Mag-log inUnang ring pa lang ay sinagot na nya ang tawag. Halos hindi ako huminga nang marinig ko ang boses nya. Ang boses nya na laging nagbibigay sa akin ng ibang tuwa noon pa man."Nakauwi na ba ang asawa ng bilyonaryo? Hmm?"I swallowed the lump in my throat, struggling to speak past the storm raging inside me."Celine..." mamaos-maos ang boses ko.Sinubukan kong ikalma ang sarili. Lumunok ako ng paulit-ulit para bumalik sa dati ang aking boses. I forced myself to sound calm.I couldn't break, not yet. Not until I knew the truth."May... may kumakalat na namang video ko."Bawat salita ko ay kabigatan ang dulot nito sa dibdib ko. Humigpit ang hawak ko sa cellphone nang marinig ko ang pagsinghap nya sa kabilang linya.I took a shallow breath and added, "At sa condo mo ang kuha."Biglang tumahimik ang kabilang linya. Tumingin ako kay Riel at wala sa sarili ko syang inilingan. Tahimik lang syang nakamasid sa bawat galaw ko."Celine," tawag ko sa kaibigan nang hindi na sya nagsalita.Dumaan ang
Wala akong narinig na sagot ni Riel."See for yourself," narinig kong dugtong pa ng kanyang ina.Sumilip ako para tingnan din sana ang kung anuman ang pinakita sa kanya ng kanyang Mama mula sa cellphone. Kaso natigilan ako at nabaling ang atensyon ko sa pag-vibrate ng cellphone sa aking bulsa.Scar is calling...Nakatitig lang ako sa screen at hinayaan na mamatay ang tawag. Wala pang ilang segundo nang pumasok ang bagong mensahe galing din mismo sa kanya.Kasabay ng muling pagtahimik sa loob ng mansyon ang pagbagsak ko sa sahig. Tuluyan ng bumigay ang kanina pa nangangatog kong tuhod. Napaupo ako sa kawalan ng lakas nang buksan ko ang link na s-in-end sa akin ng aking kapatid.Ito ang sinasabing video ng Mama ni Riel, na ngayon ay kasabay kong pinapanood ni Riel.Katulad ng dati kong kumalat na video. Tulog. Walang saplot, nakabukaka, at pinagmukhang kagagalaw lang ng kung sinong lalaki.Ang pinagkaiba lang sa dati, kuha ang video na ito ngayon sa mismong kwarto ni Celine sa condo.Th
The car finally pulled into the driveway of the mansion. Malapit lang ang mall dito kaya hindi nagtagal ang naging byahe ko pauwi.Dala ang ibang shopping bag, lumabas na ako sa kotse para pumasok sa loob ng mansyon. Excitement was overwhelming me. Ang isiping may Riel na naghihintay sa akin ay nagdudulot ng kakaibang kiliti sa puso ko.Dati naman hindi ganito ang mood ko kapag uuwi na. Siguro dahil ang araw na ito ay naiiba. Bukod sa naresolba agad ang problema ko kay David, magkikita rin kami ng mokong na iyon pagkatapos kong magtapat sa kanya noong umaga.Ilang oras lang kami hindi nagkita pero pakiramdam ko, sobrang na-miss ko sya.Pangiti-ngiti ako habang tinatahak ang lupa papunta sa pintuan, papasok sa loob. Kaso, natigilan ako nang malapit na ako. Kunting hakbang na lang talaga."I already told you, I'm handling it! Just leave Alina alone!"It was Riel's voice that made me stop. Ang lakas ng boses nya. Ngayon ko lang sya narinig na sumigaw ng ganoon.Mabilis akong nagtago sa g
Nakasunod lang sya sa aking likuran. Papunta na sana kami sa counter para magbayad nang matigil ako at napatitig sa isang uri ng gloves.Riel always had cold hands. Lagi kong napapansin iyon sa tuwing inaabot niya ang baso ng tubig o kapag hindi sinasadyang magtagpo ang mga kamay namin. Napaisip ako kung malamigin lang ba talaga siyang tao o baka masyado lang stress sa buhay.Either way... leather gloves seemed like a practical gift.Isa pa, ayos na rin na isama 'to sa pinamili ko para sa kanya. Baka hindi na nya ako tantanan kakaasar kapag brief at boxer lang ang puro laman ng dala ko.Iyon na ang huli namin binili sa store na iyon. Paglabas namin sa mall, our arms were heavy with shopping bags. Sa sobrang dami ay nagpatulong na kami sa nakitang guard. Mabuti na lang at nagpatawag pa ito ng dalawang lalaki para buhatin lahat ng aming dala papunta sa kotse ni Celine.Nang masiguro namin na naipasok lahat sa kotse, bumalik din kami ni Celine sa loob ng mall para manood ng sine. It will
