LOGIN“พวกลูกฟังแม่ไว้ให้ดีนะ ต่อให้เป็นเครือญาติกันก็อย่าไว้ใจนักเลย คนพวกนี้ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครองทั้งหมดของพวกลูกต่างหาก”
“ครับ แม่ / ครับ แม่”
“อย่าขานรับแม่แบบส่งๆ เด็ดขาด ขอบอกไว้ก่อนเลยการทำตัววางใจมันเร็วเกินไป อาจเกิดศึกในสิ่งที่ไม่คาดคิดรอพวกเราอยู่ก็ได้”
เนตรดาวเตือนลูกชายทั้งสองคนด้วยความเป็นห่วง ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นเด็กกำพร้าแต่เส้นทางชีวิตของเธอไม่ธรรมดาเลยสักนิดเดียว
เป็นนักลงทุนในการแสวงหาผลกำไรตั้งแต่วัยเลขสิบด้วยการเล่นหุ้น ลงทุนอสังหาริมทรัพย์ผ่านระบบอินเตอร์เน็ตที่เข้าถึงง่ายในยุคสมัยของพ.ศ.นี้
รูปร่างหน้าตาสะสวยพอประมาณ ไม่ได้สวยจนโลกแต่สิ่งที่ทำให้ตะลึงได้คือความสามารถในการก้าวเข้ามาเป็นนักลงทุนรายใหญ่ระดับเอเชียด้วยวัยเพียงสิบห้าปีเท่านั้น
ก้าวต่อมาในการบุกตลาดยุโรปในระยะเวลาเพียงสามปีเท่านั้น เรียกได้ว่าเป็นนักลงทุนมือฉมังด้วยวัยสิบแปดปี การจัดการและการเข้าถึงในยุคสามพันปีนี้
ง่ายดายกว่าสามพันปีก่อนนัก ระดับการศึกษานั้นไม่ถึงขนาดมีตัวอักษรนำหน้าแต่จบปริญญาโทสองใบ เกียรตินิยมอันดับสามทั้งสองสาขา ได้รับเชิญให้กลายเป็นสมาชิกองค์กรอิสระ
สาเหตุที่แท้จริงในการถูกเชิญเข้าองค์กรนี้นั้นเพราะว่า...
ตูม!!!
“บ้าจริง! ไม่ทันไรพวกมันก็เริ่มแล้วเหรอ” เธอสบถอย่างหัวเสีย
“ที่รัก คุณต่อสู้อย่างเต็มที่ ส่วนผมจะจัดการขับรถเป็นอย่างดีเอง” พิพัฒน์บอกพลางกำพวงมาลัยไว้แน่น
“รับบัญชาค่ะ ที่รักของฉัน”
กริ๊ก กริ๊ก กริ๊ก
เสียงใส่ลูกกระสุนอย่างใจเย็นของภรรยาคนสวย สร้างความประหลาดใจให้กับลูกชายแต่เป็นความเคยชินของผู้เป็นสามี มือเล็กกำกระบอกทั้งสองไว้แน่นอย่างชำนาญมือ
“ไม่ต้องกลัวนะลูกรัก แม่จะปกป้องพวกลูกเอง” เธอเอ่ยพลางปรับกลไกพร้อมยิง
ครืด.....
เสียงเลื่อนประตูหลังคาด้านบนกำลังเปิดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับการถกกระโปรงอย่างชำนาญของเนตรดาว ร่างสูงเพรียวโผล่ขึ้นไปด้านบนแล้วลั่นไกทันที
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงกระสุนปืนดังอย่างต่อเนื่องและเป้าหมายของมันคือล้อรถมากมายที่ไล่ตามมาทำร้ายหวังลอบสังหารทายาทตระกูล เป็นจุดมุ่งหมายในการสกัดกั้นครั้งนี้
ภายในตัวรถนั้นปลอดภัยดีเพราะถูกสร้างมาให้กันกระสุนระดับดีที่สุด ขอเพียงตั้งใจขับรถกลับบ้านก็ไม่มีปัญหาอะไร ระหว่างนั้นจึงส่งปืนกระบอกอีกที่อยู่ลิ้นชักทั้งสองฝั่งให้
การร่วมมือกันระหว่างสามีภรรยานั้นสามัคคีมากราวกับชำนาญการต่อสู้มานาน ทั้งที่เป็นนักธุรกิจไฟแรงมากความสามารถทั้งคู่
ความลับที่ไม่มีใครรู้ก็คือทั้งเขาและเธอได้รับเชิญให้กลายเป็นสมาชิกองค์กรอิสระ และเคยเข้าร่วมสงครามปราบโจรสลัดและจอมโจรภูเขามานักต่อนัก
ความคาดหวังที่จะทำให้ครอบครัวนี้ตายด้วยอุบัติเหตุดูเหมือนจะไม่ง่ายอย่างที่คิดเสียแล้ว เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เหล่าเครือญาติลงมือหนักที่สุดตั้งแต่หล่อนคลอดลูก
รถมอเตอร์ไซค์หลายสิบคันพยายามขับตามประกบรถหรูให้ได้อย่างขยันขันแข็ง ไม่ว่ายังไงวันนี้ก็ต้องทำให้หนึ่งในสี่คนนี้เสียชีวิตให้ได้
แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด กำลังรอพวกมันอยู่.....
ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!
ลูกชายทั้งสองของตระกูลลดกระจกรถลงแล้วใช้ดาบสั้นที่เหมาะสำหรับเด็กฟาดฟันศัตรูที่หวังเข้าใกล้รถยนต์ที่นั่งอยู่ด้วยกันทั้งคัน จนในที่สุดก็พากันล่าถอยไปเมื่อขับถึงเส้นทางเข้าใกล้บ้าน
“เก่งมากเลยลูกพ่อ / เก่งมากเลยลูกแม่” ทั้งสองชมพร้อมเพรียงกัน
ในเมื่อพ่อแม่ต่างก็เป็นเสือแล้วจะให้คลอดลูกออกมาเป็นหมาได้ยังไงกันล่ะ มันก็ต้องเป็นลูกเสืออยู่วันยังค่ำ ด้วยวัยเลขสิบก็มีความสามารถเก่งกาจทั้งคู่
“พอเข้าใกล้วันครบรอบบริษัทครั้งนี้ร้อนรนกันน่าดูเลยสินะ ไอ้พวกเวรตะไล” พิพัฒน์สบถออกมาอย่างเหลืออด
“หลังจากมีข่าวลงหนังสือพิมพ์ธุรกิจครั้งล่าสุด พวกมันคงคิดว่าตนเองคงควบคุมพวกเรายากขึ้น เนื่องจากลูกชายทั้งสองต่างมีความสามารถมากกว่าที่คิด” เนตรดาวบอกพลางถอนหายใจ
“อยู่กันแบบสันติก็ได้มั้งครับ จะฆ่าแกงกันไปทำไมก็ไม่รู้” นนท์ภัทรผู้เป็นพี่ชายบ่นพลางเช็ดเลือดที่เปื้อนดาบ
“นั่นสิครับ ทำไมถึงชอบทำเรื่องแบบนี้กันนะ” นภัทรเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
เขาเห็นเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เริ่มรู้ความ ถึงแม้ว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากอดีตมากมาย บางสิ่งบางอย่างกลับเลวร้ายลงรวมถึงมีเจตนาชัดเจน
แปลกใจมาตลอดว่าทำไมทั้งตนเองและพี่ชายต้องฝึกวิ่งและออกกำลังกายมากกว่าเด็กวัยเดียวกันถึงสองเท่า ไหนจะให้เลือกศิลปะป้องกันตัวก่อนตัวหนังสือด้วยซ้ำ
ทุกอย่างชัดเจนขึ้นเมื่อพี่ชายของเขาอายุครบสิบขวบ และตัวเขาเองอายุเพียงหกขวบเท่านั้น ตอนออกไปเที่ยวข้างนอกครั้งแรกก็เจอการลอบสังหารเกิดขึ้น
หลังจากเกิดเหตุการณ์ครั้งนั้น เสียงบ่นของพี่ชายไม่เกิดขึ้นอีกรวมถึงเสียงกรนด่าในใจของเขาก็เช่นกัน การแก่งแย่งชิงอำนาจยังคงมีอยู่เสมอไม่ว่ายุคสมัยไหน
ปัญหาชุดใส่ครบรอบบริษัทในครั้งนี้เป็นการเลือกตัดด้วยการเชิญห้องเสื้อมาที่บ้าน เพราะยังไม่อยากให้มันบานปลายไปมากกว่านี้ ขอเพียงประกาศตำแหน่งผู้สืบทอดอย่างชัดเจนในวันนี้ เหตุการณ์ทุกอย่างจะจบลง
“ได้เวลาแล้วค่ะ คุณชายเล็ก”
“จะไปเดี๋ยวนี้”
นภัทรคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าในวันนี้จะไม่มีเหตุการณ์อะไรให้ต้องเปลืองแรงการต่อสู้อีกเพราะคือวันชี้ชะตา
สิ่งที่นภัทรจินตนาการกำลังได้ผล ไม่มีเรื่องอะไรให้วุ่นวายใจในด้านการเอาชีวิต ลอบสังหาร ต่อไปคงเป็นสังเวียนการบริหารงานโดยเฉพาะมากกว่า
“ยินดีด้วยนะครับ พี่นนท์”
“ขอบคุณนะ ภัทร”
ภาพบรรยากาศความสนิทสนมของพี่น้องนั้นเป็นข่าวดีสำหรับสายสุขนิยม แต่ถือเป็นข่าวร้ายสำหรับสายที่จ้องเล่นงานหวังให้พี่น้องแตกคอกัน แผนการนั้นพังไม่เป็นท่าตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
“เหมือนจะมองเลยว่าพวกเราไม่ถูกกันไหม น้องคิดว่ายังไงล่ะ”
