Pustaka
Cari
Beranda / โรแมนติก / Honey, I hate you / บทที่ 6

Share

บทที่ 6

Penulis: ไอดีลม
last update Terakhir Diperbarui: 2025-10-25 23:34:06

 Honey, I Hate You

บทที่ 06

ในห้องผ่าตัดที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหายใจและอุปกรณ์การแพทย์เท่านั้น ใบหน้าหล่อเหลามีเม็ดเหงื่อเปรอะเปื้อนอยู่เต็มวงหน้า หมอธีร์ทำการผ่าตัดผู้ป่วยฉุกเฉินมานานกว่าสองชั่วโมงเป็นอย่างต่ำ เวลาเคลื่อนคล้อยไปเรื่อยๆ จนเที่ยง มือหนาวางมีดผ่าตัดและเข็มเย็บแผลลง ก่อนจะทำความสะอาดมือให้เรียบร้อย เขาเดินออกจากห้องผ่าตัดด้วยความเมื่อยล้า แข้งขาอ่อนแรงจากการยืนมานานหลายชั่วโมง 

"หมอคะ น้ำค่ะ" พยาบาลสาววิ่งเอาน้ำมาให้ชายหนุ่มดื่มแก้กระหาย

"ขอบคุณครับ" เขาเอ่ยบอกก่อนจะเดินออกไป 

ครืด~ ครืด~ 

ขาที่ก้าวหยุดชะงักเมื่อเสียงริงโทนดังขึ้น ธีร์ล้วงหยิบสมาร์ทโฟนในกระเป๋ากางเกงก่อนจะกดรับสาย 

"อืม..ว่า เงินหมดแล้วหรอถึงโทรมาได้" เขาเอ่ยแซวคนปลายสายเล็กน้อย

📞 : "ฮัลโหลพี่ธีร์! " เสียงหวานใสดังมาจากปลายสาย

"ว่าไง มีอะไร" 

📞"ธารโทรหาพี่ธีร์ตั้งหลายครั้งทำไมไม่รับสายคะ" ปลายสายบ่นอุบอิบ เมื่อเธอโทรหาเขาเป็นสิบๆสาย

"พี่ผ่าตัดอยู่อ่ะ เลยไม่ได้รับ..ว่าแต่มีอะไร" 

📞"มารับธารหน่อยสิคะ ตอนนี้ธารอยู่ที่สนามบิน" 

"ห๊ะ! สนามบิน!" เสียงทุ้มเอ่ยย้ำเสียงดังลั่น

📞"โอ๊ยย จะตะโกนทำไมเนี่ย" เธอปิดหูแทบไม่ทัน

"แล้วมายังไง มาตอนไหน มากับใครห๊ะ!" 

📞"โอ๊ยย ทีละคำถามสิ.. ตอบไม่ทัน แต่ตอนนี้ธารปวดขาแล้วเนี่ย" 

"โอเคๆ เดี๋ยวพี่ไปรับนะ รออยู่ตรงนั้นห้ามไปไหน" 

📞"ค้าาาา" 

ร่างสูงก้าวพร่วดออกไปจากโรงพยาบาลทันที เขามุ่งหน้าไปที่สนามบินสุวรรณภูมิ มือหนาเอื้อมมือเปิดเพลงคลอเบาๆ เพื่อผ่อนคลาย ดีที่รถไม่ติดมากนัก นานเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าเขาจะมาถึง ธีร์ล้วงหยิบโทรศัพท์ก่อนจะกดโทรออก

"อยู่ตรงไหนเนี่ย" เขาว่าพลางมองหารอบๆ

"อยู่ตรงทางลงเลยเนี่ย นั่งอยู่ตรงเก้าอี้สีขาว" 

"อืม" 

เขากดวางสายไปก่อนจะเดินไปยังที่ที่เธอบอกเมื่อสักครู่ 

"เฮ้!~ " เสียงหวานใสเอ่ยเรียกพลางโบกไม้โบกมือไปมาเมื่อเห็นหน้าพี่ชาย

"ลำธาร!" ทั้งคู่วิ่งเข้ากอดกันด้วยความคิดถึง ลำธารหอมแก้มชายหนุ่มไปมาหลายๆที 

"พอแล้วๆ จะหอมอะไรนักหนาเนี่ย น้ำลายเต็มแก้มแล้ว" เขาเอ่ยยิ้มๆก่อนจะผลักหัวน้องสาวออกเบาๆ 

