Kabanata 2

Araw ng unang pagsabak ko sa trabaho. Alas-sais pa lang ng umaga pero kumpleto na ang liwanag ng araw na dumadampi sa mamahaling kahoy na pader ng mansyon. Haharap ako muli sa kaniya habang ang puso ko ay parang gustong lumabas sa dibdib ko. Abot-abot ang kaba ko nang abutan ako ni Cole ng isang pirasong papel na may mga nakalimbag na panuntunan.

Inabot ko 'yon habang sinusubukang huwag magpadala sa kakaibang init na nanggagaling sa kaniya. Binasa ko iyon nang malakas, paisa-isa, para marinig din ng sarili kong tainga.

"1. No personal calls during work hours. 2. No leaving the premises without permission. 3. No fraternizing with other staff. 4. No questions about my personal life. 5. No entering my study without permission. 6. No touching my belongings. 7. Always address me as Mr. Salvatore. 8. Never enter my bedroom without permission."

Tumingin ako sa kaniya mula sa pabalat ng papel. "This is a lot of rules."

Hindi man lang nagbago ang malamig na reaksyon ng mukha niya. "I like control."

"I noticed," sagot ko habang pinipilit na manatiling matatag ang boses ko.

Dahan-dahan niyang kinuha pabalik ang papel mula sa kamay ko. Lumapit siya nang napakalapit, sapat para maamoy ko muli ang halo ng sandalwood at whiskey sa kaniyang balat. Sa pagkuha niya ng papel, dumaan ang kaniyang mga daliri sa akin—mabagal, deliberado, at may halong panunukso.

"Rule eight is the most important," bulong niya habang nakatitig sa mga mata ko.

"Why?" tanong ko habang bumibilis ang paghinga ko.

"Because my bedroom is where I go to be alone."

"And you don't want to be disturbed," dugtong ko.

"I don't want to be tempted."

Mula sa mga mata ko, bumaba ang tingin niya sa aking mga labi. Tumigil ang mundo ko nang makita ko ang kakaibang dilat ng kaniyang mga mata habang nakatitig doon.

"Tempted by what?" tanong ko sa kaniya sa napakahinang boses.

"By you."

Bago pa man ako makahuma, hinawakan niya ang magkabila kong balikat. "Now, I need to demonstrate proper behavior."

Pinatayo niya ako sa mismong tapat niya. Inayos niya ang postura ko sa paraang nagpataas ng lahat ng balahibo ko sa katawan. Ang kaniyang malalaking kamay ay lumipat mula sa balikat ko, dumaan sa gilid ng aking bewang, at huminto sa aking mga balakang.

"This is how you should stand. Back straight. Chin up. Eyes forward," utos niya habang ang kaniyang mga daliri ay dahan-dahang bumaon sa tela ng aking damit.

"You're touching me," pabulong kong reklamo habang nararamdaman ang matinding init mula sa kaniyang mga palad.

"I'm teaching you."

"Is this part of the job?"

Yumuko siya nang kaunti at pabulong na nagsalita sa tabi ng aking tainga. "Everything I ask you to do is part of the job."

Hindi umalis ang mga kamay niya sa balakang ko. Sa halip, ibinaon niya ang kaniyang mga hinlalaki sa ibabang parte ng aking likod, pinipilit akong ilapit pa nang kaunti sa kaniya.

"You're tense," sabi niya.

"You make me tense."

Isang munting ngiti ang lumabas sa labi niya. "Good."

Pagkatapos ng demonstrasyon na iyon na halos magpaubos ng hangin sa mga baga ko, inihatid niya ako sa silid na tutulugan ko. Sa tapat ng p***o, huminto siya at hinarap ako muli.

"Rule eight. Never enter my bedroom without permission."

"I understand," mabilis kong sagot habang hawak ang doorknob.

"But..." Yumuko siya nang napakalapit, sapat para lumapat nang bahagya ang kaniyang mga labi sa aking tainga. "If I ever ask you to enter... you don't say no."

Napatitig ako sa kaniya. "That's not a rule. That's a command."

"Same thing," malamig niyang sagot bago siya tumalikod at iniwan akong nanginginig ang buong katawan.

Nang makapasok ako sa loob ng silid, napasandal agad ako sa p***o. Napahawak ako sa sarili kong mga labi habang inaalala ang bawat salitang binitawan niya, ang bawat pagdampi ng kaniyang kamay sa balat ko. Nag-iinit ang buong katawan ko.

Hindi ko napigilang pumikit at magpadala sa pantasya. Iniisip ko kung paano niya sabihin ang salitang enter gamit ang kaniyang malamig at paos na boses. Iniisip ko ang bigat ng kaniyang katawan habang itinutulak niya ako sa ibabaw ng malambot na kutson, ang kaniyang mga kamay na gumagala sa bawat kurba ng katawan ko, ang kaniyang labi na bumababa mula sa aking leeg hanggang sa aking dibdib. Naisip ko ang mga tunog na gagawin niya kapag tuluyan na kaming naglapat—ang kaniyang mga huni at mabibigat na paghinga.

Inabot ko ang sarili ko. Dahan-dahan kong pinalagpas ang mga daliri ko sa ilalim ng damit ko habang nakapikit at iniisip ang kaniyang mukha. Pero kahit anong gawin kong paghaplos sa sarili kong balat, hindi iyon sapat. Hindi iyon ang kailangan ko. Kailangan ko ang kaniyang mga kamay. Kailangan ko ang kaniyang bigat. Galit na galit ako sa sarili ko dahil sa matinding kagustuhang ito para sa isang lalaking kakakilala ko pa lang, pero hindi ko kayang pigilan ang katawan ko.

Biglang may kumatok sa p***o. Hatinggabi na.

Napasinghap ako at mabilis na inayos ang damit ko habang mabilis ang tibok ng puso.

"Who is it?" tanong ko habang sinusubukang patatagin ang boses.

"I changed my mind about rule eight," narinig kong boses ni Cole mula sa kabilang panig ng p***o.

"What?"

"I'm giving you permission. Open the door."

Nakatayo ako sa harap ng p***o, at ang kamay ko ay nakatutok lang sa doorknob. Alam kong sa sandaling paitikutin ko ito at buksan ang p***o, wala nang balikang mangyayari.