Chapter 02

SHANAIA ISABELLE

Alas-singko y medya pa lamang ng madaling-araw nang magising ako.

Sa tabi ko, mahimbing pa ring natutulog si Shally. Nakatalikod siya habang yakap ang unan na para bang wala siyang iniisip na problema sa mundo.

Napangiti ako nang bahagya.

Kapag ganitong oras ako nagigising, alam kong wala nang pag-asang makatulog muli. Kaya imbes na magpabalik-balik sa kama, nagpasya na lang akong mag-gym.

Tutal, may sarili namang gym ang mansiyon.

Maingat akong bumangon upang hindi magising si Shally bago tahimik na lumabas ng kaniyang silid.

Pagdating sa kuwarto ko, mabilis akong naligo.

Ilang minuto lang ang itinagal ko sa loob ng banyo bago lumabas na nakasuot ng puting bathrobe.

Pagkatapos ay nagbihis na ako.

Black sports bra.

Black sweat shorts.

Black rubber shoes.

Simple.

Comfortable.

Practical.

Mabilis ding natuyo ang natural kong itim na buhok dahil hindi naman ito gaanong makapal. Nang matuyo, itinali ko ito sa mataas na ponytail.

Paglabas ko ng kuwarto ay kasabay namang bumukas ang pinto ng guest room.

Lumabas si Arie.

"Good morning, Miss Shanaia."

Bahagya siyang yumuko bilang pagbati.

Nakasuot siya ng puting T-shirt, itim na leggings, at running shoes.

"Magja-jogging ka?" tanong ko.

Tumango siya.

"May gym naman dito sa bahay kung gusto mo."

Nagpasalamat siya ngunit magalang na tumanggi.

"Mas gusto ko po sanang tumakbo sa labas."

Tumango na lamang ako.

"Suit yourself."

Nagpaalam siya at agad na lumabas ng mansiyon.

Ako naman ay bumaba.

Isa-isang bumati sa akin ang mga maid na nakakasalubong ko ngunit hindi ko na iyon pinansin.

Pa-lagpas na sana ako sa kusina nang marinig ko ang boses ni Mom.

"Maggi-gym ka?"

Napalingon ako.

Nakasuot siya ng apron at mukhang abala sa paghahanda ng almusal.

Napakaaga.

"Obviously."

Wala sa gana kong sagot bago muling naglakad.

"Ipapatawag kita kapag handa na ang breakfast."

Narinig ko iyon ngunit hindi na ako lumingon.

Masyado pang maaga para makipagplastikan.

---

Matatagpuan ang gym sa likurang bahagi ng mansiyon.

Katabi nito ang mini garden ni Mom at ang malaking swimming pool.

Pagkapasok ko pa lamang ay agad kong binuksan ang air conditioner bago nagsimulang mag-stretch.

Makalipas ang ilang minuto ay sinimulan ko na ang workout routine ko.

Habang paulit-ulit kong ginagawa ang bawat set, hindi ko maiwasang maalala ang nangyari kagabi.

Sa totoo lang, wala akong ideya na may pag-uusap palang magaganap tungkol sa kasal.

Bago pa man kami makarating sa Pilipinas, nag-utos na ako kay Clayton na maghanap ng impormasyon tungkol kay Ethan Grey Parker.

At hindi ako nabigo.

Sa dami ng impormasyong nakuha ko, lalo lamang akong nakumbinsing hindi bagay sa kapatid ko ang lalaking iyon.

Womanizer.

Irresponsable.

At masyadong kampante sa buhay.

Kaya nang dumating ako sa mansiyon at nadatnan silang nag-uusap tungkol sa kasal, pakiramdam ko ay kampi sa akin ang tadhana.

Napangiti ako nang maalala ang mukha niya kagabi.

Lalo na nang isa-isahin kong ihagis ang mga litrato niya kasama ang iba't ibang babae.

Sa iba't ibang lugar.

At iba't ibang sitwasyon.

Halos maubo pa nga ang ama niya sa galit.

At si Ethan?

Mukhang gusto na akong lunurin gamit ang tingin niya.

Sa mga oras na ito, sigurado akong galit na galit siya sa akin.

Pero wala akong pakialam.

Sa susunod naming pagkikita...

