تسجيل الدخول“You're kidding, right? Ilang araw kang nawala tapos babalik kang kasal? You're just scaring us. Kaka-engage niyo lang ni Clea. You can't just turn your back on her and her family,” problemadong sabi ni Rosalie.“It's not my fucking problem anymore! What I want is for you all to be gone.”Kita kong umiling ang lolo ni Rio.“Rio, I gave her the benefit of the doubt. Kaso lahat ng ebidensya ay sa kanya nagtuturo. Wala akong magawa. You were unconscious and the evidence told me she was the reason why you almost died. You cannot be mad at us just for protecting you from her,” mahinahon na sabi ng lolo ni Rio.I bit my lower lip. Tuluyan na akong nagtago sa likod ni Rio.“If you really gave her the benefit of the doubt, you should have listened to her when she said she didn’t do it.”Marami pang mga pangangatwiran ang pamilya ni Rio. Na wala silang kasalanan sa ginawa nila dahil kahit sinong pamilya, ganoon din daw ang gagawin kung may mangyari na ganoon.“It doesn’t matter! I am no longer
Thalia Salvador-VelascoI was excited and at the same time, scared and sad. I just have mixed feelings. Malapit na kami sa shoreline. Tanaw ko na ang mga malalapit na hotel at resort.Mami-miss ko ang pananatili namin sa yate kahit sa una noon ay puro masasamang salita ang naririnig ko kay Rio. Kasi dahil din doon kaya siya nakaalala.Inalalayan ako ni Rio nang dumaong ang yate sa shore. May naghihintay daw na sundo sa amin para makauwi na kami.Doon na kami dumiretso. Pagdating namin sa kotse, ibinigay ng tauhan niya ang susi kay Rio bago niya kami iniwan.“May gusto ka bang puntahan bago tayo umuwi?” tanong ni Rio habang binubuksan niya ang passenger seat para sa akin. He then motioned for me to go inside.Ngumiti ako saka umiling.“Wala na. Umuwi na tayo,” marahan kong sabi.I was also scared of going back to the mansion. Pero hindi ko na pinapahalata kay Rio. Total ay kasama ko naman siya, I know everything will turn out alright. Ganoon naman lagi.Pinagmasdan ko siyang umikot mat
Rio Velasco“Judge, I am in the middle of the ocean right now and I'm getting married tomorrow. I need you here,” diretso kong bungad kay Tyler nang sagutin niya ang video call.Kita ko ang paglaki ng mata niya sa ibinungad ko sa kanya. I smirked.“You're what?” gulat niyang tanong.“You heard it. I'm getting married tomorrow. I already prepared a boat that will bring you here. All you have to do is pack up and bring the legal documents for my wedding.”Bahagya siyang umiling. “This is new… and so sudden,” naguguluhan pa ring sabi ni Tyler.I just smiled.Marami pang tanong si Tyler pero sinabi kong dito na kami mag-usap at asikasuhin na lang niya ang mga papeles na kailangan sa kasal.After that, I called the head of my security to ask him what really happened when I was unconscious in the hospital. Doon niya sinabi na si Thalia nga ang suspect sa pagkaputol ng brake ng sasakyan ko.The CCTV in the mansion also pointed out that it was her. Nakita na pumasok sa loob ng kwarto niya ang
Kinabukasan, maaga akong nagising. Maaga rin akong natulog kaya dapat lang iyon.Pagmulat ko, agad kong naalala na ngayon iyong kasal namin ni Rio. Dali-dali akong umupo sa kama para tingnan ang mga box sa sahig. Naroon pa rin sila!Totoo na ito! Ikakasal na ako sa kanya.Pero bago pa ako makababa sa kama, may kumatok sa kwarto ko. A smile crept to my lips thinking it was Rio.Pero pagbukas ko ng pintuan, ito iyong iilang babae na sakay ng boat. Ang isa sa kanila ay may dalang pagkain. Ang isa ay may dalang mga makeup at iba pang kagamitan pang-ayos.“Good morning, ma’am. Pwede na po ba namin kayong ayusan? Sabi ni Sir, alas-diyes ang kasal niyo. Alas-siyete na po. Baka kulangin sa oras,” sunod-sunod na sabi ng may dalang mga makeup.My lips parted.“Hindi pa po ako nakakaligo,” medyo nagpapanic kong sabi.Pero ngumiti lang sila. They didn't pressure me.“Okay lang, ma'am. Pwede pa po kayong maligo. Heto rin po ang breakfast niyo, pinapabigay ni Sir.”Nilakihan ko ang awang ng pintuan
