Chapter 3

Tiningnan ni Tristan ang kanyang cellphone bago ibaling ang tingin sa taong kapapasok lang sa sala galing sa ikalawang palapag.

Ang taong sinabi nitong masama ang pakiramdam kanina ay biglang gustong lumabas at nagpapasama pa sa kanya, samantalang kadalasan ay siya ang nag-aaya rito. Nakasuot lang si Soleil ng maluwag na puting t-shirt at shorts na kapareho rin ng kulay. Halatang wala itong ayos o make-up, pero kahit walang kaayos-ayos ang mukha nito, mas maganda at mas kaakit-akit pa ring tingnan ang dalaga kaysa sa ibang babaeng kapal ng kolorete sa mukha.

"Nakahanda na ako, Tristan."

"Saan mo gusto pumunta?" tanong ni Tristan habang nakatingin sa dalagang tila gustong-gusto nang umalis ng bahay.

"May plano ka bang umalis ngayong araw, Tristan?”

"Magkikita kami ng mga kaibigan ko ngayong hapon."

"Saan ba 'yan? Pwede bang pumunta na tayo agad doon? Pagdating ng oras ng usapan niyo, pumunta ka na sa kanila."

"Sa city pa 'yon. Kung gusto mong sumama kahit wala ka pang tiyak na pupuntahan, baka maghintay ka lang sa akin hanggang sa matapos ako bago tayo makauwi nang sabay."

"Ayos lang, pumunta na tayo para matapos na. Wala rin naman akong maisip na pupuntahan ngayon." 

Medyo naguluhan si Tristan sa inasal nito. Tutuksuhin niya sana ang dalaga na kakaiba ang kilos nito ngayong araw, pero bago pa siya makapagsalita, mabilis na siyang hinawakan ni Soleil sa braso at hinila pabasang p***o.

"Teka lang! Bakit nagmamadali ka? Anong nangyayari sa 'yo?" natatawang tanong ni Tristan. Hindi siya naiilang kahit mahigpit ang hawak ni Soleil sa braso niya. Sanay na silang dalawa sa ganitong kaswal na closeness, mas malapit pa nga sila kumpara sa kuya niya at kay Veronica.

"Nakalimutan ko, magpapaalam muna ako kay Lola. Doon ka na maghintay sa kotse, Tristan!" Pagtulak ni Soleil sa likod ng binata, mabilis siyang humarap at tumakbo pabalik sa loob ng bahay.

"Lola!"

"O, Soleil! Nakabangon ka na pala. Sabi ng ate mo masama ang pakiramdam mo?" Napalingon ang matanda mula sa pinapanood nitong telebisyon at itinapat ang kamay para papuntahin ang dalaga sa tabi nito.

"Medyo maayos na po ako, Lola. Hindi naman po ito masyadong malala. Magpapaalam lang po ako na lalabas kami ni Tristan."

"Sigurado ka bang maayos ka na? Inaya ka ba ni Tristan? Talaga namang batang 'yon, may sakit ka na nga, naisipan ka pang ayain sa labas."

"Huwag niyo pong pagalitan si Tristan, Lola. Ako po ang nagpumilit na magpasama sa kanya."

"Saan naman kayo pupunta? Bakit hindi ka na lang sumama kina Veronica at Austin kanina?" Dahil sa dalawa niyang apo, mas tiwala at kampante ang matanda kapag si Austin ang kasama ng mga dalaga. Mas matured kasi ito, may responsibilidad, at mas maaasahan sa lahat ng bagay.

"Bibili lang po ako ng ilang gamit. Hindi ko naman po planong lumabas kanina kaya hindi ako nakasama kay Ate Veronica."

"Sige, mas mabuti na ring kasama mo si Tristan kaysa ibang tao. Mas kampante ako. Huwag kayong magpapagabi nang husto, ha?"

"Hindi ko pa po sigurado, Lola. Makikipagkita rin po kasi si Tristan sa mga kaibigan niya. Kung gagabihin man po kami, tatawag na lang po ako sa inyo."

"O sige, mag-iingat kayo at mag-enjoy kayo sa labas." Ngumiti ang matanda sa dalagang nagdadala ng sigla sa bahay. Naiintindihan nito kung bakit ganito kapalagay ang loob nina Soleil at Tristan sa isa't isa, pareho kasing may kakulitan ang dalawa.

—

Pagpasok pa lang sa kotse, agad na isinaksak ni Soleil ang AirPods sa kanyang tainga. Mabilis niyang pinalitan ang kanta sa kanyang cellphone habang nagbabasa ng mga mensahe mula sa kanyang mga kaibigan. Pero puro tungkol sa mga boyfriend ng mga ito ang pinag-uusapan, kaya sa sobrang kabagutan ay isinara na lang niya ang chat app at nagbukas ng I*******m.

Doon ay nakita niya ang bagong post ng taong finollow niya. Kahit account iyon ng lalaki, halos lahat ng larawan doon ay mukha ng kanyang kapatid sa iba't ibang anggulo. Sabagay, napakaganda at napakahinhin naman talaga ng kanyang Ate Veronica, kaya hindi nakapagtatakang patay na patay si Austin dito.

