Chapter 1

The moment I stepped into the grand ballroom, ramdam ko agad ang bigat ng dibdib na parang unti-unti nilulunod ng sariling impiyerno.

The chandeliers above me sparkled like frozen gold, spreading their warm light across the room, pero sa akin, parang panunuya lang ang bawat kislap. Everyone looked so happy, so carefree. Pero ako? I could barely breathe. Bawat pares ng matang napadako sa akin ay parang kadenang nakagapos sa akin ngayong gabing. Ito ang kapalarang kailanma’y hindi ko ginusto.

My heart was pounding so hard it hurt na parang gusto na nitong kumawala sa dibdib ko. Pero wala na akong matatakbuhan. Hindi ako pwedeng umatras. Ilang taon na rin akong nakulong sa mundo nila, and tonight… felt like my last breath of freedom before everything came crashing down.

The engagement party.

Ito ang gabing matagal nang pinaghandaan ng mga magulang ko. Ang kasunduang magbubuklod sa amin ni Caellune Santorre.

I didn’t want this. I didn’t want him. Pero sa pamilya namin, wala kang karapatang tumanggi. Hindi puwedeng masira ang future ng mga Ledesma lalo na kung dahil lang sa kagustuhan ko.

My gaze swept across the room. Sa gitna nandoon ang parents ko, perfect as always. My mother in her shimmering gown, my father in his sharp black suit. From afar, they looked powerful, unstoppable. Pero alam ko ang totoo. Ang mainit nilang mga ngiti ay peke lamang. They didn’t see people, only deals, leverage, and legacy.

Then I saw him. Ang lalaking akala ko matatakbuhan ko na. Anong ginagawa niya dito?

He stood tall among the crowd, surrounded by people eager to please him. Sinusubukan kong iwasan ito. I told myself he didn’t matter. Pero kahit anong pilit kong umiwas my body betrayed me. Lumalakas ang tibok ng puso ko sa kaba.

“Darling, come over here. We need to greet our guests,” my mother’s voice rang through the air, sharp and commanding.

Napatigil ako sandali bago ako tumalima. My heels felt heavier with every step. I wanted to turn around, to run. Pero wala na. Hindi na ako pwedeng umatras.

Paglapit ko sa kanila, my Mom gave me that smile perfectly poised but empty. Dumulas ang tingin nito sa akin na para bang isa lang akong investment na kailangang maisara. Si Dad naman ay gaya ng nakasanayan. Tinitigan lamang ako ng malamig na parang isang negosyanteng walang puwang para sa damdamin.

“Solar, this is it. Huwag mo kaming ipahiya. Do your part,” he said, his tone low but full of authority.

I swallowed hard, forcing myself to nod. There were no words left. Walang silbi ang kahit anong paliwanag. Ang gusto nila ay ‘yon ang masusunod.

Lumapit sa amin ang lalaking ilang araw ng paulit-ulit bumabalik sa isip ko. I could feel him even before I saw him. That calm, confident energy that always made me want to scream.

My mother greeted him with that sugary voice she reserved for people she wanted to please.

“Caellune, hijo, it’s so lovely to have you here. We’re so glad everything’s finally settled.”

Para akong ipinako sa kinatatayuan sa narinig. Siya si Caellune Santorre?

Parang gusto kong tumakbo sa kahihiyan. Ang lalaking ipapakasal sa akin ay aksidenteng naka-one night stand ko.

Bahagyang kumurba ang mga labi ni Caellune sa isang mayabang na ngiti. Isang ngiting nagpapaikot ng sikmura ko sa inis.

“Everything’s arranged perfectly,” he said, his voice low and smooth. Pagkatapos ay dumapo ang mga mata nito sa akin. “This will be interesting.”

I wanted to slap that smug look off his face. Pero pinilit kong maging kalmado. Hindi ako pwedeng madala ng emosyon. Hindi ngayon.

“Well, Solar,” he murmured, his tone dripping with sarcasm. “It’s finally time. Shall we get this show on the road?”

Nanigas ang panga ko. I forced a brittle smile.

“Shall we?” I echoed, the words bitter on my tongue.

Iniabot nito sa akin ang isang kamay. I froze for a second. Pero nang maramdaman ko ang tingin ng mga magulang ko sa likuran, napilitan akong abutin 'yon.

The moment our skin touched. I knew… this was the beginning of my nightmare.

The crowd cheered softly as we walked together toward the center of the ballroom. Para bang kami ang perfect couple sa paningin nila. Pero ako lang ang nakakaalam ng totoo na ito ay isang kontrata. Isang kasunduan na isinakripisyo ang kalayaan ko kapalit ng ambisyon ng pamilya ko.

Caellune’s hand on mine felt like a chain. Bawat galaw niya ay kalkulado like a predator leading his prey.

Nang makarating kami sa gitna. Parang biglang lumabo ang paligid. The music faded, the people around us became nothing but shadows. All I could see was him.

Lumapit ito nang bahagya, ang hininga nito ay dumampi sa tainga ko.

“Tingin mo ba matatakasan mo na ako?” bulong nito.

Nagkunwari akong hindi apektado at walang alam.

“I don’t know what you’re talking about.” Nag-iwas ako ng tingin dito.

“Really? Akala mo ba hindi ko napansin na gusto mong mapalapit sa akin kaya uma-attend sa welcoming party ni Dasha.”

Umawang bibig at napatingin dito.

“Wala akong planong akitin o lapitan ka. Dasha is my friend kaya ako nando'n,” nangangaiti kong sabi. Ang kapal ng mukha nito para pagbintangan ako. Hindi ko nga ito kilala.

Lumamig ang mga mata ni Caellune.

“I’ll make you regret this union every day of your life.”

Parang may sumampal sa akin. Gusto kong sumigaw at umiyak. Pero pinilit kong manatiling matatag. My face stayed blank, my smile unshaken kahit pakiramdam ko ay unti-unting gumuho ang loob ko.