Chapter 4

"DON'T let me see you again, or I'll shoot you." banta ng lalaki sa akin na malamig ang boses. Nakakatakot na nga ang mga sinabi nito, dumagdag pa ang boses at mukha nito. Tatalunin niya pa yata ang AC sa sobrang lamig.

Dahil sa sinabi nito, hindi na ako nakapagsalita pa. Nanatili na lang akong tahimik at nakatingin sa kaniya. Akma itong magsusuot ng damit. Dahil sa takot, hindi ko maalis-alis ang mga mata ko sa kaniya.

Tumingin ito sa akin at nagsalita sa malamig na tono. "Close your eyes or I'll pluck that out?" Takot na sinunod ko ang sinabi ng lalaki, baka nga dudukutin nito ang mga mata ko. Ipinikit ko ang aking mga mata sabay talikod.

'Ano ba naman itong nangyari sa akin? Ang suwerte talaga ng mga araw ko, ayaw ko nang ulitin at pangarapin.'

Mayamaya pa ay narinig ang pagbuga nito ng hangin. Kahit pagbuga nito ng hangin ang lamig. Pakiramdam ko, ang magiging cause of death ko at namatay sa lamig.

"Move aside." utos nito. Ang ginawa ko naman ay tumalon na lang bigla palayo dito. Sumuksok ako sa pinakasulok, ayaw kong lumapit dito. Baka masagi ko lang ang lalaking ito, sasakalin na lang ako bigla. He's dangerous.

'Sana hindi na magtagpo ang aming landas.' hiling ko.

Naglakad ito palapit sa nakasarang pinto at binuksan ito. Pagbukas nito siguradong mukha ni Marcus ang tumambad dito. Nakita ko ang pag-angat ng kamay nito at isang suntok ang pinakawalan nito.

Narinig ko na lang ang boses ni Marcus na sumisigaw sa sakit. Dahil doon, nagpapasalamat ako at medyo kumalma nang kaunti. Dahil kahit papa'no nakatulong sa akin ang lalaking walang modo.

Mayamaya pa mas lalong umingay na ang mga tao sa labas ng fitting room. At iyon ang hudyat ko para lumabas at takasan si Marcus.

"MALLORY, we have dinner with the Orlov's family." salubong na wika sa akin ni Mama. Kararating ko pa nga lang, hindi ko pa nga nalapag ang bag ko sa sofa. Kunot ang noo na tumingin ako kay Mama at nagsalita. Nakatayo ito sa tabi ng TV, habang may hinuhugot sa likod.

"Sino na naman sila?" tanong ko sabay lapag  ng hawak kong bag.

Tumigil si mama sa kaniyang ginagawa at timingin sa akin na "bawal ang magtanong look".

"Ang hirap naman magtanong sa'yo, Ma." wika ko at saka umupo sa sofa.

"Sila ang isa sa pinakamayaman bansa. At ang anak nilang si Ellis ang naka-settle na sa'yo, mga  bata pa lang kayo noon. Noong lumapit sa pamilya natin ang mga Orlov's. They want us for business." mahabang wika ni mama sa akin.

Bigla akong nakaramdam nang lungkot. Talagang business na lang ang pagpapa-kasal ngayon. "Mayaman pala sila, puwede silang maghanap ng mas mayaman pa kaysa atin." wika ko kay mama.

"Long story. Basta, magpahinga ka na, 6:30pm aalis na tayo para ma-meet natin sila."

"Gaano ba kahaba ang story na 'yan? Baka naman puwede niyo nang simulan, Ma? Hindi na ako magpapahinga, mapakinggan ko lang 'yang, long story mo."

"Hindi ako nakipagbiruan, Lory. Kailangan din natin sila, maimpluwensiya ang pamilya nila. Mas lalaki ang kumpanya dahil sa kanila."

"Iyan nga ang nakakatakot, Ma. Kapag mas nakilala ang pamilya natin, mas lapitib na tayo ng mga tao at gulo." sagot ko. "Gusto ko ang simpleng buhay, Ma. Maka-kain ng tama, walang otang, walang maraming kakilala, walang politika." dugtong ko pa.

