Chapter 2

Pagpasok pa lang namin sa loob ay agad na akong nailang sa mga ginagawa ng mga tao roon.

Ang iba ay grabe kung uminom sa gilid at yung iba ay panay sayaw lang sa dance floor, habang yung iba naman ay halos may ginagawa nang kababalaghan sa iba’t ibang parte ng lugar, kulang na lang ay maghubaran na sila.

Hindi ko tuloy maiwasang matakot at kabahan sa maaaring mangyari sa akin dito.

Madali lang kaming nakapasok ni Ellie dito. Sa una ay kabado pa nga ako dahil baka hindi ako papasukin dahil menor de edad pa naman ako. Pero nang ipaliwanag ni Ellie na kasama niya ako, hindi na ako tinanong pa ng nagbabantay sa entrance at pinapasok na kami sa loob.

Ngayon tuloy, todo kapit ako sa braso ni Ellie dahil sa mga nakikita ko.

First time ko lang pumasok sa ganitong lugar kaya bago pa ang lahat sa akin.

At alam naman iyon ni Ellie, kaya mahigpit din ang hawak niya sa akin para hindi ako mahiwalay sa kanya dahil siksikan ang mga tao sa loob.

Mukhang sikat talaga ang bar na ito dahil napakadaming tao.

Umakyat kami sa second floor at doon ko mas nakita na mas marami pa ang gumagawa ng kababalaghan dito sa floor na 'to.

Hindi ko tuloy maiwasang mas lalo pang matakot, lalo na nang magsisipol ang ilang mga lalaki nang makita si Ellie at agad ding napapatingin sa akin pagkatapos.

Yung klase ng tingin nila ay parang hinuhubaran na nila ako, kahit nakasuot lang ako ng pantalon at T-shirt.

"Don't mind them. Masasanay ka rin sa ganito kapag nagtagal. Just remember, hindi ka nila magagawang hawakan once you sign the contract, since ikaw ang pipili ng taong hahawak lang sayo," sabi niya na may seryosong boses nang mapansin ang sobrang pagkailang ko.

Tumango ako.

Balak kong kunin ang pangalawang trabahong sinabi niya.

Tulad ko, iyon din ang kinuha niyang trabaho dahil ayaw daw niyang gamitin ng kung sino-sino ang katawan niya.

Hindi ko alam kung kaya ko bang tiisin ang mga ipapagawa nila sa akin, lalo na’t wala pa akong anumang karanasan sa ganung bagay. 

Pero kahit papaano, alam kong mananatili akong pure, at iyon ang pinakamahalaga para sa akin.

Mukahng tama nga ang sinasabi nila, kapag wala ka nang choice, sa patalim ka talagang kakapit.

Titiisin ko na lang ang lahat… para kay Mama at kay Fritz.

Pumasok kami sa isang room at nakita namin ang isang babaeng nakaupo habang nagbabasa ng ilang papeles.

Sabi ni Ellie na siya si Nicky, ang supervisor dito. Siya ang nagha-handle sa mga babaeng pumapasok sa ganitong klase ng trabaho.

Ngumiti siya kay Ellie nang makita ito.

"You still look gorgeous as always, Ellie!" Masaya niyang sabi, bago niya ibinaling ang tingin sa akin.

"Siya na ba ang nakuha mong papalit sa’yo?" tanong niya. 

Nagulat ako sa narinig at napatingin kay Ellie.

Papalit?

Aalis na ba siya sa trabahong ito?

Sandaling tumingin sa akin si Ellie bago muling bumaling kay Madam Nicky at tumango.

"Yeah… but you should make a pangako to me that you will take care of her dito okay?," mahinang sabi ni Ellie.

Natawa si Madam Nicky at tumango.

"I can promise you that. But base sa itsura niya, I think mahihirapan ata ako diyan." Pinasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa. "She’s so pretty and has an innocent-looking face that you know guys want. Kahit hindi pa siya inaayusan, paniguradong sinusundan na agad siya ng tingin ng mga lalaki kanina. So paano pa kaya kapag nag-suot na siya ng pang-sexy na damit? Panigurado, mas marami ang gustong kumuha sa kanya."

Napasinghap ako sa takot sa sinabi niya.

Tama siya, kanina pa ako nakakaramdam ng mga matang nakatitig sa akin.

May ilan ding lalaki ang nagtangkang lapitan ako, pero dahil hindi pumayag si Ellie na malapitan nila ako, hindi nila nagawa.

