เข้าสู่ระบบหญิงสาวพลางนึกคิดว่าหากตอบไปตรงๆเขาจะเข้าใจเธอไหมนะ...หากบอกกายว่าที่เธอทำไปเพราะมีเหตุผลจากแม่เขาจะให้อภัยเธอหรือเปล่า
“เอ่อ..คะ..คือฉันไม่ได้ตั้งใจ” เมื่อถูกจับได้ทำได้เพียงก้มหน้าลงในมือก็ได้แต่กำช้อนและส้อมแน่น
“ไม่ได้ตั้งใจ แต่เธอตั้งใจเดินเข้าไปหาที่ห้องสองครั้ง!!” เพียงเท่านั้นเสียงโยนกล่องอาหารมาไว้ด้านหน้าหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้างุดพรางไม่กล้าสบตาคนตรงหน้า
ตุ๊บ.... เสียงนี้ทำให้ร่างบางสะดุ้ง
“คุณรู้มาตั้งแต่แรกเหรอคะ” ใบหน้าสวยที่ตอนนี้เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาที่เกิดจากความกดดันจากทุกสิ่งนอกจากนั้นยังรวมถึงที่เขาเป็นถึงประธานบริษัทแต่กลับมาอยู่คอนโดเล็กๆก็เพื่อที่จะคอยจับตาดูเธอรวมถึงเหตุการณ์ช่วงเช้าที่เขาทำแบบนั้นกับเธอ
“เลิกยุ่งกับครอบครัวฉัน”
“ฉันจะเตือนเธอเป็นครั้งสุดท้าย” สายตาที่เว้าวอนต้องการที่จะสื่อให้เห็นใจแล้วทำไมจะต้องเห็นใจในเมื่อจะมีเหตุผลอะไรนอกจากผู้หญิงคนนี้ที่ต้องการหลอกผู้ชายไปวันๆ....
“ถ้าเธอยังอยากอยู่อย่างมีความสุขอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” คนตัวสูงกระแทกเสียงใส่เสร็จก็เดินออกไปทันทีจวบจนเวลาเลิกงานก็ไม่กลับเข้ามาอีกเลย ส่วนคนที่ยังอยู่ก็พลางนึกคิดสิ่งที่ประธานหนุ่มพูดและยังคงกังวลว่าแม่บุญธรรมจะไม่พอใจลงมือทำร้ายตนอีกซึ่งเธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรแม่บุญธรรมถึงให้เธอทำลายครอบครัวนี้
QQ Bar vip
“ดื่มแต่หัววันเลยเหรอวะ” ร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาเดินตรงเข้ามาเบนซ์ เอ่ยทักทายผู้เป็นเพื่อนที่วันนี้มันเป็นอะไรไม่รู้จู่ๆ...เกิดชวนมานั่งดื่มทุกทีน้อยครั้งที่คนอย่างปัญชายหนุ่มผู้รักต่อการทำงานจะมานั่งดื่มในที่แบบนี้ ตั้งแต่เรียนจบก็ปลีกตัวออกมารับช่วงต่อจากทางบ้านทำให้ไม่มีเวลามากที่จะมาสังสรรค์ด้วยกันเหมือนสมัยเรียน
“อืม” ซึ่งเพื่อนของเขาตอบพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ สายตาคมที่ฉายออกมาถึงความคิดที่สับสนจ้องมองแต่แก้วที่มีน้ำสีอำพันในนั้นมีน้ำแข็งเพียงหนึ่งก้อนกลิ้งภายในแก้วไปมาจนทำให้ชายหนุ่มอีกคนเอ่ยอย่างห่วงๆไม่ได้
