LOGIN
"I will take your answer as a yes."
Malalim ang boses na sabi sa akin ni Kian matapos niya akong itulak sa kama. Mariin niyang hawak ang baba ko kaya napangiwi pa akong napatingala sa kanya. Napalunok ako. Parang may kung anong nakabara sa lalamunan ko na nakatingin sa kanya. Kahit na gusto kong bawiin ang mata ko sa kanya ay hindi ko magawa dahil sa higpit ng pagkakawak niya sa baba ko. Napansin kong dahan dahan ang paglapit ng mukha niya sa akin. "Kung ikaw... buong puso kong ibibigay sayo ang katawan ko." sa loob loob ko ng habang kusang pumikit na ang mga mata ko at hinintay ang paglapat ng labi niya sa mga labi ko. "Open your mouth, Aria." iyon ang narinig ko mula sa kanya ng gahibla na lang ang labi niya sa akin. Kusang bumuka ang mga labi ko at buong puso kong sinalubong ang halik niya sa akin. "Uhm," napasinghap ako ng maramdaman ko ang dila niya na nasa loob na ng bibig ko. Naglulumikot na hinuhuli ang dila ko. Kusang umangat ang mga kamay ko, kumapit ako sa kanyang leeg. Ngunit nakaramdam ako ng kahungkagan sa sarili ko ng bigla siyang tumigil sa paghalik sa akin. Napatitig ako sa kanya. Hindi ba niya nagustuhan ang paghawak ko sa kanya kaya siya tumigil? Ngunit hindi ko iyon masagot, dahil nakita ko na gumuhit ang isang ngisi sa kanyang mga labi. "Good, then follow my lead, Aria." iyon na naman ang nakakapanindig balahibong tono ng boses niya. Nilapit pa sa tainga ko ang labi niya ng sabihin niya iyon kaya nanginig ako ng maramdaman ko ang mainit niyang hininga na dumampi sa tainga ko. "Uhm," napasinghap na lang ako ulit ng dinilaan pa niya ang tainga ko at patulak na iginaya pahiga sa kama. Napahigpit ang hawak ko sa leeg niya. Nanginginig ako dahil ngayon ko lang naranasan ang ganito. Siya pa lang ang unang lalaking nakahawak, nakahalik sa akin. Habang patuloy si Kian sa paghalik at pagdila sa tainga ko ay naramdaman ko ng nasa ibabaw ng pagkababae ko ang isa niyang palag. "Paghiwalayin mo ang mga hita mo, Aria." narinig kong utos niya sa akin. "N-no," ngunit ang pagtanggi kong iyon ay walang naging silbi dahil kusang bumuka ang hita ko habang patuloy siya sa paghimas ng pagkababae ko. "T-this is my first time..." iyon ang lumabas sa bibig ko na napahawak sa kamay niyang nasa pagkababae ko. Natatakot talaga ako. Gagawin ko rin naman ito kahit na sinong lalaki ang nakabili sa akin. Kaya bakit ako makakaramdam ng takot ngayon? Katanungan na hindi ko mabigyan ng tamang kasagutan. "I know, nakasaad naman sa medical certificate na pinakita ng boss mo, diba? Kaya relax ka lang. Hindi ka masasaktan kung susunod ka lang sa gusto ko," sabi niya sa akin na muling dinilaan ang tainga ko. Hahalikan sa labi na para siyang uhaw na uhaw at hinihigop pa ang kung anong mayroon sa loob ng bibig ko. Na kapag mahuhuli niya ang dila ko ay talagang hihigupin niya iyon na para bang may tubig siyang naiinum doon. "Uhm," muli na lang akong napakapit sa kanyang leeg. At namalayan ko na lang ang sarili kong tinutugon na nga ang halik niya sa akin. "Ahh," umarko ang likod ko lalo na ng maramdaman ang patuloy niyang paghimas sa pagkababae ko. At naramdaman ko na lang na gumapang iyon sa loob ng panty ko. "Mr. Kian..." daing ko sa pangalan niya dahil sa kakaibang sensasyong dulot ng paghimas niya sa