Kaya siguro medyo kampante din ako kanina sa labas dahil nandiyan si Ellie.

Pero ngayong narinig kong aalis na siya sa trabahong ’to?

Ibig sabihin, hindi ko na siya makakasama at ako na lang mag-isa sa lugar na ’to. 

Bigla tuloy akong nakaramdam ng matinding takot sa kung ano ang maaaring mangyari sa akin.

Napahawak sa sentido si Ellie at tumingin muli sa akin.

"Are you really sure na gusto mo itong klaseng trabaho?"

Dahan-dahan akong tumango.

Hindi na ako puwedeng umatras. Nakasalalay dito ang perang pambayad sa operasyon ni Mama.

Pinapirma na nila ako sa kontrata na nagsasabing pumapayag akong legal na magtrabaho sa ganitong klase ng trabaho para makapagsimula na.

Nahihiya pa nga ako dahil si Ellie pa ang gumagabay sa akin kung saan ako pipirma dahil hindi ako marunong magbasa ng English. English kasi ang sulat doon sa kontrata.

Kaya si Ellie na lang ang nagbasa ng kontrata para sa akin at ipinaliwanag isa-isa ang nakasulat doon.

Ayon sa kontrata, bilang pag-iingat sa identity ko, kailangan kong magsuot ng maskara kapag nagtatrabaho na ako.

Sa pinakataas na palapag kami magtatrabaho, isang floor na hiwalay sa iba para hindi kami mahalo at mapagkamalang nagbebenta ng katawan at magalaw.

Doon din madalas namamalagi ang mga pinakamayayamang tao dahil iyon ang lugar na ginagamit ng mga businessman para sa mga business transaction nila.

May mga rules kaming kailangang sundin.

Una, kung ano ang iuutos sa amin ng napili naming master, kailangan naming sundin. Bawal tumanggi, maliban na lang kung may kinalaman sa pakikipagtalik. Kapag tungkol na doon, doon kami puwedeng humindi.

Pangalawa, bawal kaming magbigay ng kahit anong mahalagang impormasyon tungkol sa sarili namin, at bawal din kaming magtanong tungkol sa personal nilang impormasyon.

At panghuli, bawal naming hubarin ang maskara o ipakita ang mukha namin sa kanila. Hindi dapat kami pumayag kahit pilitin pa nila kami.

May binigay din sa aming device na maaari naming pindutin kapag pinilit nila talaga kaming makipagtalik. Kapag pinindot namin iyon, may agad na pupunta para pigilan sila at iligtas kami.

Ang bayad sa amin ay depende sa oras ng itatagal namin sa isang room. Mas matagal kami roon, mas malaki ang bayad kaya mas maganda raw kung kaya naming tumagal para mas malaki ang kikitain namin.

Kami rin daw ang bahalang pumili ng room na papasukin namin dahil lahat ng VIP ay nasa loob lang ng kanya-kanya nilang kwarto. 

Kapag nakapasok na kami sa kwartong iyon, bawal na kaming lumabas hangga’t hindi kami pinapalabas ng master namin.

Hanggang 5 AM lang daw ang trabaho namin at kailangan naming umuwi pagkatapos. Pero madalas, walang umaabot ng ganoong oras dahil hindi naman nila kami gagalawin. Kadalasan, hanggang 4 hours lang ang pinakamatagal nilang ipinapastay sa amin.

11 PM ang start namin kung kailan pupunta na kami sa floor na iyon, kaya mahaba pa ang oras ko para maghanda.

Pero grabe na ang kaba ko sa nalalapit na oras.

“Now you’re already part of the special work here,” ngumiti sa akin si Madam Nicky. “Ilan taon ka na nga pala, iha?”

Hindi na nila ako hiningan ng résumé dahil hindi raw kailangan iyon, kasi hindi pa naman kami permanent employee at special workers lang kami.

Pero gaya ng sinabi ni Ellie, mahirap makaalis sa trabahong ito. Makakaalis lang ako kapag gusto ng master ko na bilhin ako mula sa bar, o kung may mahanap akong papalit sa posisyon ko.

At mukhang iyon ang ginawa ni Ellie kaya nakaalis na siya sa trabahong ito ngayon.

Naisip ko tuloy, kapag nakaipon na ako ng sapat, hahanap din ako ng papalit. 

Wala kasi akong balak na magtagal dito.

“17 po,” magalang kong sagot sa kanya.

