Share

Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)
Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)
Penulis: L.sunanta

บทนำ : ดำน้ำ (18+)

Penulis: L.sunanta
last update Terakhir Diperbarui: 2025-04-27 06:27:46

ร่างเปล่าเปลือยพู่ระหงส์นอนเหยียดกายอยู่ในอ่างอาบน้ำเซรามิค เสียงน้ำร้อนจากหัวก๊อกดังกระทบแพรน้ำวูบไหวเจื้อยแจ้วอบอุ่น สาวสะพรั่งวัย 16 หลับตาพริ้มปล่อยตัวปล่อยใจให้ความฟินชอนไชไปทั่วทั่งร่าง เธอไม่สนหรอกว่าจะเสียเวลาไปมากแค่ไหนเพราะในดินแดนส่วนตัวนามสุขาวดีแห่งนี้ มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้นที่เป็นเจ้าของ มันคือความสุขที่สาสมแล้วที่สาวแรกแย้มอย่างเธอจะได้รับ หลังจากการนั่งหลังขดหลังแข็งกรำตำราเรียนมาตลอดทั้งวัน

.

ปาดสายตาผ่านม่านฟองสบู่ที่ลอยฟุ้ง เล็บเท้าที่เพ้นท์มายังคงเปล่งประกายสวยสด เหมาะสมกับราคาค่างวด

.

"อืม.. ใช้ได้เหมือนกันนะร้านนี้ ดูท่าน่าจะสวยติดทนแบบนี้ไปอีกหลายวััน ถ้าไม่ใช่เพราะพีี่บอกว่าชอบเอมจะไม่ทำบอกตรง ๆ ไหนขอดูอีกข้างสิว่ายังติดทนดีอยู่รึเปล่า.. ฮึบ!"

สาวเจ้าพรั่นพรึงกับตัวเองคนเดียวตามประสาคนวัยฝัน เธอยกขาอีกข้างขึ้นพาดกับขอบอ่างระหว่างนั้นเอง แพรน้ำที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ก็ได้สยายตัวออก เผยให้เห็นหน้าอกหน้าใจขนาดพอดีมือที่เปล่งปลั่งกระทบแสงไฟพร้อมกับไออุ่น ๆ น้ำร้อนกว่านี้เธอคงสุก ตรงกันข้ามเพราะกลุ่มควันบาง ๆ ที่ฟุ้งขึ้นมาเมื่อครู่ จึงทำให้เด็กสาวจินตนาการไปถึงดวงหน้าของใครบางคนซึ่งเป็นคนที่เธอรัก

.

"พี่แฟรงค์.."

หล่อนกระแอมในลำคอขบริมฝีปาก

.

"อืม.. อ่ะ.. อาาา~! พี่เห็นนมหนูไหม อยากจับไหมคะจะบีบก็ได้นะ อื้อออ! หนูยอมทุกอย่างเลยถ้าพี่ต้องการ~! พี่คนเดียว"

.

"หมับ!"

.

"อื้อ.. แบบนั้นละค่ะพี่ บีบเลยถ้าพี่ชอบเขี่ยหัวนมด้วยยิ่งดี"

"อ่ะ.. อ่ะ.. อร๊ายยยย!"

.

ต้นขาเสียดสีไปมาลำตัวบิดออกทางขวาตะแคงโค้งในอ่าง ปล่อยให้ความอุ่นร้อนเล้าโลมลำตัวตามมาด้วยการใช้นิ้วเรียวเสียวสะท้าน เธอใช้มันตวัดวนไปบนยอดถัน ส่วนอีกข้างเอื้อมลงมาสะกิดตลิ่งย่ำยีถ้ำรัก

.

"เจ๊าะแจ๊ะ ๆ , เจ๊าะแจ๊ะ ๆ"

.

"พี่แฟรงค์ขา.. พี่แฟรงค์.. โอ๊ยยยย!.. พี่แฟรงค์.. พี่แฟรงงงงค์!!! "

.

