Home / Romance / Mistakenly Yours, Boss / Chapter 3: Claiming the Lie

Share

Chapter 3: Claiming the Lie

last update publish date: 2026-05-11 19:26:28

Chloe’s POV

Ang ingay sa loob ng Villafuerte Gala Ballroom ay nakakabingi, pero sa pandinig ko, parang naging muffled background noise na lang ang lahat. All the lights and the judgmental eyes of the elite were fixed on us, trying to peel off my skin and see the "fraud" underneath.

Pero mas nararamdaman ko ang init ng kamay ni Leo—nakapulupot ang kanyang mga daliri sa akin. Masyadong mahigpit para sa isang pagpapanggap.

 “Smile,” bulong niya. Hindi ito utos; it sounded almost like a plea. 

Ngumiti ako kahit gusto ko nang tumakbo palabas at magtago sa pinakamalapit na sulok. My heart was racing, and for the first time, alam kong hindi na ito dahil sa kaba o sa takot na mabuking.

 “Ladies and gentlemen,” Leo’s voice boomed, cold and authoritative, claiming the entire room. 

“This is Chloe. My soon to be Bride.”

The word ‘Bride’ sent a strange heat through my veins. Dapat acting lang, 'di ba? Pero bakit parang may kuryenteng dumaloy sa akin? Before I could even catch my breath, biglang bumukas ang dambuhalang pinto ng ballroom. The temperature in the room seemed to drop instantly.

A woman. Elegant, tall, and looking like she stepped straight off a luxury magazine cover. Ngumiti ito, but it wasn't a friendly smile. Diretso ang tingin niya kay Leo, tila naging hangin lang akong nakatayo sa pagitan nila.

“Leo,” she said softly. Naramdaman ko ang lalong paghigpit ng hawak niya sa kamay ko ng banggitin nito ng mahina ang pangalang “Sophia”. Ramdam ko ang panginginig ng mga daliri niya—hindi ko alam kung bakit ganun na lamang ito, simula ng lumapit ang babae. 

“Who is she?” tanong ni Sophia, looking at me like I was just a piece of trash.

Hindi agad nagsalita si Leo. That silence was the heaviest thing in the room. 

Ramdam ko ang insecurity ko na unti-unting lumalabas, mocking me that I don't belong here. But then, bigla akong hinila ni Leo palapit sa kanya. I wasn't prepared for the force of it, or the way my breath hitched nang magdikit ang mga balat namin.

“Chloe is my fiancée,” ulit niya, mas matigas ang boses. Ngunit ngayon, hindi na ito tunog ng isang business deal. It sounded like a confession. 

He moved so close that I could feel the warmth of his breath against my skin, making my knees feel weak. My heart went wild. I knew I should stop this. Pero nang tumingin siya sa akin—yung tingin na puno ng determinasyon—na-realize ko ang isang bagay na pilit ko ring itinatago.

“You’re making a mistake, Leo,” Sophia interrupted, her voice sharp and bitter. I felt Leo’s body tense up, but he kept me pinned to his side, his arm like a shield around my waist.

“You don’t get to come here and question my life, Sophia.” His voice was controlled, pero ramdam ko hinanakit sa loob niya. Humarap siya nang bahagya sa akin, his lips almost brushing my ear as he whispered-“Stay with me. Huwag kang aalis.”

I didn't let go of his hand. Not even once. Dahil alam ko na—masyado na kaming nadadala para magpanggap pa. I was ready to burn with him in this ballroom, as long as he kept holding me like I was the only person that mattered.

The drive away from the Villafuerte Hotel was suffocatingly quiet. The tinted windows of Leo’s Maybach blurred the flashing lights of the paparazzi, but the image of Sophia’s stunned, bitter face was still burned into my mind.

I looked down at my hand. Leo was still holding it. His grip wasn't as tight as it was on the ballroom floor, but he hadn't let go either. Ano ba itong pinasok ko?

“You can let go now,” I whispered, my voice sounding small against the hum of the engine. “The cameras are gone.”

Leo stiffened. He slowly retracted his hand, resting it on his lap. The sudden loss of his warmth made the leather seat feel ice-cold. He didn't look at me, he was staring straight ahead.

“I’m sorry,” he finally said, his voice back to that deep, professional baritone. “For the announcement. It was the only way to silence the press—and Sophia.”

“So, Ginamit mo lang ako para saktan siya?” I asked, trying to ignore the slight sting in my chest.

Leo finally turned to look at me. The shadows of the passing streetlights danced across his sharp features. “It started that way. Pero nung nakita kita sa gown na 'yan... and when I saw her looking at you like you were nothing...” He trailed off, his jaw tightening. “No one looks at what’s mine like that.”

“I’m not yours, Leo,” I said angrily.  I rushed to reach for the door handle as the car slowed down in front of my apartment complex. 

“Wait,” Leo called out as I opened the door. He reached into his coat and pulled out a black credit card. “For your mother’s treatments. Alexa told me.”

I froze. My pride flared up, hot and fast. “Hindi ako nagpapabayad para sa acting, Leo.”