Sabay na napasinghap sina Ellie at Madam Nicky sa sagot ko, at hindi makapaniwalang tumingin sa akin.

“What the fuck?! Did I just involve a bata here in this kind of trabaho?!” gulat na sabi ni Ellie.

“Bakit ngayon mo lang sinabi ’yan?! Hindi kami tumatanggap ng underage sa trabahong ito!” stressed na sabi ni Madam Nicky.

Nakaramdam ako ng kaba.

Aalisin na ba nila ako agad?

Pero… paano na yung kikitain ko?

Sa iisipin na 'yun ay hindi ko maiwasang mangilid ang luha ko.

“Pero payag naman po ako dito, eh. Please… huwag n’yo po akong tatanggalin. Kailangan na kailangan ko po talaga ng pera,” nakikiusap kong sabi, kaya nagkatinginan silang dalawa.

“Matatanggal ako sa trabaho kapag nalaman ng boss natin ito,” na momoblemang sabi ni Madam Nicky, kaya lalo akong kinabahan at pakiramdam ko ay maiiyak na ako.

Paano na ’to?

Nangako pa naman ako kay Fritz na bukas, ipapasyal ko siya sa mall kasi inisip ko na magkakaroon na ako ng pera.

Sandali kaming nanahimik hanggang magsalita si Ellie.

“But boss will not going to know naman if we just shut up na lang diba…?”

Napatingin kami ni Madam Nicky kay Ellie.

Tumingin si Ellie sa akin. “Hindi rin malalaman ng magiging master niya ang age niya if she won’t sabi to him. And also, she already signed the contract… at you mismo ang nagsabi, right? Na hindi siya makakaalis here hangga’t wala nakukuhang papalit sa kanya?”

Natahimik si Madam Nicky at nag-isip.

Ako naman ay tahimik na nanalangin na sana pumayag siya.

Hindi ko alam kung saan pa ako makakakuha ng trabaho sa kalagayan ko ngayon.

Ito na lang talaga ang tanging paraan.

“Okay. But you need to make sure na walang makakaalam ng age mo, dahil pare-parehas tayong malilintikan,” sabi ni Madam Nicky.

Yes!

Agad akong tumango at napangiti sa kanya.

May inabot siyang black mask sa akin. “You need to get ready now, because your work is going to start any minute now.”

Kinakabahan akong napatingin sa orasan, at lalo akong natakot nang makita kong isang oras na lang ang natitira.

Parang ayoko na tuloy gumalaw ang oras dahil alam kong pagdating ng 11 PM, magsisimula na ang kalbaryong kakaharapin ko.

Pumunta kami ni Ellie sa dressing room para sa mga babaeng nasa special work, at pagpasok pa lang namin doon ay agad kong nakita ang maraming babae na nagsisiayusan na.

Napatingin pa ang iba sa amin lalo na sa akin, pero agad din naman silang nagpatuloy sa kanya-kanya nilang ginagawa na parang wala lang.

Hinila ako ni Ellie papunta sa may locker area at huminto siya sa isang locker.

"This is my locker. Since hindi na me part of this job, this locker will be yours na," sabi niya habang nakangiti.

Binuksan niya ang lock at ibinigay sa akin ang susi. Napatingin ako sa mga damit na nasa loob at sa dalawang pares ng heels.

"It looks naman na you don't have this kind of thing, so I plan to bigay na lang this to you for free na. I have so many of them naman at home, and I think hindi ko na rin sila magagamit since I plan to live my life now as a normal person."

Napangiti ako sa kanya. "Maraming salamat talaga," taos-puso kong sabi.

Umirap siya at pa-joke na hinampas ako sa braso.

"Don’t say salamat to me. I really feel so bad kaya that I pulled you into this kind of trabaho thinking about your age. And also, sorry na ikaw ang ginawa kong pamalit sa puwesto ko. I just need to get out of here since that man already found me."

Nakuwento niya kasi sa akin na may tinataguan siyang lalaki dahil malaki raw ang atraso niya rito. At mukhang siya din ang dahilan kung bakit aalis na rin siya sa trabahong ito.

Naghanap na ako ng pwede kong isuot mula sa mga damit niya, pero napapakamot na lang ako sa ulo dahil halos lahat ay maiiksi at sobrang revealing.

Parang wala namang matinong damit sa damit niya.

Sa huli, kinuha ko na lang ang red dress at sinukat iyon dahil minamadali na niya ako.

Pagkalabas ko sa fitting room ay napatakip siya sa bibig habang nakatingin sa akin.

