Share

Chapter 2

Author: Knight Ellis
last update publish date: 2026-11-13 15:35:57

"Nakakainis! Nakakabadtrip! Gusto kong manapak! Argh!"

"Kalma. Ang puso mo. Huwag masyadong magpaapekto."

Pilit kong pinapakalma si Lujille matapos ang ilang oras naming pagbabad sa telepono para sumagot ng mga tawag at ayusin ang bawat reklamo ng mga foreigner at local na kausap namin.

Paanong hindi siya mababadtrip? Pinagmumura raw siya ng customer niya at pinagbantaan pang hahanapin daw siya rito sa Pilipinas para ipakulong dahil lang sa na-freeze nitong account, na kasalanan din naman pala ng caller.

Normal na sa trabaho namin ang mga sitwasyong katulad nito, pero minsan, hindi mo rin talaga maiiwasang patulan ang mga ganoong klase ng customer. Kung puwede nga lang talagang mang-away ng customer kahit isang araw, baka nagawa ko na rin. Ang kaso, hindi puwede at baka matanggal pa ako sa trabaho.

"Bwisit kasi talaga! Kasalanan ko bang medyo shunga siya at hindi siya marunong magbilang ng araw sa kalendaryo?! Nakakagigil talaga! Alam naman niyang babalik sa original price yung subscription niya, pero hindi man lang tumawag. May notes sa account. In-inform siya ng previous agent tungkol doon. Kung hindi ba naman shunga. Kaasar!"

Natawa na lamang ako habang panay ang mahinang pagmumura niya tungkol sa nakausap niya kanina.

Nasa pantry area kami at kasalukuyang nagla-lunch. Alam kong naguguluhan kayo. Madaling-araw pero lunch? Hindi ko rin maipapaliwanag nang maayos ang routine naming iyon. Basta lunch ang tawag namin sa one-hour break na ibinibigay sa amin tuwing madaling-araw.

Nasa mahabang lamesa kami at magkatabi ang aming mga puwesto.

"Then, iyon nga, ipinaliwanag ko na sa kanya na system natin ang basta na lang magcha-charge ng gano'n kalaking halaga sa credit card niya. Pero bwisit, hindi pa rin marunong umintindi. Kainis!"

"Anong ginawa ni TL?" tanong ko. Ang team leader namin ang tinutukoy ko.

"Ewan ko. Siya na ang kumausap matapos kong sabihin na uuwi na lang ako."

Literal na nanlaki ang mga mata ko matapos niyang sabihin iyon. Ang babaeng ito talaga!

"Ay, hahaha! Ang tapang natin, ah. May-ari ng kumpanya para umuwi na lang basta-basta?" biro ko sa kanya kaya hinampas niya ako sa braso.

"Nabubwisit ako, eh."

Natawa kaming pareho dahil doon, pero nawala rin agad ang ngiti ko nang makita kong pumasok sa pantry si Jainum.

Diretso lamang ang tingin niya habang naglalakad patungo sa counter area. As usual, nasa kanya na naman ang atensiyon ng mga naroon, lalo na ang mga babae. May isa pa nga na sinadyang ibangga ang sarili kay Jainum, ngunit hindi niya iyon pinansin.

Hays, tama 'yan, my loves.

Napailing na lang ako dahil doon.

"Ibang klase ang karisma ng bebe loves mo, teh."

"Tumahimik ka, Lujille. Mamaya, marinig ka niyan," pagsaway ko rito dahil malapit lang sa lamesa namin ang puwesto ni Jainum.

Pinagmamasdan ko lang si Jainum habang bumibili ng inumin at pagkain. Nang makapagbayad na siya, nagtungo na ito sa isang lamesang malapit sa amin. Mga tatlong lamesa lang naman ang pagitan namin.

"Napakamisteryoso talaga ng crush mo, Unique. Sigurado kang wala kang ibang alam tungkol sa kanya?" tanong ni Lujille.

Umiling naman ako.

Tahimik lamang itong kumakain habang may ilang babae at pusong-babae na panay ang sulyap sa kanya at tinuturo siya.

"Grabe. Ang gwapo talaga niya."

"Ano kayang account ang hawak niya? Papalipat ako."

Halos mag-iisang taon ko na ring kasama si Jainum sa bahay, pero wala akong kahit anong impormasyon tungkol sa buhay niya.

Sobrang seryoso niya sa buhay at parang bayad lagi ang mga ngiti niya. Ni minsan ay hindi ko siya nakitang sumama sa kahit anong gimmick ng team namin.

