Mag-log inมาเฟียหนุ่มตื่นเช้ามามองหน้าคนรักที่ตอนนี้กำลังหลับไหลเพราะเพลียจากบทรักเมื่อคืน
"ที่รักครับ ตื่นได้แล้ว" เสียงปลุกภรรยาที่รักก็ดังขึ้นทำให้คนรักตื่น "เจ็บค่ะ เจ็บมากด้วย" หญิงสาวงัวเงียตื่นขึ้นมา "ไปหาหมอนะครับ พี่อยากมีลูกพอดี" "รินจะเลี้ยงเขาได้หรอคะ" เธอเป็นกังกลกลัวว่าจะเลี้ยงเขาได้ไม่ดีเพราะเธอไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับการเลี้ยงเด็กเลย "เลี้ยงได้สิครับรินเป็นเเม่ที่ดีได้แน่นอน อะไรที่เราไม่รู้เราก็ถามม๊าเอาก็ได้" "รินขอเวลาสักพักนะคะ รินอยากเที่ยวนอนอยากใช้ชีวิตให้คุ้มก่อนได้มั้ยคะ" "ครับ พี่ไม่บังคับเรา" "ขอบคุณนะคะ งั้นตอนนี้อุ้มรินไปส่งห้องน้ำหน่อยสิคะ" ทั้งสองคนตอนนี้ยืนภายใต้ฝักบัวมาเฟียหนุ่มสวมกอดคนรักจากทางด้านหลังมือหนากอบกุมหน้าอกอวบ ริมฝีปากก็จูบต้นคอขาวหอม "ไม่ซนสิคะ รินเจ็บอยู่" เธอเอี่ยวหน้ากลับมาหาเขา "ครับ พี่ไม่ได้จะทำ" ทั้งสองเดินเข้ามาในบริษัทพนักงานต่างต้อนรับคู่สามีภรรยา เธอไม่ได้ฝึกงานอีกแล้วเพราะสามีสั่งห้ามเพราะตอนนี้เธอแค่รอเป็นคุณแม่เท่านั้น "พี่ติณห์คะ รินขอไปดูร้านก่อนนะคะ ได้หรือเปล่า" พี่ติณห์ไม่ได้ห้ามฉันว่าอยากจะทำอะไรขอแค่มีลูกด้วยกันก็พอ ตอนนี้เธอก็เปิดร้านขนมเค้กและกาแฟใกล้ๆ บริษัทของเขา "ครับ อย่าไปนานนะ" พูดจบก็ส่งสายตาให้ซีที่เป็นลูกน้องคนสนิทเหมือนกับเคทีตามประกบทันที "เรียบร้อยแล้วใช่มั้ย" มาเฟียหนุ่มถามมือขวาคนสนิทด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง "ครับนาย ตอนนี้ฝั่งนั้นขายหุ้นให้เราแล้ว 40 % อีก 20% ยังอยู่กับแม่นายหญิงครับ ส่วนอีก40% คุณนับดาวถือร่วมกันกับนายอนุวัฒน์ "อืม ทีเหลือเดี๋ยวกูส่งคนไปเกลี้ยกล่อมเอง ถ้าไม่ยอมคงต้องใช้ไม้แข็ง" "ครับนาย" "คุณอนุวัฒน์คุณเอาหุ้นบริษัทอีก 40% ไปขายทำไม ที่ฉันให้เงินคุณมันไม่พอใช้หรือไง" นับดาวที่พี่งกลับมาจากบริษัทก็โวยวายสามีทันที "โธ่ ที่รัก ผมก็แค่ขายเอาเงินไว้ลงทุนแค่นั้นเอง ฝั่งนั้นเขาให้เราเยอะเลย ไม่รู้ว่ามันโง่หรือมันบ้า หึๆ" "คุณเอาเงินไปทำอะไรหมดที่ฉันให้เดือนละแสนมันไปไหนหมด" "เปล่า แค่เก็บไว้ลงทุน" "ลงทุนที่คุณว่ามันคือการเอาไปคาสิโนหมดใช่มั้ย" "เปล่า ผมเล่นแค่นิดเดียว" "เหอะ แล้วขายได้เท่าไหร่ แล้วเอาไปเล่นเท่าไหร่" "มันให้ผมมา 500 ล้าน เอ่ออ ผมเอาไปเล่นที่คาสิโน 150กว่าล้านได้กำไรมากแค่ 20 ล้าน" พูดถึงทีไรอนุวัฒน์ก็รู้สึกเสียดายขึ้นมา "นี่ บริษัทฉันคุณจะเอาไปขายไม่ได้นะ เธอโวยวายทันที "แล้วใครเป็นคนซื่อ" นับดาวตอนนี้กำลังทำใจให้เย็น "นักธุรกิจชาวอิตาลีนั่นแหละ คุณไม่ต้องรู้หรอก เอาเป็นว่า 40% ผมขอแล้วกัน ไหนๆ ตอนนี้คุณก็ถือหุ้นอยู่ในบริษัทอยู่แล้วนี่" "เหอะ ที่ฉันยอมก็เพราะรักคุณหรอกนะ" เธอพูดแล้วก็เดินขึ้นห้องไป 'อิโง่ ถ้ากูได้ที่เหลือเมื่อไหร่มึงจะโดนกูเฉดหัวทิ้งคนแรก' อนุวัฒน์พูดอย่างโกรธเคือง "ป๊า มีอะไรกัน ผมขอเงินหน่อย 10 ล้าน" อีวานที่พึ่งกลับมาจากปาร์ตี้กับเพื่อนเดินตรงเข้ามาขอเงิน "ไอ้ลูกไม่รักดี วันๆ ไม่ทำอะไร ขอแต่เงิน" บ่นไปแต่ก็โอนเงินให้ลูกชาย "ขอบคุณครับป๊า" ด้านมาเฟียหนุ่มที่ตอนนี้กำลังดูผลงานทุกอย่างที่วางแผนไว้ทั้งหมด "ถ้าเรื่องทุกอย่างจบคุณจะจัดการนาย อนุวัฒน์ยังไงก็แล้วแต่คุณแล้วกันขอแค่ทำยังไงก็ได้ให้มันขาดทุนแล้วไม่มีเงินใช้หนี้คถณผมก็พอใจ" "ยินดีครับ แต่ส่วนแบ่ง 60 40 โอเคมั้ยครับ หึ" "ได้ผมยอมจ่าย ดีกว่าบริษัทเมียผมไปอยู่ในมือพวกมัน" "หึ ไม่เสียแรงที่ทำธุรกิจร่วมกันมานาน" มาเฟียหนุ่มปิดวีดีโอคลอกับลูกค้าคนสำคัญก็เป็นจังหวะที่คนรักเดินเข้ามา "ทำอะไรหรอคะ งานเสร็จแล้วหรอ รินหิว" เธอเดินมานั่งที่ตักแกร่งอย่างเคยชิน "ครับ เหลือเซ็นเอกสารไม่กี่อย่าง" มือก็กอดเอวเธอไวกันตกอย่างเคยชิน "อยากกินอะไรครับ พี่จะพาไป" "อะไรก็ได้ค่ะ รินกินได้หมด รินอยากกินอาหารบ้านเกิดม๊าด้วย" "ครับ ขอพี่เคลียร์งานอีกนิดหน่อยแต่นะคะคนดี" "ค่ะ รินจะรอ" เธอพูดจบก็กลับไปนั่งรอที่โซฟารับแขกถ้านั่งตักสามีนานๆ อาจจะเมื่อยเอาได้ ชายหนุ่มนั่งเซ็นเอกสารไปสักพักหันกลับมาภรรยาสาวก็หลับไปเสียแล้ว จุ๊บ รีบมาเกิดนะครับ แด๊ดดี๊รอหนูอยู่นะ มาเฟียหนุ่มจูบที่ขมับคนรักและกันกลับไปลูบหน้าท้องแบนราบของเธอ อื้ออ~~ หญิงสาวงัวเงียตื่นขึ้นมาเพราะมีบางอย่างมารบกวนการนอนของเธอ "งานเสร็จแล้วหรอคะ" เธอลุกขึ้นนั่งเรียกสมาธิ "ครับ ไปล้างหน้าก่อนดีกว่า พี่จะพาไปทานข้าว" สองสามีภรรยาก็เดินทางมาทานข้าวที่ร้านอาหารวิวริมแม่น้ำแต่เป็นการทานอาหารส่วนตัวเพราะก่อนหน้านี้มาเฟียหนุ่มสั่ฃให้ลูกน้องจัดเตรียมทุกอย่างไว้ "พี่เตรียมไว้ตอนไหนหรอคะ โรแมนติกดีจัง" พูดจบก็สูดอากาศบริสุทธิ์ไปด้วย ชอบมั้ยครับ มาเฟียหนุ่มสวมกอดภรรยาทางด้านหลังคางหนาก็เกยบนหัวไหล่เล็ก "ค่ะ บรรยากาศดีสุดๆ"วันเกิดมาเฟียหนุ่มทั้งสองครอบครัวนั่งทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาหลังจากไม่ค่อยได้เจอกันมาเกือบเดือนมีความสุขมากๆนะลูก