ANG PAGPAPANGGAP

Hindi ako nakasagot sa kanyang mga salita noong gabi sa beranda. Ang ngiting iyon, na hango sa nakaraan ngunit nagtataglay ng init ng kasalukuyan, ay patuloy na gumugulo sa aking isipan hanggang sa aming pagtulog.

Kinabukasan, maagang naging abala ang buong resthouse. Ang araw na ito ang unang hakbang sa aming matagal nang pinaplanong paghihiganti. Nakasuot si Edward ng isang mamahaling dark navy suit na perpektong humapit sa kanyang katawan, habang ako naman ay nagsuot ng simpleng black blazer, pencil skirt, at salamin sa mata. Sa araw na ito, hindi ako ang doktora o ang may-ari ng ospital; ako ang magiging personal na sekretarya at tagapayo ni "Mr. Theodore Cruz", ang nag-iisang alyas at katauhang gagamitin ni Edward para makalapit kay Marcus Sebastian.

Habang nasa loob kami ng sasakyan patungo sa gitna ng siyudad, napansin kong marahang pinipisil ni Edward ang kanyang mga palad.

"Kaya mo ba?" mahinang tanong ko habang nakatitig sa daan.

Napatingin siya sa akin at bahagyang ngumiti, bagaman bakas ang panginginig ng kanyang boses. "Nasanay ako na kapatid ang turing sa kanya, Margaret. Pero ngayon, papasok ako sa sarili kong kumpanya bilang isang estranghero para ibagsak siya. Hindi ako pwedeng magkamali."

"Nandito ako sa tabi mo," sagot ko habang hinawakan nang sandali ang kanyang kamay. "Isipin mo lang na isa itong roleplay. Ikaw si Theodore Cruz, isang mayamang foreign investor na gustong magpasok ng bilyun-bilyong piso sa Sebastian Enterprises. Huwag mong hahayaan na makita niya ang galit sa mga mata mo."

"Salamat, Margaret. Paano na ako kung wala ka," pabulong niyang tugon.

Nang makarating kami sa matayog na gusali ng Sebastian Enterprises, mabilis kaming pinalibutan ng lamig ng aircon at ng tila nakakasakal na kapaligiran. Dinala kami ng receptionist patungo sa Executive Floor. Ngunit bago pa man kami makarating sa opisina ni Marcus, agad naming nasaksihan ang totoong kulay ng bagong namumuno rito.

Sa gitna ng malawak na hallway, nakatayo ang isang lalakeng nakasuot ng mamahaling barong habang hawak ang nakatuping mga papel. Si Marcus.

"Ano 'tong kalokohang iniharap mo sa akin?!" sigaw ni Marcus sa isang may-edad nang empleyado na nakatungo at halatang nanginginig sa takot. "Ang sabi ko, bawasan ang budget ng maintenance team nang limampung porsyento! Bakit napakalaki pa rin ng numerong 'to?!"

"S-Sir Marcus... kung babawasan po natin nang ganoon kalaki, hindi na po magiging ligtas ang mga pasilidad para sa mga empleyado..."

"Wala akong pakialam sa kaligtasan niyo!" putol ni Marcus habang pabalang na ibinato ang mga dokumento sa mukha ng matanda. Lumipad ang mga papel sa sahig. "Ang kailangan ko ay kita! Kung ayaw mong sundin ang utos ko, lumayas ka sa kumpanyang 'to! Maraming naghihintay na kapalit mo sa labas!"

Napakuyom ang kamao ni Edward sa aking tabi. Naramdaman ko ang biglang pag-iiba ng temperatura ng kanyang katawan at ang paglitaw ng mga ugat sa kanyang leeg. Mabilis kong isinalat ang aking kamay sa kanyang braso at marahang piningot ang tela ng kanyang amerikana upang paalalahanan siya.

"Kumalam ka, Edward," saway ng aking mga mata sa kanya.

Huminga nang malalim si Edward, itinuwid ang kanyang tayog, at ibinalik ang maawain ngunit misteryosong ngiti sa kanyang mukha. Lumakad kami patungo sa gawi ni Marcus.

"Isang napakainit na pagtanggap naman para sa aming pagdating, Mr. Sebastian," malakas at buo ang boses na wika ni Edward habang pumuwesto sa harap ng kanyang kapatid.

Napatigil si Marcus at mabilis na nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha nang makita ang eleganteng kaanyuan ni Edward. Inayos niya ang kanyang polo at pilit na ngumiti, habang ang matandang empleyado naman ay mabilis na nag-ipon ng mga papel at umalis nang nakatungo.

"Ah! Kayo na ba si Mr. Theodore Cruz?" tanong ni Marcus habang inilalahad ang kanyang kamay. "Patawarin niyo ako sa nakita niyo. Minsan talaga ay kailangang maging kamay-bakal para matuto ang mga tamad na empleyado."

Tinitigan muna ni Edward ang nakalahad na kamay ni Marcus bago ito dahan-dahang tinanggap at kinamayan nang mahigpit. "Naiintindihan ko. Sa negosyo, disiplina ang susi. Ako nga pala si Theodore Cruz, mula sa Cruz Holdings," pagpapakilala ni Edward gamit ang isang malamig at altered na tono ng boses. Pagkatapos ay itinuro niya ako. "At ito naman ang aking personal executive secretary at legal advisor, si Ms. Margaret Reyes."

Yumuko ako nang bahagya bilang paggalang. "Magandang umaga, Mr. Sebastian."

Bahagyang kumunot ang noo ni Marcus habang nakatitig sa mukha ni Edward. Mabilis na lumakas ang tibok ng aking dibdib. Nakilala niya kaya? May mali ba sa pagkagawa ko sa kanyang ilong o jawline?

