CHAPTER 3 — THE LITTLE GIRL OF DE MARCO

LOVE WAS NEVER IN THE AGREEMENT

I agreed to marry a billionaire, but nobody told me that I would also have to win the heart of a little girl who barely knew my name.

"Miss, we're here."

Napatingin ako sa labas ng sasakyan nang marinig ang sinabi ng driver.

At muntik nang malaglag ang panga ko.

Sa harap ko ay isang napakalaking mansion na napapalibutan ng malawak na hardin, matataas na puno, at isang fountain sa gitna ng entrance. Para akong nasa isang pelikula kung saan ang mga mayayaman lang ang may karapatang tumira.

"Sigurado po ba kayong dito tayo?"

The driver smiled. "Yes, ma'am. Welcome to the De Marco residence."

Napabuntong-hininga ako.

"Lord, sana may libreng maintenance dito. Baka atakihin ako sa puso sa laki ng bahay."

Bumaba ako ng sasakyan habang hawak ang dalawang maleta. Hindi pa ako nakakahakbang nang lumapit ang isang kasambahay.

"Good afternoon, ma'am. Ako po si Elena. Ako ang tutulong sa inyong gamit."

"Salamat po. Calianna na lang."

"Mrs. De Marco?"

Napapikit ako.

"Actually, Calianna is fine."

Ngumiti siya bago ako inakay papasok.

Pagpasok ko sa mansion, agad kong nakita si Jacob na nakatayo sa hagdanan. Nakasuot siya ng simpleng puting polo at itim na pantalon.

"You're late."

Tiningnan ko ang relo ko.

"Five minutes lang naman, Mr. De Marco."

"I don't like waiting."

"Then don't wait."

He raised an eyebrow.

"Welcome to your new home, Mrs. De Marco."

"Thank you. Sana hindi kayo kasama sa package."

Hindi siya sumagot. Sa halip, kinuha niya ang isang maleta ko.

Napatingin ako sa kaniya.

"I can carry that."

"I know."

"Then why are you carrying it?"

"Because I want to."

Napailing ako. Hindi ko alam kung bakit kailangan laging may huling salita ang lalaking ito.

"She's upstairs."

Napalingon ako kay Jacob nang mapansin kong may hinahanap siyang tao.

"Who?"

"Hazel."

Tumango ako. Bigla akong kinabahan.

Paano ba dapat makitungo sa isang batang hindi ko kilala? Paano kung ayaw niya sa akin? Paano kung isipin niyang papalitan ko ang kaniyang ina?

"Does she know about me?"

"She knows I'm getting married. But she doesn't know much about you."

"Then maybe you should introduce us properly."

Jacob nodded and walked toward the staircase.

Nang makarating kami sa ikalawang palapag, huminto siya sa isang puting p***o.

"Hazel?"

Walang sumagot.

He knocked again.

"Princess, can we come in?"

Maya-maya, bumukas ang p***o.

Isang batang babae ang sumilip. Mahaba ang buhok niya at may hawak na stuffed rabbit.

Napatingin siya kay Jacob bago lumipat ang kaniyang mga mata sa akin.

"Hi, sweetheart," bati ni Jacob.

"Hi, Daddy."

Napangiti ako nang marinig iyon.

Jacob crouched slightly to meet her eye level.

"I want you to meet someone. This is Calianna."

Dahan-dahan akong yumuko at ngumiti.

"Hello, Hazel. I'm Calianna."

Hindi siya sumagot. Sa halip, mas hinigpitan niya ang yakap sa kaniyang stuffed rabbit.

"Is she staying here?" tanong niya kay Jacob.

"Yes, princess."

"For how long?"

Jacob glanced at me.

"She's going to stay with us."

Napayuko si Hazel.

"Will you still play with me?"

Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Jacob.

"Of course I will."

Tumango ang bata, pero hindi pa rin siya lumalapit sa akin.

Hindi ko siya pinilit.

"That's a really cute rabbit," sabi ko, tinuturo ang hawak niya.

Tumingin siya sa stuffed toy.

"His name is Mr. Fluffy."

"Really? That's a handsome name."

Bahagyang gumalaw ang labi niya na para bang gusto niyang ngumiti, pero agad din siyang nagtago sa likod ni Jacob.

Napangiti ako.

Mukhang kailangan ko pang paghirapan ang friendship namin.

Kinahapunan, nadatnan ko si Hazel sa sala habang nag-aayos ng mga laruan.

"Can I sit here?"

Tumingin siya sa akin at marahang tumango.

Umupo ako sa carpet.

"What are you building?"

"A house."

"For Mr. Fluffy?"

She nodded.

"Can I help?"

Ibinigay niya sa akin ang ilang building blocks.

Habang abala kami, aksidente kong napagpatong ang isang malaking bloke sa maliit na bahagi ng bahay niya.

"Oops."

Napatingin siya sa akin.

"You did it wrong."

Napahawak ako sa dibdib ko.

"Excuse me? First day ko pa lang, may reklamo na agad?"

Tahimik siyang nakatingin sa akin.

"Okay, okay. You're the boss."

Kinuha ko ang bloke at inayos ang pagkakapatong.

"Like this?"

Tumango siya.