pagkababae ko. Muli ay mariin akong napapikit. Lalo na ng maramdaman ko ang paglalaro ng daliri niya ang klitoris ko. Nanginig na ang buong katawan ko na para bang may bultahe ng kuryente ang kumalat sa bawat himaymay ng katawan ko. At tila pag ipon ng init sa puson ko na parang maiihi ako sa pakiramdam ko. Hanggang sa maramdaman ko ang isa niyang daliri na naglalaro na sa ibabaw ng aking pwerta. "Shhh, relax. I will make you cum in no time." narinig ko pang bulong niya sa akin na tinigil ang paghalik niya sa akin dahil pinagtuunan niya ng pansin ang paglalaro niya sa aking pagkababae. "Ahh, no! S-stop." at napasigaw na lang ako ng maramdaman na nga na tila may lalabas na sa aking pwerta. Para akong maiihi. "S-stop, ugh.. Ahhhhhhh." at nanginig na lang ako na nakahawak sa kamay niya na nasa pagkababae ko. Hinihingal ako. Na para akong tumakbo ng milya milyang layo. Ngunit ang akala ko ay doon na lang iyon ay nagkamali ako. Dahil simula lang pala iyon at wala pa kami sa kalagitnaan. "Remember this. Binayaran kita ng isang milyon, kaya akin ka ngayon hanggang magdamag." at sa ipinaalala niyang iyon ay doon bumalik sa alaala ko kung bakit ba ako nasa sitwasyong ganito. ..... "Kailangan na ng iyong ama na maoperahan, at hindi pwedeng puro utang, ms. Garcia." sabi sa akin ng doctor na kausap ko na siyang tumitignin sa kalagayan ng aking ama. Isang buwan mahigit na ring narito sa ospital ang aking ama at tulad ng sinabi ng doktor ay kailangan na nga nitong maoperahan pero dahil sa wala akong pera ay wala akong maipangbayad. Puro utang na rin ang mga gamot na iniinum ng aking ma na nasa higit isang daang libo na ang kailangan kong bayaran. Kung saan saan na ako humingi ng tulong. Nakiusap na rin ako sa kompanyang pinagtatrabahuan ko ngunit dahil sa may bagong papasok na CEO ay hindi ako napagbigyan sa kahilingan ko. Hihintayin ko pa ang bagong CEO at sa kanya ako makikiusap. Pero paanu kung hindi mabait ang bagong boss na papalit sa dati kong boss? Ano ang gagawin ko? "Gumagawa na po ako ng paraan, bukas po. Sigurado na po ako bukas na may maibibigay na ako para maoperahan ang tatay ko." sagot ko sa doktor. Desperado na ako. Kailangan kong mag isip ng ibang paraan. At ang sumagi sa isip ko ay sa pinagtatrabahuan ko sa gabi. Sa CHAOS CLUB kung saan ako kumakanta. Maraming nagagandahan sa akin doong mga costumers. At ang iba ay gusto na rin akong bayaran para maikama. At iyon na lang ang naisip ko. Ang ibenta ang katawan ko. Na kung sino ang bibili sa akin ng malaki ay doon ako sasama ng buong magdamag.“Kian, iyong sinabi mo kahapon…”“Shut up! Ang akala mo ba na ang lintik na card ito ay mababayaran ang kasalanan mo sa akin?”“Pero… iyan na lang ang tanging paraan na alam kong makabawi ako sayo kung ano man ang naging kasalanan ko sayo. Ano ba ang gusto mong gawin ko para makalimutan mo ang kasalan ko. Gagawin ko ang lahat kahit ano!”Napatitig siya sa akin. Tila inaarok kung gaano ba katotoo ang mga sinasabi ko.“Kung ayaw mo akong paalisin, hindi ako aalis. At magtatrabaho ako sayo hanggang sa gusto mo. At ang sasahurin ko ay ibibigay ko lahat sayo,”“Sa tingin mo ba ay kinakapos ako sa pera?” sabi pa niya sa akin. “At sa tingin mo ay anong mabibili ng perang binibigay mo sa akin?” tanong pa niya sa akin na hindi maitago ang pagmamaliit sa perang naiipon ko ng paunti unti.Napapaisip na lang talaga kung ano ang gusto niya.Kung ayaw niyang tanggapin ang pera ko at ayaw naman niya akong umalis sa trabaho ko ano pa ang gagawin ko ng mapatawad lamang niya ako at mawala ang galit niy
