เข้าสู่ระบบผมคุยกะไอ้จี้แล้วได้ความว่า เมื่อคืนผมเมาไอ้จี้เลยพาผมมาที่ห้อง เสื้อผมเปื้อนอ้วกเพราะเมื่อคืนผมเมามาก ผมอ้วกเป็นน้ำ ไอ้จี้เลยถอดเสื้อผมไว้ที่ซักเธอไม่ได้ร่างกายเปลือยเปล่า มันเป็นชุดที่เธอใส่เมื่อคืน เว้าหลังเปลือยๆ ปิดแค่หน้า ผมยังคิดอยู่เลยว่าแฟนมันไม่ว่าเหรอวะที่แต่งตัวงี้ผมได้เรื่องมาว่าแฟนมันทำร้ายร่างกายมันทุกวันเพราะติดยา ไม่ได้มาจากผม ผมเลยได้แต่มองหน้าเธอแบบพูดไรไม่ได้เพราะชีวิตครอบครัวผมเองก็มีปัญหา“ขอโทษที่พามาห้องนี้ แต่แฟนจี้ไม่อยู่” ผมไม่ได้บอกว่าผมมาทำงานร่วมกับไอ้จี้ ไม่ได้บอกนิ้งเพราะรู้อยู่ว่าเธอจะคิดมาก เมื่อหลายปีก่อนที่งานอู่ผมย่ำแย่จนต้องเปลี่ยนกิจการ จี้คือตัวแปรสำคัญที่ทำให้ผมทำงานต่อได้ถามว่ามันจบทางเดิมมั้ย เรื่องนอกกายผมไม่มีแล้วเพราะเข็ดที่ผมตกใจว่าทำไมมันถึงเป็นห้องเธอ แล้วทำไมร่างกายเธอถึงเละขนาดนี้ ถ้ามันเป็นเพราะผม ก็คือผมเมาแล้วเหี้ยผมสนิทกับจี้มากขึ้นเพราะเราร่วมงานกันบ่อย ผมไม่รู้ว่านิ้งรู้เรื่องนี้มั้ย แต่ผมไม่เคยบอก ผมบอกแค่ว่ามาทำกับเจ๊ไอ้จี้เปลี่ยนไปมาก เหมือนที่บางคนบอกว่าอยู่กับสังคมไหนก็จะเป็นแบบนั้น มันสัก ติดยา มันบอกมันรักผู้ชายคนนี
ครอบครัวของผมมัน…“ออกไปนะป้อ!” วันนี้ร็อคดูเกลียดผมมากกว่าทุกวัน ผมกลับบ้านมาก็เจอกับนิ้งที่กอดลูกไว้บนโซฟา เธอไม่มองหน้าผม เรื่องงานผมไม่เคยบอกให้เธอรู้ถึงมันควรจะบอกผมก็ทำเหมือนเมื่อก่อนไง มีไรก็เก็บไว้คนเดียว“ร็อค”“อย่าเข้ากั้ยแม๊ ป้อทำให้แม๊เจียใจ!” ลูกปาหมอนใส่ผมอย่างอารมณ์ร้าย ผมไม่รู้ร็อคพูดถึงเรื่องอะไร แล้วก็เห็นว่านิ้งมองผม เธอถอนหายใจ“... กินเหล้าอีกแล้วเหรอฉลาม” เธอดูเอือมระอาผมมาก“อะไรอีก” ผมขมวดคิ้ว“เรื่องเหล้าเรื่องบุหรี่เราไม่อยากห้ามหรอก รู้ว่านี่มันชีวิตฉลาม... แต่ขอเถอะ ลูกไม่ชอบนะ” นิ้งพูดแบบนั้น แล้วผมก็นิ่งไปความเหนื่อยสะสมทำให้ผมได้แต่คิดว่าทำไมวะ เธอไม่รักผมเหรอ เธอเอาใจแต่ลูกไม่เคยมองมาที่ผม หลายครั้งแล้วที่เราเป็นแบบนี้ ลูกไม่รักแล้วเมียก็ยังไม่รัก แล้วเธอมาคบกับผมทำไม มามีลูกด้วยทำไม แล้วตอนผมสลบไม่ฟื้นจะมาร้องไห้ให้ผมทำไมขอเหอะ ใจคนที่ไม่รักกันอ่ะ“ชีวิตเราอะไร”“ก็ฉลามบอกว่าถ้าไม่มีลูก...” นิ้งเงียบไปพอรู้สึกตัวว่าลูกยังอยู่กับเรา เธอเลยเปลี่ยนคำใหม่แล้วดันให้ร็อคไปนอน“แล้วทุกวันนี้เคยห่วงเรามั้ยอ่ะ ห่วงแต่ลูก ใจเราอ่ะเคยคิดถึงบ้างมั้ยวะ” แต่ผมโพ
