Chapter 5

MULA sa gulat hanggang sa napalitan nang inis. At mula sa inis napalitan nang takot. Seryoso ang mukha nitong lumapit sa amin at nang makalapit na ang lalaki, kaagad na tumayo si Tita Vionnet yumakap sa anak.

“Ellis Orlov pala ang pangalan niya.” wala sa sarili kong wika. Mabuti na lang walang may nakarinig sa pagbanggit ko ng pangalan ng lalaki.

‘Hindi niya ako puwede makita.’ nagpapanic na wika ko sa isip ko at mabilis na umupo. Nagkunwari akong inaayos ang suot kong dress, para lang hindi mapansin nang bagong dating na lalaki. Mahirap na.

"We're waiting for you, son. And, Mallory is here." wika s Tita Vionnet a saka humiwalay sa anak. Nakita ko ang pag-angat ng tingin ni Elliss at tumingin ito sa amin na nandito. At heto ako, yukong-yuko ang ulo. Habang inaalala ang mga sinabi nito sa akin kanina.

"Don't let me see you again, or I'll shoot you." Bigla akong nanlamig. Ang banta sa akin ng isang Ellis Orlov kanin. Ang lalaki mas malamig pa sa aircon. Ang lalaking tila hindi ngumingiti at nagbibiro. Ang lalaking nakatakda sa akin. Baka puputulin niya ako ng ulo kapag titingin ako sa kaniya. O kaya babarilin. Gusto ko pang mabuhay.

‘Gusto ko nang umuwi.’ wika ko sa sarili.

Naramdaman ko ang pagtabig sa akin ni Mama. Ngunit takot ako mag-angat ng tingin, baka may dalang baril ang gagong Ellis, e di, patay na ako kaagad.

"Lory." si mama. "Umayos ka nang upo."

Umayos ako nang upo habang nakayuko pa rin ako ulo.

"It looks like you brought your little turtle's here." malamig na wika ni Ellis na may halong sarkasmo.  Naghatak ito nang upuan at umupo. Ngayon magkaharap na kami ngunit hindi nito makita ang mukha ko dahil nakayuko ako. Makikita man niya ay ang noo ko. Nakikita ko peripheral view ko ang mga galaw nito at halatang nakatingin ito sa akin.

Itinaas ko ang isang kamay ko para takpan ako mukha ko. Ayokong makilala niya ako. Baka, hindi na ako makaalis dito sa kinauupuan ko, patay na ako. Bakit kasi napakasungit at cold ng lalaking ‘to? Kakakita niya pa nga lang sa akin kanina, may banta na kaagad. Paano pa ako mabubuhay nang matagal?

“Mallory, Ellis is here.” si Tita Vionnet.

Itinaas ko ang ulo ko para tingnan si Ellis, ngunit nakatakip pa rin ang isang palad sa mukha ko. Gusto ko pa umuwi ngayong gabi.

“Hello.”

“Is she shy or just don’t like us? You can disrespect me but not my parents, not in front of me.” malamig na wika ni Ellis sa akin sabay tayo at naglakad palapit sa akin.

Habang si Mama at Papa naman ay panay ang kuha ng kamay ko na nakatakip sa ko. Ngunit binabalik ko pa rin ito dahil gusto ko pa umuwi nang buo. Gusto ko pa mabuhay nang matagal. Gusto ko pa mag-asawa at magka-anak. Pero dahil sa ginagawa nila ngayon, mukhang hanggang dito na lang. Mukhang goodbye earth and hello heaven ang mangyayari. From a complete human to a lifeless PWD.

Dumagdag pa itong mga taong nasa harap ko. Tumatawa pa na kuno nahihiya ako kay Ellis. Na kuno crush ko ang supladong lalaking ‘to.

Ang Mama ko naman ay kurot nang kurot sa akin. Pakiramdam ko siya na si Mama Kurot. Namamaga na ang hita ko sa kaka-kurot niya. Idagdag mo pa itong si Papa, nakailang banta na sa akin. Na kuno, tatanggalin ako sa posisyon ko. Na kuno, pinapahiya ko ang pamilya namin. Na kuno, lagot ako sa kaniya mamaya pag-uwi namin sa bahay.

Hindi niya alam na mas pipiliin ko ang matanggal sa trabaho, matanggalan ng mana at ang mabogbog pag-uwi kaysa tanggalan ng ulo. Wala talagang pakinabang ang mga magulang ko. Sila pa ang magsusuplong sa akin sa kamatayan.

‘Lord, help me.’

Napayakap ako kay Mama ng maramdaman ko ang presensiya ni Ellis sa likod. “Mama, help!” halos maiyak kong wika kay mama at yumakap ng mahigput sa kaniya.

“What happened, Lory?” halos magkasabay na tanong nila sa akin.

“I’m scared.” wika ko at saka isinubsob ang mukha ko sa likod ni mama.

“Why are you scared, Lory?” tanong sa akin ni Tita Vionnet.

“Lory, anak, matanda ka na. Hindi ka na bata.” alo ni Mama sa akin.

“But, I’m scared.”

“Scared for what?” magkasabay na tanong ni Papa Merritt at Tito Easton.

“I’m scared of him.” wika ko sabay turo kay Ellis.

“What? Are you scared with me? Am I a monster?” gulat na tanong nito sa akin.

Humiwalay ako ng yakap kay mama at tumingala para tingnan si Ellis. Tingnan natin kung ano ang maging reaksiyon nito, kapag nakita niya kung sino itong mapapangasawa niya.

Nang magtama ang aming paningin at sumalubong sa akin ang malamig nitong mga mata. Nang makita niya ako, hindi ito nag-react. Hindi rin ito nagsalita, nakatitig lang ito sa akin nang ilang segundo at saka naglakad pabalik sa puwesto nito kanina.

“Takot ka kay Ellis, Hija? May nangyari ba sa pagitan ninyo?” tanong ni Tita Vionnet.

"Nothing really, I was just scaring him earlier. I told him I’d cut off her head if we ever see each other again." wika nito na ikinagulat ng lahat. Kita ko sa mukha ni Mama ang takot habang si papa naman ay tahimik lang habang nakakuyom ang kamo sa ibabaw ng mesa.

“What?” gulat na wika ng mag-asawang Orlov habang nakatingin kay Ellis.

Mukhang hindi na matutuloy ang kasalang ito. Mabuti nga kung gano’n.