“เรื่องอะไรวะ”
“คนที่คิดจะทำลายครอบครัวคนอื่นเขาต้องการอะไรวะ” ประธานหล่อถามผู้เป็นเพื่อน
“เขาแค้นอะไรปะวะ มึงไปทำอะไรให้เขา”
“กูก็ไม่รู้”
“คนอย่างมึงไม่เคยปล่อยให้ใครมาทำร้ายไปง่ายๆ จัดการเลยดิวะเดี๋ยวกูช่วยปิด” นอกจากเบนซ์จะทำธุรกิจรถยนต์หรูนำเข้าแล้วเบื้องหลังคือผู้มีอิทธิพลในมุมมืดคนนึงเลย
“มึงให้กูลงมือให้ไหม”
“ทำไมมึงทำหน้างั้น...” เมื่อเห็นหน้าเครียดของเพื่อนอดไม่ได้ที่เอ่ยว่าศัตรูของมันคือ
“ใคร...ผู้หญิง”
“อืม” ทว่าสายตากลับเห็นหญิงสาวที่คุ้นเคยกำลังเดินไปที่ห้องพักรับรองชั้นสอง ร่างสูงที่เห็นจึงลุกขึ้นเต็มความสูงก็เดินตามออกไปทันทีพอดีกับไม้เพื่อนสนิทอีกคนที่เดินตรงเข้ามาพร้อมกับเหล้านอกที่ตนนั้นได้มาจากที่ไปหาแฟนสาว
“เห้ย...กะ..กู”
“เอ้าไอปัญมึงรีบไปไหนเนี่ย”
“หลบดิ้” ประธานหนุ่มไหล่ชนเพื่อนอีกคนที่กำลังจะโอบทักทายตนจนทำให้อีกคนเซ
ปึก...
“เฮ้ยๆ....เหล้าตัวใหม่เลยนะเว้ยย” มือแกร่งจับเหล้าในมือไว้แน่นอย่างหวงแหนพลันมองไปหายังเพื่อนที่นั่งทำหน้าเอือมระอา
“กูไมได้ตกข่าวอะไรไปใช่ปะ”
“ปล่อยมันไปก่อน”
ตึกๆ... ชั้นสอง vip
แม่โทรมาบอกเธอว่าคนที่ต้องการให้ทำลายอยู่ที่นี่ แต่วันนี้เธอตั้งใจจะบอกความจริงทุกอย่างเผื่อที่ว่าเขาอาจจะช่วยให้เธอแก้ปัญหาและได้รับอิสระ ชายหนุ่มวันนี้ที่มีนัดดื่มกับเพื่อนซึ่งก็มีเพื่อนที่หญิงสาวรู้จักสมัยเรียนด้วยกัน...เอาวะ
ก๊อกๆ..แกร็กเสียงประตูที่เปิดเข้ามา
เมื่อคนในห้องกำลังพูดคุยสังสรรค์แต่เมื่อพบกับร่างบางอีกคนที่เข้ามาทุกคนกับหยุดชะงักทันที 0.0 =.=
“เมย์” กิตเรียกชื่อหญิงสาวด้วยความตกใจ"
“เมย์....” แชมป์ออกเสียงเรียกแบบยานด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์
“กลับมาทำร้ายยยไอ..อายอึก...อีกเหร๋อออ”
“มาทำไมเมย์” กายถามหญิงสาวด้วยเสียงเข้มที่เข้ามาในห้องคนสุดท้ายด้วยความสงสัย
“กะกาย..เมย์ขอนั่งก่อนนะ” ร่างบางเอ่ยขณะกำลังจะนั่งยังโซฟาตรงข้ามแต่ทว่าชายหนุ่มดันพูดสะก่อน...