"Good job."

Napangiti ako.

"Thank you. You're a very good teacher."

Maya-maya, may inilagay siyang maliit na bloke sa ibabaw ng ginawa namin.

"Now it's complete."

"Wow! Ang galing naman natin."

Bigla siyang natawa nang bumagsak ang maliit na tore na binuo namin.

Napatingin ako sa kaniya.

Iyon ang unang pagkakataong narinig ko siyang tumawa nang ganoon.

Hindi ko napansing nasa may pintuan na pala si Jacob.

Tahimik siyang nakatingin sa amin.

"What's so funny?" tanong niya.

Hazel immediately ran toward him.

"Daddy! Look! Calianna made our house fall!"

Napataas ang kilay ko.

"Excuse me? Ikaw ang nagtulak no'n!"

Hazel giggled again.

Jacob looked at his daughter, then at me.

For some reason, he seemed surprised.

"She doesn't usually play with strangers," he said quietly.

Tumingin ako sa kaniya.

"Maybe she just needs someone willing to play."

Hindi siya sumagot.

Pero nakita kong bahagyang lumambot ang kaniyang ekspresyon.

Pagsapit ng gabi, naghahanda na sana akong umakyat nang marinig ko ang mahinang katok sa p***o ng kuwarto ko.

Pagbukas ko, nakita ko si Hazel na yakap ang kaniyang stuffed rabbit.

"Hi, sweetheart. What's wrong?"

"Can you come with me?"

"Saan?"

"To my room."

Sinundan ko siya hanggang sa kaniyang kuwarto.

Nang makapasok kami, umakyat siya sa kama at inayos ang kumot.

"Can you read me a story?"

Napangiti ako.

"Of course. May favorite story ka ba?"

Ibinigay niya sa akin ang isang picture book.

Umupo ako sa tabi niya at nagsimulang magbasa. Habang binabasa ko ang kuwento, paminsan-minsan siyang nagtatanong tungkol sa mga larawan.

Nang matapos ang unang kuwento, hiniling niya ang isa pa.

At isa pa.

"Hazel, pangatlo na ito. Baka mamaya ako na ang makatulog dito."

She giggled.

"One more, please?"

Napailing ako pero binuksan ko ulit ang libro.

Habang nagbabasa ako, dahan-dahan siyang sumandal sa aking braso.

"Mommy?"

Natigil ako.

Napatingin ako sa kaniya.

"Yes, sweetheart?"

"Can you read it again tomorrow?"

Hindi ko agad napansin ang salitang ginamit niya.

Hanggang sa marinig ko ang pagbukas ng p***o.

Nakatayo roon si Jacob.

Napatigil siya nang marinig ang tawag ni Hazel.

Mommy.

Walang imik siyang nakatingin sa amin.

Samantalang ako, hindi ko alam kung ano ang dapat kong sabihin.

"Good night, Mommy," bulong ni Hazel bago pumikit.

Dahan-dahan kong inayos ang kumot niya at hinalikan ang noo niya.

"Good night, princess."

Lumabas ako ng kuwarto at isinara ang p***o.

Nandoon pa rin si Jacob.

"She called you Mommy," sabi niya.

"Narinig ko nga."

"She hasn't called anyone that since..."

Hindi niya itinuloy ang pangungusap.

Naintindihan ko.

"Jacob, I didn't ask her to call me that."

"I know."

"She's just a child. Maybe she got confused."

He looked toward Hazel's room.

"She doesn't easily get attached to people."

Sandali siyang natahimik.

"Thank you for being patient with her."

Ngumiti ako.

"She's a sweet girl. Hindi mahirap mahalin ang batang ganoon."

Hindi siya agad sumagot.

Pero may kung anong pagbabago sa kaniyang mga mata na hindi ko maipaliwanag.

Kinabukasan, habang pababa ako ng hagdan, narinig ko ang isang matandang babaeng nagsasalita sa sala.

"Jacob, I hope you haven't forgotten what we discussed."

Pagdating ko sa huling baitang, nakita ko ang isang eleganteng babae na nakaupo sa sofa. Matalim ang tingin niya at halatang hindi sanay na hindi nasusunod.

Napatingin siya sa akin mula ulo hanggang paa.

"And who is this?"

Lumapit si Jacob sa akin.

"Calianna. My wife."

Bahagyang nanlaki ang mga mata ng babae.

"So this is the woman?"

Napakunot ang noo ko.

"Good morning po."

Hindi niya pinansin ang pagbati ko.

Sa halip, tumingin siya kay Jacob.

"Is this really the woman you chose to bring into this family?"

"Her name is Calianna."

"I know her name, Jacob. What I want to know is what exactly makes her qualified to become part of the De Marco family."

Naramdaman kong nanigas ang panga ni Jacob.

Samantalang ako, napalunok bago muling tumingin sa babae.

"May problema po ba kayo sa akin?"

She gave me a cold smile.

"That depends, dear. How long do you intend to stay in this mansion?"

Napatingin ako kay Jacob.

Pero bago pa siya makasagot, muling nagsalita ang babae.

"Because if you think signing a marriage contract makes you a real De Marco, then you clearly have a lot to learn."

END OF CHAPTER 3