LOGINเมี๊ยว ~"ริวจินอย่าทำพี่ครับ" นารารีบวางถ้วยที่อยู่ในมืออย่างไว เธอรีบวิ่งไปหาริวจินลูกชายคนเดียววัยสองขวบที่กำลังหยุมหัวแมวสุดห่วงของเธอจนขนแมวติดเต็มมือเล็ก"ฟู ฟู~" เด็กน้อยพูดไม่ชัดหัวเราะร่าพร้อมกับชี้ไปทางถ้วยฟูที่อยู่ในอ้อมกอดของนาราที่กำลังปลอบขวัญ"ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ถ้วยฟูเจ็บนะลูก" นาราร
@Tiger_Groupผลั่ก!"การ์ดมึงมาทำไมเยอะแยะ วันนี้มีเรื่อง?" เรย์ที่ผลักประตูเข้ามาเอ่ยถามกับเพื่อนที่นั่งทำงานอยู่บนโต๊ะ ก่อนที่เขาจะพาตัวเองไปนั่งที่ตรงข้ามเพื่อน"ก็มึงบอกให้กูช่วยเรื่องใหญ่ ที่ไหน คนของกูพร้อมแล้ว" ไทเกอร์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาวางปากกาลงแล้วลุกขึ้นเตรียมถอดสูทของผู้บริหาร
"ที่นี่บรรยากาศดีมากเลยนะคะ" ดวงตากลมโตกวาดไปมองรอบๆ เกาะที่มีน้ำสีฟ้ากว้างใหญ่ วันนี้เป็นวันฮันนีมูนวันแรกที่ตกลงกันว่าจะมาเป็นบ้านบนเกาะส่วนตัวของเรย์ที่ซื้อไว้ โดยที่บนเกาะนี้มีแค่เขากับเธอเพียงสองคนเท่านั้น"ชอบไหม แด๊ดซื้อเพื่อหนูเลยนะ" ร่างสูงโปร่งเดินมากอดภรรยาสาวจากด้านหลัง เกยคางไว้บนไหล่มน
"ฮาโหลครับ" มือหนายกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู ขณะที่ดวงตาคมกวาดมองไปข้างหน้าเพื่อตรวจเช็คในสิ่งที่เขากำลังทำ(ทำไมเสียงดังจังเลยคะ แด๊ดไม่ว่างเหรอ?) ปลายสายเอ่ยขึ้นทำให้ร่างสูงรีบเดินออกจากที่ที่ทำให้เสียงดัง ก่อนที่จะเอ่ยอีกครั้ง"ว่างครับ แด๊ดว่างคุยกับหนูตลอด" เรย์รีบกรอกเสียงหวาน(แล้วแด๊ดอยู่ไหนคะ ทำ
"หึ พูดมาได้สักที" ไทเกอร์กระตุกยิ้มร้ายเมื่อรู้ความลับของเพื่อน ในหัวเริ่มไล่แผนการต่อไปเป็นฉาก ๆ เพื่อลงโทษเพื่อนมาดนิ่งที่ทำกับเขาไว้เยอะ"มึงคิดจะทำอะไรวะ" เมฆเอ่ยถามด้วยความหวาดระแวงแทนเรย์ ดูจากใบหน้าแล้วคงจะไม่ใช่แผนในทางที่ดีแน่"ทำเหมือนที่มันเคยทำไว้กับนารา" ปัจจุบัน"หนูรู้ตั้งแต่แรก?" เ
"ไอเสือ!...มึงอย่าเทน้ำหนักลงมาฝั่งกูเยอะดิ เห็นไหมจะล้มอยู่แล้วเนี่ย""ก็ตัวแม่งหนักชิบหาย กูจะล้มแล้ว""แม่ง...ไม่น่ามอมมันเลย ความลับก็ไม่รู้ เสือกต้องแบกกลับบ้านอีก""กูไม่น่าเชื่อมึงแต่แรกไอสัส" เสียงทุ้มของเพื่อนสนิทสองคนที่กำลังถกเถียงกันถึงเพื่อนอีกคนที่สลบคอพับในร้านเหล้าหรูหราด้วยฝีมือการม
"ยายจ๋า..." เด็กสาวตัวเล็กที่ใส่ชุดเอี๊ยมน่ารักเดินออกมาจากห้องของตัวเองด้วยใบหน้าสดใสสดชื่นเมื่อวันนี้เป็นวันหยุดที่ไม่ต้องไปโรงเรียนเธอเลยดูชอบใจและมีความสุขเป็นพิเศษ ปากเล็กตะโกนเรียกหญิงคนชราที่รักเสียงหวานดังลั่นทั่วบ้าน"ยาย..." นารายังคงเปล่งเรียกเดินวนอยู่แถวครัวเมื่อไม่ได้ยินเสียงขานตอบรับท
สามวันผ่านไป"นารา""นารา!""ห ห้ะ…ว่าไงข้าว" เสียงใสที่เค้นเสียงเรียกเพื่อนสนิททำให้เจ้าของชื่อถึงกับสะดุ้งตัวโยนหลุดออกจากห้วงภวังค์ความคิดของตัวเอง ใบหน้าเล็กของนาราหันมาทางเพื่อนสนิททันที"เหม่ออะไรเนี่ย...""เราเรียกตั้งนาน เห็นเปิดหน้านี้นานแล้วนะ…เป็นอะไรหรือเปล่า" ข้าวฟ่างพยักหน้าไปทางหนังสื
"วันนี้การประชุมใหญ่ถูกเลื่อนออกไปค่ะ" ลดายืนรายงานตารางกานทำงานให้ผู้เป็นนายด้วยท่าทีฉะฉานก่อนที่ประโยคคำพูดของเธอจะทำให้ใบหน้าคมคายขมวดคิ้วแทบติดกันอย่างไม่พอใจ"ทำไม?" ไม่วายที่เรียวปากจะเอ่ยถามเสียงนิ่งน่ากลัวที่แม้แต่ลดาที่ได้ฟังยังต้องรู้สึกขนลุกด้วยความกลัวแม้ว่าจะไม่ได้ผิดอะไรก็ตาม"หุ้นส่วน
"ถ้ารู้ตัวว่าชอบอะไรเข้าแล้วทำไมถึงต้องรอ...ทำไมต้องรอแล้วปล่อยให้โอกาสสูญเปล่า เราจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งนั้นไม่ใช่ของเราถ้าหากว่าเรายังพยายามวิ่งเข้าหามันไม่มากพอ...""ใช่...ยังไงฉันก็ต้องทำให้เขาหันมาชอบฉันให้ได้"•••"ทั้งหมดหนึ่งร้อยยี่สิบบาทค่ะ" เสียงหวานที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ยิ้มบอกลูกค้าตรง







