تسجيل الدخول“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”
Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... para akong naghihintay sa gagawin niya.
Focus Kikay, sayaw lang ang kailangan mo para sa para, “You’re trembling.” pilyong bulong nito.
Fuck! I just need the money!
Isang milyon. I need to make a great show. Sanay na sanay na akong sumayaw, pero ngayon? Ang bigat ng katawan ko.
Sandali kong kinagat ang ibabang labi ko para kumalma, bago sandaling ipinosisyon ang labi ko sa may tainga niya bago malanding bumulong… “Wala akong maramdaman, Rhamesis. At hindi ako nanginginig dahil nagustuhan ko ang ginawa mo, I was trembling in disgust!” rason ko.
“Everything is for money now. And don’t act clean, remember you’re also here for money!”
Ramdam ko ang pag-iba ng timpla niya, ramdam kong tinamaan siya sa sinabi ko, dahil totoo naman. Wala siyang karapatang kwestyunin ako tungkol sa ibang lalaki dahil pareho lang kami ng lugar na kinagagalawan ngayon!
Ramdam ko ang mas lalong paghigpit ng mga palad niya laban sa balat ko, ang pagbilis ng paghinga niya!
Good! Take your own insult!
Humarap ako sa kanya, ibinalot ang isang binti ko sa baywang niya, pinilit siyang buhatin ako. Making him think na hindi ako naiilang sa kan’ya, at talagang ginagawa ko lang ang trabaho ko.
Sinalo niya ako nang walang kahirap-hirap, ang mga malalaking kamay niya ay mahigpit na nakakapit sa aking mga pisngi sa puwit, dinudurog ang laman ko habang nakadiin ang alaga niya nang direkta sa aking gitna.
‘Ohhhh fuck!’ sandali akong pumikit para maiwan ang muling pag-ungol. That was a fucking bad move!
Nakapulupot ang mga braso ko sa leeg niya. Tinitigan ko ang kanyang mga labi. Na ngayon ay nakaawang din dahil sa biglaang pag-dampi ng gitna ko sa mismong alaga niya.
Pero sa kabila ng kagustuhan kong saktan siya!Sigawan at tanungin ng mga paliwanag niya, ay ang kakaibang init na naglalakbay sa kaugat-ugatan ko.
Sandaling nagwala ang mga paru-paro sa puson ko na hindi kayang kontrolin utak ko.
Wala sa sarili kong nilapit ang mukha ko. Ang paghinga ko ay naghahalo sa hininga niya.
Hinaplos ng ilong ko ang ilong niya, pinadausdos ko ang dulo ng labi ko sa panga niya, at sadyang kinagat nang mariin ang kanyang earlobe.
Naramdaman ko ang marahas niyang pag-ungol mula sa kanyang lalamunan. Mas lalong humigpit ang hawak niya sa hita ko, halos ibaon na ang mga daliri niya sa balat ko.
“You like playing games, Kikay?” garalgal at may halong banta ang boses niya.
Iginiling ko ang sarili ko sa kandungan niya habang nakabitin sa ere. Isang pagdampi na nagpangiwi sa aming dalawa.
God! What are you doing Kikay? Stop your fucking self!
“Don’t think that I like it. Binayaran ako ng isang milyon para dito, Rhamesis. Hindi para sa’yo ang serbisyo na ito, this is what the Billionaire wants, maybe he can give me what you can’t.” maharot kong bulong. “So, thank him. You’ve given a chance to touch me again for the last time, dahil hindi na mauulit ‘to.”
Biglang nagdilim ang buong mukha niya. “Really?” tanong nito na parang inis na inis sa sinabi ko.
Bakit? Nasasaktan ba siya? Pagkatapos niya akong iwan? Siya pa ang may ganang masaktan sa mga simpleng sinabi ko?
But it was satisfying, seeing him frustrated.
Pero sa isang kisapmata, hinablot niya ang suot kong silk gold tassel mask mula sa mukha ko at itinapon ito sa sahig.
Tumambad ang buong mukha ko sa kan’ya. Napangiti siya ng malademonyo habang sinusuri ang buong mukha ko.
“Do you really think it is the last time?” he said with a dangerous smile.