Nasa iisang team kami nina Jainum at Lujille, pero hindi namin siya magawang kausapin o makipagtawanan. Talagang wala, as in wala talaga. Iilan lang ang mga kinakausap niya at madalas ay ang team leader lang namin. Nangangailangan lang siya ng tulong kapag may mga tanong siya tungkol sa concern ng caller niya na siguro ay hindi niya alam kung paano i-solve.

And then, the end.

Ganoon lang siya palagi.

Kahit sa bahay, tuwing day off niya ay laging nakakulong lang siya sa kuwarto niya. Lalabas lang kapag kakain, then the rest of the day ay ganoon pa rin siya. May sarili siyang mundo, kumbaga.

"Teh, nakikita mo ba ang nakikita ko?"

Sinundan ko ng tingin ang pasimpleng tinuturo ni Lujille at kitang-kita ko ang isang babae na nakikishare ng table kay Jainum. Halatang nakikipag-flirt ito sa kanya.

Oh no. Huwag ang Jainum ko, please lang.

Nakikipag-usap ang babae rito at maarteng tumatawa, ngunit simpleng pagtango lamang ang nakikita kong tugon ni Jainum sa kanya.

"Landi, ah. Ganda ka? Ganda ka?" bulong na naman ni Lujille kaya mahinang tinampal ko ito sa braso.

"Manahimik ka nga, Lujille. Hayaan mo 'yung babae. Hindi rin naman papansinin ni Jainum 'yan."

At tama nga ang hinala ko dahil tila hindi nag-e-exist ang babae sa harapan ni Jainum. Wala itong pakialam habang kumakain kahit nilalandi na ito ng babae.

Panay naman ang pa-cute ng babae na tila nagmumukha nang ewan dahil hindi siya pinapansin.

"Daming linta, grabe!"

Napalakas ang pagkakasabi ni Lujille kaya napatingin sa amin ang mga kapwa namin agent. Wala akong nagawa kundi ang mapayuko.

Walanghiya. Mabuti na lamang at wala talagang pakialam sa mundo ang lalaking ito.

Sinulyapan ko si Jainum na busy pa rin sa pagkain niya.

"Iyang bibig mo, Lujille. Itikom mo, please lang."

"Sorry naman. 'Di ko lang mapigilan dahil sa mga linta."

"Ewan ko sa'yo. Bilisan mo na nga lang kumain diyan nang makabalik na tayo sa floor."

"Yes, po. Opo."

Napailing na lamang ako sa kalokohan niya.

Matapos naming kumain, nagtungo kami saglit sa banyo para maghugas ng kamay. Pero dahil naiihi ako, nag-cubicle muna ako. Ganoon din ang ginawa ni Lujille.

"Kilala mo ba 'yung sikat na gwapong nasa Berries na account?"

"Ah, si Jainum? Oo, bakit?"

"Sarap gawing boyfriend. Shet. Ang gwapo."

"Kung papansinin ka. Suplado 'yung lalaking 'yon."

"Ay, talaga? 'Di bale, kapag nakita ako no'n, malamang mawawala ang kasupladuhan niya."

"Sige, asa pa. Tara na nga."

Dinig na dinig ko ang usapan ng dalawang babae tungkol kay Jainum. Hindi ko alam kung matatawa ako o kung ano.

"Haaay! Dami talagang haliparot ngayon sa earth!"

Boses ni Lujille agad ang narinig ko pagkalabas ko ng cubicle.

"Tumigil ka na. Halika na at malapit nang matapos ang lunch natin. Ayaw mo pa namang ma-call out."

Hinila ko na agad si Lujille pabalik sa floor. Pagdating namin doon, napahinto ako sa paglapit sa station ko nang makita ko si Jainum.

May kausap siyang dalawang babae at ngiting-ngiti naman ang mga iyon. Hindi rin sila galing sa account namin kaya malamang ay dinayo pa nila si Jainum para kausapin.

"Teh, hindi ka ba nangangati?"

My ghad!

Heto na naman ang bibig ni Lujille. Walang preno at filter kung minsan.

"Lujille." Binalaan ko siya, pero wala talagang preno ang bibig niya.

"Kanina pa ako nangangati, Unique. Pakamot nga, teh. Ang kati talaga."

Hindi ko alam kung bakit, pero natawa ako nang malakas dahil sa sinabi niya. Halatang ang dalawang babae ang pinaparinggan niya na patuloy pa rin sa pakikipag-usap kay Jainum.

