LOGINThird Person's POV
"Stop calling me 'sir'. From this day onwards you're my wife, kaya tigilan mo 'yang kakatawag mo sa'kin ng sir." Halos mag-iisang oras na silang nasa kwarto ni Ezione pero ayaw pa rin lumabas ni Kyla. Napapahilot na lamang siya ng noo sa sobrang stress sa mga pinaggagawa ng babae. "Sir, 'wag muna po kasi. Bakit ngayon agad? Kahapon pa nga tayo ikinasal tapos ngayon mo agad sasabihin sa pamilya mo." "Then when? Bukas? Sa susunod na linggo? Ganoon pa rin 'yun, Kyla, and I told you to stop calling me sir." "Okay, Zion—" "No, no. Don't call me that." "Ano po ba talaga? Zion kasi mas madaling sabihin." "Fine, fine. Whatever, basta tumayo ka na d'yan. Tigilan mo ang pag po-po mo dahil 'di pa ako matanda." Pagkatapos nang nangyaring pirmahan ay agad na nagpahanda ng dinner si Ezione kinabukasan, kasama ang pamilya Varzerossi para ipakilala si Kyla bilang asawa. "Matanda ka na. 28 ka na tapos ako 22 pa lang next month." Isang araw pa lang silang kasal pero parang mauubos na ang pasensya niya. "For goodness sake, Kyla. Stand up. Lalabas ka ba o bubuhatin kita pababa? Choose?" "Tara na, Zion. Madali akong kausap." "Tsk" Naunang maglakad si Kyla pababa at nanatili namang nakasunod si Ezione sa kanya. Nang nasa labas na sila ng dining area ay huminto siya at nilingon si Ezione. "Ikaw mauna. Nahihiya ako." Nauna namang naglalakad ang lalaki. Nagsilingunan ang ibang Varzerossi na tila kanina pa naghihintay. "What's with the dinner, Ezione? Alam mong nasa hospital pa si Dad. Bukas pa ang uwi niya." Imbis na sumagot ay nilampasan lang ni Ezione ang tita at umupo sa bakanteng upuan kaharap nito. "Sit beside me." "Ako?" Turo ni Kyla sa sarili niya, tumango naman si Ezione kaya dahan-dahan s'yang umupo sa bakanteng upuan katabi ni Ezione. "At anong ginagawa n'yan dito? This is a family dinner." "Exactly, stop asking too much questions. Lets eat." Hindi naman nagustuhan ni Enrique ang nakuhang sagot, ang nakakababatang kapatid ng kanyang ama. Nagsimula nang kumain ng kalmado si Ezione pero si Kyla ay nanatiling nakayuko. Saka lang umangat ang tingin niya nang makitang si Ezione na mismo ang naglagay ng pagkain sa pinggan niya. "Salamat" Sumalubong sa kanya ang mga mapanghusgang tingin ng mga tita at tito ni Ezione. "Anong ginagawa mo rito, Kyla? You don't belong here." Malditang saad ng tita ni Ezione. Sasagot na sana siya pero naunang magsalita si Ezione na kalmado lang sa tabi niya. "Eat, Kyla. Don't listen to them." "What's happening, Ezione? Bakit kasama mo kumain ang babaeng —" Bogsh! Tumahimik ang buong hapag-kainan nang hinampas ni Ezione nang malakas ang lamesa. Pati ang mga katulong ay bahagyang napatalon sa gulat "I said let's eat." Ngayon alam na ni Kyla kung bakit si Ezione ang dapat katakutan at iwasan sa mga Varzerossi. Kahit ang pamilya niya ay hindi magawang umalma at sumagot kapag siya na ang galit. Ang dinner na puno ng mga katanungan ay napalitan ng katahimikan. Tanging tunog lang ng mga kubyertos ang maririnig sa buong dining area. "Listen, this woman beside me is my wife." May halong diin na saad ni Ezione. Sunod-sunod naman ang tanong ng pamilya niya. "What?" "Are you kidding us, Ezione? "This is crazy, 'yang babaeng 'yan ang pinakasalan mo?" Samantalabg tahimik lang si Kyla habang pinapakinggan ang mga reaksyon nila at nanatiling nakayuko. "We got married yesterday." Tumayo naman sa kinauupuan ang tita niya at tinuro si Kyla. "That woman doesn't belong here." "And you? Do you think you belong here? Saan ka ba napulot ni Tito, hindi ba't sa bar." "Enough, Ezione. Hindi asawa ko ang pinag-uusapan dito." Galit na saad ng tito niya. Ngumisi naman si Ezione at kinuha ang wine na nasa lamesa. "She started it, sumagot lang ako." "Bakit 'yang babaeng 'yan pa ang pinakasalan mo? For pete's sake, tagapagsilbi siya ng pamilya natin. She's a maid and maybe she's a gold digger, baka pera lang ang habol n'yan sayo." Nakayuko na lamang