KABANATA 1

Binitawan niya ako bago pa makahalata si Mommy. Niyakap ko ang sarili ko, pilit na itinatago ang panginginig ng buong katawan ko.

"I'm... I'm tired, Mom," pagsisinungaling ko, hindi tumitingin kay Knoxx. Kung titingnan ko siya, baka tuluyan na akong mag-breakdown sa gitna ng airport. "Long flight, jet lag. Pwede bang umuwi na? Gusto kong magpahinga."

"Oh, poor baby. Sabi ko naman sa'yo, Knoxx will drive us straight to the restaurant. We reserved a private room at Shangri-La para makapag-celebrate tayo agad!" Mommy clapped her hands in excitement. "Kailangan nating mag-catch up! Marami kaming ikukuwento sa'yo tungkol sa wedding plans namin!"

Wedding plans. Pakshet talaga! Mukhang tuloy na tuloy na talaga 'to, pero kailangan kong pigilan, bwisit!

"Let's go?" Knoxx asked, his tone perfectly polite, the epitome of a doting, gentleman fiancé.

Gusto kong tumanggi, gusto kong umapela, pero... ayokong masaktan si Mommy!

Si Knoxx na mismo ang bumuhat ng mabigat kong maleta nang hindi man lang nagpapakita ng hirap. Nauna silang maglakad ni Mommy. Naka-sabit ang kamay ng nanay ko sa braso niya, habang si Knoxx naman paminsan-minsang tumatango sa mga pinagsasabi nito.

Mula sa likod, pinanood ko sila. Knoxx Madrigal is in his late thirties, but he is just too damn hot and sexy to be my step-daddy. Ang lapad ng balikat niya, ang perpektong tindig, at ang paraan ng paglakad niya, he exuded pure alpha energy. At ang isiping hahalikan niya ang nanay ko? Ang isiping gigisingin niya ito sa umaga at gagawin ang mga bagay na ginawa namin noon?

Naramdaman ko ang biglaang sikip sa dibdib ko. Selos ba 'to? O galit? O takot?

Hindi pwede. Sabi ko sa sarili ko habang sumusunod sa kanila palabas ng terminal. Hindi pwedeng matuloy ang kasal na 'to. Kahit anong mangyari, sisirain ko ang relasyon nila. Hindi lang para sa sarili ko, kundi para na rin sa anak ko na iniwan ko sa New York sa pangangalaga ng isang pinagkakatiwalaang yaya.

Good thing hindi siya kamukha ni Knoxx, though may hawig, pero sa akin niya namana lahat.

Pagsakay sa sasakyan, mas lalo akong pinagpawisan ng malamig. Knoxx drove a sleek, black Porsche Cayenne. Naturally, Mommy took the passenger seat, leaving me alone in the spacious back seat.

Buong biyahe, daldal nang daldal si Mommy tungkol sa kung paano sila nagkakilala sa isang charity gala, kung gaano ka-romantic si Knoxx, at kung paano siya nito nililigawan. Habang nakikinig, nakatingin lang ako sa rearview mirror.

At doon, nahuhuli ko ang mga sulyap ni Knoxx.

Hindi siya nakatutok lang sa kalsada. Every few seconds, his dark eyes would shift to the mirror, locked to mine. Ramdam ko ang intensidad ng mga titig niya, na tila ba hinuhub4ran niya ako gamit lang ang mga mata niya sa bawat segundong nagtatama ang tingin namin.

"Right, honey?" Mommy asked, turning to Knoxx.

"Of course, Elena. Whatever makes you happy," Knoxx replied, his deep voice sending shivers down my spine. Pero habang sinasabi 'yon, ang mga mata niya sa rearview mirror may ibang ipinapahiwatig. It was full of mockery. Full of dangerous intent.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko. "Mom," pagputol ko sa sasabihin pa sana niya. "I thought you said he has a son? Nasaan siya?"

Nagbago ang ekspresyon ni Knoxx sa salamin. Bahagyang tumigas ang panga niya.

"Oh, si Tristan!" Mommy smiled. "Nandoon pa sa London, tinatapos ang ilang business deals para sa kumpanya ni Knoxx. But he'll be back next week. Sabi ko nga kay Knoxx, ang laking ke-kwento dahil magkakilala pala kayo doon! Sabi ni Tristan sa akin sa tawag, naging close raw kayo sa abroad?"

Napakapit ako nang mahigpit sa leather seat. Close? Oo, close. Naging fling ko ang anak ng magiging stepfather ko. Nang mag-New York ako, doon ko nakilala si Tristan na madalas bumisita doon para sa business. Gumamit ako ng ibang lalaki para makalimot, para takasan ang multo ng ama ng anak ko. At ngayon, heto ako, nakakulong sa iisang espasyo kasama ang lalaking orihinal na nagmamay-ari ng puso at katawan ko, DATI.

"We... we just hung out a few times, Mom. Casual," kaswal kong sagot, kahit nararamdaman ko na ang tensyon sa loob ng sasakyan.

I'm trying my best to stay calm, pero iba pa rin talaga ang nagagawa ng presensya ni Knoxx after years of not seeing each other.

"Casual? Tristan seemed very fond of you, Kathryn," biglang sumingit si Knoxx. Iyong boses niya mas malamig pa sa aircon dito sa sasakyan at iyong kamay niya sa manibela, humigpit 'yon to the point na nagsisilabasan ang mga ugat niya. "In fact, he mentioned he was planning to pursue you seriously when he gets back."

Napaawang ang bibig ko. Tumingin ako sa kanya sa salamin, pero seryoso lang ang mukha niya, nakatutok na ngayon sa daan.

Maliit ang mundo. Sobrang liit na nakakasuka.

Habang nakatingin ako sa likod ng ulo ni Knoxx, sa malapad niyang balikat, at sa awtoridad na dala-dala niya, isang ideya ang unti-unting nabuo sa isip ko.

Gusto mo ng laro, Propesor Madrigal? Sige, pagbibigyan kita.

Hindi ako makakapayag na maging stepbrother ko si Tristan at mas lalong hindi ako makakapayag na maging 'daddy' ang itawag ko sa kanya habang ang buong pagkatao ko sumisigaw pa rin sa pangalan niya kapag gabi. Kung kailangan kong gamitin ang sarili kong katawan, ang sarili kong kamandag para sirain sila ni Mommy, gagawin ko. Aakitin ko siya. Ililigaw ko siya hanggang sa siya mismo ang umurong sa kasal na 'to.

Tumingin uli ako sa rearview mirror at sa pagkakataong ito, hindi ko na inalis ang tingin ko nang lumingon muli siya. I gave him a slow, sexy smile, isang ngiti na puno ng hamon at pang-aakit.

Nakita ko ang pagbaba ng tingin ni Knoxx sa labi ko bago mabilis na ibinalik ang pansin sa daan. Hindi nakatakas sa paningin ko ang pagtaas-baba ng adam's apple niya.

Got you, sa loob-loob ko.

Hindi ako sigurado kung magtatagumpay ako sa planong 'to, na akitin siya, pero sisiguraduhin kong hindi matutuloy ang kasal nila.

Dahil bago pa niya magawang pakasalan ang nanay ko, sisiguraduhin kong sa akin siya muling luluhod.