8

"Ang pagtawag mo sa telepono ngayong umaga ay naglinaw na inaasahan mong naririto ako nang eksaktong alas-singko, maging maginhawa man ito o hindi," paalala niya rito nang may bahagyang nakatagong kawalan ng pasensya.

"Tunay nga." Tumayo si Simon at mabagal na lumipat sa paligid ng kanyang lamesa upang sumandal doon habang nakatingin sa kanya mula sa pagitan ng nanliliit na mga talukap ng mata. "At ang katotohanang naririto ka ay tila nagpapahiwatig na hindi ka mas masaya kaysa sa akin noong Sabado sa posibilidad na magkaroon ng dungis ang iyong reputasyon?"

Isang pagsimangot ang lumitaw sa makinis at alabastrong noong iyon. "Hindi iyan patas na paghahambing, Mr. Hamilton, dahil ang mga banta na ginawa mo sa akin ngayong umaga ay may kinalaman sa aking propesyonal na reputasyon, hindi sa aking personal."

"Naniniwala akong ang kasabihan ay 'ang ganti ay maaaring maging napakasakit'?" Nagbigay siya ng walang pinagsisisihang kibit-balikat. Ang babaeng ito ay kusa—deliberate na!—nakipaglaro sa kanya noong Sabado ng gabi sa pamamagitan ng hindi pagtatapat ng kanyang tunay na pagkakakilanlan, ininsulto siya nang harapan at walang dudang lubos na naaliw sa kanyang gastos dahil doon.

Matagal at malalim na pinag-isipan ito ni Simon noong katapusan ng linggo, at sa wakas ay nagdesisyon na kung gusto ni Sara McCall na makipaglaro, masaya siyang pagbigyan ito. Taglay ang kaisipang iyon, tinawagan niya mismo ang opisina nito ngayong umaga at hininging makausap ito nang personal. Matapos ang maikling pagkaantala, nagkaroon ng higit kumulang na isang panig na pag-uusap kung saan ipinaalam sa kanya ni Simon na wala nang kanseladong mga appointment. Kung ayaw nitong sabihin niya sa kanino man at sa lahat ng gustong makinig kung gaano katigas ang ulo at hindi maaasahan ang mga serbisyong propesyonal nito, darating siya sa alas-singko.

Ang tanging sagot lamang nito ay ang biglaang pagtatapos ng tawag, na nagdulot kay Simon na matawa nang may kapaitan habang mabagal na inilalapag ang kanyang telepono sa kanyang lamesa. Gayunpaman, sigurado siyang naririto si Sara sa alas-singko. Alam niyang batid na nito na nasa loob ng kanyang kapangyarihan ang seryosong makapinsala sa propesyonal na reputasyon nito kung pipiliin niyang gawin iyon.

"Napakatahimik mo ngayon," komento niya, habang itinataas ang kanyang madilim na mga kilay nang nanunukso. "Napakalayo niyan sa iyo. Karaniwan ay marami kang sinasabi… Naobserbahan ko,"

Oh, napakaraming gustong sabihin ni Sara sa lalaking ito. Nag-iingat lamang siya sa panig ng pag-iingat—sa ngayon. Napagtanto niya matapos umalis sa cocktail party ni Senador Ashcroft noong Sabado na marahil ay hindi naging matalinong hakbang sa kanyang bahagi ang galitin ang isang lalaking kasing makapangyarihan ni Simon Hamilton. Oo, may impluwensya rin ang kanyang kapatid, ngunit sinusubukan niyang palaguin ang sarili niyang negosyo at ang paggawa ng ganoong bagay ay hindi matalino. Hindi matalino at medyo pambata, tinanggap na niya ngayon nang may pagpuna sa sarili. Na para bang talagang mahalaga sa isang lalaking kasing makapangyarihan ni Simon Hamilton kung ang isang maliit na interior designer ay pipiliing snobbin siya!

Maliban na lamang na, nang makilala siya noong Sabado ng gabi, halatang mahalaga pala ito sa kanya. Hindi nakatulong, nang nararapat na dumating sa Hamilton Tower sa alas-singko, na si Sara ay ganap na ngayong may kamalayan sa paraan kung paano nagagawang magpalabas ni Simon Hamilton ng isang hunted na aura—kabisado man ang mamahaling elagansya ng kanyang pasadyang madilim na abuhing suit at mas maputlang abuhing sutlang baro, na may katugmang tai na nakatali nang maingat sa kanyang lalamunan.

"Nasiyahan ba kayo ni Mark Forbes sa inyong huling hapunan noong Sabado ng gabi?" marahan niyang itinulak.