"Oh my gosh! I can’t believe your body shape is so gorgeous. Akala ko buto-buto ka lang, but you have a really good shape!" namamangha niyang sabi at medyo malakas pa kaya napatingin din sa akin ang ibang babae na nasa loob.

Nahihiya akong ngumiti at sinubukang hilahin pababa ang dress na suot ko, pero dahil doon ay bumaba naman ang tela sa bandang dibdib ko kaya lumabas ang cleavage ko.

"Woah! You also have big dede ah! Nakaka-inggit tuloy. You're so buto-buto pero bakit yung katawan mo pinagpala? Even your pwet is so matambok!" naiinggit niyang sabi kaya mas lalo pang namula ang mukha ko sa hiya.

Halos lahat ng babae sa loob ay nakatingin na sa akin kaya todo na ang hiya ko.

Bakit naman kasi ganito magsalita si Ellie?

Nakakahiya tuloy!

"Ellie, tumigil ka na nga diyan… nakatingin na silang lahat oh," mahina kong saway sa kanya.

"And so? They’re making tingin to you because you're so hot and gorgeous."

Naiilang na ngumiti na lang ako sa kanya at nagpahila na nang hilahin niya uli ako papunta sa isang bakanteng vanity table sa pinakadulo.

Napatingin sa akin yung babaeng nakaupo sa tabi ng vanity table na hihintuan namin, kaya ngumiti ako sa kanya pero pinagtaasan lang niya ako ng kilay at hindi ako pinansin.

Agad na nawala ang ngiti ko at napapahiya akong umiwas na lang ng tingin.

"This is my space so it's yours na din. You should upo na because I'm going to put some make up on your face," sabi ni Ellie.

"Ahm… kailangan pa bang mag-make up ako? H-hindi kasi ako naglalagay ng ganyan eh," nahihiya kong sabi, kaya mahina siyang natawa.

"Well, it depends on you naman since magsusuot ka rin naman ng maskara later."

Napatango ako.

Iniwan muna ako ni Ellie nang pumasok si Madam Nicky sa loob at tinawag siya, kaya naiwan akong kasama ang ibang babae dito.

Akala ko sandali lang siyang mawawala pero ang tagal niyang bumalik kaya pinaglalaruan ko na lang ang mga daliri ko dahil wala akong magawa.

Ramdam na ramdam ko ang pagiging out of place ko sa kanila dahil may sari-sarili silang pinag-uusapan, habang ako ay wala ni isa man na nakakausap, tapos nasa pinakadulo pa ako.

Pero ayos lang din naman dahil wala naman akong balak na magtagal sa lugar na ’to. 

Kapag nakaipon na ako, aalis din agad ako. 

Baka mahirapan lang akong umalis kapag may naging ka-close ako dito.

May ibinigay din kasing babala si Ellie sa akin na huwag na huwag daw akong magtitiwala sa mga taong nandito, lalo na sa mga kasamahan ko sa ganitong trabaho.

Mainit daw ang mga ito sa mga baguhan, dahil iniisip nilang papalitan sila ng mga bagong dating sa mga kustomer na malalaki magbayad. Kaya mas mabuti raw na lumayo ako sa kanila, at baka may gawin pa silang masama sa akin.

"Nabalitaan niyo ba? Nandito na naman daw si Mr. Costello?"

"Totoo ba? Kung ganun, sino ang maglilingkod sa kanya ngayon? Ayoko na sa kanya, napakarahas niya."

"True. Hindi pa nga niya ako ginagalaw pero ang dami kong pasa na inabot sa kanya. Paano pa kaya kapag umabot na kami sa kama?"

"Sino ang pupunta sa kanya mamaya? Alam niyo namang siya ang pinaka-importanteng VIP dito kaya bawal na walang pumunta sa kanya sa kwarto."

"Ikaw na lang kaya ulit, Nea? Diba type mo siya?"

"Oo, type ko siya. Pero ayoko na. Nananakit kaya ’yun. ’Yun na ang first and last ko sa kanya. Ayoko nang maranasang masampal at masabunutan!"

"Buti nga gano’n lang inabot mo. Paano pa kaya ako? Nauntog yung ulo ko sa lamesa dahil malakas niya akong tinulak. Never again."

Napalunok ako sa mga naririnig kong kuwento nila.

Mukhang napakabayolente ng Mr. Costello na ’yon, at nagagawa pa niyang manakit ng mga babae.

