Share

Chapter 8

Author: EL Nopre
last update Last Updated: 2025-08-05 00:21:57

''TINURUAN mo siyang bastusin ako, 'no?''

''Bakit ko naman siya kailangang turuan pa? May sarili naman siyang isip. She is smarter than you.''

''Huh! Magkaibigan nga kayo. Parehong bastos ang bunganga niyo.''

Tumalikod na ako. Ayokong patulan si Liza lalo na't maraming tao sa paligid. Hindi na rin naman ito sumunod nang pumasok ako ng bahay.

Inabutan ko sa sala na nakahilata ang dalawa kong nakababatang kapatid na lalaki. Bagsak ang mga ito sa kalasingan dahil amoy na amoy ang alak sa paligid.

Pinagbubuksan ko muna ang mga bintana upang makapasok ang hangin. Makalat sa loob. Walang pagbabago. Iyon at iyon ang araw-araw kong nadadatnan.

Naiinis kong nilagpasan ang tambak ng mga hugasin sa mesa at lababo. Deretso na akong pumunta sa silid ko.

Pero bigla akong napahinto sa bukana ng pinto nang abutan ko si Neri na nakahiga sa kama ko habang abala ito sa hawak nitong cellphone.

''Anong ginagawa mo rito?''

''Busy ako kaya huwag mo akong istorbohin.''

''Puwes, lumabas ka dahil hindi ka welcome rito.''

''Haist! Nabaril tuloy ako!'' tukoy nito sa nilalarong online games. Bumangon ito. Pero sa halip na mainis ay gumuhit ang nakakalokong ngisi nito matapos makita ang galit sa mukha ni Denise. ''Ops! Huli ka na sa balita. Evicted ka na rito.''

''Ano?''

''Dahil wala ka nang trabaho, lilipat ka na sa dulo. Sa dati naming silid ni Ponce.''

Saka ko lamang napansin na wala na roon ang mga gamit ko. ''Kuwarto ko ito! Ako ang nagpaayos nito!''

''Pero si Papa ang masusunod dito sa bahay. Kung gusto mong mabawi ito, puntahan mo siya dahil gusto ka rin namang niyang makausap.''

Napakunot ako ng noo.

''Binigyan ni Mr. Cheng ng magandang trabaho si Ponce. Kaya sa tingin ko ay palalayain ka na ni Papa. Mabuti naman dahil araw-araw umiinit ang ulo ko sa'yo.''

Napangisi ako at napailing. ''Umiinit ang ulo mo sa taong araw-araw nagpapakain sa 'yo? Wow! Saan ka nagparetoke? Ang kapal kasi ng mukha mo!''

''Magtalak ka lang nang magtalak diyan dahil iyan na rin naman ang huli.''

''Huwag kang pakasisiguro. Baka baliktarin ko ang mundo mo.''

Natawa si Neri. ''Whoa! Palaban ka na? Sa pagkakaalala ko kasi ay para kang tuta na sunod nang sunod lang kay Mama at Papa. Haissst! Mukhang tama sila. Tulad ka rin ng Mama mo na nasa loob ang kulo.''

''Anong sinabi mo?''

''Alam kong narinig mo 'yon. Huwag kang bingi-bingihan.''

Mabilis akong sumugod at marahas kong hinatak ang mahabang buhok ni Neri na napadaing naman sa sakit. ''Ulitin mo ang sinabi mo!''

''Bitiwan mo ako! Aray! Aray!''

''Huwag na huwag mong babastusin ang Mama ko lalo na nang tulad mong pinulot lang ng kapatid ko sa isang bar! Akala mo ba hindi ko alam na syota ka ng bayan?''

''Hindi totoo 'yan!''

''Hindi totoo o nahihiya ka lang malaman ng mga anak mo na ang ina nila ay cheap na babae?''

Ibinuhos ko ang galit sa dibdib ko sa paghigpit ko ng hawak sa buhok ni Neri.

Malakas ang loob ko nang mga oras na iyon dahil alam kong bagsak ang dalawa kong kapatid sa kalasingan.

''Aray! Tumigil ka na! Tulong!''

''Nasaan na ngayon ang tapang mo? Ilabas mo na para makalbo kita!''

''Aray, aray! Bitiwan mo ako!''

Mas matangkad ako kay Neri. Advantage ang mahahaba kong braso kaya hirap ito na abutin ako.

''Patay ka mamaya sa asawa ko!''

''Tama! Baka patay ka na nga niyang datnan!''

''Makukulong ka!''

''Wala akong pakialam! At least, libre lahat doon! Wala akong pakikisamahan na mga taong ang kakapal ng mukha at apog!''

