Library
Search
Home / Romance / Humming for the Rich Blind Master / Chapter 06: Caius

Share

Chapter 06: Caius

Author: @laluna
last update Last Updated: 2025-12-19 22:34:37

The garden has never been quiet to me.

It is only quiet for those with eyes—for those who can see the green grass, shimmering water on our fish pond and fountain, and leaves dancing at the mercy of the wind. But for me, the garden is always full of sound: the brush of air against leaves, the gentle settling of water,, the heavy footsteps of servants and gardeners constantly at work.

But this afternoon, there was another sound.

A voice.

And then another.

Until it became a line.

“Through e
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • Humming for the Rich Blind Master    Chapter 16

    Tahimik ang maliit na opisina sa tabi ng kwarto ng master. Doon niya ako nilagay, sabi niya ay dati lang daw iyong stock room. Pinalagyan niya ng mesa, isang upuan, at isang laptop na inibot niya mismo kaninang umaga. “This is now yours,” sabi niya noon at inabot ang halatang bago pang laptop. “You'll manage my schedule from here aside from being my personal assistant, you will be my secretary.” Parang mas mabigat pa iyon kaysa sa pagiging maid na inapplyan ko rito. Ngayon, nakaupo ako rito, nagta-tqype ng oras, meeting, at pangalan. Bawat pindot ng keyboard ay parang siniselyuhan ang bagong posisyon ko sa buhay niya. Nagkaroon ako ng access sa kalendaryo niya. Nakita ko ang maraming blangkong araw—mga buwan na walang kahit isang appointment. Mga panahong hindi siya lumalabas. Hindi siya humaharap sa mga tao at sa mundo. Hanggang dumating ang araw na ito. “Nabalik ang dating Master.” Napalingon ako. Si Senior Maria. Nakatayo siya sa pintuan, may hawak na tray ng tsaa, tahimi

  • Humming for the Rich Blind Master    Chapter 15

    Chapter 15 Pag dating namin sa mansion, agad niyang sinabi na sa garden ko siya dalhin. Hindi na ako umangal at dinala ko siya room. Sa malawak na hardin ng mansyong ito, inakay niya ko sa isang bahagi na kahit hindi niya nakikita, alam niya kung saan patungo. Na para bang saulo niya na kung ilang hakbang, kung ilang hinga, kung ilang kapa ng stick niya ang kailangan para makapunta roon. Pumasok kami sa isang corner ng hardin kung saan may arko. Hindi halata dahil napapaligiran ng mga dahon at bulaklak ng hindi ko alam ang pangalan o tawag. Ngayon ko lang iyon nakita. Bumungad sa akin ang maraming bulaklak at halaman na nakapalibot dito, at sa kabilang dulo ay may bakal na itim na upuan. Sa hinuna ko, sakto lang para sa dalawang tao. Ang tinatapakan namin ay maliliit na damo na hindi ko alam kung totoo o hindi, kailangan ko pa atang maghubad ng sapatos para maramdaman ang mga damo. At tanaw rito ang fish fond kung saan ako nakakakuha ng kapayapaan sa mansyong ito. Hindi ito kala

  • Humming for the Rich Blind Master    Chapter 14

    Kinabukasan, maaga kaming gumising. Mas maaga kaysa sa sinumang nasa bahay. Tahimik ang pasilyo habang tinutulungan ko ang master magbihis. Hindi siya nagsasalita, pero ramdam ko ang presensya niya—hindi nangangailangan ng tingin para maramdaman Nag inaayos ko ang long sleeve niya, napansin kong hindi niya agad binawi ang braso niya. “Describe the suit,” utos niya, mababa ang boses. “Navy Blue po ang nakuha mo,” sagot ko. “Maayosnang tahi, mukha lo kayong... hindi madaling lapitan.” Isang segundong katahimikan at nakita ko ang pag ngisi niya. “That's the point,” tugon niya. Paglabas namin ng bahay, huminto siya sa pintuan. Hindi siya nagtanong. Hindi rin siya umusad. Parang hinihintay niya kung may sasabihin ako—o kung may gagawin akong mali. “Master,” tawag ko sa kaniya, at doon para naman siyang nabalik sa sarili. “Can I hear you sing again? or just hum,” sambit niya sa mababang boses, “The one you sang at the garden, and to me last time.” Kahit nag aalinlangan ako, hinan