"ก็ธารคิดถึงพี่ธีร์นี่นา คิดถึงมากๆเลยยยย" เธออ้าแขนกว้างๆเพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอคิดอย่างที่พูดจริงๆ

"ยัยตัวแสบ แอบมาทำไมไม่บอก หื้มม" ธีร์ยีหัวน้องสาวไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว 

"งื้ออ ถ้าบอกก็ไม่เซอร์ไพรส์สิคะ ฮ่าๆๆ" 

"หราาา "

"ธารยืนรอตั้งนานเป็นชั่วโมงแล้วเนี่ย" เธอทุบน่องไปมาเมื่อรู้สึกปวดเมื่อย 

"เว่อร์ๆ เก้าอี้ก็มีจะยืนเพื่อ?" 

"โถ่ววว~ ทำเป็นรู้ทัน" 

"ขอโทษ พี่มีเคสผ่าตัดอ่ะ เดี๋ยวเลี้ยงข้าวไถ่โทษนะ" หมอธีร์ยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยวกับน้องสาวเป็นการขอโทษ

"ก็ได้ค่ะ นี่ธารไม่ได้เห็นแก่ของกินนะเนี่ย คิกๆ " เธอป้องปากหัวเราะอย่างถูกอกถูกใจ 

"ปะ กลับบ้านเรากันเถอะ" ชายหนุ่มลากกระเป๋าเดินทางของน้องสาว มืออีกข้างก็จูงมือเธอไปด้วย

ขณะเดียวกันช่อเอื้องที่ยืนรอรับเพื่อน อยู่นานกว่าครึ่งชั่วโมง เมื่อเพื่อนของเธอบอกว่าจะมาถึงในเวลาเที่ยงตรง แต่นี่เลยเวลามาครึ่งชั่วโมงแล้วยังไม่เห็นมา

🇬🇧 : "ช่อเอื้อง!!" หญิงสาวหันไปตามเสียงเรียกก่อนจะเห็นเพื่อนรักเดินลากกระเป๋ามาทางตน เธอรีบวิ่งเข้าไปหาก่อนจะโผกอดอย่างรวดเร็ว 

🇬🇧 "เฮ้~ ฉันคิดถึงเธอจังเลย"

🇬🇧 "ไอก็คิดถึงยูเหมือนกัน ขอโทษที่ให้รอนะ พอดีเครื่องมันดีเลย์อ่ะ"

🇬🇧 "ไม่เป็นไร ไปกันถอะ" 

🇬🇧 "แล้วยูจะพาไอไปพักที่ไหนหรอ"

🇬🇧 "ไปบ้านสวนคุณยายไง สวยมากรับรองว่าเธอจะต้องชอบ" 

🇬🇧 "เวรี่กู๊ดด" 

สองสาวพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน สอบถามสับเพเหระกันทั่วไปก่อนจะตรงไปยังรถแท็กซี่ที่จอดอยู่

"ไปบ้านสวน xx ชลบุรีค่ะ" เธอบอกที่หมายแท็กซี่ก่อนจะขึ้นรถไป

"ช่อเอื้อง...." เสียงพึมพำเบาๆราวกับกระซิบ ลำคอแห้งผาก เขาเห็นเธอตั้งแต่เดินมาแล้วเพียงแต่ยังไม่แน่ใจจนเธอเดินมาขึ้นรถแทคซี่ เขามั่นใจว่าเป็นเธอ..เพราะเขาไม่เคยลืมเธอเลย..

