CHAPTER 4: RUMORS

HABANG naghihintay ako sa pantry ng Valen Group para kumuha ng kape, napansin kong parang ang daming mata ang nakatingin sa akin. Mga bulungan, mga titig na parang may alam silang hindi ko alam. Wala pa akong kilala sa Valen Group pero naging malapit na agad ako kay Dina, nakikita ko kasi dito si Carla.

“Uy, si Samantha ‘yan diba?” bulong ng isa kahit pa narinig ko naman dahil nasa likuran ko lang sila.

“Yung trending ex? Si Sir Valen pala ang naka-rebound?” sabat pa ng isa, sabay tawa.

“Oo nga, siya nga yan. Mabuti na lang at nagising si ex,” ani pa ng isa. Gusto kong komprontahin ang mga ito pero hindi ko magawa. Baguhan lang ako sa Valen Group at ang bilin sa akin ni Mr. Valen ay wag patulan ang mga taong katulad ng mga ito.

Pagbalik ko sa desk ko, nadatnan ko si Dina na naka-cross arms at mukhang sasabog sa inis.

“Sam,” bungad niya. “Anong ginawa mo?”

Napalingon ako sa kanya. “Ha? Ano’ng ibig mong sabihin?”

“May tsismis sa buong 17th floor. Ikaw daw, sineduce mo si Mr. Valen kaya ka agad na-interview. At ito pa ha? Ikaw daw ang dahilan kung bakit malapit nang mawalan ng posisyon ang dating nasa posisyon mo.”

Nanlaki ang mga mata ko. “Ano?!”

“Sino na naman ang makating dila ang nagkalat niyan?”

“Ang sabi ay kapatid mo raw, pumunta siya dito sa Valen Group at yan daw ang sinabi sa ibang empleyado rito,” ani pa ni Dina sa akin.

Napakuyom ako sa aking kamao. Kailan ba ako titigilan ni Nina? Lumayo na nga ako pero hindi pa rin ako nito tinitigilan.

 “Galing kay Nina ‘yan?”

“Obviously. Pati nga HR narinig ko nag-uusap kanina. Ang bilis kumalat, Sam.”

Napakapit ako sa ulo ko. “Hindi totoo ‘yan! Nakakahiya kay Mr. Valen kapag narinig ang mga yan. Baka kapag nakarating sa kanya ay mawalan pa ako ng trabaho..”

Dina raised a brow. “Well, ikaw kasi ‘yung pinasunod niya agad sa interview, remember? Sa harap ng maraming tao. Obvious na may napansin sila sa ‘yo. Unfair nga naman yun sa mga nauna sa pila, hindi ba?”

“Hindi ko alam, Dina. Kung bakit ako nauna at kung bakit ako na-promote.”

“Hindi naman natin sila mapipigilan kung ano ang iniisip nila. Ang mahalaga naman hindi totoo hindi ba?”

“Oo naman. Hindi ko kilala si Mr. Valen kaya kung ano man ang iniisip ng iba ay hindi yun totoo. Ako ang niloko ng boyfriend ko at dahil yun sa stepsister ko. Sila ang may kasalanan sa akin,” paglilinaw ko kay Dina.

“Naniniwala naman ako sayo, Sam. Nag-aalala lang ako na baka marinig mo ang usap-usapan dito.”

Huminga ako ng malalim. “Then I’ll prove myself through my work. Period.”

Pero bago pa man ako makasagot pa, tumunog ang intercom sa desk ko.

“Ms. Villaflor, you may come to the Executive Wing, Mr. Valen’s office.”

Napakagat ako sa labi.

Habang naglalakad ako papunta sa opisina niya, iniisip ko kung alam na ba ni Mr. Valen ang kumakalat na tsismis. Kinakabahan tuloy ako na baka maging dahilan pa ito para mawalan ako ng trabaho.

Pagpasok ko, nakita ko si Mr. Valen na nakatayo sa harap ng malaking bintanang salamin…

“Sir?” maingat kong bati.

Lumingon siya. “Close the door.”

Napalunok ako pero sinunod ko siya. Umupo ako sa harap niya habang sinusuri niya ako ng malamig niyang tingin.

“You’re related to Darren Serrano, correct?”

Biglang tumigil ang paghinga ko. “P-po?”

“He’s my nephew. At kung anuman ang relasyon mo sa pamangkin ko ay wala akong pakialam kahit anong away man mayroon kayong dalawa.”

Natigilan ako sa narinig ko. Pakiramdam ko tinamaan ako ng kidlat. Hindi ako makakibo.

“Does that change anything?” tanong niya, diretsong tumitig sa akin.

