Kabanata 4

Mabilis ang ikot ng mga oras sa Valasquez Estate, pero ramdam ang kakaibang katahimikan sa buong ikalawang palapag. Nakatayo si Mr. Mauricio sa gilid ng grand hallway habang ang dalawang junior staff na sina Karen at Jessa ay nagpapanggap na nagpupunas ng vase sa di-kalayuan. Alam ng lahat sa mansyon na kapag lumabas si Primo sa kanyang master study nang ganitong oras, may dumarating na bagyo.

Bumukas ang double doors ng kwarto ni Primo. Lumabas ang batang billionaire CEO habang inaayos ang cufflinks ng kanyang kulay abong suit jacket. May hawak siyang kulay itim na leather portfolio at nakatutok ang tingin sa kanyang wristwatch.

"Miss Samonte," malamig at maawtoridad niyang tawag.

Agad akong humakbang paitaas mula sa service stairs habang hawak ang aking duster cloth. "Yes, Mr. Valasquez?"

Huminto si Primo sa gitna ng hallway at dahan-dahan akong tinitigan. Ang kanyang mga mata ay pilyo pero may halong matinding pagsubok. Napa-krus ang kanyang mga braso habang nakatingin sa akin.

"I have an urgent board presentation at three PM," panimula niya nang walang anumang paunang bati. "Before I leave, I need three things accomplished immediately."

Tumingin ako sa oras sa aking wrist. Dobleng bilis na naman ang takbo ng araw. "Ano-ano po iyon, Sir?"

"First," wika niya habang itinuturo ang pintuan ng master walk-in closet sa kabilang dulo. "Reorganize my entire evening wardrobe. The suit jackets, ties, and leather shoes I will use for this week's galas must be arranged in chronological order based on event formality. You have thirty minutes."

Napakurap ako sa sinabi niya. Formality order ng wardrobe sa loob ng kalahating oras?

"Second," patuloy ni Primo nang hindi man lang ako binibigyan ng pagkakataong magtanong. "My study room needs to be sanitized and deeply arranged before my executive secretary arrives at two-thirty PM. Every file on the main desk must be organized by department."

"At ang pangatlo po?" tanong ko habang pinapanatiling matatag ang aking boses.

Sumilip ang isang mabilis na ngisi sa mga labi ni Primo. "Third, bring a fresh cup of coffee to my study room in exactly fifteen minutes. I want it made to my exact preference."

Huminga ako nang malalim at inihanda ang sarili para sa mga detalye. "May listahan po ba kayo ng events para sa wardrobe? At paano po ang eksaktong timpla ng kape niyo kapag hapon?"

Tinitigan ako ni Primo nang matagal. Walang ngiti. Walang pag-aalinlangan.

"I don't give instructions twice, Miss Samonte," malamig niyang wika. "And I certainly don't spoon-feed my staff. Figure it out."

Natahimik ang buong hallway. Mula sa dulo ng pasilyo, nakita kong napatakip ng bibig si Karen habang si Mr. Mauricio naman ay dahan-dahang umiling habang nakatingin sa akin. Sanay sila na kapag sinabi ni Primo ang linyang iyon, nangangahulugan lang iyon ng pormal na pagpapatalsik sa kasambahay.

Hindi ako gumalaw sa aking kinaroroonan. Tinitigan ko si Primo nang diretso sa kanyang mga mata.

"Is that all, Mr. Valasquez?" tanong ko nang walang anumang bakas ng pagkataranta.

Bahagyang nagulat si Primo sa kalmado kong reaksyon, pero agad din siyang tumango. "That is all. Timer starts now."

Tumalikod na si Primo at pumasok muli sa kanyang master study, marahang isinara ang p***o.

Agad kong naramdaman ang mga mata ng ibang kasambahay na nakatutok sa akin. Lumapit nang kaunti si Karen habang hawak ang kanyang cleaning rag.

"Naku, Ariana," mahinang pabulong ni Karen sa akin. "Yung huling maid na binigyan niya ng ganyang utos, umiiyak na lumabas sa walk-in closet. Walang nakakaalam kung ano ang formality level ng mga suit niya kundi siya lang at ang personal stylist niya sa France!"

"Oo nga," dagdag ni Jessa mula sa likod. "At tungkol sa kape, iba ang timpla niya sa umaga at iba rin sa hapon. Kapag nagkamali ka kahit sa dami ng ice o tamis, itatapon lang niya iyon sa sink sa harap mo!"

Tumingin ako kay Mr. Mauricio na dahan-dahang lumapit sa akin habang hawak ang kanyang clipboard.

"Miss Samonte," pormal pero may halong paalala na sabi ng butler. "If you wish to resign gracefully before the timer expires, I can prepare your final pay now. There is no shame in admitting defeat against Mr. Primo's impossible demands."

Tumingin ako sa pintuan ng study room ni Primo, bago ako humarap kay Mr. Mauricio at sa dalawang kasambahay. Napangiti ako nang bahagya.

"Salamat po sa paalala, Mr. Mauricio," matatag kong wika. "Pero hindi pa po ako natatalo kung hindi ko pa nasusubukan."

Mabilis akong kumilos patungo sa master suite. Wala akong oras para mag-aksaya ng bawat segundo.

Unang pumasok ako sa walk-in closet. Dambuhala ang silid na ito, puno ng mga mamahaling suit. Sa halip na mataranta, pinalabas ko ang aking pansariling kaalaman sa high society events. Nakita ko ang maliit na leather planner ni Primo na nakapatong sa side table at agad kong binuksan.