Tumatakbong pumasok ng kuwarto ang dalawang hipag ko. At parang iyon ang nakuhang pagkakataon ng mga ito para makaganti sa akin dahil sumugod agad ang mga ito sa akin.

Hindi ako sanay sa mg away kahit ilang beses na akong napapaharap kapag si Emie ang kasama ko. At wala rin akong kaalam-alam sa self-defense.

Pero nang mga oras na iyon na alam kong nanganganib sa kamay ng tatlo kong mga ungrateful na hipag ang buhay ko ay bigla na lang lumabas ang pagiging amasona ko. Marahil isa iyon sa mga hidden talent ko.

Hindi ko binibitiwan ang pagkakahawak ko sa buhok ni Neri. At nang makahanap ako ng tiyempo na makawala sa dalawa na gusto nang hawakan ang mga braso ko, marahas kong sinipa ang mga ito saka pinalipad ko ang isa ko pang kamay na sumapol kay Liza at nagpatumba rito.

Pero dahil tatlo sila, dehado ako. Alam ko na anumang oras ay babagsak ako. Pero bigla na lang dumating ang super duper heroine ng buhay ko. And she saved my fvcking day!

''Aahhhhhh!'' sigaw ni Emie nang sumugod na agad pinalipad ang trademark niyang flying kick.

Tama ang naisip ko. Hindi basta aalis ang kaibigan ko nang hindi ako safe. Safeness for her is with my windows close.

Alam ni Emie na kapag nasa loob na ako ng silid ko ay una kong isinasara ang mga bintana. Minsan na kasi akong nasungkitan ng mga gamit at sinilipan ng mga tambay na manyakis.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • I UNINTENTIONALLY MARRIED MY CEO BOSS   FINALE

    TATLONG buwan ang matulin na lumipas at idinaos ang kasal namin ni Josh. Hindi natuloy ang double wedding namin dahil may namatay sa pamilya ni Emie. Bilang paggalang sa desisyon ng matatanda ay ipinagpaliban na lang nila sa susunod na taon ang kanilang kasal ni Hector. Wala namang problema sa dalawa. Mas pabor daw 'yon sa kanila dahil solo nila ang pinakamahalagang araw na iyon sa kanilang buhay. Pero bago ang nakatakdang petsa ng kasal namin ni Josh, marami munang nangyari. Nahatulan na ng korte sina Margarita at Renzo. Habangbuhay na sentensiya ang iginawad sa kanila sa patong-patong na mga kaso. Mabilis lang na umusad ang pagdinig dahil sa malakas na impluwensiya ni Chairman Myeharez. Siniguro talaga nitong hindi malulusutan ng mag-ina ang kanilang ginawang mga krimen. Chelsea was also sentenced 8 years for attempted murd*r. At kahit gumamit ng mga koneksiyon ang pamilya nito, hindi ito hinayaan ni Mama. Of course, her precious son almost got killed. Dapat lang managot ang may

  • I UNINTENTIONALLY MARRIED MY CEO BOSS   Chapter 246

    SI GLAZE ang nagboluntaryong tumulak sa wheelchair ni Hector. Nakasunod lang kami ni Mama sa kanila hanggang sa van na naghihintay sa harap ng ospital. Mula nang magising siya, isang linggo pa ang inilagi niya rito bago siya pinayagan ng doktor na makalabas."Kaya ko na."Umalalay pa rin si Glaze sa kapatid sa pagsakay. Hindi ito halos humihiwalay kay Hector."Kahit noon pa man, gustong-gusto niya talagang magkaroon ng kapatid na lalaki kaya siya ganyan."Ngumiti ako sa pagbulong sa akin ni Mama. "Hindi nga masyadong halata na kapatid na lalaki lang ang gusto niya.""Anong pinag-uusapan niyo?" usisa ni Glaze."Wala," tugon ko. "Sa unahan ka na maupo.""Ayoko. Tatabi ako kay Kuya. Marami pa akong ikukuwento sa kanya.""Haist! Madali ka niyang mauubusan ng kuwento. At hindi mo ba napapansin na ayaw na niyang makinig sa kadaldalan mo?"Tumingin naman si Glaze kay Hector na kibit-balikat lang ang itinugon. "Kahit na ayaw niyang makinig, magsasalita pa rin ako. Bibig ko naman ang gagamitin