“It’s not payment,” he said, his eyes softening for a split second. “It’s an investment for my fiancée. The world is watching now, Chloe. You can’t live like this if you’re going to be by my side.”

“Then maybe I shouldn't be by your side,” I retorted, stepping out into the humid night air.

I didn't look back as I hurried up the stairs, but I could feel his gaze on my back. When I reached my room, I pressed my back against the door, my heart hammering. I touched my lips, his presence still lingering there.

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Red Angel1221
nice story
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 95 – Fallen Masks

    Leo’s POV Amoy alikabok at lumang kahoy ang hangin sa loob ng bodega—kasabay ‘yung pamilyar na amoy ng pulbura at panganib. Nakatayo kami sa tapat ng malaking pinto, Marco sa kanan ko, at ang iba pang tauhan ay nakapalibot sa bawat sulok. Pero kahit ganun, nasa isip ko pa rin si Chloe sa bahay—ligtas man doon, parang nakatali pa rin ang bawat tibok ng puso ko sa kanya. Dito na magsisimula ang katapusan, at dito rin mahuhulog ang lahat ng nagtatago sa likod ng maskara. “Handa na ba?” bulong ni Marco habang hinahawakan nang mahigpit ang hawakan ng baril. Tumango ako. “Buksan mo.” Sa malakas na lagutok, bumukas ang pinto. Sa loob, hindi lang si Don Emilio ang naghihintay. Nakatayo siya sa gitna, nakasandal sa lumang mesa—pero sa paligid niya ay mga mukhang akala ko kakampi, kaibigan, o pamilya. Nanlaki ang mata ko nang makita ko si Tito Rodolfo, ang matagal naming tagapayo, at kasunod pa niya si Ate Liza—pinsan ko na akala ko’y wala sa bayan. “Nagulat ka ba, hijo?” tawa ni Don Emili

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 96 – The Final Trap

    Leo’s POVKahit nakasiklo na si Don Emilio at kumpleto na ang mga nakumpiskang dokumento, alam kong hindi pa ito ang dulo. May isang pangalang paulit‑ulit na lumilitaw sa bawat talaan—ang “Silent Partner” na nasa likod ng lahat ng utos, nagpopondo at nagtatakip sa kanila mula pa sa simula. Buong gabi kaming naglatag ni Marco ng mga detalye sa mesa, parang puzzle na matagal nang kulang ang huling piraso.“Kung hindi siya magpapakita para iligtas si Emilio… pupunta siya para bawiin ang ebidensya,” sabi ni Marco habang tinuturo ang isang marka sa mapa—ang lumang daungan, malayo sa sentro pero madaling daanan ng tubig. “Ito lang ang pasok at labas na hindi madaling mapansin.”Tumango ako, pero naputol ang iniisip ko nang maramdaman ang kamay sa braso ko. Paglingon ko… si Chloe, nakatayo sa pintuan, naka‑pambahay pa rin pero matalas ang tingin. Kanina pa pala siya nakikinig.“Gagawin niyo si pain, ‘di ba?” tanong niya nang diretsahan. Kahit walang paligoy‑ligoy, ramdam ko ang bigat sa bose

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 94 – Endgame Begins

    Leo’s POVMatapos ang pangyayaring muntik nang dumurog sa akin—ang tangkang pagdukot kay Leonel at ang pagligtas ni Chloe para sa aming anak—wala nang oras para mag-alangan pa.Habang mahimbing silang natutulog, nakaupo ako sa sulok ng kwarto, nakatitig sa mga mapa at listahang nakakalat sa mesa. Ang huling laban na ito ay hindi lang tungkol sa negosyo o kapangyarihan. Ito’y laban para sa pamilya, para sa katotohanan, at para wakasan ang siklo ng karahasan na mismong kadugo ko ang nagsimula.Dahan-dahang gumalaw si Chloe sa kama at iminulat ang mga mata. Kahit halatang pagod pa rin, tuwing tumitingin siya sa akin, parang may bumabalik na liwanag sa mukha niya. Tumabi siya at marahang hinaplos ang likod ko—parang nababasa niya kung gaano kabigat ang dinadala ko.“Gising ka pa rin?” bulong niya, nakasandal ang pisngi sa balikat ko. “Halos hindi ka kumurap simula nang makauwi tayo.”Humarap ako sa kanya at hinawakan ang kamay niya, dinala iyon sa labi ko.“Paano ako makakapagpahinga, ha