  • Humming for the Rich Blind Master    Chapter 13

    Hindi ko alam kung nakatulog ba ako o inantay ko lang ang oras para tumayo. Ang mga nangyari kahapon, hindi ko alam kung panaginip ba o totoo dahil sa bilis ng mga pangyayari.Paglabas na paglabas ko pa lang sa pinto ng kwarto ng Blind Master, sinalubong agad ako ni Madam Vellaro. Hindi ko alam kung nakikinig ba siya sa labas dahil alam niya agad ang naging usapan namin ng unico-hijo niya.Agad niyang sinabi sa mga kasamahan ko rito na maid, at agad niya ring pinalipat ang gamit ko sa tapat na kwarto ni Master Caius. Hindi ko alam kung paano babasahin ang mga reaction nila;Kung natutuwa ba dahil sa wakas di na nila kailangan puntahan ang master, at makakaiwas sila sa mga init ng ulo nito. O ku-kwestyunin ang bigla kong pag-angat from maid to personal assistant.Right after that announcement of Madam Vellaro, they treated me like an special guest—a parang wala akong karapatan humawak, makipag-usap, at makihalubilo sa kanila, na para bang di ako galing sa pagiging maid.Ang sabi ni S

  • Humming for the Rich Blind Master    Chapter 12

    Tahimik ang umaga ng lumabas ako sa kwarto ng blind master. Hindi banayad—tahimik lang, gaya ng mansyong ito na tila sanay mamuhay na parang ang ingay ay isang kasalanan. Nasa head quarters ako ng mga katulong nang ipatawag ako ni Madam. Hindi utos, kundi pakiusap ulit—at doon pa lang, nanlamig na ang mga kamay ko. Nakatayo siya sa tabi ng mataas na bintana nang pumasok ako—tuwid ang likod, naka cross ang mga braso sa dibdib niya. Hinahati ng liwanag ang kaniyang anyo sa pilak at anino. “Madam,” tawag kong pansin sa kaniya. Lumingon siya sa akin at kumumpas upang paupain ako. Sandali lang niya akong minasdan. Hindi ang mukha ko—kundi ang tindig ko. Ang paraan ng pag-iingat ko sa braso ko. Ang maingat kong paghinga. Huminto ang tingin niya sa manggas ng damit ko. “Huwag mo nang itago,” sabi niya ng kalmado. “Nakita ko na kanina.” Napasingkap ako. “Pasensya na po sa abala, madam,” sabi ko. Lumabas ang mga salitang iyon na parang nakasanayan na. “Hindi mo kailangan h

  • Humming for the Rich Blind Master    Chapter 11

    CAIUS I knew the moment the sound left my hand. No, not the impact—but the absence that follows. The room went still in a way I recognized too well. Not calm, and not also peace. The kind of silence that arrives after something irreversible has already happened. I heard it hit her arm. Not sharp, not even loud. A dull, contained sound—like something meant to bruise rather than break. She didn't cry out, and that was worse for me. If she had shouted, I could have convinced myself it was only a reflex, only noise. But she stayed quiet and controlled. As if pain was something she had learned to swallow. “Krixaine.” Her name left my mouth. I hated how unfamiliar it sounded—how exposed, cause for the first time I did not call her maid or ‘ikaw’. I reached out instinctively, my hand stopping midair. I felt her shift. A single step back. Small and defensive. “So—” “Don't,” I cut her off, my voice unsteady. But her voice also cut deeper than the strike. “Don't apologize.

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status