“ไม่..!!พูดมาเลยรีบพูดรีบกลับ”
“เรา..” ด้วยความอยากจะจบเรื่องนี้ทั้งหมดจึงรวบรวมความกล้าที่จะบอกคนตรงหน้าไปทุกคนรวมถึงเพื่อนชองคนตัวสูงถึงแม้จะดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปแต่มีสติครบยกเว้นแต่แชมป์ที่เมาแอ๋ไปแล้ว
“เมย์โดนแม่บังคับมาให้ทำร้ายกาย”
“เหตุผลอะไรเมย์ไม่รู้....เมย์ขอโทษ” หญิงสาวรู้สึกโล่งอกที่ได้เอ่ยบอกสิ่งที่อึดอัดมานาน ซึ่งผู้ที่อยู่ในห้องต่างก็รู้สึกตกใจแต่ก็กลับมีความไม่เชื่ออยู่บ้างโดยเฉพาะชายหนุ่มผู้ที่โดนทำร้ายความรู้สึก
สองเดือนผ่านไปเขาก็ยังเมินเฉยจนวันนี้คนนอนเคียงข้างหายไปใจเขาหล่นวูบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเมื่อได้รู้หัวใจตัวเองและสิ่งต่างๆรอยการกระทำที่เธอทำให้"แม่ครับ" "แม่เห็นน้องเจนนิสไหมครับ" โซนิคตื่นมาก็ไม่เจอเมียตัวเองที่เราสองคนนอนกอดกันเมื่อคืน"ไม่เห็นนะลูกชาย" "ปกติน้องจะรอส่งลูกนิ่แม่ก็สงสัยอยู่ว่าเช้านี้หายไปไหน" เมล์ถือใบพัดพัดเดินเข้ามาหาเมื่อได้รับข่าวสารจากแม่บ้านว่าลูกชายของตนตามหาว่าที่เมีย"ละนั่นลูกจะไปไหน" เธอรีบไล่เรียกลูกชายคนโตของบ้านเมื่อเห็นว่าร่างสูงดูร้อนรนผิดแปลกไป"ผมจะไปตามหาน้องครับ" ร่างสูงรีบเดินเข้าไปเปิดกระชากประตูรถคู่ใจอย่างแรงก่อนจะสตาร์ทรถออกตัวไปด้วยความเร็วเมื่อมาถึงจุดหมายตามที่ต้องการบ้านหลังใหญ่ไม่ห่างจากหมู่บ้านของเขาเท่าไหร่อยู่ภายใต้โครงการก่อสร้างเดียวกันเขายืนมองภายนอกบ้านไม่มีใครเลยชายหนุ่มยืนรอสักพักใหญ่มือคอยกดดูในแอพมือถือก็ไม่มีท่าทีว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับเลยโทร.เข้าไปหาพบว่าไม่มีคนรับสายและตอนนี้ได้ปิดเครื่องไปแล้วชายหนุ่มยิ้มดีใจเมื่อมีแม่บ้านเดินถือขยะออกมาเตรียมจะทิ้ง“สวัสดีค่ะคุณโซนิค” แม่บ้านยกมือไหว้ชายหนุ่มอายุอานามอ่อนกว่าตนเองด้วยคว
Special past 5ครอบครัวของเรา วันนี้สองครอบครัวลงมือทำอาหารด้วยกันโดยมีแม่บ้านคอยเตรียมวัตถุดิบไว้ให้โดยคุณหญิงสองบ้านยึดห้องครัว เมย์และจอมขวัญแบ่งหน้าที่กันทำอาหาร พูดคุยเรื่องสัพเพเหระกันไป เสียงหัวเราะดังขึ้นออกมาเป็นระยะ ส่วนฝั่งผู้ชายนั่งดื่มไวน์อยู่ในห้องสนุ๊กเกอร์ โดยมีโซนิคร่วมเล่นเป็นเพื่อนพ่อและคุณอาด้วย “ปกติผมไม่ได้ค่อยได้เล่นอะไรแบบนี้เลย” ประจักษ์เอ่ยออกมาด้วยความดีใจ วันนี้กลับมาเล่นสนุ๊กอีกครั้ง เพราะที่บ้านมีแต่ลูกสาวอยากได้ลูกชายเพิ่มแต่ทว่าภรรยาไม่สามารถมีลูกได้อีกเนื่องด้วยสุขภาพ เพื่อนเขาก็ไม่ค่อยจะมี มีก็แต่ลูกน้อง เพราะเขาเป็นคนเล่นการเมืองจะโดนแทงข้างหลังก็ย่อมได้ทุกเมื่อ “งั้นคุณประจักษ์ก็มาเล่นกับผมบ่อยๆสิ ถ้าว่าง” “ลูกชายของผมก็ไม่ค่อยกลับบ้านเท่าไหร่” ปัญหยิบแก้วน้ำสีอำพันขึ้นมาจิบไม่วายเหน็บแนมไปที่ลูกชายคนโตของบ้าน “โถ่พ่อ” ชายหนุ่มมองค้อนพ่อตัวเองไป สายตาคมหันกลับมาจ้องมองไปที่ลูกคิวสีแดงเพ่งเล็งไปที่ปลายไม้คิว มือแกร่งออกแรงยิงลูกสีตามที่ตัวเองต้องการ การกะระยะแม่นยำทำให้ลูกเข้าปากหลุมลงไปอย่า
Special past 4คนเก่ง งานจัดขึ้นโรงแรมใจกลางกรุงเทพ วันนี้มีทั้งนักธุรกิจในประเทศและต่างประเทศอยากจะเข้ามาแสดงความยินดีกับเขากันทั้งนั้น ภายในงานมีดนตรีบรรเลงภาพฉายหน้าจอประวัติความเป็นมาของบริษัทรางวัลที่ได้รับ ร่วมถึงการได้เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือสังคมตั้งแต่มูลนิธิบ้านบุญญารักษ์ ยอดขายอสังหาริมทรัพย์สิบเปอร์เซ็นต์บริจาคให้เด็กบนดอย และอีกมากมาย ตอนนี้แขกทยอยเข้ามาร่วมงานรับประทานอาหารว่างรวมทั้งเครื่องดื่ม ระหว่างรองานเริ่มในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าอีกด้าน “หนูต้องไปด้วยหรือคะแม่” หญิงสาวตอนนี้อยู่ในชุดเดรสสีครีมเปิดไหล่เล็กน้อย ผมถูกเกล้าขึ้นทำให้เธอดูสวยสง่าสมกับการไปงานสำคัญ “น้าเมย์ชวนเลยนะ” “บอกให้แม่พาเจนนิสไปด้วย” จอมขวัญสำรวจความพร้อมของลูกสาวเพียงคนเดียว เมื่อเห็นว่าลูกสาวพร้อมแล้วจึงพากันเดินไปที่รถ รอบนี้พ่อของเธอเป็นคนขับ “พร้อมแล้วไปกันจ่ะพี่” “วันนี้ลูกสาวพ่อสาวเป็นสาวแล้ว” ประจักษ์เอ่ยชมลูกสาว จริงๆลูกสาวของเขาสวยสมวัย เพียงแต่จะไม่ได้จัดจ้านเหมือนผู้หญิงสมัยใหม่ ระหว่างทางครอบครัวเรากำลังเดินทางไ
Special past 3คนหวงน้อง1 ปีผ่านไป บริษัทในเครือ CSC Real Estate Group เริ่มเป็นที่รู้จักในต่างประเทศมากยิ่งขึ้น เนื่องด้วยลูกชายคนโตเอาธุรกิจของที่บ้านไปเป็นเคสในการศึกษาต่อ ทำให้นักธุรกิจจากต่างประเทศเข้ามาหาคู่ค้าในไทย พากันเข้ามาหาบริษัทเราเพิ่มมากขึ้น “วันนี้กำหนดกลับของลูกใช่ไหมคะ” เมย์เดินเข้ามาในห้องทำงานของสามี ขณะที่ตอนนี้พี่ปัญกำลังนั่งทำงานอย่างตั้งใจ เธอนับวันรอลูกชายทุกวัน นับวันยิ่งเหมือนพ่อไม่มีผิดในเรื่องของความจริงจังในการทำงาน “เมย์ทำกาแฟดำมาให้ค่ะ” “หมอให้งดน้ำตาลนะคะ ช่วงนี้” กาแฟดำร้อนวางบนโต๊ะทำงาน ปัญละสายตาจากหน้าจอเอื้อมมือหยิบกาแฟร้อนที่ภรรยาทำมาให้จิบรสชาติขมๆ ของมันก่อนจะหันไปตอบภรรยาคนสวย ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะอายุมากแล้วแต่ความสวยของเธอไม่ได้แปรเปลี่ยนไปเลย “พี่โทรหาลูกเมื่อเช้า” “ลูกบอกกลับวันนี้ แต่ไม่ได้บอกว่ากี่โมง” “แต่พี่...” เขาชะงักไปอย่างไม่มั่นใจ จึงไม่ได้พูดต่อ แต่ทว่าภรรยาของเขาไม่ปล่อยผ่าน “แต่อะไรคะ พูดมา!!” “พี่ได้ยินเสียงผู้หญิงเข้ามาในโทรศัพท์ลูก” ใช