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 93 – A Mother’s Courage

    Chloe’s POVPag‑uwi namin mula sa lumang bahay, parang may bigat na hindi maalis sa dibdib ko. Kahit pinag‑uusapan namin ni Leo ang tungkol kay Tiya Carmel at sa nawawalang ebidensya, may kakaibang pakiramdam—parang may nakatingin, parang bawat anino ay nagtatago ng banta. Gabing iyon, habang mahimbing na natutulog si Leonel, naramdaman ko ang pagyakap ni Leo mula sa likuran habang nakatayo kami sa balkonahe, malayo sa ingay.“Nag‑aalala ka pa rin,” sabi niya—hindi tanong, kundi parang nababasa lang niya ako. Idinikit niya ang pisngi sa buhok ko, mainit ang hininga sa leeg ko. “Kitang‑kita sa bawat galaw mo, Chloe. You’re carrying something heavy.”Humarap ako sa kanya at hinawakan nang mahigpit ang mga kamay niya. “Paano ba naman hindi, Leo? Bawat hakbang natin, parang may sumusunod. Bawat lihim na binubuksan natin, lalong lumalalim ang panganib. Pero higit sa lahat… natatakot ako para kay Leonel. He’s too small to be caught in this war.”Hinila niya ako palapit hanggang dumikit ang

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 92 – The Missing Evidence

    Leo’s POVMadilim pa ang paligid nang imulat ko ang aking mga mata, pero gising na ang diwa ko—hindi dahil sa ingay, kundi dahil sa bigat ng tanong na umiikot sa isip ko simula pa kagabi. Sa tabi ko, mahimbing na nakahiga si Chloe; nakakalat ang buhok niya sa unan, banayad at kalmado ang bawat paghinga. Sa bawat pagkakataong nakikita ko siyang ganito, tila gumuguhit ang linya sa pagitan ng buhay na kilala ko noon at ng bagong simula na pilit naming pinanghahawakan ngayon. Pero alam kong hindi pa tapos ang lahat. Sa lumang bahay ng pamilya—doon nakatago ang sagot, at doon din siguro naghihintay ang panganib.Hinaplos ko nang dahan‑dahan ang kanyang pisngi, at dahan‑dahan siyang dumilat. Walang takot sa kanyang tingin—tanging pag‑unawa lang.“Gising ka na agad?” bulong niya, habang idinikit ang katawan sa akin at ipinulupot ang braso sa aking bewang. “Hindi ka makatulog dahil sa pupuntahan natin, ‘di ba?”Napabuntong‑hininga ako at hinawakan ang kamay niya. “Paano ako makakatulog, Chloe

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 91 – No More Lies

    Chloe’s POVMula nang matanggap namin ang video mula kay Don Emilio, tila mas bumigat pa ang hangin sa paligid—ngunit sa kabila ng pangamba, isang bagay ang naging malinaw: wala nang puwang para sa pagtatago. Gabing iyon, nang mahimbing nang nakatulog si Leonel, naramdaman ko ang pangangailangang maging ganap kaming buo ni Leo—walang itinatago, walang pag‑aalinlangan.Nakaupo kami sa balkonahe, pinagmamasdan ang mahinang hampas ng alon sa buhanginan. Sa liwanag ng buwan, kitang‑kita ko ang pagod na matagal niyang itinatago sa likod ng kanyang katatagan.“Alam mo ba,” panimula ko nang mahina habang pinaglalaruan ang dulo ng manggas niya, “madalas akong magtaka kung gaano karami pa ang hindi ko alam. Kahit matagal na tayong magkasama, minsan parang may pader pa ring nakaharang—mga sikretong iningatan mo, akala ko para protektahan lang ako.”Lumingon siya sa akin, hinawakan ang kamay ko at idinampi ito sa kanyang pisngi. “Dati… akala ko, ang pag‑iingat ay pag‑iwas sa sakit. I thought kee

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 78 – Hearts at Risk

    Leo's POVWalong buwan na ang dinadala ni Chloe, at araw-araw kong nararamdaman ang pagbilis ng panahon. Sa bawat galaw ng aming sanggol, sa bawat paghaplos niya sa kanyang bilog na tiyan, lalong tumitibay ang aking desisyon — ang kaligtasan nila ang higit na mahalaga kaysa sa anumang negosyo o pos

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 69 – Under One Roof

    Leo's POVMatapos ang sunod-sunod na banta at panganib na dumaan sa amin, wala na akong inaksayang oras. Agad kong ipinatira sina Dad—si Leonard Sr.—at Tiya Adele sa isang ligtas at lihim na ari-arian sa labas ng siyudad. Malawak ang lugar, mataas ang bakod, at may sapat na tauhan na nakabantay sa

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 51: Blood and Promises

    Third Person POV“Kasama ka sa gusto naming buhayin.”Halos tumigil ang oras matapos marinig ni Leo ang malamig na boses ng lalaking nakatutok ang baril sa kanya.Kasabay ng malakas na kulog sa labas ay ang mabilis na paghila niya kay Chloe palayo sa likuran niya.“Tumakbo ka!” sigaw ni Leo.Ngunit

  • Mistakenly Yours, Boss   Chapter 49: The Woman in the Shadows

    Third Person POVHindi naging tahimik ang pag-alis nina Leo at Chloe mula sa Maynila.Matapos kumalat ang mga balitang konektado ang Villafuerte Group sa illegal experiments at corruption, halos araw-araw nang binabantayan ng media ang penthouse ni Leo. Sa bawat pagbukas ng telebisyon, pangalan ng

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status