มวลน้ำที่กระฉอกล้นขอบอ่างบ่งบอกซึ่งทุกสิ่ง เด็กสาวซ่านเสียวจนคิ้วย่นยับยู่ยี่กระทั่งแรงแขนเริ่มอ่อนแรง เธอถึงได้ลดระดับด้วยการจอมจมลงสู่ก้นบึ้งทิ้งไว้แต่เพียงฟองบุ๋ง ๆ กับแพรผมดกดำที่สยายเป็นวงกว้าง แก้มป่องอมอากาศ ชะเอมเริ่มทบทวนกับตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ ส่ิงที่ทำลงไปเมื่อครู่นั้นแสนจะน่าอับอายและน่ารังเกียจ พี่แฟรงค์ที่เธอรักคงไม่ชอบอะไรแบบนี้แน่ถ้าเขารู้ความจริง ประธานนักเรียนหน้าตาดีอย่างเขาจะรู้สึกอย่างไงถ้ามาจับได้ทีหลังว่าโดนสาวรุ่นน้อง ใช้เป็นแบบในการสนองราคะ

.

"บ้า ๆ ๆ เราทำบ้าอะไรลงไป บ้าที่สุด!"

.

"เฮือกกก!"

.

พอเริ่มคิดได้ร่างเปลือยก็ดีดตัวเองขึ้นมาเหนือน้ำ อกกลมสวยเด้งดึ๋งดั๋งพร้อมกันกับปอยผมที่สะบัดอ้อมหลังมาปกปิด เธอยังคงหลับตาด้วยฤทธาของฟองสบู่ที่กระเซ็นมาโดนเข้า มันรู้สึกเจ็บแสบและคัน ๆ แต่ทำไมนะทำไมกันพื้นที่สงวนตรงนั้นถึงได้รู้สึกเสียวมากกว่าเยอะ เปลือกตาเริ่มค่อย ๆ ปริเผยอ ถึงจะยังเบลอ ๆ แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้เธอสังเกตเห็นเงาตะคุ่มบนหว่างขาของตัวเอง

.

"ไม่นะ!"

"ใครน่ะ! ใคร! ออกไป! อร๊ายยยยย! ช่วยด้วย!!!"

.

ใช้เท้าถีบกระแทกร่างเปลือยต่อสู้อย่างสุดแรงด้วยความตกใจ และสัญชาตญาณการเอาตัวรอด ก่อนหน้านี้เจ้าหล่อนไม่ได้รู้เนื้อรู้ตัวเลยว่ามีใครบางคนนอนแช่อยู่ในอ่างด้วย เพราะว่ามันเป็นไปไม่ได้! มันเหมือนกับว่าชายคนนี้วาร์ปเข้ามาข้างในตอนที่เธอเผลอ เหมือนผีที่ลอยทะลุผ่านประตู หนำซ้ำยังรุกล้ำเธอโดยใช้เพียงแค่คำพูด

.

"ชู่ววววว! ชะเอม! พี่เอง พี่แฟรงค์เอง! เงียบก่อนสิ"

ร่างหนาเอ็ดเสียงดัง พลันถลันตัวขึ้นมาเอามือปิดปาก ตาประสานตาทำให้สาวเจ้าชะงักงันไปชั่วขณะ

.

"ช่ายแบบนี้แหละเด็กดี อยากเอากับพี่ก็ต้องทำตัวดี ๆ สิครับ"

ชะเอมงงมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอตกอยู่ใต้อาณัติของเขาแต่โดยดี ก่อนจะยกปลายเล็บที่จิกอยู่บนท่อนแขนอันกำยำนั้นออก ส่ายหน้าไปมาดวงตาเบิกโพลง

.

"อืม.. อืม.. อั๊ก.. อืม"

เธอพยายามจะสืื่อสาร

.

"ไม่ครับ พี่ไม่ปล่อยมือหรอก เพราะพี่รู้หมดแล้วว่าอะไรคือสิ่งที่เอมต้องการ ที่ครางออกมาเมื่อกี้คือชื่อพี่่ทั้งนั้นเลย จริงไหม?"

.