"Seriously, bakit ka natatawa?"Nakatitig lang ako sa kanya. I swear, confusion was written all over my face."Shunga!" Sabi nya sa pagitan ng mga tawa nya. "Alam ko na kasi ang tungkol d'yan.""Huh?" My jaw practically hit the table. "Paano mo nalaman?"She rolled her eyes like I was the slowest person alive. "Duh, nadulas ka kaya nung lasing ka."Namilog ang mata ko sa gulat. "Totoo? Ano pa mga nasabi ko?"Kaya ayaw ko minsan maglasing, e. Nawawala ako sa kontrol."Don't worry, hindi ka naman nagbigay ng life-altering spoilers," pang-aasar pa nya. Kumagat muna sya sa kanyang sandwich. "But you were mumbling about 'contracts,' 'Riel,' and 'hassle.' Doon pa lang, gets ko na agad."Nahilamos ko na lang ang sariling palad sa mukha. Grabe. Mabuti na lang talaga at sya ang kasama ko nung gabing iyon. Kasi kung hindi? Ewan ko na lang talaga."I can't believe I spilled that," bigo kong kinulong ang pisngi sa aking dalawang palad."Sinabi mo pa. Next time kasi, drink moderately. What if you
"H-how... How did you..." hindi makapaniwalang iling ko. "You-" I paused, swallowing the sudden lump in my throat. "You did that for me?"She rolled her eyes playfully."Of course, g*ga!" lumawak ang ngiti nya. "I'm your best friend. Did you really think I'd let some corporate jerk mess with you?"Kumawala ang mahinang tawa sa bibig ko. Hindi talaga ako nagkamali sa kanya. Typical Celine. Bold, no-nonsense, always looking out for me."I... I don't even know what to say.""You don't have to say anything," segunda nya. Marahan nya akong hinawakan sa magkabilang balikat para iharap ako ng buong-buo sa kanya."I know you," dugtong nya. "I knew you'd try to handle it alone, and honestly? Masyado ka ng maraming pinoproblema. Hayaan mong may tumulong sa'yo minsan. Ako. Let me take care of things sometimes, okay?"Napakagat ako sa labi. Walang pakundangan ko syang niyakap. Gusto kong umiyak sa sobrang galak, at tuwa sa ginawa nya. Kung pwede lang talaga na umiyak dito, ginawa ko na.Lord! How
Matapos ang almusal, pinilit ako ni Raz na mag-ayos. Hindi ko alam kung ano ba talaga trip niya pero wala na akong nagawa kundi ang magsuot ng isang makapal na cashmere coat at bota. Paglabas namin ng suite, luminga-linga pa ako, umaasang makikita ko ang traydor na si Lando para masapak ko, pero Wal
"Really? A lie?" pilit kong pagmamatigas, pero sa loob-loob ko ay gusto ko nang magpalamon sa lupa dahil sa titig niya. "Paano mo naman nasisigurong nagsisinungaling ako, ha?" Ibinaba niya ang kaniyang tinidor at dahan-dahang sumandal sa upuan. Isang mapanuksong ngiti ang gumuhit sa kaniyang mga l
Inis kong ibinalibag ang unan sa gilid habang pilit na binabalanse ang nararamdaman ko. Maingat akong tumayo ako mula sa kama, takot na baka magising ang lalaking mahimbing na natutulog. Nang matagumpay akong napatayo sa kamay ay tinitigan ko muna ang mukha niya, pagkatapos ay inis na inirapan ka
Matapos ang pirmahan sa huling kontrata ng Lucerne Hall project, mabilis kong iniligpit ang mga gamit ko. Hindi pa rin humuhupa ang stress na nararamdaman ko kahit ngayong nakauwi na ako sa suite ko. Bawat oras na lumilipas ay tila isang timer ng bombang hindi ko alam kung kailan sasabog. Ang mga