"Ugh..." Hindi namalayan ni Soleil kung gaano kabigat ang naging buntong-hininga niya. Narealize niya lang iyon nang magsalita ang lalaking nasa tabi niya.

"Sa lalim ng buntong-hininga mo, halatang may mabigat ka talagang iniisip." Tumigil ang kanta kaya narinig ni Soleil ang sinabi nito, dahilan para alisin niya ang AirPods sa tainga.

"Nababagot lang ako, Tristan. Baka may payo ka para mawala 'to?"

"Gusto mo ng bersyon ko?" ngumiting tanong ni Tristan habang nakatitig sa kanya.

"Ano ba ang bersyon mo?"

"Makipagkita sa mga kaibigan at uminom. Siguradong mawawala ang bagot mo." 

Napaisip si Soleil bago tumango. "Iyon ba ang dahilan kung bakit ka makikipagkita sa mga kaibigan mo ngayon?"

"Medyo, pero higit sa lahat, pag-uusapan namin ang tungkol sa negosyo."

"Seryoso? Hindi ako magsusumbong kay Lola, ha."

"Hindi naman ako natatakot na magsumbong ka, pero totoong negosyo ang pag-uusapan namin." Nang makita ni Tristan ang seryosong tingin ni Soleil sa kanya, napangiti na lang ito at napilitang magpaliwanag. "Ganto kasi 'yon, inaaya ako ng kaibigan ko na mag-invest sa isang negosyo."

"Anong negosyo?"

"Isang maliit na shop para sa mga big bike at mga piyesa nito. Nakahanap na sila ng magandang pwesto at kalahati ang magiging hatian namin. Sa tingin ko, maganda ang plano batay sa napag-usapan namin."

"Talaga?"

"Oo naman. Mas magandang magkaroon ng sariling negosyo na hindi nakadepende sa pamilya. Kailangan din nating lumago sa sarili nating sikap." 

Napaisip si Soleil sa sinabi nito. Naitanong niya sa sarili kung ano ang mangyayari sa kanya kapag nakapagtapos na siya ng pag-aaral. Kailangan ba niyang pumasok agad sa kumpanya ng pamilya para tumulong kina Austin at Tristan, o magkakaroon siya ng pagkakataong mamili ng sarili niyang gusto?

"Malaki naman ang kikitain mo kung sa kumpanya ka lang ni Lola magtatrabaho, 'di ba?"

"Alam ko naman 'yon, at ginagawa ko pa rin naman. Pero hindi natin hawak ang hinaharap. Paano kung magpakasal sina Kuya Austin at Veronica? Baka ipamana ni Lola ang kumpanya kay Kuya Austin. Gusto ko ring subukang tumayo sa sarili kong mga paa at matuto mula sa mga pagkakamali ko. At saka, kung mabigo man ako ngayon, may masasandalan pa rin naman ako."

"Sa tingin mo ba, pagkatapos ko maka-graduate, kailangan ko ring pumasok agad sa kumpanya ni Lola para tumulong?"

"Malamang na ganoon nga ang mangyari. Pero hindi ba't maganda 'yon? Pamilya pa rin naman tayo. At saka, paano kung magpakasal nga sina Veronica at Kuya Austin sa mga susunod na taon?"

"Sigurado ka bang pakakasalan niya talaga si Ate Veronica?" Ang tanong na iyon ay dala ng nangyari kagabi. Nag-aalangan siya. Bago pa narealize ng lalaki na siya ang kasama nito at hindi ang babaeng mahal nito, huli na ang lahat. Ang ganitong uri ba ng lalaki ang totoong pakakasalan ng kapatid niya?

"Bakit mo naman itinatanong 'yan? Alam mo namang matagal na niyang mahal si Veronica. May galit ka ba kay Kuya Austin?"

"Wala naman. Gusto ko lang malaman ang pananaw mo."

"Mahal na mahal ni Kuya Austin si Veronica. Mahal niya ito at gustong pakasalan. Huwag mong asahang magkakaroon siya ng ibang babae sa likod nito at magloloko. Sa ayaw at sa gusto mo, magiging bayaw mo si Kuya Austin. Pwede mo na siyang tawaging brother-in-law ngayon pa lang. Hindi niya kailanman pakakawalan si Veronica."

"Mmm," mahinang tugon ni Soleil. Alam niyang doon din hahantong ang lahat. At kapag dumating ang araw na iyon, hahanap siya ng dahilan para umalis sa bahay na iyon. Hindi siya mananatili doon kahit pa sabihing may utang na loob siya sa pamilya Legarda. At least, hindi na niya kailangang makita ang mukha ng lalaking iyon araw-araw.

"Dahil nakikita kitang nase-stress nang ganyan, sasabihin ko na sa 'yo ang totoo para matapos na."

"Anong totoo?" Mabilis na napalingon si Soleil kay Tristan. "Anong ibig mong, Tristan?"

"Ang katotohanang magpapatunay na magiging bayaw mo nga talaga si Kuya Austin."

"At ano naman ang katotohanang 'yon?"

"Ang totoo... nagplano si Kuya Austin na magpropose kay Veronica ngayong araw.”