"แล้วอีกอย่างที่ข้างนอกนั่น ตรงลานจอดรถพี่เช็คดูแล้วว่าคุณน้าแอนนากับน้าจัสตินไม่อยู่ ฉะนั้นในบ้านหลังนี้ ไม่สิ! ในอ่างอาบน้ำใบนี้จึงมีแค่เราสองคน เราจะทำอะไรกันก็ได้แล้วพี่ก็ได้เริ่มมันไปแล้ว มันอาจจะเจ็บ ๆ หน่อยแต่ถ้าเสียวมากก็บอกได้นะ"

.

ดุจปั้นจั่นถล่มหินผา! แกนแข็งขนาดมหึมาจากตัวแทนนักศึกษากระหน่ำใส่ปากถ้ำแบบไม่เลี้ยง! สองกายรวมเป็นหนึ่ง กอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่ในสมรภูมิรักที่แสนจะเปียกชื้น ชะเอมทั้งเขินและหน้าแดง ใจหนึ่งก็อายใจหนึ่งก็อดใจไว้ไม่อยู่ โปรดอย่าถามหาเหตุผลถึงการมีตัวตนของพี่แฟรงค์ เธอกลัวเหลือเกินว่าพอประติดประต่อเรื่องราวได้แล้ว พี่เขาจะหายไป

.

"พี่่แฟรงค์..!"

"พี่แฟรงค์ขา!.. พี่! "

สอดแขนอ้อมแผ่นหลังแกร่งเข้ามา กันฟันจิกปากซี๊ดลมหายใจ สลับกับการซุกใบหน้าลงที่ซอกคอ

.

แอ่นอกตั้งเต้าลำตัวสะบัดเป็นพัก ๆ ก่อนจะกระตุกดิีดขึ้นพ้นขอบอ่างเมื่อกิจกรรมดำเนินมาถึงกระบวนท่าสุดท้าย หญิงสาวกรีดร้องด้วยเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ทั้งหมด หว่างขาเธอหลั่งน้ำใสออกมามากมายจนจำแนกไม่ได้ว่านั่นน้ำรักหรือน้ำร้อน อวัยวะทุกส่วนบีบเกร็งตอดตุ๊บ ๆ ซึ่งในที่สุดเธอก็ถึงจุดสุดยอด!

.

รสชาติแห่งกามอารมณ์ตอบแทนเธอด้วยการสำลัก การปล่อยตัวปล่อยใจให้ชายในฝันเพียงชั่วครู่ทำให้เธอเผลอดื่มน้ำเข้าไปหลายอึก จากความสุขสมเลยกลายเป็นความทรมาน สาวชะเอมดิ้นทุรนทุรายก่อนจะพบว่าพื้นที่รอบกายกลายเป็นความดำมืด! เวิ้งว้างสุดหยั่ง! ขาก็หยั่งไม่ถึง! มันคล้ายกับว่าร่างกายเธอโผล่พรวดออกมาอีกมิติ

.

สำลักน้ำกระอึกกระอัก! สูดลมหายใจทีไรดันไม่มีอากาศ เธอกำลังจะตายชะเอมคิดได้ในชั่วบัดดล เสี้ยววินาทีที่สาวเจ้าใช้มือคลำตัวแล้วเจอเสื้อผ้านั่นแหล่ะที่เฉลยซึ่งทุกสิ่งทุกอย่าง ว่า ณ ตอนนี้เธอกำลังคิดสั้นฆ่าตัวตายอยู่! แล้วก็กำลังจมลงเรื่อย ๆ ด้วยฝีมือของหินก้อนใหญ่ที่เธอเป็นคนบรรจงผูกถ่วงไว้ที่ข้อเท้าของตัวเอง

.