ท่านอีริค มารดาของมาเฟียหนุ่มอวยพรบุตรชายคนเดียวของตระกูล"ม๊าขอให้ลูกมีีความสุขมากๆ ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จ" นายหญิงปภาภัทรอวยพรลูกชาย"ขอบคุณครับป๊าม๊า""ม๊าก็ไม่มีอะไรมาก มีความสุขมากๆนะลูก มีหลานให้ม๊าเยอะๆล่ะ" คุณหญิงเจียอีขอหลานอีกคน"อีกไม่นานครับม๊า""ป๊าก็อยากอุ้มหลานอีกคน" ท่านจางเหว่ยพูดอย่างขบขัน"ส่วนรินก็ขอให้พี่มีความสุขมากๆ นะคะ รินรักพี่นะ แด๊ดดี๊สุดหล่อของเด็กๆ"ทั้งสองครอบครัวทานข้าวอิ่มตอนนี้แยกย้ายกันขึ้นห้องไปกันหมดแล้วทั้งสองเดินมาส่งลูกๆ เข้าห้องนอนแล้วกลับเข้าห้องตัวเอง เพราะเธอเตรียมเซอร์ไพรส์บางอย่างให้สามี"หลับตาสิคะ" เธอเดินมาตรงหน้าเขาทันที่เดินมาถึงห้องsdsสักพักมีกล่องบางอย่างวางไว้ในมือของเขามาเฟียหนุ่มลืมตาขึ้นมาก็วางกล่องไว้บนเตียงแล้วรีบเปิดดู แต่พอเห็นหน้าข้างในแล้วหัวใจแกร่งแทบกระเด็นออกมาเพราะความดีใจปนตื่นเต้น"ฮรึก จริงหรอครับ ไม่ได้หลอกพี่นะ" แต่แล้วน้ำตามาเฟียก็ไหลออกมา"จริงสิคะ ไหนดูซิ คุณพ่อสุดหล่อร้องไห้ทำไมคะ" เธอเช็ดน้ำต
เอี๊ยด อ๊าด เอี๊ยดอ๊าด!! เสียงขาเตียงดังขึ้นไม่ขาดสายเนื่องจากคู่รักที่กำลังโหมไฟราคะใส่กันและกัน"ฮึกก อ๊าา อ๊ะ อร๊ายย อ๊าๆ" หญิงสาวครวญครางอย่างสุดเสียงเนื่องจากรองรับแรงกระแทกจากสามีตัวโตเพราะคนเอาแต่ใจต้องการลูกชายอีกคนไม่สืบต่อธุรกิจอ๊า! ปั่กกก ปั่กก ปั่กก มาเฟียหนุ่มกระแทกแก่นกายใหญ่ใส่ร่องรักของภรรยาอย่างเเอาเป็นเอาตายอึกกก อ๊า หญิงสาวฟุบหน้ากับหน้าอกแกร่งเนื่องจากโดนสามีอุ้มอยู่ตั่บบ ตั่บบบ ตั่บบบ อ๊าส มาเฟียหนุ่มปลดปล่อยน้ำรักสีขาวเข้ามดลูกเมียรักเต็มที่เพราะหวังว่าลูกชายคนเล็กของเขาจะมาเกิดสักทีแฮ่ก แฮ่ก หญิงสาวหายใจเหนื่อยหอบบนอกของสามีเนื่องจากเขาทำรักกับเธอตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนตอนนี้สี่ทุ่มกว่าเธอยังไม่ได้พักให้หายเหนื่อยเลย"เหนื่อยขนาดนั้นเลย?" มาเฟียหนุ่มแกล้งหยอกล้อภรรยารัก"ชิส์ ไม่ได้อึดเหมือนพี่นิ" เธอมองค้อนใส่เขา"หึ ทำให้พี่หน่อย" มาเฟียหนุ่มเดินมานั่งที่โซฟาโดยที่เธอยังอยู่บนตักแกร่ง"รู้หรือเปล่าว่าเราไม่จำเป็นต้องทำที่เตียงตลอด" มาเฟียหนุ่มจับเอวเธอไว้และกระแทกแก่นกายสวนเข้าไปในร่องสวาทเน้นๆ"โอ้วว เสียวมากเมียจ๋า" "อึกก อ๊าส์ เสียวๆ ฮือ จุกด้วย อ๊า" เธอคร