“มึงจะมาเตร็ดเตร่อยู่ที่นี่ไม่ได้นะอีหลาม” เจ๊ตบบ่าผม มันพอรู้เรื่องที่ร็อคไม่รักผม เลยเหมือนเห็นใจผมมั้ง “ลูกเมียมึงรออยู่”ผมรักลูก แต่ผมรู้สึกเหมือนติดอยู่ข้างนอกบ่อยๆ“เออ”ผมกลับมาที่บ้านตอนดึกๆนิ้งอยู่กับลูก เธอหลับพร้อมกับลูกบนที่นอน ร็อคติดแม่เหมือนเป็นเจ้าชีวิตอ่ะ ส่วนผมนี่ลูกเสือกเกลียดยิ่งกว่าขี้คงมีแต่ตอนที่นอนที่ดูน่ารักดีมั้ง ไม่แสบเหมือนตอนตื่นนิ้งตอนตื่นก็ไม่ได้สนใจผมผมลูบหัวนิ้งเบาๆ ไม่กล้าเข้าใกล้ลูกเพราะกลัวลูกตื่นเพราะกลิ่นเหล้า เลยเข้าไปอาบน้ำออกมาอีกทีก็เห็นว่าร็อคยืนงัวเงียอยู่หน้าห้องครัว จะหยิบขวดนมแต่หยิบไม่ถึงเพราะเตี้ยไป“ทำไร” ผมโผล่มายืนข้างหลังแล้วโพล่งขึ้น ร็อคสะดุ้งโหยง ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมองผม ก่อนที่จะเมินหน้าหนี“...”“พ่อถามว่าหนูทำไร”“หมั่ยบอก” ร่างเล็กกอดอกงอนๆ แล้วตอบผมแบบนั้น“หิวนมเหรอ พ่อชงให้มั้ย”“ล็อกไม่จินนมที่ป้อชงให้” ลูกผมโพล่งขึ้นมา มองผมอย่างบึ้งตึงแล้ววิ่งต้อกแต้กไปทางนิ้งที่หลับอยู่ “แม๊ แม๊”นิ้งลืมตาขึ้นมาเหมือนสะดุ้งตื่น เธอคงเหนื่อยมั้ง ก็วันนี้เรียนไปเพิ่งกลับมาก่อนผมจะไปทำงานไม่กี่ชั่วโมง“... อะไรคะน้องเพลง”“หนูหิวนม”
ผมไปเซเว่น ซื้อนมมาให้ลูกไม่ได้อ่านในเน็ตด้วย เน็ตไม่มี เอาเป็นว่าครูพักลักจำไปก่อนลูกกินนมไรดีอ่ะ หนองโพ? โฟร์โมสต์?ชอบแบบไหนวะผมรู้แค่แอลลีนเป็นนมคนท้อง ที่ตอนนั้นซื้อให้นิ้งกินได้เพราะผมน่าจะศึกษามา แต่เพราะช่วงที่เธอท้องผมไม่ได้ดูแลเหี้ยอะไร แถมยังเข้าโรงบาลหลับไปหลายเดือน ฟื้นอีกทีตอนเธอคลอดลูกออกมาแล้วผมไม่ค่อยได้เข้าเน็ตด้วย แต่นมแม่งคงจะเหมือนกันหมดเรื่องเด็กทารกผมแม่งไม่รู้จริงๆผมขับมอไซค์กลับไปที่ห้อง พอขึ้นไปก็โดนนิ้งบ่นทันทีเพราะผมซื้อนมสตรอเบอร์รี่มา ของโฟร์โมสต์“เด็กทารกไม่กินนมสตรอเบอร์รี่นะ”“ไม่ใช่ลูกสาวจะชอบสีชมพูหรอกเหรอวะนิ้ง”“ไม่ใช่อ่ะ เด็กทารกต้องกินนมผง” เธอทำหน้ามุ่ย “กินเองเลย เราจะลงไปซื้อให้ลูกเอง”“ชอบกินนมนี้มากกว่า” ผมชี้ไปที่หน้าอกเธอ แล้วก็โดนนิ้งฟาดทันที เชี่ย“ดูลูกด้วยนะ ถ้าดูไม่ดีเราจะกลับมาตีคุณพ่อ” เธอขู่ผมอย่างน่ารักแล้วเดินออกไปนอกห้อง ตั้งแต่มีลูกดุจังวะ กลัวแล้วนะเนี่ยแต่ให้ผมดูลูกเองจะดีเหรอ ลูกไม่กลัวผมจนช็อคเหรอวะผมเดินเข้าไปในห้องนอน เห็นลูกนอนหลับอยู่ ผมมองลูกอย่างหลงใหล น่ารักมาก จนเผลอเอื้อมมือไปลูบหัวลูกเบาๆผมรักลูกมาก แล้ว
