Share

Kabanata 2

Penulis: HANIFAH
last update Terakhir Diperbarui: 2025-11-10 20:24:00

Prente siyang nakaupo sa tanaw kong VIP lounge. Hindi lang iyon dahil pinapalibutan siya ng mga babaeng nasisiguro kong mga high-paid escort. Alam ko iyon, dahil kapitbahay ko si Sahil at isa siya sa kanila.

Napangisi ako nang makita ko kung paano dumulas ang malikot niyang kamay sa balakang ng isa sa mga babae.

"Ito na pala ang perfect guy sa iba, huh?" nakangisi ko pang bulong sa sarili.

Sa hindi malamang dahilan ay biglang naglikot ang utak ko. Napaayos ako ng upo at basta na lang kinapa ang cellphone sa bulsa.

"Bakit hindi ko naisip agad iyon?" usap ko ulit sa sarili, dahil sa naisip na plano.

Alam kong mali ang gagawin kong ito, pero kung ito lang ang paraan para mabalik ako sa kumpanya niya... bakit hindi ko gagawin?

Kinalikot ko ang screen ng cellphone ko at walang alinlangan kong itinapat sa gawi niya ang camera nito.

"Lagot ka sa'kin ngayon," bulong ko habang sini-zoom ang kuha ko sa kaniya.

Nang makontento ako sa anggulo ng camera, pinindot ko na ang button nito.

Ang galing! Kuhang-kuha sa litrato kung paano simutin ng isa sa mga babae ang kaniyang leeg.

I swiped to view the photo and then aimed the camera again for another shot.

Kailangan kong damihan ang shots para wala na siyang kawala.

Ang kaso, pagkatapat ko ng camera sa gawi niya ay bigla kong nabitawan ang cellphone nang makita ko sa screen na nakatingin na siya sa akin.

Sh-t.

Mabilis akong napatayo sa kinauupuang stool saka dinampot mula sa sahig ang cellphone.

Sa takot ko na baka aksidente kong nabura ang nag-iisang kuha kong shot, agad akong nagpunta sa gallery at tiningnan iyon.

Thank God, it's still there.

Bumalik ako sa pagkakaupo at muling tinanaw ang gawi niya. Naabutan ko siyang nakatingin pa rin sa direksyon ko, matalim ang ipinupukol na tingin. Pero imbes na kabahan katulad kanina, tinaasan ko lang siya ng kilay at binigyan ng mapanlarong ngisi.

"I got you..." I mouthed, which made him stand up abruptly.

Kita ko ang marahas niyang pagsinghap, kasabay ng pagpatong niya ng parehong kamay sa magkabila niyang balakang.

Tumayo na ako sa kinauupuan saka lumabas. Alam kong susunod siya agad kaya tumigil ako sa gilid ng entrance, sa madilim na parte kung saan malaya kong masabi sa kaniya ang gusto... kapalit ng kuha kong shot niya. Tamang-tama dahil walang katao-tao sa bandang ito.

At tama nga ako sa hinala...

Wala pang ilang segundo ay lumabas na siya. Kuyom-na-kuyom ang kaniyang panga habang lumilinga-linga sa paligid.

Lihim akong napangiti at prenteng isinandal ang likod sa pader. Hindi pa rin niya ako nakikita kaya tinawag ko na siya.

"Boss..."

Natigilan siya. Pinigilan kong hindi matawa sa ekspresyon niya nang makita ko ang nag-aapoy na galit sa kaniyang mga mata nang madako na ang tingin niya sa akin.

"It's you," he barked and pointed at me.

Tumuwid ako ng tayo saka binigyan siya ng nangungutyang bow. "At your service, Mr. Perfectionist..."

Mabuti na lang at medyo marami-rami na rin ang nainom kong alak kanina. Kasi kung hindi? Hindi ko magagawa ang bagay na ito.

Now I feel like I have a strange kind of power in my hands.

Malalaki ang hakbang niyang lumapit sa akin. Sasalubungin ko na sana siya, kaso nauna na siyang nakalapit sa akin, pagkatapos ay bigla akong padarag na isinandal sa pader.