หลังจากที่หลินลู่ฟื้นตัวเธอก็เข้าเรือนจำโดยไม่มีการประกันตัว เพราะกดหมายของฮ่องกงแรงมาก เธอจึงโดนข้อหาติดคุกตลอดชีวิต วินาทีที่เธอรับรู้เธอแทบจะอยากตาบลงตรงนั้น ส่วนจางเหว่ยก็ยังรักและห่วงใยน้องสาวคนเดียวของเขา ต่อให้ต้องโดนตราหน้าว่าโง่บรมเขาก็อยากจะช่วยเธอ แต่ไม่ใช่ตอนนี้อาจจะให้เวลาหลินปรับตัวและสำนักจริงๆ แต่ถ้าไม่ก็คงต้องปล่อยไว้อย่างนั้น อยู่ในเรือนจำตลอดชีวิต ก็เหมือนตายทั้งเป็น นรกบนดิน"เด็กใหม่หรอเราอ่ะ" นักโทษหญิงคนอื่นเดินเข้ามาทักทายเธอด้วยสีหน้าไม่ค่อยเป็มมิตรเธอเกรงกลัวผู้หญิงร่างท้วม "คะ ค่ะ""ไม่ต้องกลัว พวกฉันแค่รับน้อง" พูดจบเธอก็โดนเหมือนที่เธอเคยทำกับหลานสาวตัวเอง ตอนนี้เธอเหมือนตายทั้งเป็นเจ็บเจียนตาย"ฮรึกก แม่ หลินอยากไปหาเเม" เธอร้องไห้ออกมาด้วยความทุกข์ทม"ฮือออ พี่ชาย หลินขอโทษฮือ" ตอนนี้เธอรู้ซึ้งแล้วถ้าย้อนเวลากลับไปเธอคงไม่ทำแบบนี้เธอสำนึกผิดแล้วจริงๆ'อันที่จริงตอนแรกผมกะจะส่งคนไปอยู่ในเรือนจำกับหลินลู่อยากให้เธอได้รับความเจ็บปวดเหมือนที่เธอทำกับภรรยาของผม''แต่มาคิดดูอีกครั้ง ผมไม่อยากให้กรรมทุกอย่างที่ผมเคยทำไปตกถึงลูกที่จะเกิดมาของผม''ฉันอภัยให้
หลินลู่มาทำงานตามปกติแต่เธอหารู้ไม่ว่าเวลาของเธอหมดไปแล้ว"林小姐,警察來找你了。" (คุณหลินคะ ตำรวจมาขอพบ) ฝู่เหยาวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องทำงาน"有什麼已經宣布的嗎? " (อะไรหรอ ได้แจ้งไว้หรือเปล่า) เธอนั่งไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไร'เรื่องผ่านมาเป็นเดือนเเล้ว หลักฐานก็ไม่มี คงไม่มีอะไรหรอกมั้งน่าจะเรื่องของวัฒน์' เธอคิดในใจ"林總,還是去會議室吧,大家都在等著呢。" (คุณหลินไปที่ห้องประชุมดีกว่าค่ะ ทุกคนรออยู่)"每個人?" (ทุกคน?)เธอเดินตามผู้ช่วยไปที่ห้องประชุมเพราะเธอก็อยากรู้ใจจะขาด"เชิญนั่งครับ" มือขวาคนสนิทของมาเฟียหนุ่มพูดกับเธอ"มีอะไรหรอคะ" เธอค่อยๆนั่งแล้วถาม"我們逮捕你企圖殺死你的兄弟。 " (เราขอจับกุมคุณข้อหาพยายามฆ่าพี่ชายของคุณ)"什麼!?不要誹謗我我會起訴你們所有人。" (อะไรนะ!? อย่ามาใส่ร้ายฉัน ฉันจะฟ้องพวกแกให้หมด) เธอลุกขึ้นโวยวาย"คุณน้า มอบตัวเถอะค่ะ โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา" ลี่หลินเธอพูดขึ้นมา"แก แกใช่มั้ย แกจะมายึดบริษัทของฉันใช่มั้ย" หลินลู่ตรงเข้ามาจะทำร้ายหลานสาวตัวเองแต่มาเฟียหนุ่มโอบกอดเธอไว้และสั่งให้การ์ดที่อยู่ในห้องล็อคตัวเธอไว้ เพราะตอนนี้เธออาละวาดอย่างไม่ใช่เธอเมื่อก่อนหน้านี้"ไม่มีใครทำอะไรคุณน้าหรอกค่ะ คุณน้าทำร้ายพ่อของลี่ทำ