Nakalagay doon ang kanyang schedule: Charity Gala sa Martes, Private Auction sa Huwebes, at Diplomatic Dinner sa Biyernes. Mabilis kong inihanay ang mga tuxedos: Black tie for charity, midnight blue velvet for auction, at classic tailcoat for diplomatic dinner.

Nang matapos ang unang labing-dalawang minuto, mabilis akong tumakbo pababa sa kusina para sa ikalawang pagsubok: ang kape.

Inalala ko ang amoy ng kape niya kaninang umaga. Reklamo niya kanina, sobrang tamis dahil sa Arabica blend. Kapag hapon at may malaking meeting ang isang perfectionist na katulad niya, kailangan niya ng pampagising pero hindi matamis. Gumamit ako ng pure Guatemalan dark roast, inilagay sa eksaktong eighty-eight degrees Celsius water, at idinagdag ang tatlong patak ng unsalted butter para sa smooth finish.

Inilagay ko ang tasa sa silver tray at mabilis na umakyat pabalik sa ikalawang palapag. Eksaktong pang-labing-apat na minuto nang makatayo ako sa tapat ng p***o ng study room ni Primo.

Kumatok ako nang tatlong beses. "Mr. Valasquez, your afternoon coffee."

"Enter," malamig na boses mula sa loob.

Pumasok ako at ibinaba ang tray sa ibabaw ng kanyang malaking wooden desk. Nakaupo si Primo sa kanyang leather executive chair habang nakatitig sa akin. Tumingin siya sa kanyang oras.

"Fourteen minutes and fifty seconds," puna niya habang itinutulak ang kanyang laptop. "Punctual. But let us see if the coffee is acceptable."

Inangat ni Primo ang tasa at inilapit sa kanyang mga labi. Sa labas ng p***o, nakita kong nakatitig sina Karen at Mr. Mauricio, naghihintay sa galit ng billionaire.

Humigop si Primo ng kape. Sumara ang kanyang mga mata nang ilang segundo. Wala siyang sinabi. Dahan-dahan niyang ibinaba ang tasa pabalik sa saucer.

"Guatemalan dark roast with zero sugar and a touch of butter," pahayag niya habang nakatitig sa akin. "How did you know?"

"A busy CEO preparing for an important presentation needs sustained focus, not a sugar crash," simple at kalmado kong sagot. "Inaral ko lang po ang mga pangangailangan niyo."

Bahagyang kumislap ang galak at pagtataka sa mga mata ni Primo. Tinitigan niya ako nang mas malalim.

"What about the wardrobe?" tanong niya habang tumatayo at naglalakad patungo sa walk-in closet.

Binuksan niya ang p***o at tiningnan ang mga nakasabit na suit. Naroon ang tatlong Set na nakahanda na: ang Black Tie tuxedo, velvet suit, at tailcoat sa dulo. Bawat kurbata at pares ng sapatos ay nakalapag sa ilalim ayon sa formality.

Tahimik na pinagmasdan ni Primo ang bawat detalye. Humarap siya sa akin, habang nakalagay ang mga kamay sa kanyang bulsa.

"You checked my desktop planner," wika niya.

"Inutusan niyo po akong ayusin ayon sa formality ng events ngayong linggo," pormal kong tugon. "I used the resources available to get accurate information."

Sumandal si Primo sa frame ng p***o at tinitigan ako mula ulo hanggang paa. May lumilitaw na namang pilyo at nakakabighaning ngisi sa kanyang mga labi.

"And my study desk?" paalala niya.

"Nakaayos na po ang mga folder sa kanan ng laptop niyo, Mr. Valasquez. Green tabs for Finance, Blue tabs for Operations, at Red tabs for the Board Presentation later at three PM. Na-sanitize ko na rin po ang buong mesa."

Tumingin si Primo sa kanyang desk at nakitang perpekto at malinis nga ang bawat sulok nito.

Natahimik ang buong silid. Dahan-dahang lumapit si Primo sa akin. Huminto siya sa mismong harapan ko, sapat para maamoy ko ang kanyang pabango at maramdaman ang init ng kanyang presensya. Tumingin siya nang diretso sa aking mga mata, walang halong galit, kundi isang malalim na paghanga.

"You really are something else, Ariana Samonte," pabulong niyang sabi habang nakatingin sa akin. "No maid has ever passed a random challenge in this house."

"Sinabi ko naman po sa inyo, Mr. Valasquez," matatag kong tugon. "Hindi ako susuko sa mga paandar niyo."

"Is that so?" pilyo niyang tanong habang bahagyang yumuyuko para pumantay sa aking mukha. "Or are you doing all of this just to impress me?"

Napakurap ako sa sinabi niya pero agad kong inayos ang aking sarili. "I am doing my job to earn my salary, Sir. Nothing more, nothing less."

Natawa nang mahina si Primo at umayos ng tayo. "We will see about that. You passed today's test, Ariana. But don't get too comfortable."

"I'll be ready, Mr. Valasquez," sagot ko habang yumuyuko nang kaunti.

Kinuha ni Primo ang kanyang portfolio at naglakad palabas ng silid. Lumingon siya ulit sa akin nang may bitbit na kakaibang ngiti.

"Good job, Miss Samonte," huling wika niya bago naglakad patungong elevator.

Nang makalayo si Primo, agad na pumasok sina Karen at Jessa habang nakatitig sa akin na parang nakakita ng kababalaghan.

"Grabe ka, Ariana!" bulalas ni Karen. "Nagawa mo lahat iyon?"

Ngumiti lang ako sa kanila. Alam kong simula pa lang ito, pero naipakita kong hindi ako madaling itumba.