Simula

ISANG VIBRATION sa kanyang phone ang dahilan kung bakit agad niya itong hinugot. Nang makita ang bank notification ay mas lalong nangunot ang kanyang noo. 

[Your account ending in **56 has been debited 990,000 pesos at 14:27. 

Transaction type: Overseas remittance. 

Recipient: Amelia Pineda

Remark: ‘Compensation.’ 

Current balance: P1,078.35]

Para nabuhusan ng malamig na tubig si Haile sa nabasa. 

Nitong mga nakaraang araw, nagka-problema sa funding ang company. Gusto niya sanang gamitin ang card na 'to—pero pinigilan siya ni Conrad. And she can perfectly recall how serious his voice was that time.

 “Haile, ang wedding fund na 'to na pinag-ipunan natin simula nung naging tayo... hindi man 'to ganun kalaki, pero meaningful 'to. Huwag mong gagalawin 'to unless wala ka nang planong pakasalan ako.”

He sounded so sincere. Akala niya, talagang pinaghahandaan nito ang future nila. Then bakit nito tina-transfer ang pera nang hindi man lang nagsasabi? And ano ‘yung “compensation”?

Si Amelia Pineda ay hamak na business partner lang ni Conrad. Isang single mother. Bukod sa trabaho, wala na dapat itong koneksyon sa isa’t isa.

Dahil sa pag-ibig at para matakasan ang kontrol ng pamilya niya, tinalikuran ni Haile ang pagiging heiress ng isang mayamang pamilya. Pagka-graduate sa Ateneo, agad siyang sumama kay Conrad Carnell na nagsimula sa walang-wala. Risking her youth just to have a future with him.

Hindi niya akalaing ang lalaking 'to pa ang magpo-postpone ng kasal nila dahil sa mga rason na hindi nito masabi nang direkta.

Kahit sinabihan siyang huwag tatawag habang na sa business trip ito, dinial pa rin niya ang number ni Conrad nang paulit-ulit. Sa pang-labing-isang ring, sumagot din ito.

“Con,” sambit niya, nanginginig ang boses. “Nag-transfer ka ba ng nine hundred ninety thousand kay Amelia Pineda? Nag-agree tayo na hindi gagalawin ang wedding fund. Bakit mo kinuha 'yung pera?”

Maingay sa kabilang linya. Parang maraming tao, may tawanan, parang na sa isang tourist spot. Matagal bago sumagot si Conrad, na tila ba ngayon lang may naalala.

“Haile, i-postpone muna natin ang wedding,” sabi nito. “Naka-connect si Amelia sa isang major overseas client na kailangan ng working capital. Malaki ang return ng project na 'to. This is the best option.”

Parang huminto ang tibok ng puso ni Haile sa narinig. “Pero ‘di ba sabi mo savings natin 'yan para sa kasal? Sabi mo bawal galawin? Sinong client ba 'yan? Ako na ang kakausap—”

“Enough!” Naging malamig at iritado ang boses nito. “Akala mo ba makikialam ka lang dahil may konti kang connections? Do you really believe you belong in high society? Kung hindi dahil sa platform na binigay ng Carnell family sa'yo, anong halaga mo? Karapatan ko kung paano gagamitin ang funds ng company. Hindi pa tayo kasal. Why are you making a fuss?”

Bawat salita ay parang kutsilyong humiwa sa mga taon ng sakripisyo niya. Minaliit nito ang pagkatao niya.

Akala ni Haile ay namali lang siya ng dinig. Pero biglang may boses ng babae na narinig siya sa background, parang sinasadyang lumapit sa phone. 

“Con, gusto raw ni Bidzill ng ice cream, pero hindi ako pwedeng umalis. Pwede bang ikaw na bumili?”

Saglit na tumahimik sa kabilang linya. After a few moment, muli niyang narinig ang boses ni Conrad. “Nakainom lang ako. Pagod din ako. H’wag mong seryosohin ang mga nasabi ko. My clients are waiting. Kailangan ko pang i-discuss ang project. Magpahinga ka na. Don’t be unreasonable. Intindihin mo muna ako, okay?”

And just like that, agad na naputol ang tawag. 

Her heart sank.

After all these years, ngayon lang niya nakita ang katotohanan. Conrad was a refined egoist. Habitually using business logic to disguise emotional betrayal!

Noong muntik nang ma-bankrupt ang Carnell company, ginamit niya ang sarili niyang design copyrights para bayaran ang mga utang nito. Siya ang gumagawa ng design, siya sa finance, nagpapakapagod gabi-gabi hanggang sa ma-hospital. He takes all her efforts for granted and even complains that she has no connections or resources because she works behind the scenes.

While that woman, Amelia, only needed to give a few sentences at the company to receive his generous praise.

Nang hindi namamalayan, nakapasok ang dalaga sa kwarto ni Conrad. Dati pa ay nag-i-insist na ito na magkahiwalay sila ng bedroom dahil ‘work shouldn’t interfere with life’ daw.

Binuksan niya ang spare laptop nito. Birthday pa rin niya ang password. Sabi nito noon, “Haile, wala akong itatago sa'yo.”

She hesitated for a moment, and the computer had already automatically logged into Conrad’s mess*nger account.