Pumutok ang bibig ni Sara sa paalalang ito ng oras na ginugol nila ni Mark nang magkasama sa isang Italian restaurant matapos umalis sa party ng Senador. Ilang oras kung saan desperado niyang sinubukang humukay ng ilan sa kanyang dating pag-apruba kay Mark bilang isang IVF donor, upang matuklasan lamang na, sa halip na pahalagahan ang malusog na magandang hitsura ni Mark, inihahambing niya ang mga ito sa matitigas at matutulis na tampok sa mukha ng lalaking nakatayo ngayon sa kanyang harapan. Isang lalaki na hindi man lang niya isasaalang-alang na ilagay sa maikling listahan ng mga potensyal na donor para sa kanyang sanggol.

Oh, si Simon Hamilton ay tiyak na guwapo, at halatang malusog at matalino siya, ngunit doon nagtatapos ang lahat ng pagiging angkop bilang posibleng ama ng kanyang anak. Gayundin, ang isang lalaking kasing makapangyarihan ni Simon ay hindi kailanman sasang-ayon na klinikal at kalkuladong maging ama ng isang anak sa pamamagitan ng pag-aambag ng kanyang t***d para sa IVF.

Sa katunayan, ang kanyang karanasan kay Mark ay nagpapaisip sa kanya ngayon kung mas mabuti kayang mag-opt para sa isang hindi kilalang donor na lamang. Samantala, kailangan niyang harapin ang pagkaalam na pisikal siyang tumutugon kay Simon sa paraang hindi niya naranasan sa mga taon mula nang matapos ang kanyang pakikipagkasundo—kung naranasan man kailanman!

Si Sara ay nakumbinsi—taglay ang karanasan ng kanyang kabiguan sa relasyon sa kanyang likod, na nakatadhana siyang maging tanging babae na hindi kailanman magiging sapat na hangal upang mahulog sa ilalim ng sensual na kulay ng kahit sinong lalaki, lalo na kapag ang tanging maiaalok nito ay alindog at karismatikong magandang hitsura.

Na nagpapatunay lamang kung anong mayabang na hangal siya.

Dahil alam na ngayon ni Sara na kailangan lamang niyang berada sa kaparehong silid kasama si Simon Hamilton upang magkaroon ng kamalayan sa bawat solong bagay tungkol sa kanya. Nararamdaman niya ang hila ng pagnanais na iyon kahit ngayon, na nagdudulot sa kanyang mga kamay na manginig nang bahagya, ang kanyang mga dibdib na makaramdam ng init at pag-umbok, at isang kabasaan sa pagitan ng kanyang mga hita. Nakikita niya ang kaparehong pagnanais na nasasalamin sa kanya sa init ng madilim na berdeng mga matang iyon. Ito ay isang pisikal na pagkakatugma na tila nagpapagitna sa mismong hangin sa pagitan nila na kumutitap at sumayaw.

"Mabuti naman," pinalipas ni Sara nang biglaan. "Ngayon, kung maaari lang—"

"Matagal na ba kayo ni Mark?"

Kumurba nang bahagya ang noo ni Sara. "Hindi ako sigurado na may kinalaman iyan sa iyo, ngunit hindi kami 'naging magkasama' kailanman."

Magaan ngunit buong katigasang tinanggihan ni Sara ang mungkahi ni Mark, bago sila naghiwalay noong Sabado ng gabi, na maaari silang dalawa ay lumabas muli nang magkasama ngayong linggo, matapos mawalan ng lahat ng interes sa kanya hinggil sa paglapit sa kanya tungkol sa IVF.

Nagtaas si Simon ng nagtatanong na mga kilay. "Hindi pa…?"

"Talaga, Mr. Hamilton—"

"Simon."

"Simon." Nagbigay siya ng isang maikli, walang kahulugang ngiti ng pagtanggap. "Hindi talaga ako naparito upang talakayin ang aking personal na buhay kasama ka—kaya kung maaari ay pumunta na lamang tayo sa negosyo?"

Mas kumportableng sumandal si Simon sa harap ng lamesa at itiniklop ang kanyang mga braso sa kanyang dibdib. Pinag-aralan niya si Sara gamit ang nanliliit ngunit nagpapahalagang mga mata. Ang kanyang mga tampok sa mukha ay napakapino talaga: ang magagandang kulay-tsokolateng mga matang iyon, matataas na cheekbones, payat na panga, ang puno at sensual na mga labi na nakalagyan ng pampintura na malalim na kulay-pish ngayon.