Hindi naman politiko si Papa, pero may mga pumupunta sa kaniya na mga Politician para hingiin ang suporta nito. At 'yan ang nakababahala.

"Hukayin mo ang libingan ng Lolo Luca mo at ipa-void ang kasunduan." inis na wika sa akin ni Mama sabay alis. Napikon pa tuloy si Mama sa akin. Hayst!

"So, ito pala ‘yong tinawag ni Papa kay Lira kanina.”

GRAND HOTEL.

Tahimik ang lahat na nakaupo habang hinihintay sa sinasabi nilang si Ellis. Habang heto ako, kinakabahan ng hindi ko alam. Siguro dahil sa ma-meet ko ngayon ang lalaking pakakasalan ko. Sino ba naman ang hindi kabahan, ngayon mo lang makikita ang lalaking nakatakda sa’yo ng hindi ko alam. Kahit pala mag-boyfriend ako ng sampu, maghihiwalay din kami dahil sa arrange marriage na ito.

“Lory, how are you today? Balita ko maganda daw ang performance mo as CFO.” nakangiti na wika ni Mrs. Orlov. Kahi na nasa 50’s na ito, napakaganda pa rin. Eleganteng-elegante kung manamit at umasta. Idagdag mo pa ang mga alahas na nakasabit sa katawan nito. Pakiramdam ko bawat alahas hindi bababa sa 5 carats. Talagang walking money siya.

Ang magandang mata nito na kulay brown ay bumagah sa kulay ng balat nito. Ang matangis niyang ilong na akala mo ginuhit lang, ang nipis at napaka-perfect. Bumagay din ang kulay ng lipstick nito, mas naging kapansin-pansin ang medyo pouty nitong labi. She’s really perfect. Daig pa nito ang mga model at artista. Gusto ko tuloy siyang gawing cover sa isang project na hawak ko.Bumaba ang tingin ko sa leeg, balikat, braso at sa slender at mahahabang daliri nito. May kulubot nang kaunti, pero ang shiny, parang kandila.

Ngumiti ako sa kaniya at nagsalita. "I'm doing fine po, Tita Vionnet. I still need Papa’s support and guidance to deepen my understanding of running our business po.”

“But, still you’re at it as a beginner.” wika nito.

“Thank you po, Tita. I will do my best to surpass my father’s ability as a businessman.” nakangiti kong wika saka tinaponan ng tingin si Papa. Pagkarinig nila sa sinabi agad silang nagtawanan.

“Merritt, mukhang kailangan mong galingan pa.” biro ni mama kay papa. At muling nagtawanan ang lahat.

“Business runs blood. And you’ve made a good choice, Lory. Your father is a good businessman,” Tito Easton said to me.

“Yeah, and we’ve made a good choice. This wedding has to go through. We can pick the date tonight—Ellis is outside and will be here in a minute.” si Tita Vionnet.

Pagkasabi ni tita Vionnet na nasa labas na si Ellis at papunta na rito, biglang lumakas ang kabog ng dibdib ko. Hindi ko alam kung bakit bigla na lang akong nakaramdam ng init sa aking pisngi.

‘Bakit ako nagkakaganito?’ tanong ko sa sarili ko. Maraming lalaki na akong nakasalamuha sa buong buhay ko, isama mo pa ang lalaking walanghiya kanina. Bigla tuloy uminit ang ulo ko no’ng maalala ko ang lalaking iyon. Pero mas okay na ‘yon at nawala nang kainti ang kaba ko. Dahil napalita na nang inis.

Mayamga ay bumukas ang pinto at lahat kaming nakaupo ay napalingon sa kararating lang na lalaki. Halos lalabas ang eyeballs ko habanng nakatingin sa lalaki. Siya? Siya ang lalaking nasa fitting room kanina. Ang lalaking naghulog sa akin sa sahig at hanggang ngayon masakit pa rin ang balakang ko.

Siya si Ellis Orlov?