"Aray!" impit kong daing.

Sandali pa akong napapikit dahil sa lakas ng pagkakasandal niya sa akin. Seryoso, ang sakit ha!

"You f-cking worthless, what do you want from me, huh?!" he spat.

Kakadilat ko pa lang nang muli akong napapikit dahil sa lutong ng kaniyang mura.

"Grabe ka naman sa f-cking worthless mo. Hindi ba puwedeng hindi ka lang nakontento kahit sobrang galing ko naman talaga?" tuloy-tuloy kong sambit.

Napapikit na naman ako nang idiin niya ako lalo sa pader. Kulang na lang ay sakalin na niya ako sa leeg dahil malapit doon ang pagkakatulak ng braso niya.

"What do you want, huh?!" ulit niyang pagalit na tanong.

Imbes na matakot na naman ako sa matalim niyang mga tingin sa akin ay pinaningkitan ko na lang siya.

"I'm here to blackmail you. Hindi ba halata?" matapang kong sagot.

"Blackmail me?" he repeated in disbelief. "Sino ka para i-blackmail ako?! Kilala mo ba ang kausap mo ngayon?"

Muntik na akong matawa sa tanong niya. Hindi ko lang nagawa dahil sobrang diin na talaga ng pagkakatulak niya ng braso sa akin sa pader.

"Of course I know you!" Napasigaw na ako dahil sa hirap ng posisyon ko. "Ikaw lang naman ang walang awang nagsisante sa'kin! Ikaw si Raz! Kilala ka sa pagiging perpekto kuno pero mahilig pala sa p*kpok—aray!"

Napahiyaw na talaga ako nang bigla niya akong hinigit at pinatalikod upang ang harap ko naman ang padarag na napasandal sa pader.

"Hoy, anong ginagawa mo?!" kinakabahan kong tanong.

Pinilipit niya kasi ang dalawang braso ko sa likod ko, pagkatapos ay itinulak pa lalo ako sa pader. Mas lalo akong binalot ng pangamba nang nagsimula na rin niyang kapain ang bulsa ng pantalon ko.

"Sabi ko, anong ginagawa mo?!" I demanded.

Gumalaw-galaw pa ako upang matigil siya sa pagkapa sa pantalon ko, ngunit agad niyang pinirmi ang parehong balakang ko sa pamamagitan lang ng pagtulak ng braso niyang hawak at nakadagan na rin sa dalawa kong kamay.

T-ngina, ang lakas niya!

"Where's your f-cking phone?!" asik na niya nang wala siyang nakapa sa mga bulsa ko.

Ang tanga niya sa part na iyon. Tingin ba niya ay basta ko na lang ibubulsa ang phone ko doon gayung alam kong maghaharap kami ngayon?

"Hindi mo talaga mahahanap diyan dahil wala naman d'yan!" pasigaw kong sagot.

"I said, where's your f-cking phone?!" sigaw din niya pabalik, saka ako muling pinaharap sa kaniya.

Ang mabibigat niyang mga kamay ay madiin nang nakahawak sa magkabila kong balikat. Galit na galit na nga siya kasi halos mamula na ang gilid ng kaniyang mga mata habang nakatingin sa akin.

I drew a breath and met his gaze with what little pride I could muster.

"Wala nga kasi sa bulsa ko kasi nasa b*obs ko!" wala sa sarili kong bulalas.

Lasing nga talaga ako kasi ang dapat na nasa utak ko lang ay bigla kong naisatinig. Ano ba 'yan!

Mabilis na bumaba ang tingin niya sa dibdib ko kaya agad kong pinantakip doon ang mga kamay ko. Tumagal ang titig niya doon kaya mas lalo kong tinakpan iyon, halos malukot na nga ang suot kong damit dahil sa pagkakatakip ko ng kamay.

"K-Kung ano man 'yang iniisip mo, huwag mo nang ituloy!" nauutal kong banta. "May CCTV doon..." Tumigil ako saglit at tiningala ang bandang kisame ng bar.

