Se connecterThe car finally pulled into the driveway of the mansion. Malapit lang ang mall dito kaya hindi nagtagal ang naging byahe ko pauwi.Dala ang ibang shopping bag, lumabas na ako sa kotse para pumasok sa loob ng mansyon. Excitement was overwhelming me. Ang isiping may Riel na naghihintay sa akin ay nagdudulot ng kakaibang kiliti sa puso ko.Dati naman hindi ganito ang mood ko kapag uuwi na. Siguro dahil ang araw na ito ay naiiba. Bukod sa naresolba agad ang problema ko kay David, magkikita rin kami ng mokong na iyon pagkatapos kong magtapat sa kanya noong umaga.Ilang oras lang kami hindi nagkita pero pakiramdam ko, sobrang na-miss ko sya.Pangiti-ngiti ako habang tinatahak ang lupa papunta sa pintuan, papasok sa loob. Kaso, natigilan ako nang malapit na ako. Kunting hakbang na lang talaga."I already told you, I'm handling it! Just leave Alina alone!"It was Riel's voice that made me stop. Ang lakas ng boses nya. Ngayon ko lang sya narinig na sumigaw ng ganoon.Mabilis akong nagtago sa g
Nakasunod lang sya sa aking likuran. Papunta na sana kami sa counter para magbayad nang matigil ako at napatitig sa isang uri ng gloves.Riel always had cold hands. Lagi kong napapansin iyon sa tuwing inaabot niya ang baso ng tubig o kapag hindi sinasadyang magtagpo ang mga kamay namin. Napaisip ako kung malamigin lang ba talaga siyang tao o baka masyado lang stress sa buhay.Either way... leather gloves seemed like a practical gift.Isa pa, ayos na rin na isama 'to sa pinamili ko para sa kanya. Baka hindi na nya ako tantanan kakaasar kapag brief at boxer lang ang puro laman ng dala ko.Iyon na ang huli namin binili sa store na iyon. Paglabas namin sa mall, our arms were heavy with shopping bags. Sa sobrang dami ay nagpatulong na kami sa nakitang guard. Mabuti na lang at nagpatawag pa ito ng dalawang lalaki para buhatin lahat ng aming dala papunta sa kotse ni Celine.Nang masiguro namin na naipasok lahat sa kotse, bumalik din kami ni Celine sa loob ng mall para manood ng sine. It will
"Seriously, bakit ka natatawa?"Nakatitig lang ako sa kanya. I swear, confusion was written all over my face."Shunga!" Sabi nya sa pagitan ng mga tawa nya. "Alam ko na kasi ang tungkol d'yan.""Huh?" My jaw practically hit the table. "Paano mo nalaman?"She rolled her eyes like I was the slowest person alive. "Duh, nadulas ka kaya nung lasing ka."Namilog ang mata ko sa gulat. "Totoo? Ano pa mga nasabi ko?"Kaya ayaw ko minsan maglasing, e. Nawawala ako sa kontrol."Don't worry, hindi ka naman nagbigay ng life-altering spoilers," pang-aasar pa nya. Kumagat muna sya sa kanyang sandwich. "But you were mumbling about 'contracts,' 'Riel,' and 'hassle.' Doon pa lang, gets ko na agad."Nahilamos ko na lang ang sariling palad sa mukha. Grabe. Mabuti na lang talaga at sya ang kasama ko nung gabing iyon. Kasi kung hindi? Ewan ko na lang talaga."I can't believe I spilled that," bigo kong kinulong ang pisngi sa aking dalawang palad."Sinabi mo pa. Next time kasi, drink moderately. What if you
"H-how... How did you..." hindi makapaniwalang iling ko. "You-" I paused, swallowing the sudden lump in my throat. "You did that for me?"She rolled her eyes playfully."Of course, g*ga!" lumawak ang ngiti nya. "I'm your best friend. Did you really think I'd let some corporate jerk mess with you?"Kumawala ang mahinang tawa sa bibig ko. Hindi talaga ako nagkamali sa kanya. Typical Celine. Bold, no-nonsense, always looking out for me."I... I don't even know what to say.""You don't have to say anything," segunda nya. Marahan nya akong hinawakan sa magkabilang balikat para iharap ako ng buong-buo sa kanya."I know you," dugtong nya. "I knew you'd try to handle it alone, and honestly? Masyado ka ng maraming pinoproblema. Hayaan mong may tumulong sa'yo minsan. Ako. Let me take care of things sometimes, okay?"Napakagat ako sa labi. Walang pakundangan ko syang niyakap. Gusto kong umiyak sa sobrang galak, at tuwa sa ginawa nya. Kung pwede lang talaga na umiyak dito, ginawa ko na.Lord! How
