LOGINKATRIANA POVNatahimik ang buong silid nang marinig ang sinabi ni Rafa. Maging ang mga kasamang negosyante ni Marco na nasa may pinto ay napaatras, halatang natakot sa pangalan at presensya ng lalaking kaharap nila. Si Marco, na nang-api sa akin kanina, ay nakatayo lang habang napapangiwi sa sakit dahil sa pagkakahawak ni Rafa sa pulso niya. Para siyang nawalan ng sasabihin."Rafa... bitawan mo nga ako," paos na sabi ni Marco habang pilit na hinihila ang kamay niya. Namumula na ang pulso niya sa higpit ng pagkakahawak ni Rafa. "Anong klaseng biro 'to? May asawa ang babaeng 'yan, at ako 'yun!"Marahas na binitawan ni Rafa si Marco. Halatang tinamaan ang pride ng ex-husband ko dahil napahiya siya sa harap mismo ng mga kakilala niya. Agad niyang hinawakan ang pulso niya at hinimas iyon habang masama ang tingin sa aming dalawa."Dating asawa, Marco. Linawin natin," malamig kong sagot habang diretso siyang tinitingnan. Wala na akong balak na matakot sa kanya. "At kung nagtataka ka kung paa
KATRIANA POVAlas-siyete ng gabi nang makarating ako sa private dining room ng isang eksklusibong restaurant sa BGC na nakalagay sa calling card ni Rafa. Pagpasok ko pa lang, ramdam ko na agad ang lamig ng aircon at napansin ko ang marangyang disenyo ng silid na puro dark wood at kristal ang gamit. Nandoon si Rafa, nakaupo habang umiinom ng alak. Nananatili ang seryosong ekspresyon sa mukha niya, at diretso siyang nakatingin sa akin nang pagbuksan ako ng waiter ng pinto."You're punctual. I like that in a business partner," bungad niya habang itinuturo ang bakanteng silya sa tapat niya.Maingat akong umupo at inayos ang likod ko para hindi mahalata ang kaba ko. Hindi ko pa rin alam kung ano talaga ang pinasok ko, pero sigurado akong wala na akong ibang mapagpipilian. Naubos na ang mga luha ko. Ang natitira na lang sa akin ay ang kagustuhang makuha ang hustisyang para sa akin at ang galit sa mga taong sumira sa buhay ko."Hindi ako pumunta rito para makipagkuwentuhan, Mr. Singson-Ledes
KATRIANA POVMabilis akong naglakad palayo sa Function Room B habang pilit na kinakalma ang paghinga ko. Sa bawat hakbang ko, pakiramdam ko ay lalo akong nadudurog sa sobrang inis. Nakakagigil! Ang kapal talaga ng mukha ni Marco na sabihing wala akong kakayahan, na para bang hindi ako ang nagpuyat, pumirma ng mga dokumento kahit halos hindi na makatulog, at nag-isip ng mga paraan para lang maitayo ang kumpanyang ipinagmamalaki niya ngayon. Pero kahit masakit ang lahat, mas nangingibabaw ang galit ko kaysa sa lungkot. Hinding-hindi na ako iiyak sa harap nila.Pagdating ko sa malawak na hallway malapit sa elevator, saka lang ako huminto para huminga nang malalim. Inayos ko ang mga hibla ng buhok na dumikit sa noo ko dahil sa pawis at inayos din ang kwelyo ng luma kong blazer. Doon ko napansin na may tumawag pala sa akin kanina habang nasa interview room pa ako. Unregistered number. Ibabalik ko na sana ang cellphone ko sa bag nang biglang may humarang sa dinadaanan ko.Isang matangkad na
KATRIANA POVIniwan ko muna si Liam sa tiyahin ng kaibigan ko na si Aling Nena, ang namamahala sa lumang paupahan. Nagbayad ako ng advance para sa isang linggong pag-aalaga niya kay Liam habang naghahanap ako ng trabaho. Sakto na lang ang natitirang pera ko para sa gatas ng anak ko at ilang de-lata, kaya kailangan kong kumita agad bago tuluyang maubos ang pera ko.Suot ko ang pinakamaganda kong blazer, isang lumang Armani na itinago ko pa noong dalaga ako at nagtatrabaho bilang junior architect sa isang kilalang firm. Medyo luma na ang tela at hindi na kasingganda ng dati, pero maayos pa rin naman itong tingnan. Kailangan kong magmukhang presentable dahil ang pupuntahan ko ay ang Grand Continental Hotel sa Makati. May opening para sa posisyong senior project coordinator doon. Kahit alam kong hindi maganda sa resume ko ang pitong taong wala akong naging trabaho, wala naman akong ibang choice kundi subukan.Pagpasok ko pa lang sa malaking glass door ng hotel, agad kong naramdaman ang la
KATRIANA POVMahirap huminga kapag pakiramdam mo, wala ka nang natira sa buhay kundi ang mga bisig mong mahigpit na yumayakap sa anak mo.Ang tinutuluyan namin ngayon ay isang kuwarto sa lumang apartment sa Sampaloc na nahanap ko sa tulong ng dati kong kakilala noong college. Luma na ang mga dingding, may tagas ang gripo sa maliit na banyo, at ang tanging higaan namin ay isang manipis na kutson na inilatag ko sa sahig para kay Liam. Nakabalot pa rin siya sa tuwalya habang mahimbing na natutulog. Halatang pagod na pagod siya sa kakaiyak kagabi dahil sa lamig ng ulan at sa nangyari sa restaurant.Habang nakatingin ako sa mukha niyang namumula pa dahil sa sipon, naramdaman kong kumikirot ang sentido ko. Halos wala nang laman ang pitaka ko. Tatlong libong piso na lang ang natitira sa ATM account ko. Iyon na ang huling pera ko bago tuluyang i-freeze ni Marco ang joint accounts namin ilang oras matapos niya kaming palayasin.Kinuha ko ang cellphone ko. Kahit alam kong masasaktan lang ako, b
KATRIANA POVHabang pinupunasan ko ang kaunting pawis sa noo ng limang taong gulang naming anak na si Liam, hindi ko mapigilang ngumiti. Pitong taon na kaming kasal ni Marco. Pitong taon kong tiniis ang lahat, tinulungan siyang itayo ang kumpanya niya mula sa wala, at isinantabi ang sarili kong pangarap bilang arkitekto para lang maging maayos ang buhay ng pamilya namin. Akala ko noon, kailangan ko lang magsakripisyo para makaahon kami sa hirap.Ngayong gabi, si Marco pa mismo ang nagyayang mag-celebrate kami sa isang sikat at eksklusibong rooftop restaurant sa BGC. "Para naman ito sa pamilya natin, Kat," sabi niya kanina habang inaayos ko ang kwelyo ng mamahalin niyang suit. Suot ko ang paborito kong pulang damit, ang huling damit na binili ko para sa sarili ko bago ko tuluyang ilaan ang bawat sentimo sa tuition at mga bayarin ni Liam.Pagpasok namin sa private dining room, nagulat ako nang makita ang buong pamilya ni Marco. Nandoon din ang pinakamatalik kong kaibigan na si Chloe. Hi