Sandali siyang lumingon sa bandang iyon ngunit agad din niyang ibinalik sa akin ang tingin.

"You can't do that," I snapped. "Kita tayo sa CCTV. Puwede kitang kasuhan ng h-rassment kapag pinilit mo 'ko."

Akala ko ay masisindak siya kahit papaano sa sinabi ko; ngunit ibinaba lang niya ulit ang tingin sa dibdib ko sabay kinunutan iyon ng noo.

"I can easily delete the CCTV records," he said quietly, and a mischievous smile curved his lips. "Don't you know I own this bar?"

What the- seryoso?!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 44

    Sa tagal kong naghintay na ma-seen niya ang message ko ay hind ko namalayang nakatulog ako. Kaya naman pagkagising na pagkagising ko kinabukasan ay cellphone agad ang hinawakan ko. Tiningnan ko kung naghimalang nag-reply siya habang tulog ako kaso… No new messages. "Grabe talaga ’tong future husband ko. May pagka-hard to get pala," panggagaslight ko na lang sa sarili. Nakakatamlay man ang hindi niya pag-reply sa akin pero nag-selfie pa rin ako para i-send iyon sa kaniya, kaso nang makita kong kitang kita sa mukha ko ang pagpupuyat ko kagabi, hindi ko na lang sinend. Naligo na ako't pumasok. Pagdating sa classroom, mukha agad ni Mia ang nakita ko kaya tuluyan na akong nawala sa mood. “Good morning, Chloe—" “Walang good sa morning ko kung Mukha mo agad ang nakita ko! Tsupe!" pambubugaw ko sa kaniya saka dumiretso na ako sa upuan ko. B*wisit! Kay aga-aga ganito na agad bubungad sa akin? Tsk. "Luh, high blood agad? Pakopya muna ng assignment, please? Promise, ’di kita kukulit

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 43

    Gusto kong magpalamon sa lupa sa sobrang hiya ko. Literal na napatayo ako mula sa pagkakaupo at napasabunot na lang sa buhok ko habang palakad-lakad sa loob ng kwarto. Sa dinami-rami ng pwedeng mangyari ngayong gabi, bakit ito pa?! "Diyos ko, Chloe! Ang tanga-tanga mo talaga!" bulong ko sa sarili ko habang nanginginig ang mga kamay na dinampot ang phone ko. Tiningnan ko ang screen at binasa ulit ang text niya. From: Future Husband Why would I go to hell? My god! Feeling ko nakataas ang isang kilay niya habang tina-type iyon. Malamang ay naguguluhan siya o baka naman nainsulto na. Sino ba naman ang hindi, 'di ba? Eh, parang minura ko na siya, e! B*wisit kasing Mia! Lagot siya sa akin bukas! Mabilis akong nag-tipa ng ire-reply kay Alistair. Kailangan kong ma-explain 'to agad bago pa niya ako i-block sa buong buhay niya. To: Future Husband OMG! I'm so sorry, Architect! Wrong send po talaga 'yun! Hindi po para sa inyo 'yun! May classmate lang po akong makulit na nanghihin

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 42

    Pero teka… bakit nga ba siya nag-text bigla? Hm… hindi kaya tumalab na agad charm ko sa kaniya? Ano, kasalan na ba ang sunod nito? Napahagikgik ako sa mga naisip. Kahit gustuhin ko man na makasal kami agad, hindi pa talaga puwede. Nasa Senior high pa lang ako. Kailangan may mapatunayan muna ako. Pero puwede namang boyfriend-girlfriend muna kami habang nag-aaral pa ako. ’Yung tipong hatid-sundo niya ako sa school. Tapos tuwing break time ay pupuslit siya sa kaniyang trabaho para lang hatiran ako ng snack. Gosh! Kapag mangyari talaga ’yun, ako na ang pinakamasayang tao sa buong mundo! Natulog ako na may malapad na ngiti sa labi. Medyo masakit ang likod ko dahil sa Ilang oras na paggawa ng plates, pati na ang pagsagot ko sa mga assignments ko, pero parang wala lang sa akin iyon. Basta kinabukasan ay malapad pa rin ang ngiti ko nang pumasok ako sa school. To: Future Husband Good morning. Pasok na ako. Text ko iyan sa kaniya bago ako tuluyang pumasok sa unang subject ko ngayong

