LOGINด้านเจเลอร์ ร่างสูงเดินผิวปากด้านสีหน้าท่าทีอารมณ์ดีสุด ๆ ทว่าสายตาทั้งสามคู่กับจับจ้องมาที่เขาอย่างไม่ละสายตานั้น“คนอกหัก โดนสาวทิ้งที่ไหน เดินผิวปาก อารมณ์ดีได้ถึงชิบหาย” ต้าหลิว ทักทายหลังจากที่เพื่อนหายหัวไปหลายสิบนาทีแต่นั้นใช่ว่าเจเลอร์จะสนใจคำเอ่ยแซวของเพื่อนสนิท ร่างสูงเดินมานั่งเข้าอี้ข้างๆ“เจ มึงหายไปไหนมา” ต้าหลิวถาม“เข้าห้องน้ำ”“เหอะๆ คับ เข้าห้องน้ำ” จีซัสเอ่ย ทว่ากับมองเจเลอร์ด้วยสีหน้าไม่เชื่อนัก ผมอยากจะตอกหน้าหนาๆ ของไอ้เจมันนัก ‘กูเชื่อมึงตายแหละเพื่อน’“อารมณ์ดี หน้านี้ฟินมาเลย” ไทเกอร์แซวบ้าง แต่นั้นเจเลอร์กับไม่แสดงท่าทีใดๆ กับคำแซวของเพื่อนอีกด้านของไนท์ หลังจากที่ร่างบางเดินออกจากเจเลอร์มาแล้วนั้น มือเรียวกำกระโปรงพีทของตัวเองแน่น“พี่เจเลอร์ เขาไม่ชอบที่ฉันสวมแว่นงั้นเหรอแต่ทำไงได้ในเมื่อ แว่นนี้คุณย่าเป็นคนซื้อให้นีน่า” ต้องใส่อยู่แล้วปะ ไนท์อาคุ้นคิด ขณะที่ร่างบางเดินกลับลานกิจกรรม“ไม่สิ เขาไม่ชอบ คนใส่แว่น ชอบฉันเหรอ” ไนท์อาพึมพำเสียงเบา จนกระทั้ง“ยัยไนท์...” ไอเดียโผล่หน้าเข้าหา พร้อมกับเปล่งเสียงดัง ทำเอาคนขวัญอ่อนถึงกับสะดุ้ง“ว่าไง เหรอ”“ว่าแต่แ
ด้านเจเลอร์ หลังจากที่ผมแยกจากไนท์อาที่ห้องสมุด ทว่าขณะที่จะไปห้องไฟฟ้ากำลัง กลับเจอไอ้ไทเกอร์เดินออกจากห้องพอดี“เจ มึงไปไหนมา พวกกูกำลังจะไปดูเขารับน้อง ได้ข่าวว่าน้องลินดา ดาวดวงใหม่ที่กำลังเปล่งประกายทอแสงพราวระยิบระยับ นั้นน่ารัก น่ากินชิบหาย” ปกติไอ้เกอร์มันก็ไปดูเขารับน้องแทบทุกวัน แค่ยัยเด็กปากแจ๋วที่เรียกคนของผมว่ายัยจืดนั้น ต่อให้สวยระดับนางฟ้า นางสวรรค์ ถ้าปากไม่ดี ความน่ารักก็ติดลบไปแล้ว“ปกติมึงก็ไปทุกวัน แล้วจะชวนกูเพื่อ...?”“อ๋อ กูลืมไปว่ามึงไม่ชอบเป็นคนล่าเหยื่อ แต่ถนัดรับบทถูกล่ามากกว่า” เอ่ยจบ ทั้งสามหนุ่มก็เดินตามตูดกันไป เจเลอร์แล้วนี้ พวกมันจะเทผมเพื่อ...“สัสเกอร์ พวกมึง... นี่มัน” ในที่สุดเจเลอร์ก็ตามเพื่อน จนกระทั่งมาถึงลานกิจกรรมใต้ตึกคณะนั้นล่ะครับจนกระทั่งมีแจ้งเตือนในไลน์เด้งมาLine ยันแว่นหน้าจืด : คืนแว่นตาฉันมาด้วย พี่ก็เห็น ไม่ใส่แว่นฉันก็เหมือนคนตาบอดดี ๆ นี่เองLine สายรหัส (หน้าโหด) : ใคร ฉันเหรอ?Line สายรหัส (หน้าโหด) : อยากได้ ก็มาเอาเองไนท์อาก้มหน้าอ่านเมสเสจในไลน์ สายตากวาดมองไปรอบ ๆ ทว่ากลับไม่เจอเจเลอร์อยู่ที่นี่แล้ว มีเพียงเพื่อนสนิทของเขา
