Chapter 3

Narito na kami sa harapan ng malaking gate ng mga Salvador. Kasama ko si Aleng Rosa at ang isa niyang kasambahay, para kapag iniwan ako nito sa mansyon ng mga Salvador ay may kasama itong uuwi.

Positibo talaga akong makakapagtrabaho sa mga Salvador dahil ang linapitan ko ay sobrang malapit din sa kanila—si Aleng Rosa. Batid ko kasing hindi ito matitiis ng mga Salvador na siyang ikanatutuwa ko.

Bumukas mag-isa ang malaking gate na nasaaming harapan. Ang malakaw na Hardin at may fountain sa gitna ang siyang bumungad sa amin. Pamilyar na ako sa lugar dito dahli nga madalas akong sumama noon kay mama sa pagtratrabaho dito. May ibang nagbago pero bilang lamang sa diliri ko ang mga ito. Tulad na lang ang isang duyan malapit sa puno ng mangga. At greenhouse malapit sa tirahan ng mga aso.

Mga iba’t ibang bulaklak ang siyang nakapalibot sa amin. At kung wala lang ang sementong pathway papunta sa pinto ng mansyon ay mistulang nasa kagubatan kami na mayroon iba’t ibang klaseng bulaklak.

Pinagmasdan ko ang mga bulaklak na maroon. Unti-unti naman sumilay ang ngiti ko dahil naalala ko ang mahal kong mama.

She likes flowers. At dahil sa kanya ay natuto na rin akong gustuhin ang mga ito. Mayroon nga kaming munting hardin ni mama sa likod ng aming bahay. Kahit na hindi mamahalin ang mga bulaklak na naroon ay talaga naman inalagaan namin ni mama ng maayos ang mga iyon.

“Talitha.”

Nawala ang atensyon ko nang marinig ko ang pagtawag sa akin ni Aleng Rosa. Mabilis naman akong lumakad palapit sa kinaroroonan nila, kasama na nila ngayon ang ilaw ng tahanan ng pamilyang Salvador.

Matamis na ngiti ang sinalubong sa akin ni Kelly Salvador. Ngumiti naman ako rito kahit na nagsisimulang mabuhay muli ang galit sa puso.

Napakagandang ginang. Tila isa itong modelo sa isang magazine. Makinis ang kutis. Mahaba ang binti. At kahit nasa edad na ay hindi halata sa kaniyang mukha dahil tila hindi ito tumatanda.

“Ito na ba ang anak nina Tally at Domeng?” maligayang tanong niya kay Aleng Rosa.

Muli kong pinagmamasdan si Kelly Salvador. Ang matamis na ngiti nito ang siyang nagpabuhay lalo ng galit ko.

Anong karapatan nitong banggitin ang pangalan ng mga magulang ko kung batid nitong kinawawa niya ang mga ito sa kaniyang tahanan?!

Ngayon ko lang nabatid na ang magandang mukha nito ay may tinatago pa lang kalupitan. Totoo nga ang mga sabi-sabi sa mga mayayaman. Mapangmaliit sila sa maliit sa kanila.

Mahilig silang mang-apak sa mga taong nakababa sa kanila.

“Oo, Kelly. At narito kami ngayon dahil sa napag-usapan natin kagabi.”

Mabilis na dumapo ang mga kamay ni Kelly Salvador sa kaniyang bibig dahil sa sinabi ni Aleng Rosa.

“Ikaw ang tinutukoy ni Aleng Rosa?” tanong nito sa akin. Tila ba hindi kapani-paniwalang nais kong pumasok bilang trabahador sa kanila.

Mabilis akong tumango rito na siyang kinasinggap niya.

“Oh my god, hija! You look so beautiful to be our maid. Ayoko naman na gawing kasambahay ang katulad mong makinis at maganda.”

“Pero gusto ko po,” mabilis kong sagot.

“Ako man ay nagulat sa gusto nito ngunit desidido siyang magtrabaho sa inyo, Kelly,” pagsabat ni Aleng Rosa. “Nais niya talagang magtrabaho rito para kahit papaano ay maramdaman niya raw ang presensya ng mga magulang niya sa mansyon ninyo.”