Para akong naipako sa kinatatayuan ko.Kahit wala na sa harap ko si Kian ay parang nakikinita ko pa rin ang galit na galit niyang ekspresyon na nakatingin sa akin.Nagpakawala ako ng malalim na paghinga. Saka ako napasulyap sa puntod ng kanyang mga magulang na hindi naman kalayuan sa kinatatayuan ko.Parang may sariling isip ang mga paa ko at humakbang iyon palapit sa puntod.Kusa akong napaluhod sa harap ng puntod ng nasa harap na ako at tuluyang tumulo ang aking mga luha.“Tito, tita. Nabigo ako sa pangako ko, patawarin niyo ako.” garalgal na bose kong napaiyak sa harap ng mga puntod ng mga magulang ni Kian.Walang ibang lumabas sa bibig ko maliban sa salitang paghingi ng tawad sa kanila.Nanatili ako sa harap ng puntod ng mga magulang ni Kian na nakaluhod hanggang sa kumalma ang kalooban ko.Ilang minuto bago ako nagpasyong tumayo at lumabas na ng sementeryo.…..Kuyom ang mga kamao ko na nakatingin kay Alina ngayon na nakaluhod sa harap ng puntod ng mga magulang ko.Hindi ko man m
"Magandang umaga." agad kung pagbati sa mga katrabaho ko paglabas ko pa lang ng elevator dahil agad silang napatingin sa akin na para bang hinihintay talaga nila ako.Napayuko pa ako dahil parang mayroong dumi sa mukha ko dahil sa pagkakatitig nila sa akin.Nagtuloy ako sa paghakbang palapit sa kanila.Doon nagsalita si Nathy. Isa sa laging nang bubully sa akin dahil sa pananamit ko."Congrats, Alina. I'll be in your hand in the future." sabi nito pero halatang nanunuya naman ang kanyang boses.Tinapik pa niya ang balikat ko."Anong ibig mong sabihin?" tanong ko dito dahil hindi ko naman makuha ang ibig nitong sabihin.“Sa loob ng isang taon ay magiging secretary ka ni Mr. Collins.”“Ano? And when did this happen? Bakit wala akong alam tungkol dito?”Ngunit hindi ko na hinintay na makasagot ito dahil nagmamadali na akong pumasok sa opisina ni Kian.Agad kung tinungo ang working table ko at binuksan ang email ko.Mayroon nga akong natanggap na notice sa inbox. Agad ko iyong binasa. At
Ilang sandali rin akong napatingala sa kalangitan matapos kong magkwento sa kanya ng pahapyaw.Nagulat na lang ako ng maramdaman ko ang marahan niyang pagtapik sa likod ko."Don't just stand there."Napasulyap ako sa kanya ng marinig ko ang sinabi niyang iyon. At mas lalo akong nagulat ng bigla niyang hawakan ang kamay ko.Napatitig ako sa kamay niyang nakahawak na sa akin."Halika. I will treat you some delicious food." sabi niya sa akin sabay hila na paalis sa lugar na iyon.Napasunod na lang ako sa kanya at hindi na binawi ang kamay ko mula sa kanyang pagkakahawak.Bahagya akong napangiti. Hindi na rin masama na ikwento ko sa kanya iyon dahil kapalit ng paghawak niya sa kamay ko.Naglakad kami palabas ng Falcon.Ang akala ko ay sasakay na kami ngunit nagpatuloy lang kami sa paglalakad kung saan matatagpuan ang maraming nagtitinda ng street foods."Ang raming mga tao." hindi ko mapigilang sabihin dahil marami ngang estudyante ang nakakalat para bumili ng mga iba't ibang mga pagkain.