  • I UNINTENTIONALLY MARRIED MY CEO BOSS   Chapter 245

    NAPATAYO ang lahat nang lumabas ng silid si Denise. Agad na lumapit dito si Helena na nasa mukha ang halo-halong emosyon."Kumusta siya?""Mabuti na ang pakiramdam niya. Huwag na po kayong mag-alala sa kanya.""Salamat naman," sabay halos na sambit nina Lita at Anita.Dumating din ang mga magulang ni Emie upang maghatid ng pagkain sa lahat."Gusto na ba niya akong makausap?" Napansin ni Helena ang ekspresyong lumarawan sa mukha ng anak. "I think kailangan niya muna nang pahinga. It's fine. Marami pa namang araw.""Tita, Tito..." Tumingin si Denise kina Anita at Lorenzo, "Gusto po kayong makausap ni Hector."Napatingin muna ang mag-asawa kay Helena na nag-aalinlangan pa sana na pumasok ng silid."Sige na po," pag-aapura ni Denise sa dalawa. "Hinihintay na po niya kayo sa loob."Tumalima na rin sina Anita at Lorenzo habang nababasa naman ng pamilya ni Emie ang atmospera kaya sandali muna silang nagpaalam na pupunta lamang sa chapel."Galit ba siya sa akin?"Inalalayan ni Denise na makab

  • I UNINTENTIONALLY MARRIED MY CEO BOSS   Chapter 244

    NANG lumabas ang doktor na tumingin kay Hector ay pinili ko muna ang manahimik at makinig sa usapan. Hanggang sa bigyan din kami ng pribadong sandali ng ibang naroon.Naiintindihan ko ang nakikita kong pagkatuliro sa mukha niya. Because we're not that close to him. Baka nga iniisip niya na imposible na siya ang isa sa mga anak na nawawala ni Mama.Or maybe it's too unacceptable for him na ako ang kakambal niya dahil hindi nga naman naging maganda ang impresiyon namin sa isa't isa. We are like more than enemies. I despise him before. Pero ang pakikitungo ko sa kanya ay nabago nang maging nobyo siya ni Emie."Anak...""Wait. You might be mistaken. Baka nag-match lang kayo for my donor as coincidence.""Ma, sige na nga. Magsagawa na tayo ng DNA."Napatingin ako kay Glaze. He is a little impatient. "Hayaan muna natin siyang magpahinga. Lumabas na tayo."Hindi na nagmatigas pa si Mama kahit nakikita kong gusto pa niyang manatili roon. I know it's not the reunion she is expecting.Noon kasi

  • I UNINTENTIONALLY MARRIED MY CEO BOSS   Chapter 243

    NAPANGITI siya habang hinahabol ng isang batang babae. Her laughter and bright smile are too familiar to him. It gives happiness and completeness in his life. Para bang matagal na siyang bahagi ng mundo nito."Tim! Bagalan mo naman ang pagtakbo! Hindi kita mahabol!"And he giggled. He likes that feeling. He likes being with her."Tim! Lily! Huwag kayong lalayo!""Opo, Mama!"The voice he heard, he longed for that. Matagal na panahon niya iyon na hindi narinig kaya tila lumukso ang kanyang puso sa saya."Mama!"Ngumiti siya at kumaway gayundin ang batang babae na kasama niya. At saka sila muling naghabulan sa puting buhanginan ng tabing-dagat."Habol pa, Lily!""Ang daya mo naman, Tim! Ang bilis mo kasing tumakbo! Napapagod na ako!""Sige! Babagalan ko! Habol! Habol!""Huli ka!"Humagik sila na nauwi sa malakas na tawa nang pareho silang bumagsak at magpagulong-gulong sa buhanginan."Tama na iyan. Umuwi na tayo.""Mama, bumalik po ulit tayo rito bukas.""Kahit araw-araw pa.""Yeheeyyy!

  • I UNINTENTIONALLY MARRIED MY CEO BOSS   Chapter 242

    HINDI man lang tumayo si Renzo nang makita niya ang pagpasok ng ama sa visiting area. Umiwas pa siya rito ng tingin."Anong ginagawa mo rito?"Naupo si Rene. Pinalipas muna nito ang ilang segundo sa pagtitig kay Renzo na halos dalawang araw pa lang naroon sa Detention Centre, pero haggard na ang mukha na marahil ay dulot ng pagod at pag-aalala."Is this what you want?"Napangisi si Renzo. "Obviously, as I think you know well, this is far from what I truly want.""And surely, you're not happy with the result."Nag-angat ng tingin si Renzo mula sa pagkakatitig sa kamay na nasa ibabaw ng mesa. "Who would be happy for the downfall? I have crafted the whole plan. I sacrificed many things. But because of that piece of paper, I lost even the one person whom I think can save me from this mess.""You're expecting to be saved after committing so many crimes?""Kung totoo mo ba akong anak, hahayaan mo na lang akong makulong?""If Joshua made the same mistake that you did, I won't tolerate him, e

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status