"อะไรนะคะ?" ลำธารที่กำลังจะเปิดประตูเอ่ยถามพี่ชายเมื่อเห็นเขาเอาแต่จ้องมองไปข้างหน้า

"เอ่อ..ปะ..เปล่า" หมอหนุ่มไม่รอช้า เขารีบขึ้นรถก่อนจะสตาร์ทออกไป รถยนต์แล่นไปตามทางทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจุกดหมายคือที่ไหน เขาขับรถตามแท็กซี่คันข้างหน้ามาติดๆ

"พี่ธีร์..จะไปไหนคะ นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านเรานะ" ลำธารมองไปรอบๆ เป็นทางที่ไม่คุ้นสักเท่าไหร่ 

"เอ่อ.. พี่ขอไปธุระแป๊บนึง" เขาตอบเลี่ยงๆ แค่อยากรู้ว่าเธอพักอยู่ที่ไหนเท่านั้น

"ธุระอะไรคะ ไม่เห็นบอกธารเลย" 

"ธุระด่วนน่ะ" เขาตอบส่งๆ ตาจ้องมองรถข้างหน้าไม่กระพริบ

"อ้อค่ะ" เธอไม่ได้สงสัยอะไรต่อ แต่นั่งเงียบๆมาตลอดทาง เขาขับตามมาจนถึงชลบุรี ก่อนที่รถแท็กซี่จะเลี้ยวไปอีกทาง

เอี๊ยดดด!!!

เสียงเบรคดังสนั่นเมื่อจู่ๆก็ติดไฟแดง เขามองตามแท็กซี่จนหายไปลับตา

"โธ่เว้ยยย!!" เขาทุบพวกมาลัยอย่างหงุดหงิด จนลำธารสะดุ้ง

"พะ..พี่ธีร์เป็นอะไรคะ"

"เอ่อ พี่ขอโทษ พี่เครียดเรื่องงานน่ะ" เขายืนมือไปลูบหัวน้องสาวเบาๆ ที่เผลอหงุดหงิดใส่เธอไป

"พี่ธีร์คงจะเหนื่อยแย่เลย"

"พี่ไม่เหนื่อยหรอก..เราอ่ะตั้งใจเรียนให้จบเข้าใจมั้ย เรามีกันแค่สองคน พี่จะดูแลธารให้ดีที่สุด" เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน 

"ธารรักพี่ธีร์นะ" ลำธารกอดเอวพี่ชายไว้หลวมๆ 

"พี่ก็รักธาร" เขาก้มลงหอมที่ผมน้องสาวเบาๆ 

"แล้วงานจะเสร็จตอนไหนคะ ธารง่วงแล้ว" 

"อืม"

 ชายหนุ่มสอดสายตาหารถแท็กซี่คันก่อนหน้า แต่พบแต่เพียงความว่างเปล่า ไม่รู้หายไปที่ซอยไหน เรื่องงานเป็นเพียงข้ออ้าง จริงๆเขาอยากมากดูให้เห็นกับตาว่าใช่ช่อเอื้องจริงๆ 

"หายไปไหนนะ" เขาพึมพำเบาๆ สายตาก็สอดส่องไปทั่ว เวลาเคลื่อนคล้อยจนค่ำมืด เขามองใบหน้าน้องสาวที่หลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ เขาตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าโรงแรมที่

ใกล้ที่สุด เขาไม่ได้มาคนเดียวแต่มีน้องสาวมาด้วย จะทำตามอำเภอใจไม่ได้.. 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab sebelumnya Bab selanjutnya