“ถ้าให้ตอบตรงๆ อย่าลาออกจากตำแหน่งเลยนะครับ ผมไม่อยากเหนื่อยขนาดนั้น ทุกวันนี้ก็เหมือนสายตัวแทบขาดออกจากกันแล้ว”
“ฮ่าๆๆ บอกตรงๆ เหมือนกัน ห้ามออกจากตระกูลนะ อยู่ช่วยงานด้วยกันไปนานแสนนานยิ่งดี”
เสียงหัวเราะของผู้สืบทอดคนปัจจุบันทำให้บรรยากาศรอบข้างเริ่มผ่อนคลายมากขึ้น หลายคนอยากเข้ามาพูดคุยด้วยตามประสาเด็กวัยเดียวกัน แต่เหมือนเห็นท่าทางสนุกสนานของทั้งสองคนแล้ว ปล่อยไว้แบบนั้นอาจจะดีกว่า
“ลูกชายของนายเก่งมาก มองออกด้วยว่างานนี้มันไม่ปกติ” มากาเร็ตเอ่ยปากชมถึงจะไม่รู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่ก็ตาม แต่จากท่าทางและการหยิบจับอาวุธมาดูเป็นระยะ ไม่ผิดแน่...พวกเขากำลังตื่นตัว“ฟังภาษาไทยออกเหรอ ถึงมาชมกันแบบนี้” พัฒน์ถามด้วยความสงสัย“ฟังไม่ออกหรอก แต่สังเกตจากท่าทางและการจับกลุ่มกันไม่แยกกันเลยนับตั้งแต่ออกจากท่าเรือ ลูกของนายทั้งสองคนกำลังตื่นตัวกับศึกครั้งนี้”ในบรรดาเด็กฝั่งเอเชียมีเพียงครอบครัวของเพื่อนสนิทเท่านั้นที่ตื่นตัว แถมดูเหมือนในบรรดาเด็กทุกคนที่มานั้นมี
Love of Different AgeChapter 10“พวกเราก็ไม่ได้หลอกนะคะ ฉันเป็นหนึ่งในคู่ดูตัวของท่านลอร์ดจริงๆ เท่าที่ทราบมานอกจากได้ทัศนศึกษากับทางโรงเรียนแล้ว ก็ไม่เคยได้พักผ่อนเลย ถูกโกรธแบบนี้ไม่แปลกใจเลยค่ะ”หล่อนตอบหน้าซื่อตาใสราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในเมื่อข่าวพวกนี้แวดวงสังคมของที่นี่รับรู้กันทั่ว ว่าเธอคือหนึ่งในสิบว่าที่คู่ดูตัวของบุตรชายคนที่ห้าแห่งตระกูลแกรนด์ดยุคถึงจะเป็นคนที่ห้าไม่มีทางได้เป็นหัวหน้าตระกูลก็ตาม รวมถึงเส้นทางการเลือกใช้ชีวิตของท่านชายค่อนข้างอิสระ เหมาะสมกับบุตรสาวขุนนางหลายคนที่ไม่ชอบชีวิตฟาดฟันกับแวดวงสังคมยิ่งนักตระกูลอลันมีลูกชายถึงสามคน นั่นคือท่านชายใหญ่ ท่านชายรอง และท่านชายเล็ก แต่กลับกลายเป็นว่าความเนื้อหอมตกมาสู่บุตรที่ไม่มีโอกาสได้แข่งขันผู้สืบทอดซะงั้น“ช่วยไม่ได้ แอบตามคุ
สามชั่วโมงผ่านไป“เป็นยังไงบ้างลูก ดีขึ้นบ้างหรือยัง” พิพัฒน์ถามด้วยความเป็นห่วง“หูอื้อ ตาลายอยู่นิดหน่อยครับ ส่วนขากับแขนก็ด้ามเฝือกอ่อนคนละข้าง” นภัทรตอบด้วยความระมัดระวัง“ใช้เวลาอีกครึ่งเดือนน่าจะหาย หลังจากนี้อยากไปเที่ยวตามแพลนเดิมที่เลขาของลูกจัดไว้อยู่ไหม”“ถ้าเป็นไปได้ก็อยากทำแบบนั้นครับ”“ลูกเพิ่งฟื้นมาไม่เท่าไหร่ คุยกับหมอเสร็จแล้วยังต้องมาคุยกับพ่ออีก พักผ่อนก่อนแล้วกัน”“ครับ”พิพัฒน์อยากให้ลูกของเขาพักผ่อนอย่างเต็มที่ แล้วค่อยมารับรู้เรื่องราวอื่นทีหลังแล้วกัน ตอนนี้มีเรื่องต้องบอกเพื่อนสนิทให้วางใจก่อน ไม่งั้นคงกลายเป็นบ้าตามสืบเรื่องราวแน่“ไม่ได้นะครับ! ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้”“ไม่ได้นะครับ! ท่านเป็นผู้นำของตระกูล!”“ไม่ได้นะคะ!”