Hindi nagtagal nang pumarada ang sinasakyang taxi sa harapan ng Lancastaster. Hindi na ako nagsayang ng minuto at lumabas na roon. Tumayo ako sa mismong harapan ng matayog na gusali ng Lancaster.I swallowed the lump in my throat, taking a deep breath."This is it," I told myself. "It's now or never."Bumilis ang kabog ng dibdib ko. Naramdaman ata neto ang posibleng presensya ni David mula sa loob. Huminga ulit ako ng napakalalim at pinakalma ang sarili. Paulit-ulit ko pang pinaalalahanan ang sarili na mabilis lang ito.Kakausapin ko lang ang damuho para sabihin na hindi ako natatakot sa balak nya. Na pwede na nya sabihin kay Riel lahat, dahil sigurado naman akong sa akin pa rin ang kampi nito. Na ipapamukha ko lang sa kanya na hindi na nya ako kayang paikutin.Tama. After this, I'll be surely free from everything.Lakas loob akong humakbang papasok sa gusali. Tuloy lang ako sa pagpasok. Ni hindi ko inalintana ang mga matang nabaling sa akin. Wala rin naman silang pake sa akin. Saglit
Narinig ko ang malalim nyang pagbuntong-hininga. "Busy or planning to keep running from me?"Kumunot ang noo ko sa sinabi nya. "Nahiya nga lang ako kaya napatakbo ako kanina. Uuwi ako ng medyo... maaga, mamaya. May pupuntahan muna ako after my class," sabi ko.Hindi ko pa talaga nasasabi ang plano kong pagpunta sa Lancaster mamaya. Pag-uwi ko, saka ko na talaga lahat sasabihin. Walang labis, at walang kulang. Sana lang ay maintindihan nya at maniwala sya sa akin."There better be," he shot back. Malumanay at kalmado na ang boses nya. "After what you just told me? It shouldn't just end with one kiss from you, then run after. Prepare yourself, love."This lover boy! Hindi pa sinabing mahal din ako, e. May pa-ganyan pa syang nalalaman."Fine, fine..." pang-aasar ko, kunware napilitan, kahit sa loob ko ay excited na. "Bye na. Pasok na ako.""I'll see you later," he then sighed.Before I could tease him again, the call ended with a soft click. Napatitig ako sa sariling cellphone na may ngi
Palipat-lipat ang tingin sa'ming lahat ni Lando, mula sa akin na tila estatwa na, hanggang kay Raz na nanginginig sa galit, at sa dalawang taong halatang dayo sa aming baryo. Ang kaniyang presensya ay nagdala ng kakaibang katahimikan. Dahan-dahan niyang inilapag ang tinola sa mesa. "Anna? May... m
"A-Ah... kayo po pala, Mo—Mrs. and Mr. Alcantara. Uhm, tuloy po kayo," nauutal kong bati. Muntik ko na siyang matawag na ‘Mommy’ tulad ng dati, kung hindi ko pa nakita ang malamig niyang ekspresyon. "Hindi na. We're not here for small talk," malamig niyang tugon. She looks so different that my he
Habang patungo ako sa botika ay naiwan ang isip ko sa kubo. Ang mga sinabi ni Raz ay parang sirang plaka na nagpapaulit-ulit sa pandinig ko. Kasabay n'un ay ang ayaw ng pumirmi ng pagtibok ng puso ko. “Pagkatapos nito... kapag magaling na ako, sana maisipan mo nang sumama sa akin pabalik…”Tsk. Na
Napailing na lang ako habang pinapanood silang dalawa sa may poso. Si Lando ay seryosong tinuturuan si Raz kung paano ang tamang pag-pump, habang si Raz naman ay nakatitig sa bakal na hawakan na para bang isa itong makalumang makina na ngayon lang niya nakita sa buong buhay niya."Sabing dito mo ha







