Kabanata 1

Ang hawak kong sulat galing sa agency ang nag-iisang natitirang pag-asa ko. Habang naglalakad ako papasok sa napakahabang driveway ng Salvatore mansion, ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang ko. Late afternoon na at nagsisimula nang mag-agaw ang dilim at liwanag, pero mas lalong nagmumukhang nakakatakot ang higanteng mansyon sa harap ko. Cold, intimidating, and painfully beautiful. Para siyang kastilyo na gawa sa bato na walang ni isang patak ng init.

"Pakiusap, Lord, kahit ito lang," bulong ko sa sarili ko habang inaayos ang kupas na blazer na hiniram ko pa sa kapitbahay namin.

Ito na ang pinakamagandang damit na mayroon ako, pero ramdam na ramdam ko pa rin ang kahirapan ko habang nakatayo sa harap ng malalaking pintuang gawa sa mahogany. Bawat patak ng oras, umaandar ang interes ng medical bills ni Nanay sa ospital. Kung hindi ko makuha ang trabahong ito ngayon, hindi ko na alam kung saan ako kukuha ng pambayad sa Dialysis niya sa susunod na linggo. Ang takot na matalo at mawalan ng mahal sa buhay ang nagpapatakbo sa puso ko habang pinipindot ko ang doorbell.

Isang matandang housekeeper ang nagbukas ng p***o. Walang gaanong salita, tinignan niya ako mula ulo hanggang paa bago niya ako pinatuloy at ginabayan papunta sa study room sa ikalawang palapag. Bawat yabag ng sapatos ko sa mamahaling carpet ay tila nagpapaalala sa akin na hindi ako nababagay sa lugar na ito.

Nakatayo siya sa tabi ng malaking bintana, nakatitig sa lumulubog na araw habang nakapasok ang isang kamay sa bulsa ng kanyang slacks.

Nung dahan-dahan siyang humarap sa akin, pakiramdam ko ay pinalitan ng yelo ang dugo sa mga ugat ko bago ito biglang nag-init. Cole Salvatore. Hindi lang siya basta gwapo; mayroong delikadong hangin na nakapalibot sa kanya na nagpapatigil sa mundo ko. Ang lapad ng kanyang mga balikat na bakat na bakat sa mahal niyang polo, ang matangkad niyang tindig, at ang mga kamay niyang mukhang kayang humawak nang napakahigpit ngunit napakalambot.

Ang bibig niya ay may perpektong hubog, laging tila may lihim na itinatago. Pero ang pinakamatindi ay ang mga mata niya. Hapon pa lang pero pakiramdam ko ay gabi na sa dilim ng tingin niya. Nung dumaan ang mga mata niya mula sa mukha ko pababa sa leeg, sa dibdib, at sa bewang ko, parang literal na hinuhubaran niya ako sa harap niya.

"You're late," malamig niyang pahayag. Ang boses niya ay malalim, parang bourbon na may kasamang usok.

Huminga ako nang malalim at pinilit kong panatilihing matatag ang boses ko. "I'm exactly on time."

Isang dangerous smile ang lumabas sa mga labi niya. "I like punctuality. But I hate excuses. Which one are you?"

Lumakad siya pabalik sa kanyang malaking glass desk at umupo, habang itinuturo ang upuan sa harap niya. Nagsimula ang interview pero walang kinalaman sa resume ko ang mga tanong niya. Bawat salita na lumalabas sa bibig niya ay masyadong personal, masyadong intimate.

"Are you afraid of me?" tanong niya habang nakatitig nang diretso sa akin.

Naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko. "Should I be?"

"Yes," mabilis at walang pag-aalinlangan niyang sagot.

Bigla siyang tumayo mula sa upuan niya. Dahan-dahan siyang lumakad paikot sa desk hanggang sa makatayo siya sa mismong likod ng upuan ko. Ramdam na ramdam ko ang init na nanggagaling sa katawan niya kahit hindi pa kami nagdidikit. Amoy na amoy ko ang pabango niya, pinaghalong sandalwood, mamahaling whiskey, at isang bagay na napakadelikado.

Yumuko siya nang kaunti at nagsalita nang napakababa, halos nakadikit na ang labi niya sa tainga ko. "I don't hire people who bore me. So far, you're not boring."

Nalunok ko ang sarili kong laway bago ako nakasagot. "And if I bore you?"

"Then you'll be gone by morning," bulong niya na nagpadala ng napakatinding kilabot sa buong katawan ko.

Sa sobrang kaba at sa tindi ng tensyon sa pagitan naming dalawa, nanginginig ang mga daliri ko. Subukan kong kumuha ng kaunting lakas ng loob kaya inabot ko ang tasa ng kape na nakapatong sa gilid ng mesa niya. Pero sa sobrang panginginig ng kamay ko, natabig ko ito.

