwede ba, kasalanan mo ang lahat ng ito!" napatitig ako sa kanya.

"How dare you accused me?! Ikaw ang nagloko sa ating dalawa!" sigaw ko.

"And you, kaya mo lang ba ako kinaibigan dahil may gusto ka sa boyfriend ko! Napakalandi mo talaga!!" diin ko sa kanya.

"Hindi na siya masaya sayo kay-"

"Kaya pumasok ka sa eksena para sirain ang relasyon namin! I didn't know your that kind of b*tch!" diin ko.

"Stop it! I love her at wala ka ng magagawa sa desisyon ko! Let's break up, i don't love you anymore! Hindi ko manlang naramdaman ang pagmamahal mo sakin. You didn't even give yourself to me"

"Kaya ba pinili mo ang kaibigan ko dahil siya binibigay ang gusto mo. Well I'm not that kind of woman na ibibigay ang sarili para lang hindi ako iwan. Your such an a$$hole!" sabay sampal ko sa mukha niya.

Aalis na sana ako ng makita ko ang sing-sing sa kamay ko. I removed it and throw at him.

"Take your cheap ring like how you choose that cheap woman" sabay lakad ko paalis.

Nang makalayo-layo na ako sa kanila ay dun lang bumuhos ang luhang kanina ko pa pinipigilan. As the tears flowed nonstop. Hinayaan ko ang sarili kong umiyak habang nakaupo sa cemento.

"Use this" napalingon naman ako sa lalaking nag-abot sakin ng panyo.

Agad kong pinahiran ang luha sa mukha ko. Sa tuwing naalala ko ang nangyari ay di ko mapigilang umiyak ng paulit-ulit. Nang mahimasmasan ako ay nasa tabi ko parin ang lalake nakaupo.

"Are you okay now?"

"Yes, btw thank you sa panyo" saad ko.

"Anytime" sabay tayo niya at umalis.

"Sandali" pigil ko sa kanya kaya napahinto siya.

I stand up and get near him.

"Why did you need a wife?" tanong ko.

"Why did you asked?" balik tanong niya.

"I'm interested" diritso kong sagot.

"Fine, I need to find myself a wife or my parents will choose a wife for me."

"I get it, let's do it. Let's get married" saad ko.

Nakikita ko sa mga mata niya na hindi siya naniniwala sa sinabi ko. Kaya hinila ko siya hanggang munisipyo. Pumasok kami sa loob ng Mayor's office.

"Hi Mayor" bati ko.

"Ikaw pala iha, anong kailangan niyo?"

"Pwde niyo po ba kaming ikasal" saad ko.

"Oo naman, pero bat dito pwde naman sa simbahan. Bukal ba sa kalooban niyo na magpakasal"

"Mayor naniniwala kasi ako sa kasabihan, na pagmahal mo ang isang tao hinding-hindi mo siya pakakawalan. Kaya gusto kong makasal na kami." saad ko.

"Ikaw naman binata, anong desisyon mo?"

"Looking at her makes my day more brighter. But seeing her when i wake up every morning is like a dream come true.  I really love her so much." saad niya habang nakatitig sakin kaya nakakaramdam ako ng pamumula sa mukha ko.

"Namumula ka Iha, kinikilig ka ba?" singit ni Mayor.

"Kailangan niyo ng witness para maikasal ko na kayo. Meron ba?" dagdag ni mayor.

Agad kong nilabas ang phone ko at pinapunta ang pinsan ko. Habang siya naman may tinawagan. Ilang minuto lang ay magkasunod na dumating ang pinsan ko at secretary niya.

"Nandito na po sila" saad ko.

May bahid na pagtataka sa mukha ng pinsan ko. Sinimulan na ni Mayor ang kasal. Pinirmahan na namin ang marriage certificate at selyado na rin.

"Congratulations sa inyong dalawa, kayo ay kasal na. Maaari mo nang halikan ang iyong asawa." sambit ni Mayor.

Napalingon naman ako sa kanya. Agad siyang lumapit sakin at hinalikan ako sa labi. A quick smack lang naman. The mayor congratulates us even his secretary and my cousin.

Kasal na kami!?