Bab terbaru

  • Honey, I hate you   ตอนพิเศษ 5

    Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๕ในตอนเย็นหลังเลิกเรียนธีร์และช่อเอื้องก็ไปรับลูกชายตามปกติ เธอแวะซื้อลูกชุบของโปรดลูกไปให้ด้วย "ไต้ฝุ่น~" ช่อเอื้องโบกมือเรียกลูกชายที่กำลังเดินออกจากห้องเรียนหลังจากที่คุณครูปล่อยกลับบ้าน ไต้ฝุ่นเดินกอดหุ่นยนต์ตัวโปรดเข้ามาหาพ่อและแม่ช้าๆ ต่างจากทุกวันที่จะวิ่งมากอด "ฟ่อดด~ หอมจังเลย วันนี้ดื้อไหมครับ" ธีร์เอ่ยถามบุตรชายที่แววตาเศร้าหมองกว่าทุกวันด้วยความแปลกใจ"ฝุ่น เป็นอะไรหรือเปล่าลูก มีอะไรบอกป๊ากับมี๊ได้นะครับ" เธอถามบุตรชายที่เอาแต่เงียบ ไม่ร่าเริงเหมือนทุกวัน "เปล่าค้าบ" เขาปรับน้ำเสียงให้ร่าเริงก่อนจะหอมแก้มพ่อและแม่ฟ่อดใหญ่ "วันอาทิตย์นี้ป๊ากับมี๊จะพาฝุ่นไปเที่ยวสวนสนุกดีไหมครับ" ธีร์เอ่ยก่อนจะอุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขนแล้วพาขึ้นรถ "จริงหรอครับ" ไต้ฝุ่นฉีกยิ้มอย่างดีใจ "จริงสิ มี๊จองตั๋วไว้แล้วด้วยน๊าา" ช่อเอื้องโชว์ตั๋วที่มือสามใบให้เด็กชายดู "เย้! ผมรักมี๊ที่สุดเลยครับ" มือเล็กๆโอบรอบลำคอหญิงสาวพลางหอมแก้มซ้ำๆ "มี๊ก็รักฝุ่นครับ" ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกแวะที่ตลาดคนเดินใกล้หมู่บ้าน ช่วงเวลาเย็นคนเริ่มเยอะแล้ว ทั้งคู่ต่างจูงมือบุตรชายคนละข้าง "ป๊

  • Honey, I hate you   ตอนพิเศษ 4

    Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๔สองปีต่อมา"อูบบ~ โอ้กก~~" ร่างบางโก่งคออาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตาย เธอลุกขึ้นมาอ้วกตั้งแต่ตีห้า เป็นแบบนี้มาอาทิตย์หนึ่งแล้ว"ตัวเล็ก เป็นยังไงบ้าง" ธีร์เข้ามาถามภรรยาด้วยความห่วงใย เขาลูบหลังเธอเบาเมื่อเธอโก่งคออ้วกอีกครั้ง"เหนื่อยจัง เค้าคลื่นไส้มากเลย" เธอพิงขอบอ่างอย่างอ่อนเพลีย มือหนากุมมือเธอไว้อย่างให้กำลังใจ"ตัวเล็กเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ อาการเหมือนคนท้องเลย" ทันทีที่พูดจบ ทั้งคู่ต่างหันหน้ามองกันอัติโนมัติ "ทะ..ท้องหรอ" ช่อเอื้องพึมพำรางกับละเมอ สิ่งที่เธอคาดหวังมาตลอดกำลังจะเป็นจริงแล้วใช่ไหม หยาดน้ำใสใสเอ่อคลอดวงตาคู่สวยก่อนจะไหลรินอาบแก้ม"พี่ว่าต้องใช่แน่ๆ ใช่แน่ๆ" ชายหนุ่มขว้าภรรยาสาวเข้ามากอดไว้แน่น พลางพรมจูบที่หน้าผากเธอซ้ำๆ "ขอบคุณพระเจ้า" "อึก~ เค้าดีใจเหลือเกิน" เธอกอดเอวหนาพลางร้องไห้ด้วยความปลื้มปริ่ม "เราไปตรวจกันนะ จะได้ชัวร์ว่าท้องจริงๆ" ชายหนุ่มเอ่ยบอกอย่างดีใจ ความสุขที่แท้จริงกำลังจะกลับมาอีกครั้ง ทั้งคู่เดินออกจากห้องตรวจในเวลาต่อมา ใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างสุขล้น ในที่สุดเธอก็ท้องแล้วจริงๆ อายุครรภ์ได้เดือนกว่าแล้ว ณ บัดนี