Bumuhos ang mainit na kape sa mga mahahalagang papel na nakalatag doon.

"I'm so sorry, I'll clean it up, I'm sorry," natataranta kong sabi habang sinusubukang punasan iyon gamit ang mga kamay ko.

"Those were contracts worth millions," marahan pero nakakatakot niyang sabi.

Bago pa ako makagalaw ulit, hinawakan niya ang pulso ko. Hindi masakit, pero sapat ang higpit para hindi ako makawala. Ramdam ko ang dulo ng hinlalaki niya na nakadiin sa pulse point ko, nanamnam ang mabilis at ligaw na tibok ng dugo ko.

"You're trembling," obserba niya.

Tumingin ako sa kanya, pilit na hindi nagpapakita ng labis na kahinaan. "You're intimidating."

Isang bahagyang ngiti ang lumitaw sa mukha niya. "I'm interested."

Habang nakahawak pa rin siya sa pulso ko, napatitig ako sa mga labi niya. Hindi ko mapigilan ang sarili ko. Natingnan ko ang malalapad niyang dibdib na halos pumutok sa ginagamit niyang damit, at ang malalaking kamay na kasalukuyang nakahawak sa akin.

Sa isang saglit, nawala ako sa katotohanan. Dumating ang isang napakalinaw at napakatinding pantasya sa utak ko.

Naimahiya kong hawak niya ang bewang ko gamit ang dalawa niyang kamay, inilalapit ako sa katawan niya hanggang sa walang natitirang espasyo sa amin. Naramdaman ko ang mainit niyang bibig sa leeg ko, bumababa sa collarbone ko, papunta sa mas mababa pa habang naglalabas ako ng mahihinang ingay. Narinig ko ang boses niyang marahas at demanding, ibinubulong kung ano ang gusto niyang gawin sa akin sa ibabaw ng mesang ito. Naramdaman ko ang bigat ng katawan niya sa ibabaw ko, ang init, ang friction ng aming mga balat, at ang walang katapusang sarap na magdadala sa akin sa dulo ng kaligayahan.

Bigla akong napaigtad nang mauntog ako pabalik sa realidad.

Muntik na akong mamatay sa hiya nang marealize kong nakatitig pala siya sa akin habang nangyayari iyon sa isip ko.

"Where did you go just now?" tanong niya sa mababang boses na halatang may nalalaman.

"Nowhere," mabilis kong kaila kahit ramdam ko ang pag-init ng buo kong mukha.

"You're lying. Your cheeks are flushed. Your breathing changed."

Lumapit pa siya lalo sa akin. Halos dumikit na ang labi niya sa gilid ng mukha ko, sapat para maramdaman ko ang bawat hininga niya.

"You were thinking about me."

Bumitaw siya sa pulso ko at humakbang nang kaunti pabalik, para bang walang nangyari.

"You're hired," bigla niyang pahayag.

Napatitig ako sa kanya, hindi makapaniwala. "What?"

"But I have rules. The most important one..."

Inabot niya ang baba ko gamit ang dalawang daliri at inangat ito, pilit na pinatitingin ang mga mata ko sa mga mata niya.

"Don't ever look at me like that again."

"Like what?" tanong ko habang kapos sa hininga.

"Like you want me to ruin you."

Kumawala ako sa hawak niya at mabilis na kinuha ang bag ko. Kailangan ko nang makalabas sa kuwartong ito bago ako tuluyang mawalan ng bait. Masyadong delikado ang taong ito. Ang buong pagkatao niya ay isang malaking babala, pero ang katawan ko ay tila ayaw sumunod sa isip ko.

Nakarating na ako sa may pintuan at hahawakan ko na sana ang doorknob nang marinig ko ulit ang boses niya.

"Cleo."

Lumingon ako sa kanya. Nakatayo pa rin siya sa gitna ng silid, nakatingin sa akin gamit ang mga matang puno ng pagnanasa at kapangyarihan.

"You start tomorrow. 6 AM. Don't be late."

"And if I am?" pilit kong lakas-loob na tanong.

Isang madilim at nakakahumaling na ngiti ang ibinigay niya sa akin. "Then I'll have to punish you."

Mabilis kong binuksan ang p***o at lumabas ako habang nanginginig ang buo kong katawan. Pagkasara ng p***o sa likod ko, napasandal ako sa pader. Mabilis ang tibok ng puso ko at may kakaibang kirot at init sa pagitan ng mga hita ko. Alam kong papasok ako sa isang napakadelikadong sitwasyon, pero wala na akong mapupuntahan pa.