Mas lalo ko pa siyang gagalitin.

---

Makalipas ang halos isang oras, naupo muna ako sa isang stool upang magpahinga.

Pinunasan ko ang pawis sa aking noo habang nililibot ng tingin ang buong gym.

Ngayon ko lang napansin ang mga pagbabagong ginawa rito.

Noon ay puro bato ang mga dingding.

Ngayon ay glass walls na ang bahaging nakaharap sa pool.

Mas maliwanag.

Mas moderno.

Mas elegante.

May mga bagong kagamitan rin na halatang mamahalin.

Naputol ang pagmamasid ko nang bumukas ang pinto.

"Ate."

Lumapit si Shally habang nakangiti.

"Ready na ang breakfast."

Tumango ako.

"Kain na tayo."

---

Pagdating namin sa dining room ay nadatnan ko si Mom na kausap si Arie.

Pareho silang tumigil nang makita ako.

Hindi ko na lang pinansin.

"Ate, dito ka sa tabi ko."

Hinila ako ni Shally sa upuang katabi niya.

Napagitna ako sa kanilang dalawa ni Arie.

Nasa unahan si Dad habang nasa tapat naman namin si Mom.

Nagdasal muna kami bago nagsimulang kumain.

Magsasandok na sana ako ng kanin nang maunahan ako ni Mom.

"Ako na."

Napangiti siya.

"Na-miss ko rin itong pagsisilbihan kayo ni Shally gaya noong mga bata pa kayo."

Kinuha ko ang sandok mula sa kaniya.

"I'm not a kid anymore."

Diretso ko siyang tiningnan.

"Kaya ko nang pagsilbihan ang sarili ko."

Bahagyang natigilan siya.

Ngunit pinilit pa rin niyang ngumiti.

"Of course."

Tahimik akong nagsandok ng pagkain.

Ilang minuto ring walang nagsalita.

Hanggang sa basagin iyon ni Dad.

"Shanaia."

Nakataas ang tingin niya sa akin.

"Gusto kitang makausap pagkatapos nating kumain."

"Pupunta kami ni Shally sa mall."

Ramdam kong napatingin sa akin si Shally.

Hindi pa namin iyon napag-uusapan.

Ngunit wala na siyang sinabi.

"Then let's talk when you get back."

Nilunok ko muna ang pagkain bago sumagot.

"Baka gabi na kami makauwi."

Napailing ako.

"Maybe next time, Dad."

Tumahimik ang buong mesa.

Maya-maya ay marahas na bumagsak ang kubyertos sa plato.

Ngunit hindi ko iyon pinansin.

"Kung hindi mo kayang makipag-usap mamaya," madiing sabi niya, "ngayon na tayo mag-uusap."

Kitang-kita ko ang pagpipigil niya sa galit.

Nagpunas muna ako ng labi gamit ang table napkin bago tumingin sa kaniya.

"I said next time."

Diretso ang tingin ko sa kaniya.

"And don't worry."

Tumayo ako.

"Hindi ako aalis ng bansa."

Bahagyang lumambot ang boses ko.

"Mananatili ako rito hanggang makausap kita at masigurong wala nang kasalang magaganap."

"Anak—"

"Wala na akong gana."

At iniwan ko silang lahat sa dining room.

---

Makalipas ang ilang oras, matapos ang shopping spree nila ni Shally, huminto si Shanaia sa paglalakad.

Bigla.

Walang babala.

Napakunot-noo si Shally.

"Ate?"

Hindi sumagot si Shanaia.

Nakatitig lamang siya sa direksyon ng isang lalaki.

Isang lalaking unti-unting lumalapit sa kanila.

Huminto ang mundo ni Shally nang makilala niya ito.

Maging ang paghinga niya ay tila saglit na nakalimutan.

Samantalang si Shanaia ay nanatiling walang ekspresyon.

Malamig.

Hindi mabasa.

Huminto ang lalaki ilang hakbang ang layo sa kanila.

Nakatitig lamang siya kay Shanaia.

Parang natatakot na baka mawala ito kapag kumurap siya.

Pagkatapos ng mahabang katahimikan, nagsalita siya.

Mababa.

Punong-puno ng pananabik.

At pangungulila.

"You're back."