เจเลอร์ไม่พูดเปล่า มือหนากระชากประตูปิดดัง!! ปัง !!จากนั้นก็ผลักคนตัวเล็กจนแผ่นหลังติดกับชั้นหนังสือ แผ่นหลังฉันกระแทกของแข็งเข้าอย่างจัง!! ซี๊ด...!! เจ็บมาก เจ็บพอ ๆ กับมือของเขาที่บีบข้อมือฉันจนเป็นรอยแดงนี่แหละ“ว่าไง ฉันถาม หูหนวกหรือไง” เจเลอร์กัดฟันกรอดด้วยสีหน้าตโมโหสุด ๆ วันนั้นเธอปล่อยให้เขานั่งรอที่สวนรถไฟ 3 ชั่วโมง ไม่บอกกันสักคำว่าให้คนอื่นมาแทน“ไนท์อา เธอมันน่าโดนฉันกระแทกให้ตายบนโซฟา” ร่างสูงกดคนตัวเล็กจนแผ่นหลังแทบจมไปกับชั้นวางหนังสือ“ฉัน...เปล่าหลบหน้าพี่นะ วันนั้นฉันไม่สบายจริง”“คิดเหรอว่าฉันจะเชื่อ” เขาเห็นแม้กระทั่งเธอนั่งรถออกจากสวนรถไฟไปกับผู้หญิงคนนั้น แถมยังมีคนขับรถให้อีก“ผู้หญิงที่สวนรถไฟคนนั้นใคร”“เจ้านายฉันเอง” ไนท์อาตอบน้ำเสียงตะกุกตะกัก ในเมื่อมีเพียงคนสนิทเท่านั้นที่รู้ว่าที่นี่คือของครอบครัวฉัน อย่าให้เขารู้เลยจะดีกว่า แต่ถึงจะรู้ยังไง มันก็ไม่เกี่ยวกับเขาอยู่แล้ว“แล้วที่พี่มาหาฉัน มีเรื่องแค่นี้เหรอ” เจเลอร์ กว่าจะเจอตัวเธอ ผมก็ตามหาไนท์อาไปทั้งคณะเสียแล้ว ให้ตายสิ นี่อย่าบอกนะว่าผมติดใจยัยของแปลกที่ดึงดูดคนนี้ไนท์อามองเขาตาพริบ ๆ ผ่านกรอบแว่
@มหาวิทยาลัย BXMAXด้านเจเลอร์ เอาจริงนี่ก็ผ่านมา 3 วันแล้วที่ผมไม่เจอหน้าคนที่ขโมยเสื้อช็อปผมไป แล้วผมก็ดันมีตัวเดียวซะด้วยนะ ร่างสูงในชุดนักศึกษา เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวพับแขน ทว่าทั้งคลาสเรียนกลับมีผมแค่คนเดียวที่ไม่มีเสื้อช็อปใส่ จะเป็นใครล่ะ ถ้าไม่ใช่ไนท์อา เธอเอาของผมไป“ไม่พอหลังจากวันนั้น เธอก็หายตัวเข้ากลีบเมฆไปเลย” ไม่ว่าผมจะโทร จะไลน์ เธอก็ไม่ยอมรับสายผม ไม่ใช่ผมติดใจเธอมากมายอะไรหรอกนะครับ ผมแค่ตามเสื้อผมกลับเท่านั้น จะบอกว่าสวยและเด็ดกว่าเด็กนั่น เพียงแค่ผมกระดิกปลายนิ้ว สาว ๆ ก็พร้อมถวายตัวให้ผมแล้วแต่ที่เธอเอาแต่หลบหน้าผมเนี่ย ใช่ว่าผมชอบเธอนะครับ อย่าสำคัญตัวขนาดนั้น นัยน์ตาคมเข้มเหลือบมองหน้าจอบนสมาร์ตโฟน แต่นั่นก็ไม่มีท่าทีว่าไนท์อาจะตอบกลับมา“เออ ให้มันได้แบบนี้สิวะ” อย่าให้ผมไปตามเธอที่ห้องเรียนนะครับ ถ้าเป็นแบบนั้นอย่าหาว่าผมใจร้ายเกินไป ปกติใช่ว่าผมจะรออะไรนาน ๆ แบบนี้หรอกนะครับ ไม่ใช่นิสัยผม“เจ ทำไมวันนี้มึงไม่ใส่เสื้อช็อปล่ะวะ 10 คะแนนเลยนะโว้ย” ต้าหลิวถามขณะที่อาจารย์ผู้สอนนั่งบรรยายภายในห้องเรียน ทั้งที่ไอ้เจมันรู้ทั้งรู้ ใครไม่ใส่เสื้อช็อปวิดวะโดนหักคะแนน โ