"May problema ba, Mr. Sebastian?" tanong ni Edward nang walang anumang bakas ng kaba.

"Wala naman... parang may pamilyar lang sa mga anggulo ng mukha mo," sagot ni Marcus habang inaaral ang bawat linya sa mukha ng kanyang kapatid. "Pero imposible. Baka nagkakamali lang ako. Halika kayo, pumasok tayo sa aking opisina."

Pumasok kami sa malaking opisina na dating pagmamay-ari ni Edward. Napansin kong mabilis na inikot ni Edward ang kanyang paningin. Ang mga dating larawan ng pamilya at mga parangal ay pinalitan na ng malalaking portrait ni Marcus at ng mga mamahaling alak.

"Maupo kayo," alok ni Marcus habang nauupo sa kanyang swivel chair. "Sabi ng secretary ko, interesado kang magpasok ng limandaang milyong piso bilang paunang puhunan para sa aming bagong real estate project sa South?"

Lumapit ako at maingat na inilatag sa mesa ni Marcus ang isang mamahaling leather folder na naglalaman ng mga pekeng panukala at blueprint na aming inihanda.

"Tumpak, Mr. Sebastian," pagsisimula ni Edward habang sumasandal sa upuan at nakakrus ang mga binti. "Ang Cruz Holdings ay naghahanap ng matatag na kasosyo rito sa Pilipinas. Nabalitaan ko ang mabilis na pag-angat ng kumpanya mo matapos ang balitang pagpanaw ng iyong kapatid na si Edward."

Bahagyang natigilan si Marcus, ngunit mabilis ding lumabas ang isang pilit at mapagkunwaring ngiti sa kanyang mga labi. "Ah, yes. My poor brother, Edward. Isang trahedya ang nangyari sa kanya. Ngunit kailangang magpatuloy ng buhay at ng negosyo. Ako ang sumalo ng lahat ng responsibilidad na iniwan niya."

"Isang dakilang kapatid," sarkastikong komento ni Edward na dumaan lamang bilang papuri sa tainga ni Marcus. "Ngunit bago ako maglabas ng ganoon kalaking halaga, gusto kong makasiguro na malinis ang operasyon ng kumpanyang ito. Paano mo pinapatakbo ang pananalapi?"

Tumawa nang malakas si Marcus, isang tawang puno ng kayabangan. "Huwag kang mag-alala, Mr. Cruz. Sa kumpanyang ito, ako ang batas. Ang lahat ng kita ay dumadaan sa akin. Kung ano ang gusto kong i-declare sa tax, 'yun ang masusunod. Ang mga empleyado? Madaling palitan ang mga 'yan kapag nagreklamo. Biyaya sa kanila na pinapasahod ko pa sila."

Habang nagsasalita si Marcus, napansin ko ang pagtatala ni Edward sa kanyang isip. Bawat salitang lumalabas sa bibig ng kanyang kapatid ay tulak ng kasakiman na gagamitin namin laban sa kanya.

"Napakagandang sistema," sagot ni Edward habang may pilyong ngiti sa kanyang mga labi, ang parehong ngiting ipinakita niya sa akin noong isang gabi. "Gusto ko ang paraan ng pagpapatakbo mo. Walang dramang pampubliko, puro kita lang. Gusto kong makita ang mga internal audit reports niyo para sa huling dalawang quarter bago natin pirmahan ang memorandum of agreement."

Nawala ang ngiti ni Marcus at napalitan ng kaunting pag-aalinlangan. "Ang audit reports? Medyo confidential ang mga dokumentong 'yun, Mr. Cruz."

Lumapit ako nang bahagya at nagsalita sa pormal na tono. "Mr. Sebastian, bilang legal advisor ni Mr. Cruz, pamantayan po sa lahat ng aming multi-million dollar investments ang pagsusuri sa financial standing ng aming partner. Kung may itinatago po kayo, hindi po kami mag-aatubiling ilipat ang aming puhunan sa inyong karibal na kumpanya."

Mabilis na napatingin sa akin si Marcus, halatang nadala sa aking pananakot. Ayaw niyang mawala ang napakalaking isdang ito na nasa harap na niya.

"Hindi, hindi! Walang problema!" mabilis na bawi ni Marcus. "Ihahanda ng accounting department ang mga kailangan niyo. Pwede kayong bumalik bukas ng hapon para sa pirmahan at para sa pagsusuri ng mga dokumento."

Tumayo si Edward at inayos ang kanyang amerikana. Inilahad niya muli ang kanyang kamay kay Marcus. "Aasahan ko 'yan, Mr. Sebastian. Huwag mo akong bibiguin. Napakalaking pera ng ilalagak ko rito."

"Maniwala ka sa akin, Theodore," kumpiyansang sagot ni Marcus habang mahigpit na nakipagkamay. "Ito ang pinakamagandang desisyong gagawin mo sa buhay mo."

Habang naglalakad kami pabalik sa elevator, ramdam ko ang matinding tensyon na unti-unting kumawala sa katawan ni Edward. Nang tuluyang masara ang pintuan ng elevator at kami na lamang dalawa ang nasa loob, napasandal siya sa bakal na dingding at huminga nang napakalalim.

"Narinig mo ba siya, Margaret?" mahinang tanong ni Edward, ang kanyang boses ay puno ng pait at galit. "Walang kaabang-abang na awa sa katawan niya. Inangkin niya ang lahat ng pinaghirapan ko at ginawang impyerno ang buhay ng mga taong naglingkod sa amin nang matagal."

"Narinig ko," sagot ko habang hinawakan ang kanyang balikat. “Simula pa lang ‘to, marami ka pang pagdadaanan.” mahinang sabi ko bago kami makalabas ng mataas na building ng Sebastian Enterprise.