Chapter 6: The Gravity of the Lie

Chloe’s POV

The drive back to the penthouse felt suffocating. Pagkatapos ng gulo sa office niya at ng biglaang pagpapakita ni Sophia, sobrang bigat ng katahimikan sa loob ng itim na SUV ni Leo. Mahigpit niyang hawak ang manibela kaya mapuputi na ang kanyang mga buko. He was driving with reckless precision—parang tinatakasan niya ang multo ng kanyang nakaraan.

“Leo, talk to me,” bulong ko, pero hindi man lang siya lumingon sa akin.

His jaw was set in a hard, dangerous line. Pagdating namin sa penthouse, hindi na siya naghintay pa ng valet. Diretso siyang lumapit sa akin, hinawakan ang kamay ko, at parang hinila ako papunta sa private elevator. The moment the heavy doors of his unit closed behind us, sumabog ang matinding tensyon.

“Bakit hindi mo sinabi?” bigla kong nasambit, nanginginig ang boses. “Sino ba si Sophia? This was supposed to be a simple arrangement lang, Leo! Bakit parang ginagawa mo akong panakip-butas?”

Humarap siya sa akin, madilim at nagliliyab ang kanyang mga mata. Wala siyang sinagot. Sa halip, lumapit siya nang sobra kaya napaatras ako hanggang sa dumikit ang likod ko sa malamig na pinto ng pasukan. Thud. Ipinatong niya ang palad niya sa kahoy sa tabi mismo ng ulo ko, kaya wala na akong matakbuhan.

“It’s not your business who she is, Chloe,” he growled—mababa ang boses pero ramdam ko ang panginginig nito sa balat ko.

“It is my business! Ako ‘yung nakatayo doon na parang tanga habang tinititigan ka niya na para bang sa kanya ka pa rin!” hamon ko sa kanya, mabilis ang pagtaas-baba ng dibdib ko laban sa suot niyang coat. “Kung babalik din naman pala siya, bakit kailangan mo pa ako?”

“Because you’re the one I want!” sigaw niya, tapos bigla siyang natigilan. Ang lapit-lapit niya kaya naamoy ko ang mamahaling alak at ang nakakaakit na bango ng kanyang pabango. Dumampi ang kanyang hininga sa labi ko, at parang nagtaksil ang puso ko nang lalong bumilis ang tibok nito.

The anger in his eyes shifted into something deeper, something intense. Dahan-dahan niyang ipinadaan ang mga daliri sa gilid ng tagiliran ko. “You think this is still just a contract, Chloe? Tell me you don’t feel this when I touch you.”

Naramdaman ko ang kuryente sa bawat haplos niya. Dapat sana ay itinulak ko siya palayo, pero ang mga kamay ko ay kumapit lang nang mahigpit sa kwelyo ng suot niya, at sa halip ay mas lalo ko pa siyang hinila palapit.

“Leo, stop…” bulong ko, pero ang katawan ko ay kusang sumasandal sa kanya.

“I can’t,” daing niya, habang idinikit ang noo niya sa noo ko. Iniangat niya nang bahagya ang mukha ko, at pinadaan ng hinlalaki niya ang ibabang labi ko. “Sophia coming back reminded me of everything I hated. But looking at you… it’s making me forget every rule I’ve ever made.”

Bigla na lang niyang hinalikan ang mga labi ko—madiin, puno ng pangangailangan at pagnanasa. Binuhat niya ako, at kusa namang ipinalibot ng mga binti ko ang bewang niya. Dinala niya ako papunta sa master bedroom nang hindi humihinto sa paghalik.

Ipinahiga niya ako sa malambot at makinis na kumot, habang nakapatong ang katawan niya sa ibabaw ko. Nang dahan-dahan niyang hilahin pababa ang zipper ng suot kong damit, halo ang takot at matinding pagnanasa ang naramdaman ko. Hinawakan ko ang kamay niya, habang humihinto sandali ang aking paghinga.

“Leo… wait,” bulong ko, at uminit ang buong mukha ko. “Ako… wala pa akong karanasan sa ganito.”

Natigilan siya, at tinitigan akong mabuti ng kanyang madidilim na mga mata.

Nang maintindihan niya ang ibig kong sabi, lumambot ang dating matigas niyang mukha. “You mean…?”

Tumango ako nang dahan-dahan, hindi makatingin nang diretso sa kanya. Akala ko ay hihinto siya o babalik sa pagiging malamig at seryosong negosyante na kilala ko. Sa halip, lumapit siya at idinampi ang isang mahinahon at mahabang halik sa noo ko.

“Then I’ll be careful with you,” bulong niya, at may kakaibang diin sa kanyang boses. “I’ll be so careful, Chloe.”

Nang hubarin niya ang kanyang mga damit, napahinto ako sa paghinga sa nakita ko. Bumalik siya sa pagitan ng aking mga binti, pero ngayon ay mabagal at maingat ang bawat galaw niya. Ang bawat haplos ay puno ng pag-unawa, at ang bawat halik ay nakapagpapakalma sa nanginginig kong katawan.

“Look at me,” mahina ngunit mariin niyang utos. Nang magtagpo ang aming mga tingin, dahan-dahan siyang pumasok sa akin nang may matinding pag-iingat. Napasinghap ako, at kumapit ang mga daliri ko sa kanyang balikat habang may naramdaman akong bahagyang hapdi, na unti-unting napalitan ng mainit at mabigat na pakiramdam.

Naghintay siya hanggang sa masanay ako, at hindi inalis ang kanyang mga mata sa akin—parang siya ang naging sandalan ko habang unti-unti akong nagbabago mula sa pagiging dalaga. Nang magsimula siyang gumalaw ulit, naging maayos at mainit ang bawat galaw. Ang dating takot ay napalitan ng dumaraming kakaibang pakiramdam, isang matinding sarap na hindi ko akalain ay posible.

“Leo… oh god,” napasigaw ako, habang gumugulong ang ulo ko sa unan.

Idinaing niya ang pangalan ko, at bumilis ang kanyang galaw nang maramdaman niyang malapit na rin ako. Hindi lang ito basta pisikal—parang inaangkin niya hindi lang ang katawan ko, kundi pati ang buong pagkatao ko. Naramdaman ko rin ang panginginig ng katawan niya habang kasabay niyang ibinuhos ang lahat ng nararamdaman.

Ilang sandali pa, nakahiga na kaming magkadikit pa rin ang aming katawan sa loob ng kumot.

Hinila niya ang kumot para matakpan kaming dalawa, at ipinatong ang braso niya sa bewang ko nang mahigpit, habang idinikit ang likod ko sa kanyang dibdib.

“Stay with me tonight,” bulong niya malapit sa tainga ko. “Hindi na ito tungkol sa kontrata, Chloe. You’re mine now. Truly mine.”

Ipinikit ko ang aking mga mata, habang pinakikinggan ang mahinahong tibok ng puso niya sa likod ko. Habang nakayakap siya sa akin, naramdaman kong ayoko nang lumayo pa. Bukas ko na lang siguro pag-iisipan kung tama pa ba ang lahat ng ito. Right now, I’m just on cloud nine.