Kabanata 3

"Oh, e 'di ikaw na mayaman! Sa'yo pala 'to e. Bakit 'di mo agad sinabi?!"

Malalalim na ang paghinga ko matapos kong isigaw 'yon sa mukha niya.

Tumalsik pa ang laway ko, dahilan para mapapikit siya. Pagkatapos ay nandidiri niyang pinahid sa natalsikan niyang mukha ang isang kamay niya.

"F-ck. It smells like alcohol."

Medyo tinamaan ako ng kaunting hiya doon, lalo na nang amuyin pa niya ang kamay niyang pinangpahid sa natalsikan kong laway.

"Eh, sino ba kasing may sabing ilapit mo sa'kin ang mukha mo? Natalsikan ka pa tuloy!" Nagawa kong magpakasarkastiko kahit unti-unti na talaga akong nilalamon ng hiya.

Tingin ko ay nawawala na ang epekto ng alak sa katawan ko. Parang gusto ko na lang tumakbo palayo at hinding-hindi na sa kaniya magpakita.

Ano ba naman kasing pumasok sa kukuti ko para gawin ang bagay na 'to?!

"Now, give me..."

Napatingin ako sa palad niya nang ilahad niya 'yon sa harap ko. Nang ibalik ko agad ang tingin sa mukha niya ay bahagya niya akong tinaasan ng kilay.

"Your phone... I saw you take a picture of me. Akin na. Ako na ang magbubura."

Kalmado na ang boses niya; hindi na rin siya mukhang galit. Nakumpirma ko 'yon nang isatinig niya ang kasunod na sinabi...

"Don't make me touch a small b*obs."

My jaw literally dropped. What the hell?

Kusa akong napaatras, dahilan para mapasandal ako sa pader. Ang kamay kong nakatakip pa rin sa harap ng dibdib ko ay nalipat sa namimilog ko nang bibig.

A playful smile curved on his lips as he watched my reaction.

"Nasaan na?" muli niyang nilahad sa harap ko ang kaniyang palad.

Hindi pa nga ako naka-move on sa huli niyang sinabi, tapos gusto pa ata niyang ipasok ko ang kamay ko sa loob ng bra ko habang nakatingin siya. Eh 'di mas lalo akong kakainin ng hiya!

"T-Talikod ka muna," uutal-utal kong sabi.

Kinunutan niya ako ng noo, mukhang hindi nakuha ang gusto kong iparating.

"Just turn around so I can get my phone," paglilinaw ko sa Ingles.

Hindi siya tumango pero mukhang naintindihan naman niya dahil tumalikod din agad siya.

Kinuha ko naman 'yon na pagkakataon upang bumwelo patakbo.

Inipon ko muna ang natitira kong lakas, saka inulyapan ang nakaharap na niyang likod sa akin. Nang makitang wala siyang kaalam-alam sa gagawin ko ay walang alinlangan akong kumaripas ng takbo palayo sa kaniya.

Hindi ko siya nilingon. Tuloy-tuloy lang ako sa pagtakbo. May nababangga pa akong naglalakad sa kalsada pero tumatayo din agad ako, sabay takbo ulit.

Tagaktak na ang pawis ko nang tumigil ako sa unang kanto. Hihingal-hingal man ay sumilip pa rin ako sa nadaanang kalsada.

Success. Hindi siya nakasunod!

Sa sobrang pagod ko sa pagtakbo ay napaupo ako habang hinahabol pa rin ang hininga. Kinapa ko ang bandang dibdib ko at inilabas doon ang cellphone.

Ngayon na nasa katinuan ako, nagsisisi ako kung bakit ko naisipang i-blackmail siya kanina.

Pero may parte pa rin sa akin na gustong ituloy ang balak.

Pagkatapos ng gabing ito, may posibilidad na wala nang tatanggap pa sa akin na ibang advertising company.