Mas mabuti nang iwasan ko ang lalaking iyon.

"Hindi ka ba mag-aayos?"

Nabaling ang tingin ko mula sa mga nagkukuwentuhang babae nang magsalita ang babaeng katabi ko.

Hindi pa nga ako sigurado nung una kung ako nga ba talaga ang kinakausap niya o yung katabi pa niyang isa, dahil nakatingin lang siya sa salamin habang nag-aayos. Pero nang lingunin niya ako at pinagtaasan ng kilay, doon ko lang narealize na ako pala ang tinatanong niya.

"Ah… naka-ayos na ako."

Pinasadahan niya ng tingin ang itsura ko at ngumisi.

"Anong ayos ’yan? Yan na ’yon? Ang haggard ng mukha mo. Ano, haharap ka sa mga VIP natin dito na ganyan ang itsura? Mag-isip ka nga!" inis niyang sabi, kaya napatulala na lang ako at tumingin din sa sarili ko sa salamin.

Tama nga siya.

Napakaputla ko ngayon na parang may sakit.

Pero kasi pale naman kasi talaga ang kulay ko kaya parang may sakit ako, kahit ganito naman talaga ang itsura ko.

Pero kung haharap nga ako nang ganito, baka ma-disappoint sa akin yung magiging master ko at paalisin agad ako sa kwarto at wala pa akong kikitain.

Ayoko namang mangyari iyon.

Sabay-sabay kaming napalingon sa alarm na nakasabit sa dingding, at lalo akong kinabahan nang makitang sampung minuto na lang at oras na ng trabaho namin.

Isa-isa nang lumabas ang mga babae kasamahan ko hanggang sa kaming dalawa na lang ng babaeng katabi ko ang natira.

Inirapan niya ako bago tumayo. "Maglagay ka man lang ng kahit lipstick sa labi mo kung hindi ka marunong mag make-up. Kung wala ka ding make-up, hiramin mo muna yung make-up ko." Nag-spray pa siya ng pabango bago muling tumingin sa akin. "At saka huwag ka ngang maging mahinhin na parang Maria Clara diyan. Hindi bagay sa tulad mong ganito ang klaseng trabaho. Nakakairita kang tignan alam mo ba 'yun?"

Napayuko na lang ako sa sinabi niya hanggang sa tuluyan na siyang umalis, at naiwan akong mag-isa.

Tila may mabigat na nakadagan naman sa dibdib ko sa sinabi niya habang tinitingnan ko ang sarili ko sa salamin.

"Pero kung may choice lang ako, hindi naman talaga ako magtatrabaho dito," mahina kong bulong.

Gaya ng sinabi niya, nanghiram ako ng red lipstick sa kanya at naglagay ng kaunting pulbo. 

Tinanggal ko na rin ang pagkakatali ng buhok ko, at bumagsak ang tuwid kong buhok hanggang bewang.

Napatingin ako sa heels na ibinigay ni Ellie at sinuot ito. Ngayon lang ako nakapagsuot ng ganito kaya medyo hindi ako sanay maglakad gamit nito.

Muling tumunog ang alarm sa dingding, at agad akong nakaramdam ng takot nang makita kong oras na.

Tiningnan ko muna ang repleksyon ko sa salamin at napailing sa suot ko dahil halos makita na ang lahat sa akin sa sobrang iksi nito.

Napalunok ako, at bago ko pa namalayan, namuo na ang luha sa mga mata ko sa takot na nararamdaman.

Hindi ko alam kung lalabas na ba ako o hindi.

Kanina, napaka-sigurado ko pa na tatanggapin ko ang trabahong ito para sa pera. 

Pero ngayong nandito na ako, ngayong mismong gagawin ko na 'to, parang ayoko nang magpatuloy.

Pero kapag naiisip ko ang perang kikitain ko, yung perang alam kong makakatulong sa amin, ’yon ang nagbabalik ng lakas ko para isakripisyo ang dangal na meron ako ngayon.

Para kina Mama at Fritz.

Gagawin ko ang lahat para sa kanila.

Malungkot akong napangiti habang dinadampot ang maskarang nasa vanity table. Sinuot ko ito, at nang matakpan ng kalahati ang mukha ko, parang hindi ko na nakilala ang sarili ko sa likod ng maskarang ’to.

“Mama… sana mapatawad mo ako sa gagawin ko,” mahina kong bulong bago ako naglakad palabas ng dressing room.

Wala nang atrasan ’to.