ผมสลวยลู่ขึ้นไปด้านบนเป็นพู่ ฟองอากาศฟดผุด ๆ ออกจากเบ้าตาและโพรงจมูก เด็กสาวรู้ซึ้งแล้วว่าที่ผ่านมานั้นแค่คิดไปเอง ความผิดหวังจากการโดนพี่แฟรงค์ปฏิเสธรักคือสาเหตุของเรื่องทั้งหมด ปล่อยมือทั้งสองข้างลอยปลิวเหนือหัว เลิกดิ้นเลิกต่อต้านปล่อยให้ความเป็นจริงทำงานว่าเธอไม่เคยมีอะไรกับเขา

.

"จิตสุดท้ายสินะ.. หนูคงเป็นของพี่ได้แค่ในฝันเท่านั้นพี่แฟรงค์.."

เด็กสาวยักไหล่แสยะยิ้ม กลืนความทุกข์ทรมานไว้ใต้ดวงหน้าอันซีดผืด

.

"หนูขอโทษที่หนูสวยไม่พอ ลาก่อนตลอดกาลค่ะ.. สุดที่รักของหนู"

.

"บุ๊ง ๆ ๆ ๆ "

.

ก้อนอิฐตัวหนอนถ่วงเอาชุดนักเรียนขาวแวววับ จมลงสู่เบื้องล่างของก้นสระชลประทาน แต่แล้วในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นใกล้ตายเต็มทีจู่ ๆ ก็มีมือที่มองไม่เห็นคู่หนึ่งช้อนตัวเธอเอาไว้ มันแฝงไปด้วยความอบอุ่น มันเต็มไปด้วยความหวัง ชะเอมหลุบสายตาลงมองในขณะที่เงาดังกล่าวกำลังช่วยแกะเชือกที่ข้อเท้าให้ เสี้ยววาบหนึ่งในใจเธอก็ไพร่คิด

.

"พี่แฟรงค์!"

.

แต่ก็ไม่! เพราะฮีโร่คนดังกล่าวเลือกที่จะตอบสนองท่าทีอันวิงวอนนั้น ด้วยการกระชากคอเสื้อและเหวี่ยงเธอขึ้นพ้นขอบน้ำแบบพรวดเดียวจบ!

.

"นังเด็กร่าน! ดอกทองอย่างมึง! กูเสียเวลาโดดลงมาช่วยก็บุญแค่ไหนแล้ว"

บุรุษปริศนาคิด ระหว่างตีขาว่ายน้ำสวนตามขึ้นมาบนพื้นผิว

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 218 : ครูก็ต้องดวลกับครูสิวะ!

    วังเวงเงียบเชียบราวกับป่าช้า อาคารสถาบัน BPI เป็นตึกที่สร้างขึ้นมาใหม่ และทั้งหมดที่เห็นอยู่ก็เป็นเพียงเทคโนโลยีสร้างภาพเสมือน ใต้ฝ่าเท้าที่พวกเขาเหยียบอยู่จึงไม่มีกระดูกของวีรชนคนบรรพบุรุษ จะมีก็แต่ร่างที่ละม้ายคล้ายศพของเด็ก ๆ จากทีมเฟอร์นันโดทั้ง 3 คน ที่มิอาจประเมินความเป็นคนที่คงเหลือได้."ฟู่~!"(ควันยังคงขึ้นโขมง).และคุณครูมนุษย์ลาวาก็เงียบกริบ ต่อด้วยการกระดิกมือเป็นสัญญาณให้ลูกศิษย์ทั้ง 2 ถอยฉากออกมาก่อน.แกเเดินเข้าไปเช็คร่างของอันธการผู้นอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้สุด ด้วยความสัตย์จริงมองปราดเดียวก็รู้ว่าหมอนี่คือคนที่เก่งที่สุดในตี้ จัดการเขาได้คนอื่นก็ไม่ใช่งานยากอะไร ร่างจิ๋วดำเมือบของอันธการจึงถูกจับชูแขนขึ้นกลางอากาศ เครื่องออนิวแทร็ปคือเป้าหมายด้วยข้อมูลพิกัดในนี้จะทำให้ล่วงรู้ตำแหน่งของคนเป็นครูที่ซ่อนตัวอยู่ได้ ส่วนการจับแขนชูไว้ให้เรือนร่างห้อยต่องแต่งลงมา ก็มีเจตนาเพื่อจะโชว์ให้ลูกศิษย์ของตัวเองได้เห็น."ฉันจะฉีกแขนแกให้ขาดตามออนิวแทร็ปออกมาเลย ไอ้เด็กเหี้ย!".โรคจิตสัด ๆ กับเด็กก็ไม่เว้น แม้จะสลบไสลอยู่แต่เสียงกระดูกหัวไหล่ที่เริ่มเลือนลั่นก็ทำเอาเสียววาบไปทั้งย่าน

