LOGINบ้านณวดีและยิ้มออกมาได้อีกครั้ง "แล้วคุณหมอซีแอลล่ะครับ คิดเห็นยังไงบ้างกับโครงการนี้ของคุณภรรยา" นักข่าวยื่นไมค์ไปสัมภาษณ์ทางซีแอลต่อทันที "จริง ๆ ผมต้องขอบคุณภรรยาของผมนะครับ ที่ชวนผมทำแต่สิ่งดี ๆ เพื่อสังคม" ซีแอลเอ่ยชมภรรยาของเขา ต่อหน้าทุกคนและต่อหน้ากล้องทุกตัวตรงหน้า "ถ้าไม่ได้เขา ชีวิตของ
(มีภาพประกอบ)ณ เรือนไม้ณวดี "แม่คะ หนูทำบ้านใหม่ให้แล้วนะ...ตอนนี้มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแม่เยอะเลยนะ" ปลายฝนจุดธูปบอกกล่าวคุณณวดี เจ้าของบ้านหลังนี้ โดยที่เธอยกให้คุณณวดีเป็นแม่ของเธอด้วยอีกคน ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะไม่เคยเจอกันในตอนที่มีชีวิต แต่ทุกสิ่งที่คุณณวดีฝากเอาไว้ และช่วยเหลือของเธอ มันทำให้ป
นอกจากดวงความรักจะรุ่งแล้ว ทางด้านการงานเองก็ไม่แพ้กันเลย เมื่อใบหม่อนได้แต่งงานกับเศรษฐีบ่อน้ำมันคนหนึ่ง ที่สนใจอยากร่วมหุ้นเปิดโรงพยาบาลกับทาง ROMI ซึ่งจะแยกออกไปในแต่ละประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งผลงานความดีความชอบก็ตกเป็นของปลายฝนไปโดยปริยาย ทำเอาทั้งพนักงาน หมอ และพยาบาลก็ต่างเอ็นดูเธอมาก ที่เข้ามาเ
"ยินดีด้วยนะซีแอล" "ขอบคุณนะ คู่นี้ก็ตามมาเร็ว ๆ หน่อยแล้วกันนะ" ซีแอลเอ่ยแซว ๆ ไพลอทกับหญิงสาวข้างกายของเขา "นี่ไม่ต้องห่วงเลยนะ งานแต่งซีแอลอะ ฉันจะกันผู้หญิงทุกคนออก เธอจะได้มีพื้นที่วิ่งไปรับช่อดอกไม้ไง" เพอร์ซุสโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบบอกกับคนของไพลอทอย่างสนิทสนมกันดี "ใกล้มากไปละ!...คนนี้กูห
"It took 5 seconds to fall in love and 2 more to make you mine" (แค่ห้าวินาทีที่ทำให้ฉันตกหลุมรักเธอ และสองวินาทีที่ทำให้เธอเป็นของฉัน) เสียงร้องเพลงที่ไพเราะบวกกับสำเนียงบริติชสุดเซ็กซี่ของเขาทำให้ปลายฝนหันไปมองทางต้นเสียงทันที ร่างสูงยืนดีดกีตาร์ร้องเพลงที่สื่อความหมายถึงเรื่องราวความรักของเขา
(มีภาพประกอบ)...หนึ่งปีต่อมา… "ฮัลโหล ๆ กำลังไปนะ บอกคนไข้ว่ารอแป๊บนึง" ซีแอลเดินคุยโทรศัพท์หน้าเคร่งเครียดในตอนที่เขากระโดดขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ของปลายฝน ในตอนที่เธอเพิ่งจะบิดมาถึงที่โรงพยาบาล หลังจากที่เธอเพิ่งกลับบ้านไปเยี่ยมแม่กับน้องชายมาหมาด ๆ "มีอะไรรึเปล่า" ปลายฝนหันไปถามอย่างงง ๆ เพราะ
"ไม่ผิดหรอก...นายไม่ได้ผิด" ปลายฝนส่ายหน้าเล็กน้อย "แต่ฉันคงไม่ใช่คนที่คู่ควรจะได้รับสิ่งดี ๆ มากขนาดนี้หรอก" เธอจ้องมองเข้าไปในแววตาของเขาด้วยความสับสน เธอไม่รู้เลยว่าเธอควรจะเชื่อในคำพูดของเขาทั้งหมด หรือควรจะยั้งใจเอาไว้ก่อนดี "ทำไมล่ะ" ฝ่ามือหนาประคองใบหน้าของหญิงสาวพร้อมกับซับน้ำตาให้เธอเบา ๆ
"ในป่า...มันดีมากไม่ใช่เหรอ" ซีแอลบีบข้อมือเล็ก ๆ ถามอย่างไม่เข้าใจ และถึงแม้ว่าเขาจะป่วยแต่ทุกคำพูดที่คุยกันไว้ซีแอลจำมันได้ดี "คุณซีแอล ปล่อยเถอะค่ะ" ปลายฝนหลบสายตาและเอาแต่ก้มหน้าลงอย่างเดียว "คุณซีแอลบ้าอะไรวะ" เขาพยายามเค้นเสียงหัวเราะเพื่อไม่ให้เธอเครียด แต่มันก็ยากมาก ๆ เพราะตอนนี้ซีแอลไม่ร
(มีภาพประกอบ)ณ โรงพยาบาล ROMI "ดูเหมือนว่าทุกคนมีอาการอ่อนแรง เพลียแดด แล้วก็ดูเหมือนจะพักผ่อนไม่เพียงพอกันด้วยนะ ยังไงคืนนี้อาจารย์อยากให้ทุกคนพักที่โรงพยาบาลกันไปก่อน" อาจารย์หมอดนัยเดินเข้ามาพูดและตรวจเช็กอาการของทุกคนด้วยตัวเอง "อ๋อ ลืมแนะนำตัวไป อาจารย์ชื่ออาจารย์ดนัยนะ เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาป
"ถึงทางออกแล้ว ๆ เราถึงแล้ว ๆ " พรานเล็กรีบเดินนำทางออกไปจนถึงจุดหมายปลายทาง ซึ่งเด็ก ๆ ทุกคนก็ลากกันออกมาจนพ้นเขตของป่าได้ในที่สุด หลังจากที่เดินออกมาได้ พรานเล็กกับบาสตี้ก็ค่อย ๆ วางเปลของซีแอลลงกับพื้น ก่อนที่ทั้งคู่จะล้มตัวลงไปนั่งกับพื้นอย่างหมดแรง พรานเล็กนอนหงายราบไปกับพื้นและหายใจหอบเหนื่อ