Special past 2สนับสนุนห้องนอน ฉันกำลังจัดเสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้รวมถึงอะไรที่สำคัญใส่กระเป๋าให้ลูกชายคนโตของบ้านอย่างอ้อยอิ่ง วันนี้ถึงกำหนดการบินที่ลูกชายจะต้องเดินทาง “ม๊าครับ ผมโตแล้วผมทำเอง” ตอนนี้ผมอายุยี่สิบสาม ผมสอบติดมหาลัยที่อังกฤษ ผมตั้งใจและอยากเรียนที่นั่นมากและวันนี้ผมก็สอบเข้าได้ “ก็ม๊าอยากทำให้ ลูกชายจะไปต่างประเทศตั้งหลายปี” “ป๊าม๊าคิดถึงแย่เลย” ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปกอดผู้เป็นมารดาอย่างปลอบใจ “คิดถึง เราก็คอลกันได้นะครับ ม๊าป๊าบินมาก็ได้นี่ครับ” “แต่ถ้าผมว่างผมก็จะบินมาหาบ่อยๆ” เขาไม่ได้พูดออกมาเพื่อให้มารดาของเขารู้สึกดีเพียงอย่างเดียว เขาตั้งใจแค่จะไปศึกษาเสร็จก็กลับมาช่วยงานที่บ้านให้ดียิ่งขึ้น ซึ่งความคิดของเขามันเป็นแบบนี้ตั้งแต่นั้นมาแอ็ด~ “ถึงเวลาแล้ว” “หนูยังมานั่งร้องไห้กับลูกอีกเหรอที่รัก” ปัญเดินตามหาภรรยากับลูกเพราะใกล้เวลามากแล้วไม่ว่าทั้งสองจะอายุมากเข้าเลขสี่แต่สรรพนามที่เรียกภรรยาอบอุ่นไม่เคยเปลี่ยน จนมาเจอทั้งสองบนห้องนอนลูกชาย ส่วนลูกสาวจะตามไปที่หลัง รายนั้นห้ามตาม
Special past 1สอนการบ้าน บนโต๊ะทำงานเต็มไปด้วยดินสอและขี้ยางลบเต็มหน้ากระดาษ เด็กชายหน้าตาเเทบจะคัดลอกเเบบกันมากับประธานหนุ่มนั่งข้างกัน มือเล็กจับดินสอสายตาจดจ้องเบื้องหน้า คิ้วหนาเริ่มผูกกันเป็นปม “เข้าใจที่ป๊าอธิบายไหมครับ” เสียงเข้มเอ่ยถามลูกชายวัยแปดขวบด้วยความใจเย็น “ผมไม่เข้าใจอยู่ดีครับป๊า” เด็กชายเริ่มบึ้งตึงซึ่งปกติมารดาของเด็กชายจะเป็นคนสอนการบ้านด้วยความใจเย็น ชายหนุ่มที่รู้ตัวว่าตนนั้นกำลังทำให้ลูกชายไม่อยากให้เขาสอนการบ้าน “เอาใหม่นะ” เขาเริ่มใหม่พยายามพูดให้น้ำหนักเสียงเบา นุ่มนวลลงมากกว่าเดิม “….” “โซดูตรงนี้นะครับ ค่าสมการของเอ็กซ์และวายมันควรทำตัวไหนก่อน” “ทำวายก่อนค่อยต่อด้วยเอ็กซ์” คนที่เรียกโซได้ก็จะมีแต่คนสนิทเพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น นิ้วแกร่งชี้บนกระดาษหนังสือ พร้อมกับคิดเลขในเครื่องคิดเลขเขียนในกระดาษทด “….” เด็กชายทำตามที่พ่อตัวเองบอกอย่างเริ่มเข้าใจมันมากขึ้น มือเล็กเขียนด้วยความคล่องแคล่วในการคำนวณ เขาเป็นเด็กวัยสิบขวบ แต่ชอบการเรียนรู้ที่ยากเพราะเขาชอบอะไรที่มันท้าทาย “เก่







