Kepura-puraan yang Berujung Kejutan

อาศัยความที่มีเรือนร่างและพละกำลังสมบูรณ์พร้อม เขามักจะตามพัวพันคลอเคลียทำเรื่องอย่างว่ากับเธอไปเสียทุกที่

เจียงซูถงแค่ไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดียว เขาก็เข้ามารั้งเอวบางแล้วดันเธอชิดอ่างล้างหน้าอีกจนได้

หลายปีมานี้ เธออยู่เคียงข้างต้วนจือสวี่และสร้างความทรงจำร่วมกันในหลาย ๆ ที่ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังตามเรี่ยวแรงอันเหลือล้นของเขาไม่ทันอยู่ดี

ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่าไอ้คำว่าเด็กกว่าแล้วแรงดี ลูกเล่นเยอะ มันเป็นยังไง

ต้วนจือสวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย ฝ่ามือหนากอบกุมเอวบางของเธอพลางลูบไล้ไปมาไม่หยุด

“ต่อไปนี้พี่ห้ามให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องนะ ต้องเป็นผมคนเดียวเท่านั้น”

เจียงซูถงรู้ดีว่าเขาเป็นพวกหวงของมาแต่ไหนแต่ไร เธอส่งยิ้มพร้อมกับประทับจูบลงไป “นายก็รู้นี่ ว่าฉันเป็นของนายคนเดียว”

หลังจากผ่านบทรักไปหลายยก ในที่สุดต้วนจือสวี่ก็อิ่มเอมและพอใจเสียที

เขาจัดการคาดเข็มขัดที่หลุดลุ่ยให้เข้าที่ แล้วกลับมามีท่าทีอิสระไร้กฎเกณฑ์ตามสไตล์ของเขาอีกครั้ง

เมื่อเห็นว่าเขาทำท่าเหมือนจะกลับ เจียงซูถงก็รีบคว้ามือเขาเอาไว้

“ปีหน้าฉันก็จะสามสิบแล้วนะ ที่บ้านก็เอาแต่เร่งรัดเรื่องแต่งงาน ฉันรู้ว่านายไม่อยากเปิดตัว ก็เลยไม่ได้บอกพวกเขาว่าฉันมีแฟนแล้ว ตอนนี้พวกเขาเลยติดต่อหาคู่ดูตัวมาให้ฉันตั้งหลายคน นายคิดยังไงบ้าง?”

ฝีเท้าของต้วนจือสวี่ชะงักไปเล็กน้อย เขาหันกลับมาประทับจูบแผ่วเบาที่มุมปากของเธอ แล้วเอ่ยปลอบโยนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “พี่ครับ รออีกหน่อยนะ ผมกำลังเตรียมตัวขอแต่งงานอยู่”

ความกังวลที่ค้างคาใจเจียงซูถงมาตลอดมลายหายไปในที่สุด

เธอมองตามแผ่นหลังของเขาที่เดินลับหายไปสุดทางเดิน จากนั้นจึงหยิบเสื้อผ้าที่หล่นเกลื่อนกลาดบนพื้นขึ้นมาสวมใส่ให้เรียบร้อย แล้วหยิบกระเป๋าเดินกลับไปยังห้องวีไอพีเพื่อเข้าร่วมปาร์ตี้ที่ยังไม่จบลง

ทว่าพอเดินมาถึงหน้าประตู เธอกลับได้ยินเสียงหัวเราะครื้นเครงดังเล็ดลอดออกมาจากข้างใน

“จือสวี่ ร้ายไม่เบานี่ เสียงดังจนพวกฉันได้ยินกันหมด พี่สาวคนนี้เด็ดจริง แค่ได้ยินเสียงครางก็ทำเอาพวกฉันสยิวไปทั้งตัวแล้ว!”

“รูปร่างหน้าตาแถมเอวเอสแบบเจียงซูถง ลองได้ชิมแล้วจะไม่ให้ติดใจได้ยังไงล่ะ? พวกหนุ่ม ๆ ในแวดวงเราจ้องเธอจนตาเป็นมัน แต่เธอกลับไม่เคยชายตามองใคร มีก็แต่จือสวี่ของพวกเรานี่แหละที่เสน่ห์แรงจนคว้าแม่นางฟ้ามาครองได้ แต่ว่าคบกันมาตั้งหลายปีแล้ว เก็บเกี่ยวประสบการณ์มาน่าจะพอแล้วมั้ง”

ประสบการณ์งั้นเหรอ?

ประสบการณ์อะไรกัน?

เจียงซูถงรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว เธอไม่เข้าใจบทสนทนาในห้องนั้นเลยสักนิด

ดูเหมือนว่าจะมีคนข้างในที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของเรื่องนี้ จึงเอ่ยปากถามขึ้นมาเหมือนกัน

“จะประสบการณ์อะไรอีกล่ะ ก็จือสวี่แอบชอบรุ่นน้องสมัยมัธยมปลายไง พวกเราก็คอยยุให้เขาไปจีบ ด้วยหน้าตาหล่อ ๆ แบบเขา ผู้หญิงที่ไหนจะไม่หลงบ้าง แต่ปัญหาคือเขาทะนุถนอมน้องเขาซะยิ่งกว่าอะไรดี เอาแต่บอกว่าตัวเองไม่มีประสบการณ์จีบหญิง ไม่เคยมีความรัก แล้วก็ไม่เคยมีประสบการณ์บนเตียง เขาอยากจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับน้องคนนั้น หลายปีมานี้เลยต้องหาคนมาคบไว้ซ้อมมือแก้ขัดไปก่อนยังไงล่ะ”

“ตอนนี้รุ่นน้องคนนั้นก็กำลังจะบินกลับประเทศแล้ว จือสวี่ นายฝึกซ้อมมาตั้งหลายปี ถึงเวลาเลิกกับเจียงซูถงได้แล้วมั้ง แล้วทำไมเมื่อกี้ถึงยังไปมีอะไรกันอีกล่ะ หรือว่านายจะหวั่นไหวแล้วจริง ๆ?”

ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของทุกคน ต้วนจือสวี่ก็วางแก้วเหล้าในมือลงด้วยท่าทีเกียจคร้าน

“หวั่นไหว? นายจะหวั่นไหวกับของเล่นที่มีไว้แค่ฝึกซ้อมรึไง?”

น้ำเสียงที่แสนจะเย็นชาและไม่ยี่หระของเขา เปรียบเสมือนมีดแหลมคมที่กรีดลึกลงกลางใจของเจียงซูถง

วินาทีนั้น เลือดในกายของเธอแทบจะจับตัวเป็นน้ำแข็ง

ความเจ็บปวดรวดร้าวแผ่ซ่านไปทั่วทั้งอก จนเธอแทบจะยืนทรงตัวเอาไว้ไม่อยู่

ทว่ายังไม่ทันที่เธอจะได้จมอยู่กับความเสียใจ คนข้างในก็หัวเราะร่าและทำท่าว่าจะเดินออกมา เธอสะดุ้งสุดตัวด้วยความกลัวว่าใครจะมาเห็นเข้า จึงรีบใช้มือพยุงกำแพงแล้วเดินโซซัดโซเซหนีออกไปอย่างรวดเร็ว

อายุจะสามสิบอยู่แล้ว ยังมานั่งร้องไห้อีก พูดไปก็น่าอับอายขายหน้า

แต่ในเวลานี้ เธอกลับกำลังเดินตากฝนที่ตกลงมาอย่างหนักไปอย่างไร้จุดหมาย ท่ามกลางความคิดที่ตีกันวุ่นวายอยู่เต็มหัว

เจียงซูถงเจอกับต้วนจือสวี่ครั้งแรกตอนที่เธอเรียนอยู่ปีหนึ่ง

เธอสอบติดมหาวิทยาลัยในเมืองเป่ยเฉิง และได้รู้จักกับต้วนจือเหยียน ซึ่งกลายมาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอในช่วงชีวิตมหาวิทยาลัย

ด้วยความที่เธอชอบไปขลุกอยู่ที่บ้านของจือเหยียนอยู่เสมอ ไป ๆ มา ๆ เธอก็เลยได้รู้จักกับต้วนจือสวี่น้องชายของเพื่อนสนิท

ความประทับใจแรกที่เธอมีต่อเขาก็คือหล่อ เป็นผู้ชายที่หล่อจนน่าตกตะลึง

แต่นอกจากเรื่องหน้าตา เธอก็ไม่ได้คิดอะไรกับเขาเกินเลยไปกว่านั้น ท้ายที่สุดแล้วเธอก็อายุมากกว่าเขาตั้งสี่ปี แถมเขายังเป็นน้องชายของเพื่อนสนิท เธอจึงมองเขาเป็นแค่น้องชายคนหนึ่งมาโดยตลอด

หลังจากเรียนจบเธอไม่ได้กลับบ้านเกิด เพื่อที่จะได้หลุดพ้นจากการอุปถัมภ์ของครอบครัว และอยากพิสูจน์ตัวเองว่าจะสามารถยืนด้วยลำแข้งของตัวเองได้หรือไม่ เธอจึงตัดสินใจหางานทำในเป่ยเฉิง

ด้วยความที่เป็นคนหน้าตาดี เธอจึงมักจะตกเป็นเป้าสายตาของผู้ชายหลากหลายรูปแบบอยู่เสมอ มีงานเลี้ยงครั้งหนึ่งเธอพลาดท่าโดนวางยา จึงต้องหนีเข้าไปหลบในโรงแรม เดิมทีเธอตั้งใจจะโทรเรียกให้ต้วนจือเหยียนมารับ แต่กลับกดเบอร์ผิดกลายเป็นโทรหาต้วนจือสวี่แทน

เมื่อต้วนจือสวี่มาถึง เธอพยายามจะบอกให้เขาช่วยเรียกหมอให้ แต่เขากลับเอาแต่จ้องมองเธอด้วยสายตาหยาดเยิ้มคู่นั้น แล้วจัดการถอดเสื้อยืดของตัวเองออก

คืนนั้น เด็กหนุ่มที่เพิ่งจะบรรลุนิติภาวะมาหมาด ๆ จึงได้กลายมาเป็นยาถอนพิษให้กับเธอ

เช้าวันรุ่งขึ้น ใบหน้าของเธอแดงซ่านจนแทบเค้นเลือดออกมาได้ ซึ่งนั่นไม่ได้เกิดจากความเขินอาย แต่เป็นความรู้สึกผิด

เธอรีบเก็บข้าวของเตรียมจะหนีไปจากตรงนั้น โดยกะว่าจะทำตัวเนียน ๆ เหมือนกับว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น แต่กลับถูกเด็กหนุ่มสวมกอดจากด้านหลังพร้อมกับประทับจูบแผ่วเบา “พี่ครับ ได้ผมแล้วคิดจะชิ่งหนี ไม่ยอมรับผิดชอบงั้นเหรอ?”

หลังจากนั้น เธอพยายามหาทางหลบหน้าเขาสารพัด แต่เขากลับรุกจีบเธออย่างหนักหน่วงไม่ยอมแพ้

และในที่สุด เขาก็คว้าหัวใจเธอไปครองได้สำเร็จ เราสองคนคบหาดูใจกันโดยปิดบังไม่ให้ใครรู้

ตลอดระยะเวลาห้าปีที่ผ่านมา ทั้งสองคนเข้ากันได้ดีทั้งร่างกายและจิตใจ ความรักที่มีให้กันยังคงหวานชื่นเหมือนวันแรกที่คบกัน

เจียงซูถงคิดมาตลอดว่าความรักของทั้งคู่จะได้ลงเอยกันอย่างมีความสุข และเฝ้ารอให้เขามาขอแต่งงานอยู่เสมอ

แต่ต้วนจือสวี่ก็ไม่มีท่าทีจะทำอะไรเลยสักนิด

จนกระทั่งเธอถูกทางบ้านกดดันอย่างหนักจนหาทางออกไม่ได้ จึงได้ลองหยั่งเชิงถามเขาดู

แต่ใครจะไปคิด ว่าที่แท้เขาก็ไม่เคยคิดที่จะใช้ชีวิตคู่ร่วมกับเธอเลย

เขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว และเธอก็เป็นเพียงแค่เครื่องมือฝึกซ้อมของเขามาตั้งแต่ต้นจนจบ!

เธอเดินเหม่อลอยกลับมาจนถึงห้อง ก่อนจะนั่งขดตัวอยู่ตรงมุมมืด กอดร่างกายที่เย็นเฉียบของตัวเองเอาไว้ด้วยความเลื่อนลอย

เวลาผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่รู้ จู่ ๆ เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ทำลายความเงียบงันภายในห้อง

เธอคลำหาโทรศัพท์มือถือแล้วกดรับสาย จากนั้นก็ได้ยินน้ำเสียงจริงจังของพ่อแม่ดังลอดมา

“อาถง นี่ก็ผ่านไปครึ่งเดือนแล้วนะ เรื่องดูตัวแต่งงาน ลูกคิดดีแล้วหรือยัง?”

เจียงซูถงมองรูปถ่ายคู่ฉลองครบรอบห้าปีระหว่างเธอกับต้วนจือสวี่ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ

“หนูคิดดีแล้วค่ะ หนูตกลงจะแต่งงาน”

นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เธอจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ของตัวเอง ส่วนต้วนจือสวี่ก็ปล่อยให้เขาไปตามจีบรักแรกของเขาเถอะ

เส้นทางชีวิตของพวกเขาสองคน จะไม่มีวันโคจรมาบรรจบกันอีกต่อไป