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 217 : วูบ..วาบ..บ..บ

    ฟ้าโล่งโปร่งสบายดินเรียบดั่งเม็ดทรายไร้อุปสรรค ว่าแต่มันหายไปไหน! ไอ้ก้อนหินลูกไฟที่พ่นออกจากปากราวกับแมกม่าเดือด ๆ นั่น มันพ่นไปไหนของมัน นี่คือสิ่งที่ทุกคนคิดหลังจากได้เห็นร่างกายของครูหัวเพลิงได้เปลี่ยนรูปร่างไป.แม่งเหมือนภูเขาไฟเวอร์ชั่นมีขาเนื้อตัวแตกกะเทาะล่อนเป็นกาบ ๆ ปากอ้ากว้างราวกับปากปล่อง แถมยังเดือดปุด ๆ ปะทุอยู่ตลอดเวลา จังหวะที่ครูโก่งตัวนี่ทุกคนรู้เลยว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้น เศษหินดินกรวดได้ผสมปนเปกับมวลไฟที่อยู่ภายในเป็นที่เรียบร้อย ก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะพุ่ง ปุด!.. ปุด!.. ปุด!.. ปุด! ออกมารวดเดียวราวกับห่ากระสุน.เด็กฝั่งนั้นต่างพากันก้มหลบวิถี เช่นกันกับอันธการกับสกายด์ที่ก็ต่างย่อตัวให้ต่ำลง พยายามกางบาเรียผลึกให้มั่นคงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วสกายด์ก็ถามขึ้น."มันยิงไปไหนอ่ะพี่อัน? พวกเราอยู่ทางนี้ไม่ใช่เหรอ?"."ไม่รู้ดิ? พลาดมั้ง! ก้อนแม็กม่านั่นถ้าโดนเข้าล่ะก็เราคงไม่รอด"อันธการตอบ.กระทั่งหันหลังกลับไปอีกทีถึงได้รู้ความจริงว่า ที่แท้มันไม่ได้ยิงขึ้นข้างบนหรือลงข้างล่าง แต่มันยิงแบบไซร้โค้งออกมาด้านข้างเพื่อหลบกำแพงบาเรียของสกายด์ต่างหาก.บางทีครูหัวเพลิงอา

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 216 : กูจะสู้..สู้จนขาดใจ

    "อืม.. ไม่เลวนี่ Not bad! , Not bad! at all"ลูบคางครึงปากคือพฤติกรรมที่เฟอร์นันโดแสดงออก เขายืนกอดอกอยู่บนเนินเขาเฝ้ามองเด็กในสังกัดจากระยะไกล เปี่ยมล้นไปด้วยความภูมิใจอยู่ในที."อัธการดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วคงอยากจะพิสูจน์ตัวเอง งั้นก็จงแสดงออกมาเถอะไอ้หนู รอบตัวนายก็พี่น้องทั้งนั้น ฝั่งศัตรูก็ไม่เห็นจะสักเท่าไหร่"คุณครูพูดคนเดียวไม่ได้เหงาหรอก แต่ถ้าคิดอะไรที่มันปลุกใจขึ้นมาได้เฟอร์นันโดก็มักจะเผลอทำแบบนี้."ซึมมมม~!""จิ้ววว! , จิ้ววว! , ซึมมม~!""ตูมมมมม~!"."จิ้ววว! , จิ้ววว! , จิ้ววว!".เสียงระเบ็งเซ็งแซ่จากการปะทะกันดังก้องขึ้นมาถึงบนนี้ ฝ่าตีนที่รับน้ำหนักอยู่นี่ถึงกับสั่นโครม ๆ ในทุก ๆ ครั้งที่แง่งผาสั่นโยก ให้ตายเถอะนี่มันการต่อสู้ประเภทไหนกัน เกิดการเซอร์ไพรต์ขึ้นเล็กน้อยเจ้าตัวก็เลยต้องหลุบสายตาลงมามองข้อความบนออนิวแทร็ปเป็นการแก้เขิน."สกายด์ส่งข้อความมางั้นเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?""อืม.. อืม.. อืม.. อ่าห๊ะ!""อืม.. ครูก็เห็นด้วยตามที่เธอบอกอยู่นะว่าตัวปัญหาของศึกนี้น่าจะเป็นไอ้คนที่เป็นครูของฝั่งโน้นนั่นแหละ มันไม่ยอมเบามือเลย ดูจากท่าทางการปล่อยหมัดกับออกอาวุธแล้ว