si Kyla dahil sa mga naririnig n'yang pang-iinsulto. Gusto niya nang maiyak dahil sa mga masasakit na salitang binitawan ng pamilya ni Ezione. "Oh come on, Tita Yvette. Hindi ba't ganyan din ang ginawa mo? Nagpabuntis ka kay Tito Marco para pakasalan niya. Don't act clean. You begged Tito Marco to marry you. Right, Tito?" Ang lahat ng mata ay nailipat sa Tito ni Ezione. "Hindi na dapat pag-usapan ang mga ganyang bagay, Ezione." Parang tinakasan naman ng kulay sa mukha si Yvette na napapahiyang umupo na lamang. "Huwag mong insultuhin ang mommy ko." Sabat ng babaeng anak nito na pinsan rin ni Ezione "Shut up, don't tell me what to do. You all insulting the woman I choose to marry as if you're all clean. You started it and now galit kayo kapag ginawa sa inyo. Don't play with me, I know each one of you. Alam ko kung saan kayo galing. Even your dirtiest secret." Nagbabantang saad ni Ezione. Tumahimik naman ang mga ito, takot na may sabihin pa si Ezione. "Ano nalang ang sasabihin ni lolo na isang hamak na katulong ang pinakasalan mo? Wala ka na bang ibang babaeng mapupulot?" Tumaas ang sulok ng labi ni Ezione. "He already know and his happy with my decision. Any questions?" Sinulyapan ni Ezione si Kyla nang maramdaman niya ang paghawak nito sa laylayan ng suit niya. Nanginginig at pinagpapawisan ang mga kamay nito na tila kinakabahan sa mga nangyayari. Tumayo sa kinauupuan si Ezione at hinawakan ang kamay ni Kyla. "There will be a celebration next Sunday. The wedding will be held wherever my wife wants, it's up to you if you'll go." Hinila niya si Kyla na nanatiling nakayuko at iniiwasan ang mga tingin ng pamilya niya. Bago lumabas sa dining area ay huminto muna saglit si Ezione. "By the way, don't worry because starting tomorrow... you won't see me here anymore. Lilipat na kami ng asawa ko sa sarili kong estate.”Nagulat ako nang pagpasok namin ni Ezione sa company niya ay naging aligaga ang mga tao at kanya-kanyang iwas sa kanya. Ang iba naman ay yumuyuko at bumabati sa amin."Zion, parang takot yata sila sa atin," mahinang bulong ko habang naglalakad."Tsk, let them."Ang laki ng kompanya niya at ang taas ng palapag. Papunta kaming 58th floor ngayon dahil doon ang opisina niya. Nakasakay naman kami sa pribadong elevator.Nagtaka pa ako kanina dahil walang sumabay sa aming dalawa, 'yun pala ay para lang kay Ezione ang elevator na 'yun."Good morning, Boss. Good morning, Miss," magalang na bati ni Blake sa labas ng elevator.Nang ilibot ko ang paningin ko, ay tatlo lang ang silid sa buong floor. Parang hinati lang sa tatlo kaya sigurado akong malaki ang bawat silid. Glass wall ang dalawang silid samantalang ang isa ay hindi makita ang loob."Walang ibang opisina dito, Miss. Kay boss lang saka 'yung akin, ang isa naman ay conference room."Tumango-tango naman ako saka sumunod sa kanila. Pumasok
"Nagmamakaawa ako sayo, Mr. Varzerossi, I really love this job. Please," umiiyak na pakiusap ni ma'am kay Ezione pero nanatili lang ang malamig na titig niya dito"Pack your things, I don't want you here. Out now!"Umiling naman si Ma'am at bagsak ang balikat na tumalikod kay Ezione. Hindi ko alam na pwede pala s'yang magpaalis ng mga professor dito."Masyadong mataas ang tingin mo sa sarili mo, Mr. Varzerossi. Babagsak ka rin pagdating ng panahon.""Alright, hihintayin ko ang panahon na 'yun but it's not today so better pack your things and get out of my sight."Tuluyan namang lumabas si Ma'am habang umiiyak. Nang lingunin naman niya sina Chloe ay namutla ito."You too, I don't want to see your face here. Find another university.""What? I own 8% of this university, my daughter have the right to study here."Nagulat ako nang tumawa si Ezione, tawang puno ng sarkasmo at tila nanunuya sa sinabi ni Mr. Villabrola."Really? 8% and you think you own this f*cking university? Funny.""Mr. V