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 41

    Pagbalik ko sa table, hindi na ako tumabi sa kaniya. Mahirap na, baka Mamaya ay makahalata pa sina Mama. Isama mo pa ang nanunuring tingin ngayon sa akin ni Ate. Tahimik akong naupo sa tabi ni Mama saka nakinig na lang sa pinaguusapan na, habang nagkukunwari akong busy kumain ng pagkain ng carbonara. Lihim akong sumusulyap kay Alistair pero tuwing nahihimigan kong titingin siya sa akin ay agad kong binabalik sa pagkain ko ang tingin ko. He was back to his professional self. Seryoso siyang nakikipag-usap kina Papa tungkol sa mga materyales na gagamitin sa warehouse. Nakakainis lang dahil gusto ko siyang pagmasdan na nagsasalita. ’Yung paggalaw ng panga niya habang nagsasalita at ang paminsan-minsang pag-aayos niya ng kaniyang relo. Kaso, ito nga si Ate na hindi ako nilulubayan ng tingin, at talagang tumabi pa siya sa amin ni Mama. “Chloe, ayos ka lang? Bakit parang namumula ka? Kanina ka pa rin tulala sa plato mo,” bulong ni Mama sa akin. “Ah, mainit lang po siguro dito sa labas,

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 40

    Kinabukasan ay maaga akong nagising katulad ng bilin ni Mama. At para makapaghanda na rin ako. Halos isang akong namili ng isusuot sa cabinet ko. At dahil ayaw ko na naman magmukhang bampira katulad ng nasabi sa akin ni Kuya Gab, binagay ko na sa skin tone ko ang pinili kong lipstick. Binili ko pa ito sa online sa pagkamahal-mahal na presyo. Simple lang din ang sinuot kong damit. Isang pastel-colored dress na abot hanggang tuhod, na pinaresan ko ng manipis na sandals. Sobrang simple lang talaga pero elegante tingnan. Nang makarating kami nina Mama sa mansyon nina Ate Claire, agad kaming iginiya ng maid patungo sa poolside area kung saan gaganapin ang selebrasyon. Pagpasok pa lang namin doon ay kitang-kita na ang karangyaan ng handaan. Sikat na catering service ang nakita kong abala sa pag-aayos ng buffet table. "Ma! Mabuti at nakarating kayo," bati ni Kuya Gab na lumabas mula sa sliding door. Naka-polo shirt lang ito pero litaw na litaw ang pagiging bilyonaryo. "Si Claire ay na

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    Chapter 39

    "Chloe, what are you doing here?” mabilis akong nilapitan ni Kuya Gab. Pero nilagpasan ko lang siya at nagkunwaring hindi siya narinig. Umalinsunod ang tingin nila sa akin nang naupo ako sa bakanteng upuan sa tabi ni Alistair. At dahil kasali sa plano ko ang kumilos ayon sa babaeng nasa edad nila, hindi ko masyadong nilapit kay Alistair ang pagkakaupo ko. Sapat lang ang layo ko sa kaniya para maamoy ko ang pabango niya. And honestly, he smelled like expensive wood and citrus. Ang sarap sa ilong."Hi, Kuya Gab," bati ko sa pinaka-malumanay kong boses nang naupo ito sa harap namin, gulat at tulirong nagkakalikot na sa phone.I’m sure he’s already contacting Ate to tell her that I’m here, tsk.Binaling ko na lang ulit ang tingin ko kay Alistair at saka siya nginitian ng pormal. "Good morning... Ninong Alistair," ulit kong bati.Katulad pa rin kanina, hindi ako binati pabalik. Sa halip ay inilingan ako at nakipag-usap na sa kasama nilang lalaki. "What are you wearing, Chloe? Base sa r

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status