Napalunok ako at bago pa man ako makapagsalita. He dipped me low, so aggressively that my hair swept the stage floor. His face hovered inches from mine. His chest heaved up and down.
God, he’s serious! Na para bang wala siyang pakialam kung binarayan kami para gawin ito, at may nanonood sa ‘min.
Na para bang kami lang dalawa ang nandito.
Click.
Namatay ang lahat ng ilaw. Ang buong Crimson Cloud Nine ay binalot ng kumpletong kadiliman bilang parte ng finale ng sayaw.
Tapos na!
Mabilis akong gumalaw para agad na makalayo. Pero nang akmang tatalikod na ako, biglang hinablot ni Rhamesis ang maliit kong beywang, dinampi sa matigas niyang katawan.
Bumulong siya sa tainga ko, “Who say’s we’re done…” anito kasabay ng sandaling pagkislot ng alaga niya na nakadikit sa may pw*tan ko.
Bago pa man ako makareact at bago pa man bumalik ang mga dim lights ng bar, naramdaman ko ang marahas na pag-angat sa akin.
Ang mahigpit na braso ni Rhamesis ay pumulupot sa aking baywang, ang isa ay sa ilalim ng aking mga hita. Binuhat niya ako na ng walang kahirap-hirap.
“R-Rhamesis—” kinakapos kong reklamo, pero bago pa ako makasigaw ay tinakpan niya ang bibig ko.
Mabilis ang kanyang mga hakbang kahit may kadiliman ang tinatahak namin.
Pumasok siya sa isang staff-only door malapit sa gilid ng stage, binabagtas ang isang makipot at madilim na hallway kung saan walang music, tanging ang mabibigat at nagmamadali niyang paghinga lang ang naririnig ko.
Isang pinto ang malakas niyang sinipa pabukas at mabilis kaming pumasok. Ibinagsak niya ako pasandal sa malamig na pader, at kasabay ng pag-lock niya ng pinto ay ang pagsakop niya sa mga labi ko.
Walang pag-aalinlangan. Walang pasabi. Isang marahas, mapusok, at nagugutom na halik.
Napasinghap ako sa gulat, pero ginamit niya iyon para ipasok ang mainit niyang dila sa loob ng bibig ko.
Lasang mint, at manipis na alak ang hinalo ng kanyang dila sa akin. Nanlalambot ang mga tuhod ko, nilalamon ng sobrang alak sa sistema ko at ng init na nanggagaling sa kanya.
Pilit kong itinulak ang matigas niyang dibdib. “Mm! Rham—teka—”
Pero mas lalo niya lang idiniin ang katawan niya sa akin. Ang nagwawalang tigas niya ay nakabaon na ngayon sa pagitan ng mga hita ko, sadyang kinikiskis doon na nagpapakuryente sa buong pagkatao ko.
Hinawakan niya ang pareho kong pulso at itinaas ito sa ibabaw ng ulo ko, ipinako iyon sa pader gamit ang isang malaking kamay niya.
“Fuck this bar! Fuck your client,” ungol niya sa pagitan ng mga halik, ang boses ay basag at nangagalit na parang may karapatan siyang magalit.
Gumapang ang mga labi niya mula sa bibig ko pababa sa panga ko, at papunta sa aking leeg.
Kinagat niya ang gilid ng leeg ko, isang masakit pero masarap na kagat na nagpabaliw sa akin. Napaungol ako nang malakas, hindi na napigilan ang sarili.
Ang natitirang kamay niya ay walang awang hinablot ang manipis na tela ng damit ko pababa. Napunit ang strap nito, tuluyang inilantad ang aking mga dibdib sa malamlam na pulang ilaw na nagmumula sa neon sign sa labas ng bintana.