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 215 : Fire Fighter!

    "เฮ๊ยยยย! , ย๊ากกกก!"."เปรี๊ยงงง!!!".เศษผลึกแตกกระจุยกระจาย อันธการสอดแขนพุ่งขึ้นมาราวกับลูกเจ๊ียบที่ทะยานตัวออกจากเปลือกไข่ เขาแหกปากตะโกนเพื่อเป็นการเสริมแรง เหยียดแขนถีบขากะเอาให้แม่งแตกออกทุกทิศทุกทางจะได้ลุกขึ้นได้ง่าย ๆ แล้วก็ทำได้จริง ๆ."เฮือกกก! ขอบใจมากสกายด์ช่วยฉันได้เยอะเลย"รุ่นพี่แห่งโลกวิญญาณพูดพลางเอื้อมมือมาตบที่ไหล่ ต่อด้วยการสืบเท้าขึ้นมายืนด้านหน้าพวกน้อง ๆ."เอ่อ..จะเอาเลยเหรอครับพี่อัน? พี่ไม่มีแผลหรือแตกหักตรงไหนบ้างเลยเหรอ?"สกายด์ชำเลืองสายตาถาม."กริ๊กกก! , กรุ๊บ! , กริ๊กกก!"."ไม่หรอกถ้าจะมีก็เห็นจะมีแต่ผลึกของนายที่ฉันเหยียบแตกไปเมื่อครู่ ฮึ่ยยย! นี่แหนะ!"."เปรี๊ยงงง!"ไม่มีปี่มีขลุ่ยมีแต่หลังตีนหนา ๆ ที่ตะบันเตะเข้าใส่เศษผลึกก้อนหนึ่งเต็มแรง หวังเป็นการเบิกทางการโจมตีให้แก่ฝั่งตนเอง.มันลอยแหวกอากาศด้วยพละกำลังที่แรงกว่าตอนที่สกายด์คอนโทรลถึง 3 เท่า มิหนำซ้ำทิศทางก็ตรงเป๊ะ อีกไม่ถึง 3 วิต้องตรงเข้าหน้าผาก ไอ้มนุษย์ไฟที่ยืนอยู่ตรงกลางเป็นแน่แท้.แต่แม่งพลาด!.จะเรียกว่าโดนหักหน้ายับเป็นหนที่สองติด ๆ กันก็คงไม่ผิด เพราะฝั่งนั้นแค่ขยิบตาการโจมตีแบ

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / บทที่ 214 : เรามาช่วยแล้ว!

