Kabanata 3

Alas-dos y medya na ng hapon. Kakagaling ko lang sa tatlong oras na pag-aayos ng napakalawak na master walk-in closet ni Primo. Mula sa pinakamaliwanag na ivory shirt hanggang sa pinakamadilim na midnight black suit, perpekto ang pagkakaayos ng lahat ayon sa hinihingi niyang chromatic scale.

Nang lumabas ako ng kwarto para dumiretso sa balcony, nasalubong ko si Primo sa may hallway. Nakatayo siya sa tapat ng malaking glass window, hawak ang isang folder habang nakatingin sa akin.

"You're thirty minutes late for closet inspection, Miss Samonte," malamig niyang pambungad habang ipinapasok ang dalawang kamay sa bulsa ng kanyang slacks.

Inayos ko ang pagkakahawak sa dinala kong microfiber cloth at pormal siyang tinitigan. "Tapos na po ang closet niyo sampung minuto bago mag-alas-dos, Mr. Valasquez. Hindi po ako huli. Kayo po ang hindi sumipot para mag-inspect."

Bahagyang kumunot ang noo niya sa sagot ko. Tila hindi siya sanay na may kasambahay na sumasagot sa kanya nang walang halong kaba o paghingi ng paumanhin.

"My schedule changed," katwiran niya habang dahan-dahang lumalapit sa akin. "And as my employee, you should adjust to my availability, not the other way around."

"Naintindihan ko po," matatag kong sagot. "Pero kung maghihintay po ako sa inyo nang walang ginagawa, hindi ko matatapos ang glass balcony bago mag-alas-kuwatro. Is that what you prefer, Sir? A maid who waits around or a maid who actually gets things done?"

Maitim at matalas ang naging titig sa akin ni Primo. May kaunting gulat sa kanyang mga mata, pero mabilis din itong napalitan ng isang pilyong ngisi.

"You're very opinionated for someone who failed the table arrangement this morning," puna niya.

"I didn't fail, Mr. Valasquez," diretso kong sagot. "Inayos ko ang kutsara batay sa pamantayan ng standard dining service. Hindi niyo naman po sinabi sa akin na may pansarili kayong geometric preference para sa angles ng kutsara."

"It's not a preference, it's my rule," giit niya. "In this house, my preference is the standard."

"Then add it to the printed handbook, Sir," walang kagat-labing tugon ko. "Para hindi po nahihirapan ang mga pumapasok ditong kasambahay na manghula sa kung ano ang nasa isip niyo araw-araw."

Tumaas ang dalawang kilay ni Primo. Tila bahagyang pumuputok ang pasensya niya pero sabay ding naaliw sa tapang ko. Sumandal siya sa dingding ng hallway at pinag-krus ang kanyang mga braso.

"Are you telling me how to run my own estate, Ariana?"

"No, Mr. Valasquez," ilag ko agad. "I'm telling you how to get better results from your staff. Unless you actually enjoy firing one maid every two days?"

Natawa siya nang mahina—isang mabilis, malamig, pero nakakapangilabot na tunog na bahagyang nagpabilis ng tibok ng dibdib ko. Lumapit pa siya nang kaunti sa kinaroroonan ko. Amoy na amoy ko ang mamahaling woody fragrance na gamit niya.

"You have a really sharp mouth," wika niya habang nakatitig sa aking mga labi bago muling tumingin sa aking mga mata. "Most people here tremble when I speak. Why aren't you scared of me?"

"Bakit naman po ako matatakot?" balik ko sa kanya. "You're a CEO, not a monster. Trabaho lang po ang ibinibigay niyo, hindi naman po buhay ang hinihingi niyo."

"I can ruin your resume in five minutes with one phone call," banta niya, bagamat may laro sa kanyang tono.

"And you can lose the only maid who actually organized your closet properly in two hours," mabilis kong hirit pabalik. "Sa tingin ko po, mas lugi kayo."

Natahimik ang buong hallway. Nanatili kaming dalawang nakatitig sa isa't isa. Walang gustong yumuko. Walang gustong kumurap. Ang hangin sa pagitan namin ay napuno ng kakaibang tensyon na hindi ko maitatanggi. Hindi ito galit lang—may tila kislap ng interes na biglang lumitaw sa gitna ng palitan namin ng salita.

Dahan-dahang napawi ang ngisi ni Primo, pinalitan ng isang seryosong titig na tila sinusuri ang buong pagkatao ko.

"You're dangerous, Miss Samonte," pabulong niyang wika.

"I'm just efficient, Mr. Valasquez," sagot ko habang humahakbang nang paatras para maglagay ng tamang distansya sa pagitan namin. "Now if you'll excuse me, lilinisin ko pa po ang balcony sa third floor. Ayoko pong maging dahilan ulit ng panibagong rule sa handbook niyo."

Tinitigan niya ako habang naglalakad ako palayo. Ramdam ko pa rin ang init ng kanyang paningin sa aking likod habang paakyat ako ng hagdan.

"Make sure there are no smudges, Ariana!" sigaw niya mula sa ibaba ng hallway.

Hindi ako lumingon pero napangiti ako nang bahagya. "Crystal clear po ang lalabas doon, Sir!"

Naalala ko ang naging palitan namin habang hawak ko ang glass cleaner. Napailing na lang ako sa sarili ko. Napakasungit at napakapilyo niyang amo, pero sa unang pagkakataon ngayong araw, naramdaman kong hindi lang ako basta kasambahay sa paningin niya. Nakikita niya ako bilang isang taong kayang sumabay sa kanya.

"Nakahahanap ka rin ng katapat mo, Primo Valasquez," mahina kong bulong sa sarili ko bago nagsimulang mag-spray sa malaking salamin.