KABANATA 5

Imbis na sagutin ang tanong ni Knoxx, tumakbo ako at iniwan siya doon. Bahala siya mag-overthink. Hindi naman niya siguro seseryosohin ang sinabi ko.

Nagpaalam na ako sa anak ko pagkatapos ko itong kausapin at sinabing nakabook na ang ticket niya pabalik ng Pilipinas. We're plotting something para hindi matuloy ang kasal ni Knoxx at Mommy.

Pagsapit ng gabi, nagsimula na ang welcome party sa tabi ng beach. May bonfire, may buffet, at walang katapusang agos ng alak. Nagpalit ako ng isang hapit na slip dress na kulay emerald green. Alam kong agaw-atensyon iyon, at iyon naman talaga ang layunin ko.

Habang nagtatawanan ang lahat, lumapit sa akin si Marco, ang dating sikat na varsity player sa campus na ngayon ay isang successful na fitness coach na rin.

"Kathryn! Long time no see. Ang ganda mo lalo ngayon, ah," nakangiting bati niya, may hawak na dalawang baso ng cocktail at inabot sa akin ang isa.

"Thanks, Marco. Ikaw rin, lalong lumaki ang katawan mo," tugon ko, sinadyang lakasan ang boses ko dahil alam kong ilang mesa lang ang layo sa amin ni Knoxx, na kasalukuyang kausap ang ilang mga alumni. "Pwedeng lumambitin sa braso mo!" biro ko dahilan para matawa kami.

"Narinig ko galing ka palang New York? Single ka pa ba?" diretsahang tanong ni Marco, lumapit pa siya nang kaunti kaya halos magka-dikit na ang mga braso namin.

"Oo naman. Naghahanap nga ako ng pwedeng mag-alaga sa akin dito sa Pinas," pilyong sagot ko, sabay sulyap sa gawi ni Knoxx.

I saw his face darkened. Habang hawak ang baso ng whiskey, nakatutok ang tingin niya sa kamay ni Marco na ngayon ay dahan-dahang humawak sa baywang ko para gabayan ako sa upuan. Nakita ko ang pag-igting ng panga ni Knoxx, at ang paraan ng pagtayo niya mula sa kanyang upuan na tila isang leon na gustong sumunggab.

"Kath, pwede ba kitang maisayaw sa gitna?" aya ni Marco nang magsimulang tumugtog ang isang swabeng kanta.

"Sure—"

Bago ko pa matapos ang sasabihin ko, isang malaking kamay ang biglang humawak sa pulso ko. It was Knoxx.

Lihim akong napangiti. Kumagat ang plano ko ngayong gabi. Paano pa kaya kapag inakit ko na siya? Bibigay kaya siya?

"Sorry, Marco. But I need to discuss something important with Kathryn regarding her mother's upcoming event," singit ni Knoxx. Malamig ang boses, walang emosyon, pero ang presensya niya sapat na para mapaatras si Marco.

"Ah... s-sige po, Sir Knoxx. Pasensya na po," tarantang sabi ni Marco bago mabilis na lumayo sa amin.

Binawi ko ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya. "Ano ba, Knoxx! Nakikipag-usap ako sa tao, eh!"

"I told you, Kathryn," bulong niya, hinila ako palayo sa mga tao, patungo sa madilim na bahagi ng tabing-dagat kung saan walang makakarinig sa amin. "Huwag mokong subukan. Hindi ko gustong nakikitang hinahawakan ka ng ibang lalaki."

"Bakit? Ano bang pakialam mo? Boyfriend ka ng Mommy ko! Iyon lang 'yon!" sigaw ko sa mukha niya, bagamat ang puso ko parang sasabog na sa kaba.

"Gusto mo talagang malaman kung anong pakialam ko?" Bigla niyang hinawakan ang magkabila kong balikat at isinandal ako sa puno ng niyog.

Ramdam ko ang bigat ng katawan niya, dahilan para mapasinghap ako. Ilang dangkal lang ang layo ng mukha niya sa akin, amoy ang pinaghalong alak at bango niya.

"Knoxx, bitawan mo ako... baka may makakita sa atin—"

"Wala akong pakialam kung makita nila tayo!" hamon niya, napansin ko ang pagbaba ng tingin niya sa labi ko. "Let them see how much I want to ruin you right now, Kathryn. Akala mo ba hindi ko alam ang ginagawa mo? You’re trying to provoke me. Ginigising mo ang demonyo sa loob ko para lang sirain ang kasal namin ng Mommy mo!"

"Kung alam mo naman pala, bakit hindi ka pa lumayo?" hamon ko rin. I tried my best not to stutter, kahit pa nanginginig ang labi ko. "Iwan mo si Mommy. Maghiwalay kayo. Iyon lang ang paraan."

Huminga siya nang malalim. "Paano kung ayoko? Paano kung ang tanging paraan para makuha kita ulit... ay ang manatili akong malapit sa pamilya mo?"

Natigilan ako. Anong sinasabi ng lalaking 'to? Makuha ako ulit?

Bago ko pa maproseso ang lahat, naramdaman ko ang pagdampi ng labi niya sa akin. Hindi ito katulad ng mabilis na halik sa labas ng resto kahapon. This kiss was deep, demanding, and full of unspoken possessiveness. Isang halik na nagpabalik sa akin sa gabi ng nakaraan namin, gabing naging dahilan kung bakit may isang tatlong taong gulang na bata na naghihintay sa akin sa New York.

Napahawak ako sa polo shirt niya, pilit siyang itinutulak, pero habang tumatagal, ang sarili kong katawan ay tila nagkakanulo sa akin. My hands gripped his shirt tighter, answering his kiss with the same intensity of anger and longing.

Nang sa wakas ay humiwalay siya, kapwa kami naghahabol ng hininga.

"You're still mine, Kathryn. Kahit anong gawin mo, sa akin ka pa rin babalik," bulong niya bago dahan-dahang lumayo, iniwan akong nakasandal sa puno, hawak ang sarili kong mga labi na nanginginig sa takot... at sa katotohanang mas lalong nagiging kumplikado ang lahat.

P-Paano kung ako ang matalo sa laro na 'to? Paano kapag nalaman na niya ang tungkol sa anak namin?