ผมตีหน้าเซ็ง“หยุดร้องแล้วเนอะ” นิ้งพูดกับเจ๊หลังจากที่ไล่ผมออกมายืนนอกห้องแล้วกล่อมลูกกันเอง ผมแอบๆ เนียนเข้ามาดูข้างใน แต่ก็แอบเซ็งที่ลูกไม่ได้ดูดนมที่เต็มไปด้วยดีเอ็ชเอจากอกผมมันเป็นความคิดที่เหี้ยตรงไหนวะ“ขออุ้มลูกบ้าง”“ฉลามกลับไปนอนที่ห้องตัวเองได้แล้วนะ” นิ้งหันมาพูดกับผมที่ยื่นมือจะขอลูกยิ้มๆ หลังจากลูกอารมณ์ดีเธอก็อารมณ์ดีไปด้วย เห็นบอกที่นมไม่ไหลเพราะนิ้งเครียด ตอนนี้พอดีขึ้นลูกถึงได้กินผมมองลูกตาละห้อย ก็ผมแม่งอยากกอดลูก“ขออุ้มลูกหน่อยดินิ้ง”“เมื่อกี้ก็อุ้มแล้วลูกร้องนี่ พอได้แล้วล่ะ” นิ้งพูดกับผม แล้วผมก็ลูบหน้าตัวเองแรงๆโถ่“น่า ขอหน่อย นิดนึง”“นิดนึงนะ” นิ้งพูดกับผม ผมแม่งฉีกยิ้มอย่างดีใจ ในขณะที่เดินเหมือนหมาผู้ซื่อสัตย์ไปรับลูกมาจากอ้อมแขนนิ้งแต่พอมาอยู่ในอ้อมแขนผม ลูกแม่งร้องไห้ออกมาทันที“กูว่าเหมือนลูกไม่ถูกกับมึง” เจ๊พูด ในขณะที่มันรับมาอุ้มต่อจากผม แล้วลูกผมแม่งไม่ร้องสักแอะ “อยู่กับกูกับน้องนิ้งก็ไม่ร้องนะ”“...”“ที่ว่าลูกสาวจะรักพ่อน้อยกว่าแม่นี่ท่าจะจริงว่ะ”เหี้ยพูดจริงอ่ะผมนั่งเซ็งอยู่ที่ห้องตัวเอง เพราะยังต้องรักษาแผลที่หัวเลยยังได้อยู่ที่โรงบาลเป
[SALAMDU : SIDE]“คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ดึงสายน้ำเกลือออกแบบนี้เป็นอันตรายมากนะ”ผมนั่งทำหน้าเซ็งอยู่ที่เตียงคนไข้ พักฟื้นมาเกือบแปดเดือนร่างกายเลยแกร่งแข็งแรงสัสๆ เอาจริงๆ ผ้าพันแผลที่หัวก็ควรจะเอาออกได้แล้ว แผลน่าจะสูญสลายหายไปหมดแล้วมั้งผมคิดแล้วก็ดึงผ้าพันแผลออก“คุณฉลามดุ!” พยาบาลคนเดิมที่ยืนบ่นผมดุผมเสียงดัง ผมเลยแค่นหัวเราะ ลูบหัวตัวเองอย่างเก้อๆ แล้วโยนผ้าพันแผลทิ้งลงถังขยะข้างๆ “นี่ไม่ได้ฟังเลยใช่มั้ยคะ”“ผมไม่เป็นไรแล้ว เอาจริงๆ นะ” ผมพูดว่างั้น “อยากรู้มากกว่าว่าเมียผมเป็นไง แล้วลูกผมอ่ะ?”“ตอนนี้กำลังพาน้องไปให้คุณแม่ดูค่ะ คิดว่าพักฟื้นสักสองสามวันคงจะพาน้องกลับบ้านได้แล้ว”จริงเหรอวะ“แล้วตอนคลอดเมียผมคลอดยังไง”“คลอดด้วยวิธีธรรมชาติค่ะ” พยาบาลพูดตอนที่เดินมาดูแผลที่หัวผมอย่างเป็นห่วง เพราะผมเล่นดึงผ้าพันแผลออกไปเลย “แผลคุณฉลามดุยังมีรอยแผลเป็นอยู่นะคะ ไม่ทราบว่าจะเป็นอะไรรึเปล่า”“ไม่เป็นไร” ผมยกมือขึ้นห้ามไม่ให้เธอเข้ามาใกล้กว่านี้ ยังไงผู้หญิงคนอื่นก็ไม่มีสิทธิ์ได้เข้าใกล้ผมนอกจากนิ้งเมียสุดที่รัก เอาจริงๆ ก็ไม่มีทางที่ผู้ชายคนไหนจะได้เข้าใกล้เมียผมเหมือนกัน “แล้วหมอท