ตัวอักษรเอียง ภาษาอังกฤษตัวอักษรปกติ ภาษาไทย“ฉันเลยมีแผนใหม่ในการรับมือครั้งนี้”มากาเร็ตคิดแผนวิธีรับมือแบบใหม่ ชนิดที่ว่ายังไงพวกมันก็น่าจะแทรกแซงในครั้งนี้ได้ยากพอสมควร แถมยังเป็นคนใกล้ตัวเสียด้วย คงไม่มีปัญหาอะไร“ว่ามาสิ มากาเร็ต”เห็นท่าทางยิ้มแบบนี้ของเพื่อนสนิททีไร ไม่อยากจะฟังมันพูดต่อเลยสักนิด เพราะรับรู้ว่ามันน่าจะนำพาเรื่องปวดหัวมาให้แน่นอน“ให้ลูกคนที่ห้าของฉันกับลูกคนเล็กนายหมั้นกันไว้ คิดว่าไงล่ะ”“ตอบยากมาก ฉันไม่อยากบังคับลูก สำหรับพวกเราคนไทย ลูกเป็นแก้วตาดวงใจและเสรีมากกว่านั้น”“ถ้ามีข่าวนี้ออกไป พวกที่หวังจะเข้ามาเพื่อผลประโยชน์จะไ
ตัวอักษรเอียง ภาษาอังกฤษตัวอักษรปกติ ภาษาไทยทั้งพ่อบ้านและมอร์ซินต่างพากันอึ้งในภาษาอังกฤษที่ใช้คำด่ามาจากรากศัพท์ภาษาบ้านเกิดของอีกฝ่ายแน่นอน แต่เขาก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา พร้อมกับเริ่มลงมือกินข้าวเหมือนกัน“แจ็ค กันต์ พวกนายสองคนไปกินข้าวอีกโต๊ะ บิลฉันจะจัดการเอง”“ครับ คุณชายเล็ก / ครับ คุณชายเล็ก”“นายเองก็ไปหาข้าวกิน บิลเรียกเก็บที่ฉันเหมือนเดิม”“ครับ ท่านมอร์ซิน”โชคดีที่เรียนภาษาไทยมาบ้างเลยพอรู้ความหมายบางส่วน จึงเริ่มตัดสินใจทำตามอีกฝ่าย เพราะคิดว่าหลังจากกินอาหารจบลงคงจะต้องมีการพูดคุยข้อตกลงอะไรบางอย่างจากทายาทตัวน้อยตรงหน้า รวมถึงหากไม่สามารถทำตามก็คงอดจะร่วมทริปการเดินทางครั้งนี้ มอร์ซินมีลางสังหรณ์แบบนั้น
ตัวอักษรเอียง ภาษาอังกฤษตัวอักษรปกติ ภาษาไทยเป็นความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ เนื่องจากทั้งมอร์ซินและว่าที่คู่หมั้นได้พาคนของตนเองสะกดรอยตามมาสักพักใหญ่ ไม่ยอมเปิดเผยตัวตนเพราะกลัวว่าเด็กคนนั้นจะรำคาญใจจริงของเขาคืออยากสนิทด้วยเท่านั้นเอง เพราะไม่ได้คุยกับใครด้วยความสบายใจและไม่ต้องคิดเยอะแบบนี้มานานมาก แต่เหมือนอีกคนจะไม่ต้อนรับเท่าไหร่นักรวมถึงมีข้อความจากพ่อส่งมาอีกว่าทำยังไงก็ได้ แต่ต้องปกป้องเด็กคนนี้เอาไว้ให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นการท่องเที่ยว ใช้ภาษาอังกฤษ การต่อรองราคา วิธีสนทนาแบบธุรกิจก็ทำได้เยี่ยมยอดจนแทบไม่รู้สึกว่าน่าเป็นห่วงเลยสักนิด แถมยังรู้สึกเห็นด้วยกับการประโคมข่าวเรื่องความสามารถของลูกคนเล็กตระกูลนี้อย่างละเอียดยิบ รวมถึงลูกคนโตเองก็มากความสามารถเช่นกัน ทายาทรุ่นต่อไปของตระกูลนี้ช่างน่าจับตามองนัก“เข้าไปช่วยกันเถอะค่ะ ท่านลอร







