تسجيل الدخولWhen I woke up, everything was quiet. Mabigat pa rin ang aking talukap. Bumangon ako at naupo sa kama.Sa isang saglit, hindi ko agad nakilala ang kwartong kinaroroonan. Madilim at ang tanging nagbibigay ng liwanag sa paligid ay ang lampshade, na nasa gilid lang ng kama.Kung hindi ko pa nalingunan si Riel sa tabi, na mahimbing na natutulog, hindi rerehistro sa utak ko na nasa kwarto pala ako.His face was relaxed in sleep, all the sharp edges softened into something almost peaceful.Nalingunan ko ang orasan sa tabi. Mag-aala una pa lang ng hatinggabi. Gaano ba ako katagal nakatulog?Humiga ulit ako at dinampot ang cellphone. Nakalatag lang ito sa tabi ng lampshade. The memory of earlier came crashing back all at once the moment I touched it.Napalunok ako. Akala ko, panaginip lang lahat ng nangyari.Nanumbalik ang bigat sa dibdib ko nang bumaba ang tingin ko sa hawak kong cellphone. With shaking fingers, I unlocked the screen.Umayos ako sa pagkakahiga at huminga ng malalim. Alam kon
I couldn't stop shaking.No matter how tightly I clenched my fists, how hard I tried to swallow the panic rising in my throat, my body wouldn't stop trembling.Ang pang-aasar lagi ni Celine sa akin noong college pa lang kami, at ang kaninang naging bonding namin, parang isa-isa nag-replay sa utak ko.Isama mo pa ang kumalat kong video noon at ngayon, para itong sirang plaka na nagpaulit-ulit sa utak ko.Bawat segundong lumilipas ay syang pagsikip na rin nang pagsikip ng dibdib ko. Napakapit ako sa tela ng damit ni Riel nang hirap na ako sa paghinga.I couldn't stop it.Everything kept burning into my mind, a cruel reminder that history wasn't just repeating itself, it was haunting me.Halos bumaon ang mga kuko ko sa kanya, sa sobrang pagpipigil sa aking pangangatog. Pero wala pa rin. Wala na akong kontrol sa sarili kong katawan.My throat burned as another sob forced its way out."Alina," mahinang bulong sa akin ni Riel, tila sinusubukang pakalmahin ako.Humigpit lalo ang pagkakayakap
Unang ring pa lang ay sinagot na nya ang tawag. Halos hindi ako huminga nang marinig ko ang boses nya. Ang boses nya na laging nagbibigay sa akin ng ibang tuwa noon pa man."Nakauwi na ba ang asawa ng bilyonaryo? Hmm?"I swallowed the lump in my throat, struggling to speak past the storm raging inside me."Celine..." mamaos-maos ang boses ko.Sinubukan kong ikalma ang sarili. Lumunok ako ng paulit-ulit para bumalik sa dati ang aking boses. I forced myself to sound calm.I couldn't break, not yet. Not until I knew the truth."May... may kumakalat na namang video ko."Bawat salita ko ay kabigatan ang dulot nito sa dibdib ko. Humigpit ang hawak ko sa cellphone nang marinig ko ang pagsinghap nya sa kabilang linya.I took a shallow breath and added, "At sa condo mo ang kuha."Biglang tumahimik ang kabilang linya. Tumingin ako kay Riel at wala sa sarili ko syang inilingan. Tahimik lang syang nakamasid sa bawat galaw ko."Celine," tawag ko sa kaibigan nang hindi na sya nagsalita.Dumaan ang
Wala akong narinig na sagot ni Riel."See for yourself," narinig kong dugtong pa ng kanyang ina.Sumilip ako para tingnan din sana ang kung anuman ang pinakita sa kanya ng kanyang Mama mula sa cellphone. Kaso natigilan ako at nabaling ang atensyon ko sa pag-vibrate ng cellphone sa aking bulsa.Scar is calling...Nakatitig lang ako sa screen at hinayaan na mamatay ang tawag. Wala pang ilang segundo nang pumasok ang bagong mensahe galing din mismo sa kanya.Kasabay ng muling pagtahimik sa loob ng mansyon ang pagbagsak ko sa sahig. Tuluyan ng bumigay ang kanina pa nangangatog kong tuhod. Napaupo ako sa kawalan ng lakas nang buksan ko ang link na s-in-end sa akin ng aking kapatid.Ito ang sinasabing video ng Mama ni Riel, na ngayon ay kasabay kong pinapanood ni Riel.Katulad ng dati kong kumalat na video. Tulog. Walang saplot, nakabukaka, at pinagmukhang kagagalaw lang ng kung sinong lalaki.Ang pinagkaiba lang sa dati, kuha ang video na ito ngayon sa mismong kwarto ni Celine sa condo.Th