"หมอคะ ตอนนี้พี่ชายฉันเป็นยังไงบ้าง" หลินลู่มาโรงพยาบาลพร้อมกับลูกน้องคนสนิทของพี่ชายเธอหลังจากที่เธอเก็บหลักฐานทั้งหมดไป"คนไข้มีอาการหัวใจวายเฉียบพลันจึงเกิดอาการช็อกและหมดสติไป คนได้เป็นอัมพาตแต่เราสามารถทำให้เป็นเหมือนเดิมได้ด้วยการบำบัดเพราะคนไข้ตกบรรไดและหัวใจล้มเหลวจึงค่อนข้างหน้าเป็นห่วงครับ""แต่มีอีกเรื่องครับ คือทางเราพบสารชนิดหนึ่งที่เป็นการทำลายส่วนต่างๆของระบบในร่างกาย และเป็นยากระตุ้นโรคหัวใจจะเรียกได้ว่าเป็นสารพิษก็ได้ครับ""ก่อนหน้านี้คนไข้ทานอะไรหรือแพ้อะไรมาหรือเปล่าครับหมอจะได้เขียนประวัติ""ฉันไม่ทราบว่าพี่ชายฉันทานอะไรลงไปนะคะเพราะฉันอยู่ในห้อง แต่เมื่อตอนเย็นเราสองคนทานอาหารกันตามปกติแต่เป็นอาหารโปรดของพี่ชายฉัน เราทานกันมานานแต่ไม่ได้เป็นอะไรนะคะ""พี่ชายฉันจะดีขึ้นเมื่อไหร่คะ""ตอนนี้หมอยังให้คำตอบไม่ได้ เพราะยาไปกระตุ้นหัวใจแรงเกินไปจนพี่ชายของคุณรับไม่ไหวและหมดสติไป แต่เคยมีคนไข้มารักษาอาการแบบนี้คล้ายๆ กัน แต่ก็หลับไปประมาณหนึ่งเดือนกว่าๆ""หลิงเถียน เฝ้าพี่ชายไว้ก่อนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะเข้ามา" เธอบอกกับลูกน้องคนสนิทพี่ชาย"เอ่อ ครับ" แม้จะสงสัยอยู่บ้างแต
เหตุการณ์นี้เป็นเรื่องจินตนาการของผู้เขียนแต่งเขียนขึ้นมาเอง ห้ามลอกเลียนแบบการกระทำนี้เด็ดขาดนะคะ โปรดอ่านด้วยความเข้าใจ ขอบคุณค่ะ**************************************************"พี่ชาย หลินมีเรื่องจะคุยด้วย" เธอเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องทำงานของจางเหว่ยด้วยรอยยิ้ม"ไม่มีเงินใช้หรอถึงซมซานกลับมา" จางเหว่ยพูดประชดเธอ มีเพียงหลินลู่ที่เก็บความโกรธทำไว้ในใจหลินแค่จะมาบอกว่าหลินเลิกกันกับวัฒน์แล้วนะคะ หลินรู้แล้วว่าเขามีเกาะหลินเพราะหลินพึ่งเห็นเขาเดินเข้าโรงแรมไปกับผู้หญิงรุ่นแม่เหมย"เมื่อเช้าเธอพึ่งไปอยู่กับมันมานิ พี่จะเชื่อเธอได้ยังไง" จางเหว่ยพุดอย่างรู้ทันเธอ"มันก็จริงค่ะ แต่หลินให้คนตามวัฒน์หลินเลยพึ่งตาสว่างเมื่อตอนบ่ายๆ" เธอแสร้งหน้าเศร้า"หลิน ฮรึกก หลินรักเขามากแต่ทำไมเขาต้องทำแบบนี้กับหลินดวย ฮือออ" เธอร้องไห้ออกมาจนพี่ชายของเธอเดินเข้ามากอดปลอบใจ"ไม่เป็นไรนะ เธอยังมีพี่ พี่ชายคนนี้ที่รักเธอเหมือนกัน" จางเหว่ยพูดปลอบน้องสาว แต่กลับเป็นหลินเองที่สะอึกเพราะคำว่ารักของพี่ชายต่างแม่ของเธอ แต่สุดท้ายก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมเพราะคำสอนของแม่ผุดขึ้นมา ทุกอย่างของตระกูลเฟยหมิ