  • Honey, I hate you   ตอนพิเศษ 3

    Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๓หลังจากที่ธีร์และช่อเอื้องกลับมาจากสถานสงเคราะห์ เธอได้รับเด็กชายหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูกลับมาอุปการะด้วย และจะทำเรื่องให้ไต้ฝุ่นเป็นลูกบุญธรรมอย่างสมบูรณ์แบบ รถเก๋งเลี้ยวเข้าไปในรั้วบ้านก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกจากมือของชายหนุ่ม ช่อเอื้องอุ้มเด็กชายไว้แนบอกอย่างรักใคร่"นี่บ้านใหม่ของเรานะ ไต้ฝุ่นชอบไหมครับ" เธอหันมาถามเด็กชายที่เอาแต่ซบหน้าลงบนบ่าของเธอ ใบหน้าของเขาเศร้าหมอง"..........." "เข้าบ้านกันเถอะ แดดเริ่มร้อนแล้ว" ธีร์เดินนำภรรยาสาวเข้าไปในบ้าน ช่อเอื้องวางไต้ฝุ่นลง ก่อนจะจูงมือเขาไปยังห้องนั่งเล่น "พี่หมีคะ ให้ไต้ฝุ่นอยู่ห้องข้างๆเรานะคะ" เธอตั้งใจว่าจะจัดห้องให้เด็กชาย เธออยากดูแลเขาเหมือนลูก"ได้สิ" "ไต้ฝุ่นครับ...มาเป็นลูกแม่ได้ไหม" เธอเอ่ยถามเด็กชายที่นั่งนิ่งกอดหุ่นยนต์ตัวเก่าอย่างหวงแหน ราวกับว่ามันเป็นสิ่งเดียวที่เขามีอยู่ตอนนี้ ช่อเอื้องมองใบหน้าเด็กชายน้ำตาคลอ เธอถูกชะตากับเด็กคนนี้เหลือเกินเธออยากเลี้ยงดูเขาจริงๆ "..........." ไต้ฝุ่นมองหน้าเธอและธีร์สลับกันตาใสแป๋ว คำว่าแม่ที่เขาโหยหามาโดยตลอด "ครับ....แม่""ขอบคุณนะ" ช่อเอื้องขว้า

  • Honey, I hate you   ตอนพิเศษ 2

    Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๒รถเก๋งแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าสถานสงเคราะห์บ้านเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ช่อเอื้องและธีร์ช่วยกันขนของทั้งขนมนมเนยและตุ๊กตามากมายที่ซื้อมาจากห้างเข้าไปให้เด็กๆ "สวัสดีค่ะ" ผู้ดูแลสถานสงเคราะห์เดินออกมาต้อนรับหนุ่มสาว ตามด้วยเด็กๆ ที่กรูกันเข้ามาดูแขกผู้มาเยี่ยมเยือน หวังจะได้ของกินและของเล่นดังเช่นทุกครั้งที่มีคนมาเยี่ยม เด็กตาดำๆมีราวๆ ยี่สิบกว่าคนได้ มีตั้งแต่กำลังหัดเดินไปจนถึงสิบกว่าขวบ ส่วนคนที่โตหน่อยก็แยกย้ายออกไปทำงานเลี้ยงชีพตน นานๆจะกลับมาบ้านพักนี้ที "สวัสดีค่ะ/ครับ" หมอหนุ่มหิ้วของลงมาก่อนจะวางไว้บนโต๊ะที่ศาลา เด็กๆเดินตามกันเป็นพรวนหวังจะได้สิ่งของนั้น "เข้าแถวรับของนะเด็กๆ" ช่อเอื้องแจกทั้งขนมและตุ๊กตาให้เด็กๆทีละคน ทุกคนถูกอบรมมารยาทมาอย่างดี บางคนได้ของแล้วก็ไปวิ่งเล่น บางคนก็วนเวียนแถวๆนี้ ช่อเอื้องและธีร์มองเด็กๆอย่างมีความสุข "ถ้ามารอบหน้า เราซื้อเสื้อผ้ามาแจกดีไหม" ชายหนุ่มหันไปบอกภรรยาสาวพลางยื่นขนมให้เด็กไปด้วย เขาเห็นว่าหลายคนใส่เสื้อผ้ามอมแมม บางคนก็ใส่เสื้อตัวใหญ่ของผู้ใหญ่ คงไม่ค่อยมีคนมาบริจาคแน่ๆเลย "ดีค่ะ เรามาบ่อยๆนะ" ช