    เคยเห็นแต่คลื่นน้ำทะเลที่โถมเข้ามากระทบหาดทรายดังครืด ๆ เพิ่งจะมีวันนี้แหละที่ได้เห็นคลื่นพลังเพลิงกับตาตัวเองเป็นครั้งแรก จากหนึ่งในสามต้องมีใครสักคนในนั้นที่ปล่อยมันออกมา เกลียวความร้อนหมุนวนตวัดตัวไต่เรี่ยมากับพื้นดิน พลันยกตัวเองขึ้นสูงเสียดฟ้า เตรียมจะโถมลงมากลบใส่อันธการ ที่เอาแต่ยืนนิ่งยอมรับชะตากรรมราวกับสารภาพบาป."ครืดดด.. ด.. ด.. ด! , ครืดดดด.. ด.. ด.. ด..!"."โถ่เอ๊ย! ไม่ทันแล้วสินะ เรามาได้แค่นี้เองเหรออันธการ"ตั้งคำถามกับตัวเองพลันแหงนหน้ามองเงาดำทะมึนจากเปลวเพลิงเหนือศีรษะ สาบานได้ว่าเจ้าตัวไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นปิดป้องเลยด้วยซ้ำ."ฟึมมม~! ม.. ม.. ม~!"."ฟีบบบ~~!"."เอ๋..อะไรอ่ะ? มอดไปเองเฉยเลยแฮะ?".ใช่อย่างที่เขาพูดดูเหมือนการพิพากษาจากเปลวไฟจะจบสั้นกว่าที่ควรจะเป็น เพราะการมาถึงของเพื่อนร่วมทีมอย่างสกายด์และเรนโบว์ จากระยะไกลกว่า 20 เมตรแถว ๆ ตีนเขา ทันทีที่เห็นว่ารุ่นพี่ชักจะเสียท่า สกายด์จึงรีบส่งผลึกสีฟ้าอันเป็นพลังเฉพาะตัวของเขามุดแทรกลงไปใต้พื้นดิน พวกมันทั้งหลายพุ่งแหวกผ่านฐานล่างเสียดแทงเป็นกระสวยทะลุทะลวงสรรพส่ิง ก่อนจะโผล่พรวดขึ้นมาขวางกั้นม่านทะเลเพลิงจ

  • Just Say Nothing : โคตรคนปฏิเสธโลก (NC 18+)   ภาคสถาบัน BPI / ตอนที่ 213 : I WANA HELP!

    "ช่วยด้วย! , ช่วยฉันด้วย! , ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้ววว~!".กระเสือกกระสนดิ้นทุรุนทุราย การเปล่งวาจาเช่นนี้ออกมาดั่งบอกเป็นนัยว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว อันธการพลาดอีกจนได้ ความร้อนทารุณกรรมเขาแล็วก็เปรียบดั่งทวยเทพที่ไม่มีใครหน้าไหนโกหกได้ ตรงกับที่ครูฝั่งโน้นโม้ไว้จริง ๆ."หอมน่ารับประทานเชียวคุณผู้ชม~"คุณครูประชดแกยิ้มมุมปากออกมาพลางหลุบสายตาไปมองลูกศิษย์ทั้งคู่ ที่ต่างก็ออกอาการสะใจอยู่ในที เพียงแค่นี้การตายของเพื่อนก็ถูกชำละล้างแล้ว."หนูจะกินเขาให้พุงกางเลยค่ะ.."."ใช่! ผมก็เหมือนกัน เราไม่ได้กินเนื้อดี ๆ มาเป็นอาทิตย์แล้ว ตั้งแต่ที่ด็อกเตอร์ J ห้ามไม่ให้ใช้งานแอพสั่งอาหาร.."เด็กชายพูดเสริม เขาวางมือลงที่พุง พลันสัมผัสได้ถึงเนื้อหอม ๆ แสนอร่อยที่ส่งกลิ่นโชยมาเตะจมูก.อันธการตกอยู่ในสถานะคอขาดบาดตาย เขาได้ยินสิ่งที่พวกนี้ถ่มถุยออกมาทุกคำ แล้วก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นอาหารอันโอชะ คนปี้คนยังได้แล้วทำไมคนจะกินคนไม่ได้เล่า ตรรกะก็สมเหตุสมผลอยู่โลกยุคปัจจุบันก็ปาเข้าไปปี ค.ศ. 2078 เข้าไปแล้ว สมัยใหม่โลกใหม่ ชุดความคิดที่ว่าคนกินคนเป็นเรื่องของคนป่าล้าหลังจึง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status