"Ewan ko sa'yo. Pumunta ka na sa station mo at mag-call ka na."

"Magtawag ng kakamot sa kati ko?"

"Gaga ka talaga. 'Yung bibig mo nga!"

Nagmukha akong praning na tumatawa sa pagpaparinig ni Lujille sa dalawang babae. Samantalang si Jainum ay tila wala pa ring pakialam at patuloy pa rin siyang nakikipag-usap sa mga ito.

Umupo na lamang ako sa station ko at yumuko sa harap ng PC.

Nakakainis. Bakit hindi man lang maramdaman ni Jainum na gusto ko siya? Ganoon ba talaga siya kawalang-pakialam sa paligid niya o sadyang manhid lang talaga siya?

"Baka puwede kang sumama after ng shift mo? Mag-breakfast kasi ang team namin."

Narinig kong nagyaya ang isa sa dalawang babae kay Jainum.

Mabuti na lamang at malayo si Lujille sa puwesto nina Jainum at ng dalawang babae kaya hindi niya naririnig ang pinag-uusapan ng mga ito. Mamaya kasi ay umariba na naman ang bibig niya. Mahirap na at pareho pa kaming mapaaway.

Worst, baka malaman pa ni Jainum ang tungkol sa nararamdaman ko sa kanya.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Loving Jainum Damien Vannevar   Chapter 7

    Kinaumagahan, nagising na lamang ako na wala na ang mga kasama ko sa kuwarto kaya lumabas agad ako habang nakabalot pa sa akin ang kumot na ginamit ko kagabi.Nakita ko ang lahat ng mga kasama ko na naglalaro ng volleyball. As usual, hindi kasali si Jainum dahil nasa tabi ito ni Lyka. Halos magkadikit na ang mga katawan nila sa sobrang lapit sa isa't isa. Nakakasira man ng araw ang tanawing iyon, pinilit ko pa rin ang sarili kong makisali sa mga kasamahan ko."Go, Lujille!""Hoy, Lujille! Ayusin mo yung laro!" sigaw ng ilan sa mga kasamahan ko.Malakas kaming nagtawanan nang akmang ibabato ni Lujille sa direksiyon namin ang hawak niyang bola."Huwag mong pahiyain ang team natin!" dagdag ko pa kaya ang ending ay sinungitan niya ako.Kanya-kanya silang sigaw at cheer kay Lujille na siyang naglalaro ng volleyball laban sa kabilang team. Malakas akong napatawa nang sa halip na mapunta sa side ng kalaban ang bola, napunta ito kay Tyron at tumama sa ulo niya. Bigla na lamang siyang natumba

  • Loving Jainum Damien Vannevar   Chapter 6

    "Go, Unique!""Ipanalo mo, Unique! Please lang!""Sagot ni Tyron ang lunch mo kapag nanalo ka!"Malakas na tawanan ang umalingawngaw sa private beach resort na nirentahan ng kumpanya namin para sa team building. Nagkaroon ng activity at isa ako sa mga napiling player. Hindi na ako umangal dahil gusto ko munang magsaya kahit nasa paligid lang si Jainum. At kasama rin pala naming nag-team building ang grupo nina Lyka."Yes!""We won!""I love you na, Unique!"Napatakbo sa akin sina Lujille at Tyron at niyakap ako matapos kong manalo sa activity na ginawa namin. Natalo ko lang naman si Lyka."You're the best!""Thank you, Tyron.""Naku, papogi points ka lang. Hahaha!" pang-aasar ni Lujille rito.Samantalang sinundan ko naman ng tingin si Lyka nang lumapit ito at tumabi sa tahimik na si Jainum. Noon ay umiinom ito ng alak kasama ang iba pa naming ka-team at ang kabilang team.Nakaupo na kaming lahat sa may buhanginan nang makagawa ng bonfire si Jasper. Tapos na kaming maghapunan kaya nasa