“Rhamesis… ahh…”
Ibinaba niya ang kaniyang mukha at walang pag-aalinlangang sinakop ang aking mga labi.Isang mapusok at mapang-angking halik. Ibinuka ko ang aking bibig, hinahayaan ang kaniyang dila na angkinin ang bawat sulok nito.“Ugh...” Isang mahinang ungol ang nakawala sa aking lalamunan nang marahas niyang hilahin ang buhol ng aking silk robe.Bumukas ito nang tuluyan, inilalantad ang balat ko sa mainit niyang paningin.Naramdaman ko ang panginginig ng mga kamay niya nang dumampi ang magaspang niyang palad sa aking baywang.Mula roon, dahan-dahang gumapang ang kaniyang mga daliri pataas, sinusunog ang bawat pulgadang madaanan, hanggang sa marating nito ang aking dibdib.“R-Rham...” napasabunot ako sa makapal niyang buhok nang marahas niyang pisilin at laruin ang naninigas kong utong.Ang kakaibang kiliti at init ay mabilis na gumapang pababa sa aking puson.Mabilis siyang umatras upang hubarin ang kaniyang linen shirt. Tumambad sa akin ang perpekto, matigas, at pawisang dibdib niya na kumikina
Mabilis na lumipas ang mga araw…Sa bawat araw ay wala akong ibang ginawa kundi kumain at magpahinga gaya ng gusto ni Rhamesis, hindi din siya umaalis sa tabi ko.Kahit pa nariyan parin ang mga tanong sa utak ko at mga biglaang pagflash ng mga scenario na hindi ko alam kung nangyari ba o nanaginip lang ako ng gising.Mas pinili kong magtiwala kay Rhamesis… maging masaya at magpagaling gaya ng sinabi at hiling niya.Bumabalik na rin ang hubog ng katawan ko dahil sa pagiging stricto ni Rhamesis sa mga pagkain ko.Isang umaga, nagising ako na wala si Rhamesis sa tabi ko.Ang tanging naiwan ay ang amoy ng kaniyang pabango sa unan at isang maliit na puting sobre na may pamilyar at malinis niyang sulat-kamay: "Magbihis ka, baby. May ipapakita ako sa'yo."Sinunod ko ang direksyon sa sulat.Nakasuot lang ako ng isang manipis at puting silk robe na abot hanggang tuhod, at naglakad akong nakayapak palabas.Dinala ako ng aking mga paa sa likurang bahagi ng malaking resthouse sa isla.Nang buksan
Ayan.Bago ko pa man maitanong kung sino iyon, o bakit may ganoong klaseng telepono sa ibabaw ng mesa namin, mabilis na hinablot ni Rhamesis ang telepono.Sa sobrang bilis ng kilos niya, muntik na niyang matabig ang glass ng wine.Ngunit sa pagdapo ng kaniyang kamay sa maliit na device, nakita ko ang isang bagay na nagpatigil sa pag-ikot ng mundo ko, ang kaniyang mga kamay, ang mga kamay na laging kalmado at mapag-alaga, ay nanginginig nang matindi.Pinatay niya ang telepono.Walang pag-aalinlangang pinindot ang off button at mabilis na ibinulsa iyon.Bumakas ang matinding tensyon sa panga niya. Ang maamo niyang mukha na naiilawan ng kandila kanina ay biglang nag-iba.Parang dumaan ang isang maitim na ulap sa mga mata niya, isang takot na hindi ko mapangalanan.“R-Rham…” kinakabahan kong tawag sa pangalan niya. “Sino si Ayan? At… bakit may satellite phone ka? Construction worker ka, diba? Nakatira lang tayo sa masikip na apartment…”Sunod-sunod na lumabas ang mga tanong na kanina ko p
“Rham... ano 'to?” nanginginig kong tanong, hawak ang sentido ko. “Bakit parang... bakit parang pamilyar sa akin ang bagay na 'yan?”Mabilis siyang lumapit sa akin, pinulot ang maskara, at inihagis ito pabalik sa loob ng drawer bago ito isinara nang marahas.Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko, ang kaniyang mukha ay nagpapamalas ng matinding pag-aalala.“Souvenir 'yan, baby,” malambing ngunit mabilis niyang sagot. “Nabili natin 'yan noong pumunta tayo sa isang festival bago ka naaksidente. Hindi mo lang siguro maalala nang malinaw dahil sa trauma ng utak mo.”Tinitigan ko ang mga mata niya. Wala akong makitang pagsisinungaling. Ang tanging nakikita ko ay ang lalaking nagpapaligo sa akin, nagpapakain sa akin, at umiiyak sa tabi ng kama ko sa ospital. Bakit ko nga ba siya pagdududahan?Unti-unting nawala ang kaba sa dibdib ko. Kahit may kung ano sa loob ko na parang naghuhumiyaw. Parang kakaiba! Hindi ko maintindihan.Parang gumugulo ang utak ko… na marahil ay epekto ng nangyari s