“Honestly?” sagot ko, nanginginig ang boses. “Yes. It makes this whole thing a thousand times messier.”

“I agree,” sagot niya. “But I don’t care who he is to you. You work for me now.”

Gusto kong magtanong kung bakit niya ako tinanggap. Out of sympathy? Out of curiosity? Pero hindi ko na nagawang magsalita pa. Hindi ko alam kung matatakot ako o manginginig lang sa awkwardness.

“Be careful, Ms. Villaflor,” dagdag pa niya. “This company isn’t kind to scandal.”

“Naiintindihan ko po,” sagot ko.

“Back to work.”

Tumango ako at nagpaalam. Nasa isip ko pa rin ang sinabi nito—na pamangkin nito si Darren.

DAHIL sa traffic ay gabi na ako nakauwi. Pagod na pagod ako sa trabaho pero mas pagod ako sa pag-iisip kung bakit tinanggap ako ni Mr. Valen sa kumpanya nito samantalang pamangkin nito si Darren.

Nasa parking lot ako ng condominium kong inuupahan nang maramdaman ko na may sumusunod sa akin. Sa una akala ko imagination lang. Pero naririnig ko ang bawat hakbang mula sa likuran ko. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. 

Napabilis ang lakad ko.

Pagliko ko sa sulok, biglang may lalaking humarang sa harapan ko. Napahood, may sunglass kahit gabi, at hawak ang phone na parang kinukunan ako ng picture.

“Miss Samantha Villaflor, right?”

“Who are you?!” tanong ko, umatras ako at bahagyang nanginginig.

Bago pa siya makalapit sa akin ay isang sasakyan ang biglang huminto sa tabi namin. Dalawang lalaking naka-itim ang bumaba at agad akong hinila. Tinulungan ako ng lalaking nakahood upang hindi maisakay sa sasakyan. Mabilis ang bawat kilos at nakipagsuntukan sa dalawang lalaki. 

“Takbo!” sigaw sa akin ng lalaking nakahood kaya nagmamadali akong tumakbo at nagtago. Takot na takot ako. Nagmamadaling sinunod ang utos ng lalaki at naghanap ng matataguan. Ilang sandali pa ay narinig ko ang sasakyan na humarurot palayo. Kaagad naman akong lumapit sa lalaking nagligtas sa akin. Mukhang hindi ito kinaya ng dalawang lalaki.

“Sino ka? Sino ang mga yun?” kabado kong tanong. Nagtanggal ito ng shades.

“Mr. Valen’s orders,” sabi niya sa akin. “Mula ngayon, may assigned security ka.”

“Wait… what? Bakit?” naguguluhan kong tanong.

“Because you’re being watched.”

“Ha?”

“Nakita mo ang mga lalaki kanina? Gusto ka nilang kunin?”

“Ako? At bakit? Hindi ko maintindihan.”

“Mas mabuti siguro kung si Mr. Valen na lamang ang tanungin ninyo dahil hindi ko rin po masasagot ang mga tanong ninyo.”

“Dalhin mo ako sa boss mo ngayon!” utos ko sa lalaki kaya tumango ito. Sumakay ito sa kotse ko at dinala ako sa boss nito na nasa opisina pa rin pala. Nakasunod pa rin ang lalaking bodyguard ko raw hanggang sa nakarating ako sa opisina ng lalaki. Kumatok na muna ako bago ako pumasok.

“Mr. Valen,” pukaw ko rito kung kaya napatingin ito sa akin.

“Bakit?”

“Bakit may security kayong kinuha sa akin? Para saan yun? Bakit alam mo na nasa kapahamakan ako? Hindi ko maintindihan,” litong-lito kong tanong.

“Hindi ba dapat ikaw ang nakakaalam kung bakit nasa kapahamakan ka?”

“Sir, please. Gusto ko ng sagot.”

Tumayo si Mr. Valen at nilapitan ako.

“Kanina pauwi na sana ako nang mapansin kong may nakasunod sa sasakyan mo kaya tinawagan ko ang isa sa mga bodyguard ko. Inutusan kong sundan ka at tama nga ang hinala ko. May nakamasid sayo at kung bakit hindi ko alam.”

Natigilan ako sa narinig ko. Bahagya akong nanginig.

“Pero sino? At bakit?” naguguluhan kong tanong.

“Mukhang nasa panganib ang buhay mo Ms. Villaflor kaya ang bodyguard ko ay ikaw na muna ang babantayan. Mag-iingat ka. Mukhang seryoso silang saktan ka.”

Napalunok ako. Pakiramdam ko ay nanlamig ako sa aking narinig. Ilang sandali pa ay tinawag nito ang bodyguard nito at pinahatid ako sa condominium ko.