The car finally pulled into the driveway of the mansion. Malapit lang ang mall dito kaya hindi nagtagal ang naging byahe ko pauwi.Dala ang ibang shopping bag, lumabas na ako sa kotse para pumasok sa loob ng mansyon. Excitement was overwhelming me. Ang isiping may Riel na naghihintay sa akin ay nagdudulot ng kakaibang kiliti sa puso ko.Dati naman hindi ganito ang mood ko kapag uuwi na. Siguro dahil ang araw na ito ay naiiba. Bukod sa naresolba agad ang problema ko kay David, magkikita rin kami ng mokong na iyon pagkatapos kong magtapat sa kanya noong umaga.Ilang oras lang kami hindi nagkita pero pakiramdam ko, sobrang na-miss ko sya.Pangiti-ngiti ako habang tinatahak ang lupa papunta sa pintuan, papasok sa loob. Kaso, natigilan ako nang malapit na ako. Kunting hakbang na lang talaga."I already told you, I'm handling it! Just leave Alina alone!"It was Riel's voice that made me stop. Ang lakas ng boses nya. Ngayon ko lang sya narinig na sumigaw ng ganoon.Mabilis akong nagtago sa g
Nakasunod lang sya sa aking likuran. Papunta na sana kami sa counter para magbayad nang matigil ako at napatitig sa isang uri ng gloves.Riel always had cold hands. Lagi kong napapansin iyon sa tuwing inaabot niya ang baso ng tubig o kapag hindi sinasadyang magtagpo ang mga kamay namin. Napaisip ako kung malamigin lang ba talaga siyang tao o baka masyado lang stress sa buhay.Either way... leather gloves seemed like a practical gift.Isa pa, ayos na rin na isama 'to sa pinamili ko para sa kanya. Baka hindi na nya ako tantanan kakaasar kapag brief at boxer lang ang puro laman ng dala ko.Iyon na ang huli namin binili sa store na iyon. Paglabas namin sa mall, our arms were heavy with shopping bags. Sa sobrang dami ay nagpatulong na kami sa nakitang guard. Mabuti na lang at nagpatawag pa ito ng dalawang lalaki para buhatin lahat ng aming dala papunta sa kotse ni Celine.Nang masiguro namin na naipasok lahat sa kotse, bumalik din kami ni Celine sa loob ng mall para manood ng sine. It will
Habang patungo ako sa botika ay naiwan ang isip ko sa kubo. Ang mga sinabi ni Raz ay parang sirang plaka na nagpapaulit-ulit sa pandinig ko. Kasabay n'un ay ang ayaw ng pumirmi ng pagtibok ng puso ko. “Pagkatapos nito... kapag magaling na ako, sana maisipan mo nang sumama sa akin pabalik…”Tsk. Na
Napailing na lang ako habang pinapanood silang dalawa sa may poso. Si Lando ay seryosong tinuturuan si Raz kung paano ang tamang pag-pump, habang si Raz naman ay nakatitig sa bakal na hawakan na para bang isa itong makalumang makina na ngayon lang niya nakita sa buong buhay niya."Sabing dito mo ha
Inis na tinitigan ni Lando si Raz. "Ikaw ang dapat kong tanungin niyan. Bakit ang aga mong nandito sa loob ng bahay ni Anna?""Lando, sandali lang—" tangka kong awat, pumagitna sa kanilang dalawa."Anna, hindi ka dapat nagpapapasok ng kung sinu-sino lang dito.""May sakit siya, Lando. Ang tagal niy
Matagal-tagal din akong nanatili sa likod ng kurtina, pinagmamasdan ang bawat galaw niya sa labas. Akala ko nga ay susuko siya kapag natanto niyang wala siyang mapapala, pero halos maghahatinggabi na’t nandoon pa rin siya. Grabeng katigasan naman ng ulo niyan! Tsk!Napabuntong-hininga ako at mariin