Hindi siya sumagot sa halip at humalik muli sa noo ko, “I’m sorry, Kikay…”“I’m sorry… hindi ako dapat nagpadala sa init ng katawan... I should have let you rest first… you need to rest first, Kikay.”Napatango ako… baka nga… baka nga kailangan ko muna talagang magpahinga. Baka epekto lang ito ng gamot at ng pagka-coma ko.Ilang sandali pa, naramdaman kong muli ang pagyakap niya kaya ipinikit ko ang mga mata ko at isinubsob ang sarili ko sa dibdib niya.Napakagaan sa pakiramdam na kasama ko siya… dahil sa totoo lang, para akong nangungulila na hindi ko maintindihan.Parang may malaking parte ng pagsasama namin ni Rhamesis ang nawala kaya ngayon, hinahanap hanap ko ang init niya.Kinabukasan, nagising ako na wala na siya sa tabi ko, ngunit naririnig ko ang mahinang lagaslas ng tubig mula sa banyo.Ilang sandali pa, lumabas siya roon, suot lang ang isang simpleng puting t-shirt at manipis na shorts. May nakasampay na puting tuwalya sa kaniyang balikat.Ngumiti siya nang makitang gising
“Ako rin, Kikay. Sobrang namiss kita,” paos niyang tugon.Dahan-dahan siyang yumuko.Ngunit sa halip na angkinin ang aking mga labi, idinampi niya ang mainit at malambot niyang labi sa aking noo.Matagal. Parang ipinapasa niya ang lahat ng emosyong hindi niya masabi.Mula sa noo ko, bumaba ang kaniyang mga halik sa aking mga mata. Hinalikan niya ang mga talukap ko, pinupunasan ang mga luhang kumawala roonSumunod ay ang tulay ng aking ilong, at pagkatapos ay ang magkabilang pisngi ko.Ang bawat dampi ng labi niya ay parang isang bulong ng panalangin.“Rham...” tawag ko sa pangalan niya, ang boses ko ay nanginginig.Umakyat ang kamay niya sa hubad kong hinaharap. Sandali akong nakaramdam ng hiya nang maalala ko kung gaano ako kapayat ngayon.Anim na buwan akong nakaratay. Ang dating makinis at may laman kong balat ay napalitan ng mga buto na halos umusli na sa aking balikat.Pilit kong itinago ang katawan ko gamit ang mga braso ko. “W-wag mong tingnan... pangit na ako, Rham. Payat na p
Ngumisi siya, “Sabi ko, ipaparamdam ko sa'yo... I will give you the heat you’re begging for, baby. But we’ll do it my way. Dahan-dahan.”Nagsimulang gumapang ang kaniyang kamay pababa.Mula sa aking pisngi, hinaplos ng kaniyang mahahabang daliri ang aking leeg, nararamdaman ang mabilis na pagpintig
Anim na buwan? Car crash?Napasinghap ako. Wala kaming kotse! Paano kami maaksidente sa kotse, nabangga ba ako? At anim na buwan akong natulog?“Rham...” naiiyak kong tawag sa kaniya, pilit na inaabot ang kamay niya. “Anim na buwan? Si Nanay... nasaan si Nanay?! Rham, paano ang nanay ko? Siguradong
Pabilis nang pabilis ang tibok ng puso ko habang tinatahak ng sasakyan namin ni Julian ang kahabaan ng highway.Walang imik si Julian sa driver’s seat, pero ang ngisi sa kaniyang mga labi ay hindi nawawala.Isang ngisi na kanina ko pa napapansin, pero ngayon, parang may ibang kahulugan na itinatago
Isang malamig na halakhak ang kumawala sa mga labi ko. Umiling ako, tila awang-awa sa kaniya.“Alam mo, Beatrice... para kang batang nagmamakaawa ng atensyon,” malamig kong saad, ang boses ko ay matalim na tumagos sa mikropono.“Yes, binayaran niya ang hospital bills ng nanay ko. At Yes, binigyan n







