FAZER LOGINTAHIMIK na nagtagpo ang kanilang mga mata. At sa loob ng ilang segundo, parang nawala ang lahat ng ingay sa buong restaurant. Si Celine ang unang nakabawi. Bahagya nitong ikinapit ang kamay sa braso ni Mikael, saka ngumiti nang tila walang nangyari. "What a coincidence." Tahimik lamang na tumango
ALA-SAIS na nang hapon nang tuluyang maisara ni Marikit ang laptop. Napahilig siya sandali sa sandalan ng executive chair at marahang inunat ang mga balikat. Halos buong araw siyang sunod-sunod ang meetings, business presentations, at document reviews. Ramdam niya ang pagod, ngunit sa unang pagkaka
MATAPOS maghiwalay ni Mikael at Matthew, agad siyang bumalik sa executive floor ng Altaverde Holdings. Pagpasok pa lamang sa opisina ay dinukot niya ang cellphone mula sa bulsa ng suot niyang coat at agad na tinawagan ang taong matagal na niyang inatasan. Ilang ring pa lamang ay may sumagot na. "D
TAHIMIK na ibinaba ni Mikael ang tingin bago tuluyang naupo sa pinakadulong upuan ng conference table. "Please, everyone. Continue." Isa-isang naupo ang lahat. Samantakang nanatiling tahimik si Marikit. Ni isang beses ay hindi niya nilingon ang lalaki. Narinig lamang niya ang malamig ngunit mahi
TAHIMIK ang buong sala matapos marinig ang tanong ni Mrs. Ramirez. "So tell me... what were you thinking back then?" Sandaling natigilan ang lahat habang nakatingin kay Mikael. Samantalang hindi naman agad sumagot ang lalaki kaya si Doña Esperanza na ang marahang nagsalita. "Mikael wasn't as m
MAKALIPAS ang halos labinlimang minuto, dumating ang driver ni Professor Kent. Tahimik na sumakay si Marikit at ibinigay ang address ng Ramirez Mansion. Rush hour na noon kaya halos isang oras silang naipit sa mabigat na trapiko bago tuluyang makarating. Pagkababa niya ng sasakyan ay nagpasalama
MAKALIPAS ang ilang sandali, tuluyan nang nilamon ng katahimikan ang paligid matapos umalis ang sasakyan ng driver ng mga Altaverde.. Sa huli, si Roberto at Gabriel ang maingat na tumulong sa kanya papasok ng sasakyan. Dahil mahina pa rin ang kanyang katawan, bahagya siyang binuhat ni Gabriel upang
--- MABILIS na lumipas ang mga sumunod na araw. Unti-unti nang bumubuti ang kondisyon ni Marikit. Nakakabangon na siya mula sa kama at nakakalakad na rin nang kaunti sa loob ng kanyang suite. Gayunpaman, hindi pa rin siya maaaring ma-discharge. Kailangan pa rin siyang manatili sa ospital para sa ka
SA MISMONG sandaling iyon... Bahagyang gumalaw ang mga daliri ni Marikit kaya napatigil si Stella. Akala niya noong una ay namalikmata lamang siya. Ngunit makalipas ang ilang segundo, muli niyang nakita ang bahagyang paggalaw ng kamay ng dalaga. "Marikit?" Agad siyang tumayo mula sa kanyang inuup
--- TAHIMIK na lumipas ang natitirang gabi. Matapos matiyak na ligtas na si Marikit, isa-isang nagpaalam sina Professor Kent at Danica. "Magpahinga muna siya," mahinahong sabi ni Professor Kent habang nakatingin sa pintuan ng suite. "Babalik na lang kami pagkatapos ng ilang araw." Tumango naman s