Baka nga ngayon ay nagpaplano na siyang ipa-block ako sa lahat ng kumpanya. May kakayahan siyang gawin iyon dahil respetado ang kumpanya niya sa larangan ng advertising.

Isang utos lang niya na huwag akong tanggapin, agad makikinig ang iba sa kaniya. Siyempre, sa kaniya na mismo manggagaling, e. Sino bang magti-take ng risk na tanggapin pa ako kung galing na sa dati kong boss na huwag akong tanggapin? Wala. Lalo na sa tulad kong wala pang napapatunayan.

Kaya naman bago pa magbago ang isip ko ay pinagsesend ko na sa mga dump account ko ang litratong iyon. Pang-backup lang para kung sakaling mabura dito, may kopya pa ako.

Sakto namang namatay ang baterya ng cellphone ko kasabay ng pagparada ng isang itim na sasakyan sa harap ko.

Napatayo ako nang wala sa oras nang lumabas mula sa driver seat ng sasakyang iyon ang nagpupuyos na naman sa galit na lalaki... si Boss Raz.

"You f-cking stay there!" nanggagalaiti niyang sigaw at nagsimulang lumapit sa akin.

Pero bago pa siya tuluyang makalapit sa akin ay kumaripas na naman ako ng takbo.

"Son of a b-tch!" dinig ko pang malakas niyang mura.

Sobrang higpit ng pagkakahawak ko sa cellphone habang halos hindi na ako huminga sa kakatakbo.

Nang malapit na ako sa kanto ng apartment ko ay naramdaman ko na lang ang literal na paglutang ko sa ere. Iyon pala ay naabutan na niya ako at mabilis na binuhat gamit ang isa lang niyang braso. I started wriggling like a worm on fire.

"Ibaba mo 'ko! Ibaba mo 'ko!" paulit-ulit kong sigaw at pagpupumiglas.

Parang wala siyang narinig. Imbes kasi na ibaba ako ay inayos pa niya ang pagkakapatong ko sa kaniyang balikat saka naglakad palapit sa kaniyang kotse.

"Tulong! May kidnapper dito, tulong!" estiriko kong sigaw.

Kung alam ko lang na mahahanap agad niya ako, hindi na sana ako tumigil sa pagtakbo kanina. Hindi naman niya alam ang apartment ko kaya dapat ay doon na ako dumiretso.

"Tulong! Kinikidnap ako, tulong!"

Nadungawan ko ang pagbukas niya ng pintuan sa bandang passenger seat kaya mas lalo akong kinabahan.

"A-Anong binabalak mo sa'kin?!"

Imbes na sagutin ako ay basta na lang niya ako itinapon papasok sa loob ng sasakyan.

"Don't you dare escape again," seryoso niyang banta, may kasama pang pagduro sa akin.

Akala ko ay isasara na niya ang pintuan, tapos sa driver siya uupo. Hindi, dahil pinausog lang niya ako saka naupo sa mismong tabi ko.

"Let's talk about what you want from me," he said.

Napaayos ako ng upo at lihim na napangiti.

Ang kaninang pag-estiriko ko at pangamba ay kusang nawala. Mukhang tama nga ang naging desisyon kong ituloy ang balak kanina.

Sana nga bago matapos ang araw na ito ay naibalik na sa akin ang mahal na mahal kong trabaho.

Pangako, gagalingan ko nang todo. Hindi lang iyon. Sisiguraduhin ko rin na wala nang makakalusot sa akin ni isang typo.

"But before that, tell me who you are," aniya.

Gulantang akong napalingon sa kaniya. Suplado naman niya akong tinaasan ng kilay nang makita ang pagkalito sa reaksyon ko.

What the hell! Huwag niyang sabihing mula pa kanina ay hindi niya ako namukhaan?! The f-ck?!

"Perhaps... are you one of my stalkers?"

Oh my god, stalker? Seryoso ba talaga siyang hindi niya ako nakilala?