Malinis ang chat list, pero ang naka-pin na contact ay hindi client group. It was someone named ‘Eliah’.

Clinick niya ang profile. Ang larawan ay isang babaeng nakatayo sa tapat ng Eiffel Tower. It was Amelia. This must be her second account.

Parang nakaramdam yata ng hilo si Haile sa nakita. Ngunit piniliti niyang mag-focus at binuksan ang stories ni Amelia. At ang pinaka-recent post ay isang oras ang lang ang nakalipas. Isang selfie kasama ang isang chat screenshot.

[Masyado akong naging pasaway at nakipag-away sa Darling ko. Wala siyang choice kundi mag-sorry gamit ang necklace at isang milyon, kaya tinago ko na lang muna para sa kanya. Turns out, 'yung pinaghihirapan ng iba ng buong buhay nila, ang dali lang sa akin. I’ve thought it through. Sa tabi mo na ako stay sa pagkakataong ito.]

Yung necklace... hindi siya pwedeng magkamali. Nakita niya 'yun sa computer ni Conrad last month. Sabi nito, para sa client 'yun.

Sa chat screenshot, malinaw ang reply ni Conrad.

[Baby, I’m sorry. Hindi ako naging sapat nung una. Hinayaan ko ang mga Pineda na paghiwalayin tayo. Hindi ko man lang nalaman na buntis ka. Ngayong may kakayahan na ako, hindi ko na hahayaang mahirapan ka pa. Give me some time. Aayusin ko lang ang lahat kay Haile at bibigyan ko tayo ng magandang kinabukasan. Tayo ng anak natin.]

Nagsimulang uminit ang mga mata niya. Hindi nito kayang makitang nahihirapan si Amelia? Eh paano naman siya na kasama nitong naghirap sa lahat?

Ang lalaking nagligtas sa kanya sa ilog noon, na nangakong sasabay mamatay sa kanya kung kailangan. Ang batang walang pera na nangakong hindi siya iiwan habambuhay. Ang Conrad Carnell na nangakong sabay nilang lalabanan ang tadhana. Lahat ba 'yun, kasinungalingan lang?

May isa pang post, three days ago, picture ni Amelia kasama ang isang three-year-old boy. And the caption says: “Pagkatapos ng busy period mo, hihintayin ka namin ng anak mo rito sa Paris.”

'Yun mismo ang araw na umalis si Conrad para sa ‘business trip’ nito. 

They even have a child!

Noong unang pasok ni Amelia sa company, si Conrad ang nag-arrange ng partnership. To express her gratitude, Haile even helped her take care of her son, Bidzill.

Looking back, nakakatawa na lang. Regalo dito, anniversary doon. Tender moments. Puno ang screen ng ebidensya ng pagmamahal ni Conrad—proof na kapag mahal mo ang isang tao, aalagaan mo ito na parang bulaklak. Sobra-sobra ang pag-cherish nito kay Amelia.

Samantala, si Haile, laging napupuna dahil kulang daw sa femininity, masyadong boring at old-fashioned. Halos mamatay na siya sa trabaho para sa business ng mga Carnell, nagka-sakit sa sikmura, pero ang nakuha lang niya ay: “Malakas ka namang babae. Hindi mo ikamamatay ang konting hirap.”

Kapag nag-a-ask siya ng jewelry o damit para sa anniversary, ang sagot nito: “Ayaw kong tinitingnan ka ng ibang lalaki. Ipunin na lang natin 'yung pera para sa wedding fund.”

Excuses. Ayaw lang talaga siyang mahalin nang tama.

Parang hinihingal na si Haile. Feeling niya hihimatayin na siya. 

Finally, naintindihan na niya ang masakit na katotohanan. If you suffer with a man, he'll be the first to abandon you once he succeeds. Perhaps they won't even have to wait until they succeed, they'll betray each other along the way.

Ang success ni Conrad ay itinayo sa ibabaw ng mga sakripisyo niya.

Hindi niya 'to lulunukin nang basta-basta. At ngayon, wala na siyang dahilan para manatili.

Back then, Conrad was handsome and upright, gentle yet resolute. In this barren world, he only had a sincere and dedicated heart as his bargaining chip. Ngunit kahit na ganon, handa pa rin siyang mahulog sa maaliwalas nitong mga mata.

Matapos kumalma, dinial ni Haile ang isang number na ilang taon na niyang hindi tinatawagan. 

“Mom,” paos niyang sambit. “You said back then... that as long as I gave up Conrad and accepted the family's arrangements, I would be allowed to come home. Does that still stand?"

“Haile?” 

Nang marinig ang boses ng ina ay parang nawalan siya ng lakas. “Mom... nagsisisi ako.”

There was a long silence on the other end of the phone. Parang inaasahan na nito ang mangyayari. Calm at measured ang boses ng nanay niya nang sumagot ito.

“Ang marriage na 'to ay inayos ng lolo mo. Now that you've made up your mind, get engaged to Hudson Rockwell next month, find some time to have a meal with the Rockwell family, apologize to them. You’re an adult. You should know this isn’t a game.”

Mariin niyang pinikit ang mga mata. 

“Okay po.”