~ 1 ชั่วโมงต่อมา ~ด้านไนท์อา หลังจากที่พี่เจเลอร์เผลอหลับไป ขอพัก 20 นาทีไม่มีจริง เมื่อฉันแน่ใจว่าคนเมาหนักหลับไปแล้วนั้น ยังไงเสียเขาก็ไม่ตื่นมาในเวลานี้แน่นอน ร่างบางผละออกจากคนร่างสูงจากนั้นมือเรียวก็จัดการชุดนักศึกษาให้เข้าที่เข้าทาง ร่างบางเหลือบมองคนหลับตรงหน้า ไนท์อาสลัดภาพอันเร่าร้อนขณะที่เธอและเขาพลาดไปทั้งคู่นั้น“ฉันต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ” ทว่าพอสร่างเมา สายตาฉันสะดุดเข้ากับสิ่งป้องกันที่ถูกใช้งานแล้ว ตกอยู่บนพื้น“แล้วแบบนี้ฉันจะเอาหน้าฉันไปสู้หน้าพี่ได้ยังไง พี่เจเลอร์” ฉันแค่มาตามหาสายรหัส ทว่ากลับจบลงที่โซฟา เมื่อเห็นว่าข้างนอกฝนซาลงแล้วนั้น สายตาสะดุดเข้ากับเสื้อช็อปที่มันวางไม่ไกลจากโซฟา เสื้อนักศึกษาฉันตอนนี้ ทั้งยับยูยี่ทั้งเปียกฝน จะให้กลับบ้านไปสภาพนี้เป็นเรื่องใหญ่แน่เมื่อเป็นเช่นนั้น มือเรียวจึงหยิบเสื้อช็อปขึ้นมาสวมใส่ โดยไม่ได้ขอเจ้าของมันไนท์อาเดินออกจากอู่ซ่อมรถด้วยท่าทียากลำบาก เพราะฉันทั้งเจ็บและแสบ น้องน้อย ๆ ของฉัน ไนท์อาเดินออกจากอู่ซ่อมรถจนกระทั่งถึงหน้าปากซอย ไม่พอดูเหมือนตอนนี้พิษไข้จะกลับมาเล่นงานฉันอีก!! แคล๊ก แคล๊ก !!ร่างบางจึงออกจากอู่ซ่อมร
“จะถอดไม่ใช่เหรอ ถอดสิ” เขาเอ่ยกับเธอน้ำเสียงแหบซ่านนัยน์ตาคู่สวยสบตาคนเมาหนัก ที่เขาบอกเธอเช่นนั้น“พี่ยัง สติดีหรือเปล่า”“ฉันเมาก็จริง แต่ฉันทราบดี ว่าฉันกำลังทำอะไร”“ฉันชื่ออะไร คะ” ไนท์อาถามเสียงหวาน“ไนท์อา” เอ่ยจบ เจเลอร์ก็ทนไม่ไหว ริมฝีปากหนาประกบริมฝีปากเรียวอวบอิ่มอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กับเป็นจูบที่เต็มไปด้วยแรงพิศวาส เจเลอร์ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองในตอนนี้นัก ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาตราหน้าเธอจือชืดสิ้นดี ทว่าตอนนี้กับกลืนน้ำลายตัวเองมือเรียวลูบเข้าท่อนแข็งแรงขนาดใหญ่ เนื้อสัมผัสเนื้อ เจเลอร์แทบจะทนความทรมานที่มาพร้อมกับความเสียวสะท้านนี้ไม่ไหว!! จ๊วบ จ๊วบ !! จูบที่ดูดดื่มที่ทั้งคู่ตั้งใจมอบให้ซึ่งกันและกัน เพียงแค่ลิ้นสัมผัสลิ้น เจเลอร์ก็สะท้านไม่ไหวแล้วมือหนาผละคนตัวเล็ก แผ่นหลังเนียนละเอียดติดกับโซฟาภายในอู่ซ่อมรถเล็ก ที่มีเพียงสังกะสีกลั้นเม็ดฝน ริมฝีปากหนาไซร้ต่ำลงซอกคอ จากนั้นเขาก็หยุดและวนลิ้นสากหนาบริเวณหน้าอกใหญ่อวบอึ๋มที่ซ่อนรูป เมื่อกี้สัมผัสไปแล้วไนท์อาถึงจะร่างผอมเพรียว ทว่าหน้าอกไม่เล็กเหมือนตัวเธอนะครับ เต็มไม้เต็มมือดีชิบหาย และอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ มันก