At Falcon University.Hindi na ako mapakali at nakaramdam ako ng pagkabalisa. Halatang kakaiba ang kinikilos ni Kian simula pa kaninang umapak kami sa malaking gate pa lang ng Falcon.Nag-aalala tuloy ako na baka may hinala na siya na si Aria at Alina ay iisa.Tahimik lang akong nakasunog sa kanya. Wala na akong balak pang magsalita baka tuluyan na akong mabuking. Ngunit sa pagkabalisa ko ay hindi ko na napansin ang pagtigil niya, kaya nabangga lang ako sa likod niya."Bakit ayaw mong sumabay sa akin?" tanong niya, saka niya ako nilingon.Napahawak pa ako sa ilong ko na bumangga sa malapad niyang likod."H-hindi naman." mahina kong sagot.Kaya para hindi na siya magtanong pa at baka lalo siyang maghinala ay pinilit kong kinalma ang sarili ko at umagapay sa kanya sa paglalakad.Nagpatuloy siya sa paglalakad hanggang sa madaanan namin ang basketball court kung saan ko siya lagi nakikita sa hapon na naglalaro bago umuwi."This is the basketball court, palagi ako noon naglalaro dito araw-
Naalimpungatan ko sa huni ng mga ibon sa labas.Nagmulat ako ng mga mata. Awtomatikong napatingin ako sa labas ng bintana kung saan tanaw ko ang mga sanga ng puno ng manga at mga ibon na nakadapo sa mga sanga."Ugh!" Sumidhi ang kirot ng ulo. Hinilot ang sintido ko. "Nalasing na naman ba ako kagabi?" tanong ko pa sa sarili ko.Mariin akong pumikit. Pagdilat ko, nasulyapan ko si Aria na tulog sa gilid ng kama ko. Nakaupo siya sa sahig, nakayuko at mahimbing nga sa pagkakatulog.Nasulyapan ko rin ang gamot sa gilid, sa ibabaw ng bedside table. Tiningnan iyon kaya napagtanto kong gamot iyon sa hangover. Binantayan ba niya ako magdamag?"Anong nangyari kagabi?" muli kong tanong.Wala akong maalala kahit isa sa mga nangyari kagabi at kung paano kami nakauwi ngayon dito sa bahay.Bahagya kong pinilig ang ulo ko. Hinintay kong mawala ang naramdaman kong pagkahilo bago ako bumaba ng kama. At nagpasya akong ilipat si Aria sa kama.Maingat kong kinarga si Aria at pinahiga sa kama.Gumalaw siya.
"Puwede bang magpalit na muna ako?" tanong ko kay Kian, na niyuko pa ang sarili ko dahil suot ko pa rin ang damit niyang pinahiram niya sa akin. At tulad kanina ay nilagyan ko ng belt iyon para maging bistida."No need. I told you earlier, you look adorable in that."Muli na lang akong napayuko.Su
"CEO Kian, hindi ka na ba interesado sa project tungkol sa lupang kinukuha mo sa akin?" tanong sa akin ni CEO Valdez nang maharangan ng mga tauhan ko ang mga tauhan nitong humahabol sa amin.Sasagot na sana ako nang maramdaman ko ang pagbigat ng katawan ni Aria na nasa bisig ko."Shit, I almost for
"No!"Sigaw na lang ang tanging nagawa ko dahil wala nang lakas ang katawan ko. Nilamon na kung ano mang inihalo sa inimun ko ang katinuan ng isip ko.Mariin na lang akong pumikit, marahil ay ito na talaga ang magiging kapalaran ko. Ang pagpasa-pasaan ng iba't ibang lalaki. Simula nang binenta ko a
"Eh! CEO, how may I help you?" tanong ko sa kanya nang humarap ako at mabilis na tinago ko sa likod ko ang tinapay na kinakain ko.Seryoso siyang nakatingin sa akin na napatingin sa kamay kong nasa likod ko."What are you doing?" tanong niya sa akin nang hindi inalis ang tingin sa may likod ko.Hind