“Ganoon ba?” ani ni Kelly Salvador. “ But you don’t want to study in college, hija? Napag-usapan kasi namin kagabi ni Aleng Rosa na kakagradute mo lang ng high school.”

Mabilis akong umiling sa tanong nito sa akin.

“But why?”

“Mag-iipon muna po ako,”tangging sagot ko kahit na may ibang laman naman ang utak ko.

Natigilan si Kelly Salvador. Pinakatitigan ako nito na siyang pinagtataka ko dahil lang sa sagot ko. Natameme kasi talaga ito sa akin. Mabuti na lang ay bumalik din naman ito sa dati at muling ngumiti sa akin ng matamis.

“I can help you, hija. Pag-aaralin kita.”

Mabilis akong umiling. Ayokong magkaroon ng utang na loob sa mga taong kinamumuhian ko.

“Next year na lang po ako mag-aral at gusto ko po pera ko ang ipag-aaral ko sa sarili ko,” pagsisinungaling ko.

Marahan na tumango sa akin si Kelly Salvador. Tumaas naman ang kilay ko nang bumaling ang tingin niya kay Aleng Rosa.

Mabuti na lang at nadadaan ko sa malambing na boses ko ito. Dahil wala itong kaalam-alam sa binabalak ko sa kanilang pamilya.

Habang abala ito sa pakikipag-usap, unti-unti naman tumatalim ang tingin ko rito. Gustong gusto ko nang magdusa ang mga ito lalo na’t sumagi muli ang huling tinuran ni papa bago ito pumanaw.

‘Ang mga Salvador, Talitha.’

Batid kong may kahulugan ang tinuran na ito ni Papa. Kaya narito ako upang hindi lang maghiganti. Narito rin ako upang malaman ang kahulugan sa huling tinuran ni Papa.

“Hardinera, hija.”

Mabilis akong napatayo ng tuwid at muling pinaningning ang aking mga mata sa ginang na nasa harapan ko.

“Hardinera ang magiging trabaho mo rito sa amin. Okay lang ba iyong?”

“Opo naman!” pinasigla ko ang boses ko.

“Kung ganoon ay pumasok na tayo sa loob upang maipakita ko na ang iyong magiging silid,” masayang sambit ni Kelly Salvador.

Nagpaalam ako Kay Aleng Rosa at nagpasalamat na rin bago kami naghiwalay. Sabay naman kaming pumasok ni Kelly Salvador sa mansyon nila at bumungad sa amin ang nakasandal sa pader malapit sa magarbong hagdanan.

Ang kaniyang mga mata ay tila kasing lamig ng yelo. Nakakrus ang mga kamay niya sa dibdib at madilim ang kaniyang mga matang pinagmamasdan kami—o mas tamang sabihin ay ako.

Unti-unti akong kinalibutan at natakot sa paraan ng pakakatitig nito sa akin ngunit mabilis ko rin itong binalewala. Pilit kong linakasan ang loob ko at ngumiti ng matamis dito.

“Oh, Locke,” ani ni Kelly Salvador. “Good thing you’re here! Pakisamahan naman si Talitha sa kaniyang kwarto at titignan ko muna ang niluluto ko.”

Sa isang iglap lang ay nawala si Kelly Salvador sa aming paningin. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiwi dahil sa tensyong na namamagitan sa amin nang tinatawag nilang Locke.

“Hi! Ako nga pala si Talitha —”

Mabilis nitong pinutol ang pagsasalita ko.

“I’m not interested,” malamig na wika nito, tila ba isang yelo ang boses niya.

Napakagat ako sa aking labi. Mabilis din nagkurutan ang mga daliri ko dahil sa biglaang kaba.

Mauudlot pa yata bigla ang plano ko rito dahil sa lalaki na ‘to!

“You know what? I can smell you from here. Amoy mukhang pera at manloloko.”

“Ang sakit mo naman magsa—”

Muli ako nitong pinutol ang sasabihin gamit ang nagbabanta at malamig niyang tinig.

“Go to your home before you regret. Dahil sa oras na makita ko ang pagmumukha sa pamamahay ko, paparusahan kita. Hindi sa paraan ng pagpapalayas, kung hindi parusa sa kama.”