  • Honey, I hate you   ตอนพิเศษ 1

    Honey, I Hate Youตอนพิเศษ ๑หญิงสาวนั่งกุมที่ตรวจครรภ์ไว้แน่น ใจเต้นระทึกไม่เป็นจังหวะ เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มวงหน้า ช่อเอื้องเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง รอเวลาแค่สามนาทีมันช่างนานเหลือเกินสำหรับเธอก็อกๆๆ!เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังกระชั้นชิดทำเอาหญิงสาวใจเต้นระรัวเร็วกว่าเดิม "ตัวเล็ก เป็นยังไงบ้าง ท้องไหม" หมอหนุ่มตะโกนถามภรรยาสาวจากด้านนอก เขาและเธอตรวจทุกๆสองเดือนและนี่ก็เป็นครั้งที่สองที่ตรวจ เพราะครั้งก่อนไม่ท้อง "แป็ปนึงสิ" มือบางค่อยๆคลายมือออกช้าๆ เธอหลับตาปี๋ไม่กล้ามองสิ่งที่อยู่ในมือ ก่อนจะค่อยๆแง้มตาดูหนึ่งข้างอย่างตื่นเต้น แต่ผลที่ปรากฏกลับทำให้เธอน้ำตารื่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ก็อกๆๆ!"ตัวเล็ก ผลออกยัง" เขาเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเธอเงียบไป ก่อนที่ประตูห้องน้ำจะเปิดออกช้าๆ "อึก~ " เธอยื่นที่ตรวจครรภ์ให้ชายหนุ่มดูเอาเองเพราะเธอไม่อยากเอ่ย "ทำไมเป็นแบบนี้" ที่ตรวจครรภ์ล้วงลงพื้นเมื่อมือหนาปล่อยมันลงอย่างหมดแรง"ฮึก~ เค้าขอโทษ เค้ามีลูกไม่ได้ เค้ามีลูกไม่ได้แล้ว ฮึก~ " ช่อเอื้องปิดหน้าร้องไห้ออกมา เธอผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า นี่ก็ห้าเดือนผ่านมาแล้วเธอยังไม่มีวี่แววว่าจะท้องเสียท

  • Honey, I hate you   บทที่ 43 END

    Honey, I Hate Youบทที่ 43@หนึ่งปีผ่านไปในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึงหญิงสาวในชุดไทยสีชมพูอ่อน ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางยี่ห้อดี เครื่องเพชรประดับประดาทั่วทั้งตัว ผมถูกเกล้าขึ้นปล่อยปอยผมด้านหน้าเล็กน้อยยิ่งขลับให้เธอดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น ช่อเอื้องและธีร์จะงานแต่งที่บ้านสวนของคุณยาย เชิญเพียงญาติและเพื่อนสนิทเท่านั้น ใกล้ได้เวลาแขกเหรื่อก็ทะยอยมากันจนครบ "เสร็จหรือยังครับ" ธีร์เปิดประตูเข้ามาดูหญิงสาวว่าเสร็จเรียบร้อยดีหรือไม่ ร่างสูงอยู่ในชุดสูทสีขาวนุ่งโจงกระเบนเข้าชุด ใบหน้าถูกแต่งแต้มเครื่องสำอางบางเบา ผมถูกเซ็ทขึ้นเป็นทรง "เสร็จแล้วค่ะ...วันนี้พี่หมีหล่อจัง" ช่อเอื้องเอ่ยปากชมชายหนุ่มเสียงหวาน ก็เขาหล่อจริงๆนี่ ช"ตัวเล็กก็สวยมากเลยรู้ไหม" เขาก็เอ่ยชมเธอเสียงนุ่ม เธอใส่อะไรก็สวยไปหมด "อ้าว เสร็จกันหรือยังแขกมากันครบแล้วนะ" คุณยายเดินเข้ามาตามหลานสาวเมื่อเห็นว่าใกล้ฤกษ์ใกล้ยามเต็มที "เสร็จแล้วค่ะ" "งั้นไปกัน ธีร์จูงเจ้าสาวลงไปนะ" คุณยายเอ่ยบอกก่อนจะเดินนำออกไป ช่อเอื้องบีบมือชายหนุ่มอย่างตื่นเต้น หัวใจเต้นระส่ำ"ตื่นเต้นหรอ" ธีร์จับมือเธอขึ้นมากุมเพื่อให้เธอคลายความตื่

Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status