Tahimik ako habang nasa guidance office. Wala pang 8AM pero nandito na ako para sa gagawing usapan mamaya.Maaga naman umalis si Ezione papuntang opisina, 6am pa lang ay umalis na siya. Ang sabi niya ay may mga kailangan s'yang pirmahan muna tapos susunod na siya rito."Miss Herrera, ikaw lang mag-isa? Hindi ba't sinabi ko parents or guardian?" Saad ni Ma'am Leonor, ang umawat sa amin kahapon at ang nagtuturo sa subject naming Architectural Design."Pupunta si Ezione, Ma'am. May pinirmahan lang saglit sa opisina, " sagot ko sa kanya."Well, it's already 7:48AM. Lets start at exactly 8AM"Pareho kaming napatingin nang bumukas ang pinto. Pumasok doon si Chloe kasunod ang dad niya, ang CEO ng Villabrola Hotel. Ngumiti naman ito nang mapang-asar nang makitang ako lang ang nakaupo."Aww? Ikaw lang? Opss sorry, nakalimutan kong ulila ka na pala. How about Mr. Varzerossi? Of course hindi siya pupunta sa mga walang kwentang bagay.""That's enough Miss Villabrola. Sir, you may sit down."Igina
"Jusko!"'Yun nalang ang nasabi ko at humawak sa dibdib ko nang bumungad sa akin si Zion na kakalabas lang sa walk-in-closet. Galing kasi ako sa banyo kaya hindi ko na napansin na nakauwi na pala siya. Nang tiningnan ko ang maliit na orasan sa bedside table ay malapit na pala mag 7P.M. Nakakapagtaka dahil nong nasa dating mansion pa lang kami ay minsan lang siya umuwi nang maagad. Kadalasan ay hating-gabi o mga 10P.M."Stop drinking too much coffee.""Nakauwi ka na pala. Ang aga mo ngayon Zion."Tinaasan naman ako nito ng kilay na tila ay nagtatanong. "Why? Ayaw mo bang umuwi ako? I get it, gusto mong ma-solo ang buong mansion."Agad naman akong umiling. "Wuyy hindi, sa dating mansion kasi hating-gabi ka na umuuwi or mga 10PM.""How did you know?""Kapag may project kami or need magpasa ng plates, nagpupuyat ako kaya napapansin ko kapag dumating ka na dahil magkakasunod ang sasakyan."Tumango-tango naman siya nang bumaba ang tingin niya sa tuhod ko ay muling bumalik sa pagkaseryoso a
Kyla's POV"I said who did that to you?"Nanatili akong tahimik at pinunasan ang luha na tumutulo sa mata ko. Pinilit ko namang tumayo sa lapag saka pinagpag ang palda ko.Paglapit niya ay pinasadahan niya ako ng tingin. Nakakahiya, nakita niya pa 'ko sa ganitong sitwasyon. Akala ko nasa kompanya na siya kasi siya ang naghatid kanina sa'kin sa university."Do I need to repeat myself?"Nakita ko naman kung paano kumunot ang noo ni Ezione, halos magpang-abot na rin ang dalawang kilay niya. Sign na galit na naman siya.Agad namang lumapit si Blake at tumabi kay Ezione."Boss, hayaan mo muna siguro s'yang magbihis.""Fine, clean yourself first."Tumango naman ako sa kanya kahit na kinakabahan na ako kapag nalaman niya na nakipag-away ako kanina sa campus at sa kaibigan pa ni Victoria."Where's that godd*mn towel?"Nagulat ako nang sumigaw siya kaya bahagya ako napatalon. Nakita ko naman kung paano magpigil ng tawa si Blake sa tabi niya."Ma'am, towel po."Nagmamadaling binigay naman ng m
Kyla's POV "You're late, Miss Herrera. Hindi porke't hinatid ka ni Mr. Varzerossi ay ayos na sa akin na late ka. Yumuko naman ako at humingin ng paumanhin sa kanya pero ramdam ko ang tingin ng mga kaklase ko. "Sit down. Ayaw ko nang maulit ito. Scholar ka pa naman." "Yes, ma'am. Sorry po." Agad akong umupo sa upuan ko sa likod. Nagpatuloy na rin si ma'am sa pagtuturo ng architectural design. Nasa last row ako nakaupo at walang katabi. Wala kasi akong masyadong kaibigan dito. Puro mayayaman ang mga estudyante kaya walang nakikipagkaiban sa akin. "For your final project for this semester, I want you to make a design. A house, building, shop, anything. Ipasa niyo ang plates niyo next week then sa last week ng month ang miniature." "Ma'am, dalawang final project?" "Yes, plates then 'yun din ang miniature na gagawin niyo." May project din kaming design sa isang subject, nadagdagan pa ng dalawa kaya naririnig ko na ang mga reklamo ng mga kaklase ko. Lumabas na rin ako ng room nan



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