Dumating sa gabi ang boat dala ang judge na hindi ko alam kung kailan niya kinontact. May iilan ding kasama ang judge. Rio talked to the judge kaya natuon ang mata ko sa ibinababang mga box ng mga tao sa boat.“Ma’am, saan po ito ilalagay?” tanong ng isang babae galing sa boat. May dala siyang isang white box.“Ano po ba iyan?” tanong ko.“Wedding dress po, ma'am.”Namilog ang mata ko. I know we will marry each other tomorrow. Pero dahil bukas na, hindi ako nag-e-expect na may wedding dress pa. Akala ko simpleng white dress lang ang isusuot ko.“Ohh, sa kwarto ko na lang po.”Iginaya ko sila sa kwarto ko nang makita kong marami silang dala. Rio looked at me when we started going inside.Iminuwestra ko sa kanya na papasok na kami. He nodded and continued talking to the judge.Pagdating ko sa kwarto ko, mabilis ko iyong binuksan at saka sila pinapasok. Isa-isa nilang nilapag ang mga box sa sahig bago sila naglakad palabas.Naiwan ako sa tapat ng kwarto ko dahil bumalik sila…may hindi pa
May nagpadala ng pagkain namin sa upper deck kaya hindi na kami bumaba. Sabay kaming kumain.Matapos ay bumalik ulit si Rio sa laptop niya. Ako ay humiga sa tabi niya sa malambot na sun lounger at doon nahiga.I could hear him typing. I could hear the birds. I could hear the waves of the ocean. It all mixed up that it suddenly made me so sleepy. Ramdam ko ang pagbigat ng talukap ng mata ko hanggang sa nakatulog ako nang tuluyan.It was a peaceful sleep. Hindi mainit dahil sa hangin na dumadaan. Feel ko, matagal akong nakatulog.Pagmulat ko, tumambad sa akin ang canopy na panangga namin sa sikat ng araw. Pansin ko agad na mababa na ang araw. Probably mga alas tres na ng hapon.Napalingon ako sa kaliwa ko nang makarinig ako ng ungol. Ilang beses akong kumurap nang makita kong nagsusuntukan si Rio at ang isang lalaki.Pero agad din akong natigilan dahil parang hindi naman sila mukhang galit. I realized then that they were practicing some kind of punching and kicking.Topless si Rio at ki
Nagpawala ako ng malalim na hininga habang nakatingin sa laman ng cabinet ko. Kakatapos ko lang maligo at mag-night routine. Pumipili nalang ako sa mga nightdress ko ngayon.Isang araw lang tumagal ang lagnat ko at dalawang araw na simula nang gumaling ako. Sinigurado talaga ni Rio na gagaling ako.
Pumikit ako ng mariin bago pumasok. Hindi ako tumitingin sa kanya habang palapit ako. I chose to stare at his desk.Nang maabot ko ang dulo ng table niya ay doon ko ibinaba ang kape niya. Tumango ako nang isang beses at aalis na sana nang matigilan ako sa tanong niya.“How’s your feeling?” he asked
Thalia SalvadorI was constantly bothered by what I read on Rio’s phone. Palaging sumasagi sa isip ko ang pagtatalo nila ng secretary niya tungkol kay Erica. And then I'll remember the text again.Kapag nag-sorry si Rio sa kanya, ano ba ang gusto niyang mangyari? Sabi sa text, do what she wanted. A
“Is that so? Kaya ka umiiyak ngayon?” Marahan niyang inilagay ang hibla ng buhok ko sa tenga ko. “You want it us?” he whispered.Itinulak ko siya. “Hindi! Naiinis lang ako kasi baka magkaroon ako ng STD dahil sa’yo!” I said with so much frustration.He chuckled despite my cries.“It’s just a blow j