  • Loving Jainum Damien Vannevar   Chapter 5

    Dalawang araw ang lumipas at dumating na ang Sabado. Sa mga nakalipas na araw, ganoon pa rin si Jainum. I mean, he is still cold, masungit, at tila walang pakialam sa paligid niya. Hindi ko nga alam kung may balak siyang sumama sa team building dahil hindi na kami nag-usap simula noong gabing may kasabay siyang magandang babae sa floor.Ilang araw din akong umiwas na magkasalubong ang landas namin sa bahay. Kung sa trabaho man, nilalampasan ko lang siya o kaya naman, kapag may team meeting, iniiwasan kong masalubong ang mga mata niya. Oo na. Feeling jowa lang ang peg ko. Nag-iinarte ako nang hindi niya nalalaman."Is everyone ready? Log out na kayo after ng last call, okay? Maghintayan tayo sa may lobby," anunsiyo ng team leader namin.Masaya ang mga kasamahan ko kahit sobra kaming na-stress sa mga natatanggap naming tawag. Perks of being a call center agent. Malaki ang sahod pero medyo stressful. Well, it's normal kasi problema ng ibang tao ang pinoproblema namin."Jainum, sasama ka

  • Loving Jainum Damien Vannevar   Chapter 4

    Kinabukasan, maaga akong nagising. Madalas, kahit wala akong shift, maaga pa rin akong nagigising.Nangunot ang noo ko nang makita si Jainum na natutulog na naman sa mahabang sofa. Alas-otso na pasado ng umaga kaya ipinagtaka ko kung bakit doon na naman siya natulog. Sa pagkakatanda ko, pagkatapos niya akong talikuran kagabi nang tanungin ko kung bakit hindi siya pumasok, dumiretso siya sa kuwarto niya.Napangiti ako nang makita ang itsura niya habang natutulog. Nakapamaluktot siya na parang bata. Iyon nga lang, medyo nadudumihan ang utak ko sa nakikita ko. Wala siyang suot na pang-itaas at tanging pajama lamang ang suot niya. Mabuti na lang at hindi bukas ang aircon sa first floor ng bahay, kundi malamang ay kanina pa siya giniginaw.Lumapit ako sa kanya saka siya ginising."Jainum," tawag ko, pero hindi man lang siya gumalaw.Tulog na tulog nga talaga."Jainum," ulit ko. This time, marahan na niyang iminulat ang mga mata.Napatitig ako nang hindi sinasadya sa labi ng lalaking nasa h

  • Loving Jainum Damien Vannevar   Chapter 3

    Ilang oras matapos ang shift ko, antok na antok kong pinatay ang computer na ginagamit ko. Alas-onse na ng tanghali at gustong-gusto ko nang makauwi. Pakiramdam ko, hinihila na ng higaan ang buong katawan ko dahil sa sobrang antok.Nauna nang umuwi si Lujille dahil may emergency raw sa kanila. Si Jainum naman ay kanina pa yatang alas-otso nakauwi.Masakit na ang mga mata ko, pati na rin ang ulo ko. Ilang oras akong nakababad sa telepono at computer, dagdag pa ang katotohanang wala talaga akong tulog."I'll go ahead na po, TL," paalam ko sa team leader namin."Ingat sa pag-uwi.""Thanks po."Pagkatapos magpaalam, nagmamadali akong lumabas ng floor para kunin ang mga gamit ko sa locker. Ilang beses pa akong naghikab habang naglalakad. Pero halos tuluyan akong magising nang makita kung sino ang nakatayo sa tabi ng locker ko.Si Jainum.May kinukuha ito mula sa locker niya. Magkatabi nga pala ang locker naming dalawa.Napahinto ako sa pagkuha ng mga gamit ko, hindi dahil sa presensiya niy

  • Loving Jainum Damien Vannevar   Chapter 2

    "Nakakainis! Nakakabadtrip! Gusto kong manapak! Argh!""Kalma. Ang puso mo. Huwag masyadong magpaapekto."Pilit kong pinapakalma si Lujille matapos ang ilang oras naming pagbabad sa telepono para sumagot ng mga tawag at ayusin ang bawat reklamo ng mga foreigner at local na kausap namin.Paanong hindi siya mababadtrip? Pinagmumura raw siya ng customer niya at pinagbantaan pang hahanapin daw siya rito sa Pilipinas para ipakulong dahil lang sa na-freeze nitong account, na kasalanan din naman pala ng caller.Normal na sa trabaho namin ang mga sitwasyong katulad nito, pero minsan, hindi mo rin talaga maiiwasang patulan ang mga ganoong klase ng customer. Kung puwede nga lang talagang mang-away ng customer kahit isang araw, baka nagawa ko na rin. Ang kaso, hindi puwede at baka matanggal pa ako sa trabaho."Bwisit kasi talaga! Kasalanan ko bang medyo shunga siya at hindi siya marunong magbilang ng araw sa kalendaryo?! Nakakagigil talaga! Alam naman niyang babalik sa original price yung subscr

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status